Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Μην δειλιάσεις Ελλάδα! Θαυμάσιο κείμενο που στηρίζει η Ναόμι Κλάιν (Δόγμα_του_Σοκ)

Το γνωστό chicken game που παίζεται τα τελευταία πέντε χρόνια στην Ελλάδα, έφτασε στην κορύφωσή του. Και ο Αλέξης Τσίπρας έπαιξε πολύ καλά με τα πολύ άσχημα «χαρτιά» που είχε στα χέρια του, παρά τα όσα λένε οι καταστροφολόγοι.


Ο Έλληνας πρωθυπουργός μοιάζει να κατέλαβε εξ απήνης τον πλανήτη, χθες βράδυ, όταν ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα με τον ελληνικό λαό να απαντά αν συμφωνεί με την πρόταση των ΕΕ/ΔΝΤ. Ξεξαθάρισε ότι εκείνος είναι δυστυχής με την πρόταση προσφοράς την οποία χαρακτήρισε ως αφόρητη και ταπεινωτική και ότι την απορρίπτει.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης γρήγορα καταδίκασαν την κίνηση. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που, για εβδομάδες, κριτικάρουν τον Τσίπρα ότι κάνει πολλές υποχωρήσεις κατά τις διαπραγματεύσεις και κινείται προς μία συμφωνία την οποία χαρακτήριζαν ως απαράδεκτη.

Διεθνείς σχολιαστές αντέτειναν ότι η διαπραγμάτευση συνεχίζεται σήμερα, με το Eurogroup, και η «ελληνική ομάδα» βρέθηκε ξαφνικά σε μια θέση όπου έχει τραβήξει έναν άσσο από το μανίκι της όταν κανείς δεν φανταζόταν ότι είχε.

Ποια είναι η αλήθεια;


Όπως πάντοτε, βρίσκεται κάπου στη μέση. Νωρίτερα μέσα στο τρέχον έτος, έγραψα ότι η ΕΕ και ειδικά το ΔΝΤ το παράκαναν. Διότι για να δουλέψει η θεραπεία του Σοκ πρέπει να υφίσταται μια πλειοψηφία με κάτι να χάσει. Υπάρχει ένα σημείο το οποίο ξεπεράστηκε και όπου η πλειοψηφία των Ελλήνων χαμογελά με απειλές τύπου capital control και χάσιμο των διαθεσίμων κεφαλαίων. Απλά διότι δεν έχουν κάτι από αυτά. Και όταν συμβεί αυτό, η αντίδραση ενός έθνους στην ταπείνωση μπορεί να είναι απρόβλεπτη.

Είναι αλήθεια ότι το δημοψήφισμα θα οδηγήσει τους Έλληνες σε δυστυχείς επιλογές. Θα είναι δυστυχία που οι ίδιοι θα έχουν αποφασίσει για τον τύπο της; Πάντως είναι ιδιαίτερα άδικο να προτείνει κανείς ότι για τούτο ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια θέση όπου σαράντα χρόνια διαφθοράς και κυβερνητικής ανικανότητας κια πέντε χρόνια απαράδεκτης ηγεμονίας του ΔΝΤ έφεραν. Αντιμέτωπη με την συνεχώς αυξανόμενη άβυσσο της λιτότητας ή ενός θανάτου γραφειοκρατικών περικοπών ο Τσίπρας επέλεξε να δράσει καταλυτικά και να φέρει τα πράγματα σε ένα αποφασιστικό τέλος.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι σε 20 χρόνια η Ελλάδα θα συνεχίσει να υπάρχει και το πιο πιθανό να θάλλει. Δεν το λέω αυτό βασιζόμενη στη λάμψη του ένδοξου παρελθόντος και τα επιχειρήματα περί λίκνου της δημοκρατίας. Με απωθεί ο εθνικιστικός ρομαντισμός. Και όλα αυτά είναι στο μακρινό παρελθόν. Βλέπω το παρόν. Βλέπω τα κινήματα αλληλεγγύης που ξεπήδησαν και παρέχουν ιατρική φροντίδα σε αυτούς που δεν διαθέτουν ή καταφύγιο για τους άστεγους Σύριους μετανάστες που περνούν τα σύνορα. Βλέπω τις συνεργατικές φάμπρικες και τα εστιατόρια που παρέχουν δυνατότητες εργασίας. Βλέπω το πόσο κοντά έχουν έρθει οι οικογένειες που συνθέτουν το υφαντό της κοινωνίας μας και άντεξαν τα πέντε χρόνια της συνεχιζόμενης σφαγής. Με αυτά τα επιτεύγματα είμαι γεμάτη ελπίδα για το μέλλον – όχι για την αρχαία ιστορία.

Η σωστή ερώτηση είναι: Θα επιβιώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό εξαρτάται από τον χειρισμό της κατάστασης, τις επόμενες ημέρες. Δεν είναι μόνο οι Έλληνες που αισθάνονται άβολα με την μικροδιαχείριση των πραγμάτων από διεθνή όργανα χωρίς νομιμοποίηση οποιασδήποτε δημοκρατικής εκλογής. Και ήρθε η ώρα, η ΕΕ να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της είτε ως εκείνη που παλεύει να ισορροπήσει την ομογενοποίηση με την κυριαρχία είτε ως ο φεντεραλιστής τραμπούκος, με τον κίνδυνο της εξαφάνισης να παραμονεύει.

Υπάρχει και η συζήτηση για την αποφυγή της ευθύνης από την ελληνική κυβέρνηση. Εγώ το βλέπω διαφορετικά. Η κατάσταση, όπως την παρέλαβε ο Τσίπρας τον Ιανουάριο ήταν δύσκολη από την αρχή. Η εντολή που είχε λάβει ήταν σαφής: οι Έλληνες επιθυμούσαν Α) να τελειώσει η λιτότητα και Β) να μείνουν στο ευρώ. Υπήρχε πάντοτε η πιθανότητα αυτοί οι δύο στόχοι να ήταν ασύμβατοι. Ο Τσίπρας είναι ο ηγέτης που με ειλικρίνεια δηλώνει: «Όπως προκύπτει, παρά τις εργώδεις προσπάθειές μας, δεν καταφέρνουμε να πετύχουμε και το Α και το Β. Έτσι, προσφεύγουμε και πάλι σε εσάς (τον ελληνικό λαό) για οδηγίες.

Μοιάζει ιδιαίτερα περίεργο πόσοι ενάντιοι στην δημοκρατία έχουμε γίνει. Πόσο εξωπραγματικός φαίνεται ένας ειλικρινής ηγέτης που δεν είναι διαθετειμένος να ξεπουλήσει την χώρα σε ανταλλαγή της συνέχισης της προσωπικής ισχύος. Πάρτε μιαν ανάσα. Αφήστε στα μάτια να προσαρμοστούν. Ο Τσίπρας είναι αυτός που όλοι οι ηγέτες θα έπρεπε να είναι. Απλά θα πρέπει να προσαρμοστούμε και να δούμε τα πράγματα μέσα από το πρίσμα του πολιτικού υπολογισμού ότι η δημοκρατία, όπως θα έπρεπε να είναι μοιάζει παραμορφωμένη.

Δεν γνωρίζω την απάντηση των πολιτών στο δημοψήφισμα, αν τελικά συμβεί. Παρατηρώ την υστερία των φωνών που αντιτίθενται ακόμη και να υπάρξει το δημοψήφισμα. Αλλά αν νιώθετε έτσι, τότε ψηφίστε «ναι» και πείσετε και άλλους να ψηφίσουν παρομοίως. Ο Τσίπρας σας έδωσε αυτή τη δυνατότητα. Πάντως δεν γνωρίζω πώς διεκδικούμε να αποφασίζουμε για τους εαυτούς μας και πόσο ευτυχείς μπορεί να είμαστε όταν στην πραγματικότητα εξωτερικές, μη εκλεγμένες δυνάμεις νιώθουν ότι πρέπει να υπαγορεύουν ποιος θα είναι ο φόρος στο γάλα και το ψωμί. Και αυτή η ερώτηση μας αφορά όλους.

ScreenShot1599

Διαβάστε, αν θέλετε και το ακόλουθο (κλικ στην εικόνα)

ScreenShot1600

Example: The Game of Chicken

Consider the "game" of chicken. In the game of chicken we have 2 people,Bluebert and Redbert, who drive their cars at full speed towards each other. They each have to make the decision just before crashing to either drive straight ahead or to swerve at the last minute. The possible results are as follows:
Bluebert
Redbert
Result
Goes Straight
Goes Straight
They Crash
Goes Straight
Swerves
Bluebert is happy he wins, Redbert is sad he loses
Swerves
Goes Straight
Bluebert is sad he loses, Redbert is happy he wins
Swerves
Swerves
They stare at each other shocked at what they've done
Now that we know the general results, this isn't the easiest way of understanding the game. Lets reorganize the possible results into a matrix. 
This is called a payoff matrix. The rows represent the possible actions of Bluebert. The columns represent the possible actions of Redbert. Each box represents the result from each combination of decisions. By using this matrix, it is easy to see what the result of different combinations of actions is.
A quick example: If Bluebert swerves, then we know the result will be one of the top 2 boxes, depending on what Redbert decides to do. On the other hand, if Blubert goes straight, then we know the result will be one of the bottom 2 boxes, depending on what Redbert decides to do.

Lets replace the illustrations of the results with some numbers to make things easier to analyze.
Both swerving and staring at each other= 0 for both
Both going straight and crashing = -5 for both
One swerving and one going straight = 1 for the winner(straight) and -1 for the loser(swerve)

Some Simple Analysis:

Now that we have organized this game theoretic "game" into an easily readable payoff matrix, lets see what we can learn about how the game will be played out.
BEST RESPONSE:
The first thing we will look at is something called a best response. Essentially, lets imagine that we are Bluebert and we KNOW what Redbert will do. How do we react?
If we KNOW Redbert will swerve, we need only look at the left column. We see that if we swerve we get 0 and if we go straight, we get 1. So the best response is to go straight.
On the other hand, if we KNOW Redbert will go straight, we need only look at the right column. We see that if we swerve we get -1 and if we go straight, we get -5. So the best response is to go straight.
In this game, Redbert has similar best responses.
NASH EQUILIBRIUM:
If you have seen the Ron Howard movie, A Beautiful Mind, with Russell Crowe, you may remember that it was about the Mathematician John Nash. Nash Equilibriums are named after this very Nash!
Nash Equilibrium is when all players play a best response. In the game of chicken above, both players going straight is not a Nash Equilibrium because at least one player would have preferred to swerve. In the game of chicken, both players swerving is not a Nash Equilibrium because at least one player would have preferred to go straight.
However, when one player swerves and one player goes straight, this is a Nash Equilibrium because neither player can improve their outcome by changing their action. Another way of saying this is that both players are playing a best response.

Final Thoughts

If you've made it this far congrats! You've learned the basics of game theory. It wasn't the most fun we can have with game thoery, but it did lay a solid foundation for us to look at some really cool examples and techniques in the future.
I'm going to follow up on this hub with a series of Game Theory Hubs that look at some really cool games, including the famous prisoner's dilemma, the centipede game, and even some evolutionary game theory. If you think that would interest you, consider following me so you can be informed when I post new Game Theory hubs.
If you have questions, comments, or suggestions, please let me know. In particular, if something was unclear above, let me know so I can try to explain it better. Thanks!


==========================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου