Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Η «Λαϊκή Ενότητα»: Εφιάλτης του κ.Τσίπρα και προεκλογικός στόχος πολέμου του ΚΚΕ


Του Μιχαήλ Στυλιανού 

-Μα γιατί συγκεντρώνετε τις επιθέσεις σας στην «Λαϊκή Ενότητα»;                                               Ρώτησε η συμπαθητική κοπελίτσα του «πρωινάδικου» της ΕΡΤ  τον φεγγαροπρόσωπο  βουλευτή του Κ.Κ.Ε.  - Και μάλιστα με υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά του κ. Λαφαζάνη; πρόσθεσε ο συνεργάτης της στην εκπομπή.

Αντί απάντησης στην ερώτηση, ο προσκεκλημένος τους γλίστρησε σε γενικεύσεις στον γνωστό δίσκο: με το κάλεσμα στον λαό, να εμπιστευθεί μόνο τις ίδιες του τις δυνάμεις και το ΚΚΕ…
Το ερώτημα –που έμεινε αναπάντητο- ίσως ν’ απασχολεί όσους τηλεθεατές βλέπουν αλλά και σκέπτονται μαζί. Συνοδευόμενο μάλιστα από την απορία γιατί το ΚΚΕ να απολαμβάνει πρόδηλης εύνοιας από τα κανάλια, όλα φιλοκυβερνητικά πλέον. Το χρησιμοποιούν μάλιστα και σαν άμεσο «αντίδοτο» στην παρέμβαση εκπροσώπου της  Λα.Ε., όποτε συμβεί να έχει προσκληθεί και δικός της εκπρόσωπος .

Η απάντηση είναι απλή.  Η απρόβλεπτη  παρουσία της «Λαϊκής Ενότητας», ως συγκροτημένης πολιτικής οντότητας σ’ αυτήν την εκλογική αναμέτρηση, ανατρέπει τα σχέδια και του ξένου και ντόπιου κατεστημένου και αυτών που επαγγέλλονται τον μόνο επίδοξο διπλωματούχο ανατροπέα του...

Η  φαεινή ιδέα Τσίπρα-Μέρκελ για εκλογές-εξπρές καλοκαιριάτικα είχε σαν δεύτερο στόχο την εξαφάνιση των αδιάφθορων-στην-εξουσία  στελεχών του Σύριζα, προτού προφθάσουν να συνταχθούν σε σώμα αντίστασης. Πρώτος στόχος ήταν βέβαια να υφαρπαγεί η ψήφος του κοσμάκη στο άψε-σβήσε, προτού αρχίσει να  δέχεται τα πρώτα χτυπήματα από το τσουνάμι της συφοράς που επέρχεται.

Το σχέδιο Μέρκελ-Τσίπρα ( αυτό που είχε στον νου του, από το βράδυ της 12 Ιουλίου, ο σκληρός διαπραγματευτής) είχε το σήμα της γερμανικής μηχανικής αρτιότητας:  Ο πολιτικός χάρτης που θα προέκυπτε στην Ελλάδα από τις κάλπες θα εξασφάλιζε την αδιατάρακτη «σταθερότητα» μιας τετραετίας –«και γιατί όχι μιας οκταετίας», όπως ονειρεύτηκε ο Αλέξης στη Θεσσαλονίκη: Με μια σκυροδεμένη πολυκομματική μνημονιακή κυβέρνηση και μια «στιγματισμένη» αντιπολίτευση: στα δεξιά, τη Χρυσή Αυγή, στα αριστερά, το ΚΚΕ.

Μια πολιτειακή αρχιτεκτονική με κορυφή τον Maarten Verwey, τον Ολλανδό, που –όπως μετέδωσε μόνο η «Αγορά» του Χατζηνικολάου στις 5/9-π ροορίζεται για κομισάριος ( ή Γκαουλάϊτερ), στην Ελλάδα- αποικία χρέους του 4ου Ράιχ. Αυτός με την Task Force  /Δύναμη  Αποστολής (διάβαζε Υπερκυβέρνηση / Ύπατη Αρμοστεία) θα πρέπει να ερωτάται, να συμφωνεί και να εγκρίνει κάθε νόμο, κάθε διάταγμα κάθε απόφαση, που δεσμεύθηκε να του υποβάλλει η δήθεν κυβέρνηση, προτού κατατεθεί στην δήθεν Βουλή και να ψηφισθεί σε μια παντομίμα κοινοβουλευτικής λειτουργίας , στο εικονικό δημοκρατικό, πλέον, πολίτευμα.

Αυτά βέβαια θα  ανακαλύπτονταν μετά τις εκλογές. Μαζί με τις νέες, αλλεπάλληλες, αμείλικτες τσεκουριές σε συντάξεις, σε μισθούς, σε απολύσεις, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση, με τους λογαριασμούς, με τον ΕΝΦΙΑ και με τους πολυώνυμους φόρους. Και με το -υπονομευτικό και του μέλλοντος- προδοτικό ξεπούλημα των  υπηρεσιών, των υποδομών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας.

Στο μεταξύ όμως, ο θριαμβευτής των εκλογών της 25 Ιανουαρίου και του Δημοψηφίσματος του 62% ΟΧΙ, έχει μια βδομάδα ακόμη, να περιοδεύει σε πόλεις και σε κανάλια και -ως άλλος γυρολόγος φαρμακοτρίφτης/ιεροκήρυκας του Φαρ Ουέστ- να κηρύσσει τον «λόγο της Αριστεράς» και να πουλάει θαυματουργά  αριστερά «ισοδύναμα» γιατροσόφια για  τις «δυσκολίες» (!) που συνεπάγονται τα μέτρα «της συμφωνίας».

Ονειρική προοπτική διάνοιγε αυτό το σχέδιο για το ΚΚΕ. Η προεκλογική καμπάνια του θα ήταν ένας περίπατος απολαυστικού ξεγυμνώματος και μαστιγώματος της «Αριστεράς»-τραβεστί , στο πρόσωπο του αρχηγού του μνημονιακού Σύριζα.

Για να προσφέρουν στη  χλεύη του πλήθους την προεκλογική ρητορεία  του θαυματοποιού και των επιτελών του, τα στελέχη του ΚΚΕ θα αρκούσε να αντιπαραθέτουν τις προγραμματικές αερολογίες   με τις χαλύβδινες  διατάξεις  του μνημονίου, με τις οποίες  ο εντολοδόχος του Όχι,  έχει αλυσοδέσει τους ΄Ελληνες  για γενεές, παραδίδοντας και τη χώρα στην αχαλίνωτη λεηλασία.

Το έκανε ο λαμπρός  συνάδελφος κ. Μπογιόπουλος σε τεκμηριωμένο  άρθρο του,  το οποίο  δίνει το μέτρο της αδίστακτης  επιχείρησης εξαπάτησης που αποτελεί και η κουβέντα περί «προγράμματος». (Σοφά και εδώ, ο κ. Μεϊμαράκης επέλεξε την φρονιμότερη οδό της σεμνότητας.)
Για ένα ολόκληρο κόσμο γαλουχημένο με τα ιδανικά του πατριωτισμού, της δημοκρατίας και της Αριστεράς (με ό, τι περικλείει πλέον ο όρος για τον  καθένα), η απόγνωση και αηδία γι’ αυτό το ξεπούλημα όλων των ιερών και οσίων δεν άφηνε παρά τρείς επιλογές: α)Την καθολική αποστροφή, τον αναχωρητισμό και την αποχή, β) την ψήφο καταδίκης, με ψηφοδέλτιο ΚΚΕ και γ) την ψήφο σαρκασμού τέτοιων εκλογών, με ψηφοδέλτιο Λεβέντη.

Σε κάθε περίπτωση το ΚΚΕ θα έβλεπε τα ποσοστά του σε άνοδο χωρίς προηγούμενο. Αποτέλεσμα καθόλου δυσάρεστο για το ξένο και ντόπιο σύστημα εξουσίας, που θα το έβλεπε σαν ενισχυτικό της κυριαρχίας του. Αφού ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος χωρίς ελπίδα ανατροπής του  καθεστώτος των μνημονίων και της υποδούλωσης στο 4ο Ράιχ και στη δικτατορία των τραπεζιτών. Το ΚΚΕ, το δηλώνει άλλωστε: Είναι για την ανατροπή του (παγκόσμιου) καπιταλιστικού συστήματος. Δεν συμβιβάζεται –ούτε προσωρινά- με κάτι λιγότερο…

Αλλά τους προέκυψε η «Λαϊκή ΄Ενωση». Δηλαδή  ένας πυρήνας  σεβαστών  αγωνιστών, άκαμπτων στις αρχές και πιστών στις δεσμεύσεις τους, πόλος έλξης για  μια συνεχή και αθρόα συρροή οργανωτικών στελεχών, μελών και νεολαίας από κάθε άκρο της χώρας και κιβωτός διαφύλαξης της  πλειοψηφικής Εντολής ΌΧΙ της 5ης Ιουλίου. Οι ξένοι πάτρωνες ανησυχούν, ο Γιούνκερ άρχισε τις προειδοποιήσεις και συγκεκαλυμμένες απειλές, οι οιωνοί για  το σχέδιο Μέρκελ-Τσίπρα σκοτείνιασαν, το debate  γίνεται θέαμα πανικού των επίδοξων κυβερνητών.

Η Λαϊκή Ενότητα δεν έχει τον χρόνο, σε μια βδομάδα ακόμη, να πάρει τις φυσιολογικές διαστάσεις της και μάλιστα με τον πόλεμο που αντιμετωπίζει, με την υπηρεσιακή κυβέρνηση να μεροληπτεί εναντίον της, τον κ. Παυλόπουλο να  επιδεικνύει… υψηλή δυσμένεια και τα ΜΜΕ της Διαπλοκής (μη εξαιρουμένης της ΕΡΤ, ευρεσιτεχνίας Παππά) στην αγκαλιά του Μνημονιακού Σύριζα.
Ωστόσο η Λαϊκή Ενότητα είναι ο πραγματικός εφιάλτης του κ. Αλέξη Τσίπρα, η Ερινύα του αλλά και τελικά και η Νέμεσις του. Επειδή η συγκρότηση και η ύπαρξή της στην κρίσιμη στιγμή προσέφερε κυρίως στην νεολαία, με ιδανικά και δημιουργική ορμή, αυτής της χώρας την εναλλακτική από την αηδία την απόγνωση και την φυγή: ελπίδα, καταφυγή και ορμητήριο για να σηκώσει την Ελλάδα από την χαμέρπεια και τον βούρκο.

==========================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου