Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Πεταλώνοντας τζιτζίκια...


Του Μιχάλη Χαιρετάκη

Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις, η φράση που σύμφωνα με αστικό μύθο είναι του Τσαρούχη είναι στην πραγματικότητα του ηθοποιού Τζαβαλά Καρούσου, οπως είχε παραδεχθεί ο ίδιος ο Τσαρούχης που τη διέδωσε και την έκανε γνωστή στο πανελλήνιο.

Αυτό δεν αλλάζει όμως σε τίποτα την αλήθειά της. Διαβάζουμε τα πιο απίστευτα πράγματα καθημερινά, ανθρωποι εμφανίζονται απο το πουθενά με σπουδαία βιογραφικά και κατορθώματα που μένεις έκθαμβος στην αρχή. Λες αυτός μας κάνει την τιμή που ασχολείται μαζί μας.

Αν τα διαβάσεις , ομως στη συνέχεια προσεκτικά, βλέπεις ενα σύννεφο ασάφειας με το τι ακριβώς είναι αυτό που έκαναν. Ψυλλιάζεσαι τη δουλειά , και το ψάχνεις λίγο παραπάνω. Μικρή η χώρα, γνωστοί σχεδόν όλοι μεταξύ μας, υπάρχουν και 2-3 ακόμα δόξα τω Θεώ μέρη που μπορείς να ψάξεις και να βρείς τι ακριβώς είναι ο καθένας.

Βρίσκεις τον ένα με offshore εταιρεία στα αραβικά εμιράτα, απο αυτές που κατοικοεδρεύουν σε κάποιο γραφείο, εταιρεία που στο βιογραφικό του έχει γράψει οτι είναι ομιλος μάλιστα και αναρωτιέσαι τι σόι εταιρεία είναι αυτή.

Βλέπεις τον άλλο να δίνει συμβουλές επιχειρηματικότητας και να τον προβάλλουν σαν υπόδειγμα επιχειρηματία και ανακαλύπτεις οτι η παλιά επιχείρησή που είχε είναι στη λίστα των ...
μεγαλοοφειλετών του δημοσίου.

Και στις δυο αυτές περιπτώσεις βέβαια τα βιογραφικά είναι δημιουργικά ασαφή για να θυμηθούμε και την ορολογία που έφερε στη ζωή μας ο κος Βαρουφάκης. Δεν γράφουν τις ονομασίες των εταιρειών , αλλά με μια απλή αναζήτηση βρίσκεις όλες τις πληροφορίες.

Την ίδια ώρα δεκάδες χιλιάδες βαριά βιογραφικά έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό, ξενοι και προδότες για κάποιους, για κάποιους άλλους όμως πραγματικά κελεπούρια.

Και τι μένει στην Ελλάδα τελικά; Ο δύστυχος ο νέος ή ο εξειδικευμένος επιστήμονας και εργαζόμενος που δεν τολμάει ή δεν θέλει για τους προσωπικούς του λόγους να φύγει, αυτός που αναγκάζεται να ποδοπατάει καθημερινά την αξιοπρέπειά του για ένα κομμάτι ψωμί.

Οταν το βρεί και αν του το δώσουν , γιατί οι δουλειές οπως είναι γνωστό κλείνουν και οι νέες είναι με όρους και μισθούς δουλείας και όχι δουλειάς. Με μισθούς τους μισούς ακόμα και απο αυτους της Ουκρανίας και της Μογγολίας, ναι σωστά διαβάσατε. Για εξειδικευμένους επιστήμονες τόσα δίνουν στη χώρα μας. Και αν θες σου λενε, αν δε θες έχουμε στοιβα τα βιογραφικά,θα πάρουμε άλλους.

Και όταν κάποιος βγεί να πει να μην κλαιγόμαστε και οτι οι έλληνες καινοτομούν και μεγαλουργούν, να μην έχουμε εσωστρέφεια, να μη γκρινιάζουμε και σου φέρνει στο νου μια Ελλάδα της ανάπτυξης και της καινοτομίας σα διαφημιση με υπόκρουση τον υπέροχο κόσμο του Λούις Αρμστρονγκ μην τον πιστέψεις. Η κρατικοδίαιτος επιχειρηματίας είναι ή πολιτικός.

Υπάρχουν βέβαια λίγοι σοβαροί που με κλειστό το στόμα προσπαθούν να επιβιώσουν και κάποιες φορές, σπάνια ,αλλα ναι γίνεται και αυτό, να μεγαλώσουν την επιχείρησή τους, άνθρωποι που σέβονται τον εργαζόμενο το μαρτύριο που περνάει και δεν τον πατάνε στο λαιμό.

Εχω γνωρίσει και εχω συνεργαστεί με κάποιους απο αυτούς στο παρελθόν και ηταν τιμή μου που το έκανα.
Ομως ήταν εξαιρέσεις σε μια χώρα οπου η επιχειρηματικότητά της εξαντλείται στο να πεταλώνει τζιτζικια.

=====================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου