Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Το Παραμύθι Ενός Ραγισμένου Έρωτα - (vecchio-grammofono)

Μιά φορά κι ένα καιρό,

ήταν ένα γραμμόφωνο.

Ένα ολομόναχο γραμμόφωνο.

Μα μπορεί και να μην ήτανε γραμμόφωνο

και να 'ταν μόνο ένα τραγούδι,

που ζητούσε ένα γραμμόφωνο,

για να πει το καημό του.

Μιά φορά κι ένα καιρό,

ήταν ένας Έρωτας.

Ένας ολομόναχος Έρωτας

που γύριζε με μια πλάκα στη μασχάλη,

για να βρει ένα γραμμόφωνο

για να πει το καημό του.

Μιά φορά κι ένα καιρό,

δεν ήταν ένας έρωτας,

δεν ήταν ένας πόνος.

Ήταν μισός έρωτας -μισός πόνος-

και μιά μισή πλάκα,

που 'λεγε το μισό της σκοπό:

"Έρωτα μη σε... Έρωτα μη σε...

έρωτα μισέ... έρωτα μισέ..."

Θεέ μου!

Μα δε βρίσκεται ένα χέρι!

Ένα πονετικό χέρι,

για ν' ανασηκώσει τη βελόνα

και ν' ακουστεί ξανά,

ολόκληρος ο Έρωτας,

ολόκληρο το τραγούδι...
Ποίηση:Μενέλαος Λουντέμης
απόσπασμα από το "Το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα".

Μουσική:Ελένη Καραΐνδρου,"Νοσταλγικό σε 5/8"(ΤΟ ΔΕΚΑ)

==========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου