Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Απομακρύνεται το QE, στον αέρα πλέον το αφήγημα της κυβέρνησης

Σημείωση: Ποσοτική Χαλάρωση (Quantitative easing (QE)) - ορισμός
Η «καυτή πατάτα» βρίσκεται τώρα στα χέρια του προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, αλλά τα περιθώρια που έχει για να εξασφαλίσει ένα αποτέλεσμα ικανοποιητικό για την ελληνική πλευρά είναι περιορισμένα.

Εξαιρετικά δυσχερής καθίσταται η προοπτική ένταξης της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας, αφού ούτε η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα με χρηματοδότηση είναι εξασφαλισμένη ούτε τα μέτρα για το χρέος συγκεκριμενοποιούνται σε επαρκή βαθμό.


Ετσι, το «αφήγημα» της κυβέρνησης για θετικές εξελίξεις μετά την ψήφιση των μέτρων, το οποίο στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στο QE, στην έξοδο στις αγορές, στο τέλος του μνημονίου και σε ένα επενδυτικό ενδιαφέρον, ικανό να συντηρήσει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης στη χώρα, βρίσκεται στον αέρα.

Η «καυτή πατάτα» βρίσκεται τώρα στα χέρια του προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, αλλά τα περιθώρια που έχει για να εξασφαλίσει ένα αποτέλεσμα, ικανοποιητικό για την ελληνική πλευρά, είναι περιορισμένα.

Δεν έχει περάσει μία εβδομάδα αφότου το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ Μπ. Κερέ είπε ότι η Φρανκφούρτη χρειάζεται έναν «επαρκή βαθμό συγκεκριμενοποίησης» των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, προκειμένου να εντάξει την Ελλάδα στο QE. O ίδιος σημείωσε, εξάλλου, ότι αν ...
και η συμμετοχή του ΔΝΤ δεν είναι προϋπόθεση, μια θετική απόφαση του Δ.Σ. του θα διευκόλυνε την ΕΚΤ. Επίσης, διευκρίνισε ότι η όποια απόφαση της ΕΚΤ θα ληφθεί έπειτα από αυτήν του ΔΝΤ.
Η πρόταση που κατατέθηκε στο τραπέζι των υπουργών Οικονομικών τη Δευτέρα και την οποία απέρριψε ο Ευκλ. Τσακαλώτος κάθε άλλο παρά «επαρκή βαθμό συγκεκριμενοποίησης» των μέτρων για το χρέος περιελάμβανε. Αυτός, άλλωστε, ήταν και ο λόγος που συζητήθηκε η εκδοχή να συμμετάσχει μεν το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά χωρίς εκταμίευση, έως ότου διαπιστώσει –ενδεχομένως κάποια στιγμή το 2018, μετά την ανακοίνωση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος– κατά πόσον το χρέος έχει καταστεί βιώσιμο.

Τις δυσκολίες για το QE αναγνωρίζουν κύκλοι που βρίσκονται κοντά στη Φρανκφούρτη. Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι η απόφαση της ΕΚΤ της 4ης Μαρτίου 2015 για την καθιέρωση του προγράμματος αγοράς ομολόγων (PSPP) ορίζει ότι σε περιπτώσεις χωρών που βρίσκονται σε πρόγραμμα, όπως η Ελλάδα, αγορές γίνονται μετά τη θετική ολοκλήρωση κάθε αξιολόγησης, η οποία προϋποθέτει –σε περίπτωση χρηματοδοτικής συμμετοχής του ΔΝΤ– να έχει εγκρίνει το ΔΝΤ την επόμενη δόση.

Επομένως, εφόσον περάσει η πρόταση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε για συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά με αναστολή της χρηματοδότησης εκ μέρους του, έως ότου διαπιστώσει ότι το χρέος είναι βιώσιμο, είναι ένα ερώτημα αν η ΕΚΤ μπορεί να αποφασίσει υπέρ του QE.

Η θέση του Μ. Ντράγκι καθίσταται ακόμη πιο δύσκολη δεδομένου ότι υπάρχουν μέλη στο Δ.Σ. της ΕΚΤ, που δεν είναι διατεθειμένα να δείξουν οποιοδήποτε βαθμό ευελιξίας στην τήρηση των προϋποθέσεων για την ένταξη της Ελλάδας στο QE. Ορισμένοι στο Δ.Σ. έχουν διατυπώσει την άποψη πως πρώτα πρέπει να επιστρέψει η Ελλάδα στις αγορές, για να διαπιστωθεί ότι την εμπιστεύονται, και μετά να την εντάξει η ΕΚΤ στο QE.

Η επιστροφή στις αγορές μπαίνει φυσικά κι αυτή στο ράφι, εφόσον το QE αναβληθεί. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας χθες στο υπουργείο Περιβάλλοντος, τόνισε ότι η κυβέρνηση επιμένει στην εξασφάλιση της δυνατότητας της χώρας να δανείζεται από τις αγορές με βιώσιμα επιτόκια, αν και τοποθέτησε τον στόχο αυτό για μετά το τέλος του προγράμματος.

Σύμφωνα με τραπεζικές πηγές, ωστόσο, ακόμη κι αν εξασφαλισθεί η πρόσβαση στις αγορές, οι χρηματοδοτικές ανάγκες του 2019 είναι πολύ υψηλές και θα χρειαστεί νέα χρηματοδότηση ή ένταξη σε προληπτική πιστωτική γραμμή για να μην εκβιάζουν οι αγορές με υψηλά επιτόκια.

Σημειώνεται ότι το πρόγραμμα του QE αναμένεται να λήξει στο τέλος του χρόνου, αν και στη συνέχεια θα εξακολουθούν να υπάρχουν περιθώρια αγοράς τίτλων για ένα διάστημα. (kathimerini.gr)

Σχετικό: Ποσοτική Χαλάρωση (Quantitative easing (QE)) - ορισμός
Ποσοτική χαλάρωση (QE) είναι μια νομισματική πολιτική στην οποία η κεντρική τράπεζα αγοράζει κρατικά χρεόγραφα ή περιουσιακά στοιχεία από τη δευτερογενή αγορά και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα προκειμένου τονωθεί η οικονομία σε περιόδους όπου η παραδοσιακή νομισματική πολιτική δεν φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
Η κεντρική τράπεζα αγοράζοντας χρεόγραφα προκαλεί άνοδο των τιμών τους και μείωση της απόδοσης (επιτοκίων) τους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται η προσφορά χρήματος στην οικονομία.
Η πολιτική της ποσοτικής χαλάρωσης έχει σαν αποτέλεσμα να αυξηθούν τα διαθέσιμα κεφάλαια των εμπορικών τραπεζών, τα οποία θα επενδυθούν στην αγορά νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, προκαλώντας αύξηση των επιπέδων δανεισμού και της ρευστότητας.
Προϋπόθεση των παραπάνω είναι:
  • οι εμπορικές τράπεζες να διαθέσουν τα πλεονάζοντα κεφάλαια στην αγορά αλλιώς η ποσοτική χαλάρωση κρίνεται αναποτελεσματική.
  • η κεντρική τράπεζα να έχει τον έλεγχο του νομίσματος της χώρας, άρα για τις ΗΠΑ υπεύθυνη για την επιβολή Ποσοτικής Χαλάρωσης είναι η FED και για την Ευρωζώνη η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

Διαδικασία της Ποσοτικής Χαλάρωσης:

  1. Η Κεντρική Τράπεζα μιας χώρας ή μιας νομισματικής ένωσης δημιουργεί χρήμα
  2. Το νέο χρήμα χρησιμοποιείται για την αγορά χρεογράφων από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και την χρηματαγορά
  3. Αυτή η κίνηση προκαλεί πτώση των επιτοκίων
  4. Τα κεφάλαια των τραπεζών αυξάνονται από την πώληση των χρεογράφων στην Κεντρική Τράπεζα
  5. Λόγω χαμηλών επιτοκίων (άρα χαμηλής απόδοσης εναλλακτικών επενδύσεων) και υψηλών αποθεματικών οι τράπεζες αυξάνουν την χορήγηση δανείων
  6. Οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις εκμεταλλεύονται τα χαμηλά επιτόκια κι αυξάνουν το δανεισμό τους
  7. Η αύξηση διαθέσιμου εισοδήματος των καταναλωτών αυξάνει την κίνηση της αγοράς και προκαλεί ανάπτυξη της οικονομίας
Στην παραδοσιακή νομισματική πολιτική, η κεντρική τράπεζα για να τονώσει την οικονομία αγοράζει βραχυπρόθεσμα κρατικά ομόλογα ώστε να μειώσει τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια της αγοράς και τα διατραπεζικά επιτόκια, με τα οποία δανείζουν η μία τράπεζα στην άλλη (διατραπεζικές καταθέσεις). Ωστόσο, όταν τα επιτόκια πλησιάζουν το μηδέν η πολιτική αυτή δεν λειτουργεί κι έτσι οι νομισματικές αρχές χρησιμοποιούν την QE προκειμένου να τονώσουν την οικονομία.
Η μέθοδος της ποσοτικής χαλάρωσης βοηθάει στη διατήρηση του πληθωρισμού σε ανεκτά επίπεδα, αν και η υπερβολική προσφορά χρήματος από την αγορά των ρευστών περιουσιακών στοιχείων, μπορεί να προκαλέσει υπερπληθωρισμό μακροπρόθεσμα.
Για να αποφευχθεί η υπερβολική άνοδος, θα πρέπει η οικονομική ανάπτυξη να υπερκεράσει την αύξηση της προσφοράς χρήματος.

Συνέπεια της ποσοτικής χαλάρωσης στην ισοτιμία

Η αύξηση της προσφοράς χρήματος προκαλεί υποτίμηση του εγχώριου νομίσματος σε σχέση με των άλλων χωρών, δηλαδή μειώνεται η συναλλαγματική ισοτιμία.
Τα χαμηλότερα επιτόκια που επικρατούν στην αγορά οδηγούν σε εκροή κεφαλαίων από τη χώρα, μειώνοντας την εξωτερική ζήτηση για τα χρήματα της, με συνέπεια ένα πιο αδύναμο νόμισμα.
Αυτή η συνέπεια της πολιτικής της ποσοτικής χαλάρωσης ωφελεί άμεσα τους εξαγωγείς και τους οφειλέτες, εφόσον η πτώση των επιτοκίων, μειώνει ταυτόχρονα και τα χρέη. Αντίστοιχα βλάπτονται οι εισαγωγείς της χώρας, εφόσον τα εμπορεύματα από το εξωτερικό γίνονται ακριβότερα και οι πιστωτές που αναμένουν λιγότερα έσοδα από τόκους.
=====================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου