Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

Τα think tanks της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και το "νέο σχέδιο Μάρσαλ" - Ο Παπαδημητρίου,ο Κρέγκελ, το Ινστιτούτο Λεβί και ο "αριστερός" ΣΥΡΙΖΑ!

Καιρός ήτανε: Παραιτήθηκαν Παπαδημητρίου-Αντωνοπούλου - Τριγμοί στην κυβέρνηση - Αγριεμένος ο Τσίπρας
Αντί Προλόγου: Δείτε Αναρτήσεις μας από το Πλούσιο Αρχείο μας πατώντας εδώ ή πληκτρολογείστε "Levy" ή άλλη λέξη που θεωρείτε ενδιαφέρουσα και διαβάστε τα σχετικά.

Προβληματισμό έχει προκαλέσει η επιλογή του Γιαν Κρέγκελ, ενός φανατικού κατά των γερμανικών θέσεων για την οικονομία και κατά του ευρωπαϊκού νομίσματος ως προέδρου της επιτροπής αναπτυξιακής πολιτικής της Ελλάδας από τον υπουργό Ανάπτυξης Δημήτρη Παπαδημητρίου.Τι τους συνδέει?Το Ινστιτούτο Λεβί...

Πολλά εχουν γραφεί για αυτό το Ινστιτούτο:Προμετωπίδα των ισχυρότερων funds του κόσμου,"συνεταιράκι"του Σόρρος σε παγκόσμιες μπίζνες,φιλάνθρωπία με ανταλλάγματα,αρχαιολατρεία με ...αρχαιοκαπηλεία,σκοτεινές διασυνδέσεις με οικονομικούς κολοσσούς...

Τι απο όλα αυτά είναι αλήθεια?Φυσικά,μην περιμένετε ακριβείς απαντήσεις απο τον...αριστερό Υπουργό Παπαδημητρίου με το χρυσό πόθεν έσχες.

Συγκεντρώσαμε μερικά δημοσιεύματα για το θέμα αυτο και σας τα παρουσιάζουμε για να βγάλετε τα συμπεράσματα σας...

Ξεκινήστε την ανάγνωση με το άρθρο της Βάσως Νιέρρη στον Ριζοσπάστη(2013):

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ινστιτούτο Levy

Γρηγοριάδης Κώστας
Οπως ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρός του αναχωρεί για τις ΗΠΑ, επικεφαλής αντιπροσωπείας, όπου θα παραμείνει από τις 22 έως 25 Γενάρη «προκειμένου να συμμετάσχει σε δημόσιες εκδηλώσεις που διοργανώνει το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Levy».Τι είναι το Ινστιτούτο Brookings και ποιος είναι ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ, έχουμε γράψει. Ας δούμε τώρα ορισμένα στοιχεία για το Ινστιτούτο Levy.
Στην ιστοσελίδα του διαβάζουμε: «Ο απώτερος στόχος όλων των ερευνών και δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου είναι να εξυπηρετήσει την ευρύτερη κοινότητα χάραξης πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον υπόλοιπο κόσμο, επιτρέποντας στους μελετητές και τους ηγέτες των επιχειρήσεων, της εργασίας και της διακυβέρνησης να συνεργαστούν σε προβλήματα κοινού ενδιαφέροντος». Ευθύς εξαρχής διατυμπανίζει ότι στόχος του είναι η επίτευξη ταξικής συνεργασίας, που μεταφράζεται σε άνευ όρων υποταγή των εργαζομένων στους καπιταλιστές. Οι προτάσεις του, άλλωστε, είναι «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα της κυρίαρχης τάξης.
Για παράδειγμα, σε μια συνοπτική παρουσίαση των προτάσεών του για την ανεργία, υπερασπίζεται ένα πρόγραμμα «ευκαιριών απασχόλησης» που στηρίζεται στην κινητικότητα και την ευελιξία μεταξύ διαφορετικών κλάδων, μέτρα όπως η μείωση των ημερών εργασίας, ή κίνητρα σε όσους εργοδότες κάνουν προσλήψεις, έτσι που να «ωφεληθούν και οι δύο πλευρές», με τις λεγόμενες «ενεργητικές πολιτικές για την απασχόληση», που σημαίνει προσφορά τζάμπα εργασίας στους εργοδότες.
Οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με το Ινστιτούτο, μάλλον δεν περιορίζονται στην πρόσκληση που έλαβε ο Αλ. Τσίπρας. Φαίνεται πως προϋπάρχουν. Αν και δε διαθέτουμε άλλα στοιχεία για το πότε και από ποιους οικοδομήθηκαν, ωστόσο οι αναλύσεις του Ινστιτούτου μοιάζουν σαν δίδυμα αδελφάκια με τις αναλύσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση και τις προτάσεις για ένα άλλο μείγμα αστικής διαχείρισης.
Στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου υπάρχει παραπομπή σε «επιλογές απ' το Οικονομικό Ινστιτούτο Λίβυ» διαθέσιμες στα ελληνικά. Πρόκειται για μία συλλογή άρθρων με τίτλους όπως: «Η ανάγκη για μια ευρωπαϊκή Ομοσπονδιακή Ενωση και η μυωπική λογική της λιτότητας», «Η εμμονή της Γερμανίας στο δηλητήριο της λιτότητας οδηγεί σε θάνατο τη ζώνη του ευρώ»κ.λπ., που απηχούν απόψεις του Ινστιτούτου και όπως είναι φανερό απόψεις και του ΣΥΡΙΖΑ.
Μεταξύ άλλων, κι ένα δημοσίευμα της «Αυγής» για ένα συνέδριο του Ινστιτούτου στα τέλη του περασμένου Νοέμβρη στο Βερολίνο. Γράφει η «Αυγή» στο διθυραμβικό της κείμενο: «Το Ινστιτούτο Οικονομικών Levy (...) είναι ένα από τα σημαντικότερα ερευνητικά ινστιτούτα οικονομικής ανάλυσης και πολιτικής οικονομικής στις Ηνωμένες Πολιτείες (...) βαθιά προσκολλημένο σε μετα-κεϊνσιανές αναλύσεις (...) που στοχεύουν στη ριζική αναδιοργάνωση του τρόπου λειτουργίας των θεσμών του σύγχρονου καπιταλισμού, με απώτερο σκοπό μια ορθολογικά λειτουργούσα οικονομία (...) Την περασμένη εβδομάδα, 25-26 Νοεμβρίου, το Levy Economics Institute διοργάνωσε ένα διεθνές συνέδριο στο Βερολίνο, στο κεντρικό κτήριο της Deutsche Bank, για τις οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ασία (...) Ανάμεσα στους πολλούς διακεκριμένους ομιλητές ήταν ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ο αναπληρωτής Γερμανός υπουργός Οικονομικών Steffen Kampeter, ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Γερμανία Philip Murphy, ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της τράπεζας Peter Praet, η πρώτη αντιπρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέα Υόρκης Christine M. Cumming, ο πρόεδρος και CEO της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Ντάλας Richard Fisher, ο πρόεδρος και CEO της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Ατλάντα Dennis Lockhart και ο διευθυντής Ερευνας στην Deutsche Bank Klaus Gunter Deutsch (...) Στο συνέδριο ήταν επίσης προσκεκλημένος ομιλητής ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης Γιώργος Σταθάκης».
Ανοίγουμε μια παρένθεση για να θυμίσουμε τα εξής: Στα μέσα του περασμένου Δεκέμβρη, ο Γ. Σταθάκης φιλοξενήθηκε στην «Πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ. Εκεί, είπε μεταξύ άλλων: «Μπορούμε να βάλουμε όσους ιδεολογικούς προσδιορισμούς θέλετε, μέσα στην κρίση όμως αυτό που υπονοείται σαν σοσιαλδημοκρατικό είναι πολύ σημαντικό. Είναι πολύ σημαντικό το να εφαρμόσεις μια κεϊνσιανή πολιτική αντί μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής διαχείρισης της κρίσης. Είναι τόσο σημαντικό που φαίνεται από το διαφορετικό τρόπο που αντιμετώπισαν την κρίση οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Τεράστια η διαφορά. Πείτε το σοσιαλδημοκρατικό, πείτε το όπως θέλετε». Με άλλα λόγια, κάν' το όπως στο Αμέρικα...
Στην επιμονή του δημοσιογράφου να προσδιορίσει αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ασκήσει διαχείριση στο υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα, η απάντηση ήταν επίσης αφοπλιστική: «Εντός του συστήματος, προφανώς. Αυτό είναι το διακύβευμα σήμερα για την ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία».
Κι όταν του επισημάνθηκε ότι τραπεζικοί κύκλοι που πριν λίγο καιρό απηύθυναν στο ΣΥΡΙΖΑ το χαρακτηρισμό «ακραίος» σήμερα στρογγυλεύουν το λόγο τους όταν αναφέρονται σ' αυτόν, άρα ίσως έχει στρογγυλέψει τις θέσεις του ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Γ. Σταθάκης με χαμόγελο απάντησε: «Εάν θέλουμε να κυβερνήσουμε, και θέλουμε, οι προτάσεις μας πρέπει να είναι πολύ σαφείς, συγκεκριμένες και ρεαλιστικές».
Η φράση του θυμίζει την αντίστοιχη με την οποία το non paper για την επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο, απαντούσε στις κατηγορίες ότι άλλα λέει στα αλώνια κι άλλα στα σαλόνια των αστών. Σύμφωνα με το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, «αν αφήσουμε στην άκρη την αυτονόητη διαφορά ύφους που επιβάλλει το πλαίσιο της συζήτησης κάθε φορά (μόνο άσχετοι μιλάνε ακριβώς το ίδιο ανεξάρτητα από το πλαίσιο) το πραγματικό ζήτημα έχει να κάνει με την πολιτική ουσία, με το περιεχόμενο των εκάστοτε τοποθετήσεων στα διάφορα πλαίσια».
Πρόεδρος του Ινστιτούτου Levy, είναι ο Ελληνας καθηγητής Δ. Παπαδημητρίου, ο οποίος σε συνέντευξή του σε ελληνική εφημερίδα είχε δηλώσει μεταξύ άλλων: «Τα Μνημόνια της τρόικας είχαν θεαματική αποτυχία (...) οδηγείται η χώρα σε κοινωνική διάλυση (...) το δημόσιο χρέος που υποτίθεται ότι θα αντιμετώπιζαν οι πολιτικές λιτότητας, έχει -αντιθέτως- αυξηθεί δραματικά σε σχέση με τα επίπεδα που βρισκόταν κατά την έναρξη της κρίσης το 2009. Η κλασική συνταγή του ΔΝΤ έχει επιφέρει καταστροφικά αποτελέσματα, όπου και αν εφαρμόστηκε». Τι θυμίζουν; Ομιλίες του Αλ. Τσίπρα όπου το παραπάνω απόσπασμα συναντάται αυτούσιο, όπως άλλωστε και τα παρακάτω.
«Το ΔΝΤ επέμενε στην αναδιάρθρωση του χρέους (...) Η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την ηγεσία της ΕΕ και συνεπώς αναβλήθηκε για ακόμη μια φορά η αντιμετώπιση του προβλήματος, τουλάχιστον έως μετά τις γερμανικές εκλογές το φθινόπωρο του 2013. Αυτό προϋποθέτει ότι η Ελλάδα μπορεί, μέχρι τότε, να διατηρηθεί ζωντανή με μηχανική στήριξη. Ετσι, η κρίση του δημόσιου χρέους δεν πρόκειται ποτέ να λυθεί, αν η προσοχή συνεχίσει να επικεντρώνεται στον αριθμητή, αντί στον παρονομαστή, της αναλογίας χρέους προς το ΑΕΠ».
Οσο για το τι χρειάζεται η ελληνική οικονομία για να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου απαντά: «Τίποτε λιγότερο από ένα σοβαρά χρηματοδοτημένο στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης. Οι εκτιμήσεις μας για το ποσό που απαιτείται, για επενδύσεις σε στρατηγικούς τομείς στην Ελλάδα, είναι της τάξης των 30-40 δισ. ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια. Ετσι θα πάρει μπρος η κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης (...) Αυτή η δημοσιονομική τόνωση της οικονομίας θα μπορούσε επίσης να χρηματοδοτηθεί, εάν ένα σημαντικό μέρος του 28% του ΑΕΠ της άτυπης οικονομίας εισχωρούσε στην επίσημη οικονομία και εφορολογείτο ανάλογα».
Δεν ξέρουμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε στο Ινστιτούτο «Levy» τον ιδανικό μέντορα ή αν το Ινστιτούτο βρήκε στον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του τους ιδανικούς να προωθήσουν στην Ελλάδα το μείγμα αστικής διαχείρισης που πρεσβεύει. Καταλαβαίνουμε μόνο πως κάτι τέτοια αλισβερίσια προφανώς και δε γίνονται με την αθωότητα των ιδεολόγων... Είναι γνωστός ο ανταγωνισμός ΗΠΑ - ΕΕ, γνωστός ο θαυμασμός ΣΥΡΙΖΑ για το μείγμα διαχείρισης που εφαρμόζει ο Ομπάμα και τα βέλη του εναντίον της Γερμανίας... Ο καιρός θα δείξει και ο λαός πρέπει να έχει μάτια και αυτιά ανοιχτά...

Βάσω ΝΙΕΡΡΗ

Διαβάστε τώρα τι έγραφε το protagon,το 2016:

Δημήτρης Παπαδημητρίου: Από το Ινστιτούτο Levy «τσάρος» της ανάπτυξης
Σύντροφος της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας Ράνιας Αντωνοπούλου ο νέος υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης – Ποιος είναι και τι έχει δηλώσει περί παράλληλου νομίσματος
Τη θέση του υπουργού Οικονομίας -την οποία κατείχε ο Γιώργος Σταθάκης- καλείται να αναλάβει στο νέο κυβερνητικό σχήμα ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, με αναπληρωτή υπουργό τον Αλέξη Χαρίτση και υφυπουργό τον Στέργιο Πιτσιόρλα. Είναι μια επιλογή-έκπληξη που ωστόσο κολλάει σε αυτό που φαίνεται ότι ήθελε να δείξει προς τα έξω ο κ. Τσίπρας: άνοιγμα στους επενδυτές εξωτερικού (κυρίως).  Είτε προτιμούν να συναλλάσσονται μαζί μας σε ευρώ είτε σε… δραχμές. Διότι ο νέος υπουργός δεν έχει αποκλείσει στο παρελθόν ως λύση την επιστροφή στο παλιό εθνικό νόμισμα.

Ο κ.Παπαδημητρίου είναι οικονομολόγος, πρόεδρος του Levy Economics Institute και καθηγητής Οικονομικών στο Bard College στη Νέα Υόρκη. Αυτό το Ινστιτούτο, το οποίο αποτελεί ένα από τα think tank του ΣΥΡΙΖΑ, εστιάζει στην εκτεταμένη έρευνα πάνω στην οικονομολογία του Κέυνς, και στα μετακεϋνσιανά οικονομικά. Είναι σύντροφος της Ράνιας Αντωνοπούλου,  η οποία προέρχεται επίσης από το Ινστιτούτο Levy. Μάλιστα, τον Γενάρη του 2015, όταν ορκίστηκε η πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πέρασε το κατώφλι του προεδρικού μεγάρου, συνοδεύοντας διακριτικά την κυρία Αντωνοπούλου, η οποία είχε οριστεί  (και παραμένει) αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας.

Ο νέος υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης έχει εργαστεί για το αμερικανικό Κογκρέσο και υπήρξε επισκέπτης καθηγητής της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών στη Σαγκάη της Κίνας. Είναι απόφοιτος του τμήματος Οικονομικών του Πανεπιστημίου Columbia και κάτοχος MA και PhD στις Οικονομικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο New School for Social Research, ΗΠΑ..

Η φράση που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας ότι «η Ελλάδα χρειάζεται ένα καινούργιο σχέδιο Μάρσαλ» ανήκει στον κ. Παπαδημητρίου («You need something similar to the Marshall Plan» και την είχε πει τον Φεβρουάριο του 2102). Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια, έχει παρακολουθήσει εκτενώς το ελληνικό οικονομικό ζήτημα και υπήρξε οικονομικός σύμβουλος του τωρινού Πρωθυπουργού.

Βέβαια, ο ελληνοαμερικανός οικονομολόγος έχει ταχθεί υπέρ της εξόδου από το ευρώ ή, εναλλακτικά, υπέρ της κυκλοφορίας παράλληλου νομίσματος σε Ελλάδα και Κύπρο. Είχε δηλώσει: «Οι επιλογές, τόσο για την Κύπρο, όσο και για την Ελλάδα, έχουν περιοριστεί τρομερά και οι μελλοντικές τους προοπτικές είναι φρικτές. Η επιλογή τής εξόδου από το Ευρώ δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί. Προσωπικά, βλέπω να έρχονται μεγάλες αναταραχές και ένα σχέδιο Β’ θα πρέπει να αναπτυχθεί εκτάκτως, το οποίο θα περιλαμβάνει την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος ή μια δραματική επαναδιαπραγμάτευση των μέτρων λιτότητας. Είναι αμφίβολο ότι θα μπορέσουν οι κοινωνίες είτε στην Ελλάδα είτε στη Κύπρο να αντέξουν σκληρότερες συνθήκες από αυτές στις οποίες έχουν ήδη υποβληθεί, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάτι τέτοιο θα ζητηθεί από την τρόικα. Θα πρέπει συνεπώς να ακολουθηθεί μια διαφορετική πορεία. Η εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία στο παρελθόν και θα πρέπει να είναι μέρος του σχεδίου Β’».

Σε συνέντευξή του στην «Αυγή» είχε, επίσης, δηλώσει: «Η δική μου άποψη είναι ότι η εναλλακτική ενός καλοσχεδιασμένου προγράμματος παράλληλου νομίσματος, αν υιοθετηθεί με ριζικές προδιαγραφές, π.χ. την αξία του έναντι του ευρώ και τη διευθέτηση πληρωμής φόρων με αυτό, μπορεί να γίνει η κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη της χώρας».

Σύμφωνα με το βιογραφικό του, ο κ. Παπαδημητρίου είναι μέλος των συντακτικών επιτροπών περιοδικών, όπως το «Επιθεώρηση για το Εισόδημα και τον Πλούτο», καθώς και οργανισμών, όπως το Οικονομικό Κλαμπ της Νέας Υόρκης, η Ελληνοαμερικανική Ενωση Τραπεζιτών και η Επιτροπή Bretton Woods.

Στο διαδίκτυο βρήκαμε ένα ακόμα δημοσίευμα που βάζει...φιτιλιές.

Λίγα λόγια για τον Leon Levy, το Ινστιτούτο Levy και τις πηγές του σοσιαλισμού του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Leon Levy: Συνδημιουργός των hedge funds, φιλάνθρωπος, αρχαιοκάπηλος;
Το Ινστιτούτο Levy, το οποίο συνδιοργανώνει την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα και της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ (Μηλιός, Δούρου, Σταθάκης, Παππάς) ιδρύθηκε από τον Leon Levy το 1986. Ο Leon Levy γεννήθηκε το 1925 και πέθανε το 2003. Ήταν, σύμφωνα με την Wall Street Journal, "μια επενδυτική ιδιοφυϊα της Wall Street", ο οποίος βοήθησε στη δημιουργία των hedge funds και των mutual funds. Ο πατέρας του, Jerome Levy, ήταν μεγαλοεπιχειρηματίας, και έδινε έμφαση στην σημασία των εταιρικών κερδών για την κατεύθυνση της εθνικής οικονομίας. [1]

Ο Leon Levy ήταν επίσης γνωστός για την φιλανθρωπική του δραστηριότητα, μέρος της οποίας αφορά αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ελλάδα (στην Πέλλα και την Κνωσσό). Το 2006, μετά το θάνατο του Levy, η συζυγός του Shelby White, η οποία επαγγέλεται "συλλέκτης έργων τέχνης"[2], υποσχέθηκε 200 εκατομμύρια δολάρια στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης για τη δημιουργία Ινστιτούτου για την Μελέτη του Αρχαίου Κόσμου. Η προσφορά δημιούργησε εντάσεις στο πανεπιστήμιο, καθώς κάποιοι ακαδημαϊκοί συνέδεαν το ενδιαφέρον του Levy για τις ανασκαφές με την αρχαιοκαπηλία και όχι με τη φιλανθρωπία.[3]


Όταν η δωρεά έγινε δεκτή, ο καθηγητής του Κέντρου Σπουδών για την Αρχαιότητα του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης Randall White παραιτήθηκε, διαμαρτυρόμενος για το γεγονός ότι έγιναν δεκτά τα χρήματα ενός ανθρώπου που συνδεόταν με "αμφισβητίσημες πρακτικές και παραεμπόριο" [questionable practices and trafficking]. Άλλοι ακαδημαϊκοί, στο Πανεπιστήμιο της Πεννσυλβάνια, το Κολλέγιο Bryn Mawr, και το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, σχολίασαν την δωρεά αρνητικά.[4] Σύμφωνα με το άρθρο των New York Times, το ζεύγος Levy/White "έχει συσσωρεύσει μια από τις καλύτερες ιδιωτικές συλλογές αρχαίων αντικειμένων στον κόσμο", πυροδοτώντας κριτικές από ακαδημαϊκούς διότι τα περισσότερα από τα έργα της ιδιωτικής συλλογής ήταν άγνωστα πριν -- γεγονός που δείχνει ότι κατά πάσα πιθανότητα αρπάχτηκαν από τις ανασκαφές που χρηματοδοτούσε φιλανθρωπικά ο κύριος Levy. Στα πλαίσια αυτά, ιταλοί αξιωματούχοι ερευνούσαν, την εποχή εκείνη, το ζήτημα οκτώ αρχαίων έργων τέχνης που η χώρα θεωρούσε ότι προήλθαν από παράνομες ανασκαφές του Levy στην Ιταλία. [5]

Το Ινστιτούτο Οικονομικών Levy

Το Ινστιτούτο Οικονομικών Levy βρίσκεται στο Κολλέγιο Bard, στη Νέα Υόρκη.[6] Πρόεδρός του είναι ο καθηγητής της έδρας Οικονομικών Jerome Levy Δημήτρης Παπαδημητρίου. Σύμφωνα με το βιογραφικό του, ο Παπαδημητρίου είναι μέλος των Συντακτικών Επιτροπών περιοδικών όπως το Επιθεώρηση για το Εισόδημα και τον Πλούτο [Review of Income and Wealth], καθώς και οργανισμών όπως το Οικονομικό Κλαμπ της Νέας Υόρκης, η Ελληνοαμερικανική Ένωση Τραπεζιτών, και η Επιτροπή Bretton Woods. [7] Σύμφωνα με την wikipedia, το Ινστιτούτο "έχει εδραιωθεί ως σπόνσορας εκτεταμένης έρευνας πάνω στην οικονομολογία του Κέυνς, και τα μετακεϋνσιανά οικονομικά." Πράγματι, στον ιστότοπο του Ινστιτούτου, ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει εργασίες όπως "Ο Κέυνς 75 χρόνια μετά" [9], "Η προσέγγιση του Κέυνς στην πλήρη απασχόληση" [10], "Η χρηματική πολιτική του Κέυνς" [11], ή να μάθει για το βιβλίο του Hyman Minsky Τζον Μέιναρντ Κέυνς, με πρόλογο του καθηγητή Δημήτρη Παπαδημητρίου [12]. Ο Minsky ήταν "διακεκριμένος επιστήμονας" στο Ινστιτούτο Levy, και, σύμφωνα με το βιογραφικό του, "ένας από τους σημαντικότερους ακόλουθους του Τζον Μέιναρντ Κέυνς στις ΗΠΑ" [13] Οι ιδέες του είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες αν εξεταστούν στα πλαίσια της ρητορικής του ΣΥΡΙΖΑ για την οικονομία. Πιθανώς λόγω της προεδρίας Παπαδημητρίου ή της αγάπης του Leon Levy για τα ελληνικά αρχαία, το Ινστιτούτο έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, κι έτσι οι μη αγγλόφωνοι μπορούν να διαβάσουν μια σειρά εργασιών του, καθώς και αναδημοσιεύσεων από τον ελληνικό Τύπο, στα ελληνικά. [14]



Το Ινστιτούτο συνεργάζεται επίσης με την ελληνική οικονομική εφημερίδα Express, στο σχετικό κείμενο της οποίας μπορεί να βρείτε τις αληθινές πηγές του σοσιαλισμού του κόμματος: "Μέσα από αυτή τη συνεργασία φιλοδοξούμε να δώσουμε στους αναγνώστες μας και στο ευρύτερο κοινό γενικότερα την ευκαιρία να κατανοήσουν καλύτερα και υπό το πρίσμα της σύγχρονης επιστημονικής έρευνας, τα βαθύτερα αίτια της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, τους λόγους για τους οποίους απειλείται η σταθερότητα στην ευρωζώνη, τους ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες για την κρίση στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη περιφέρεια, αλλά και μια ευρύτερη σειρά επίκαιρων θεμάτων όπως: την πορεία της οικονομίας των ΗΠΑ, τη θέση της Κίνας στην παγκόσμια οικονομία, τον ρόλο των τραπεζών και του χρηματικού κεφαλαίου στο ξέσπασμα των χρηματοοικονομικών κρίσεων, τη δυναμική του χρέους και τις επιπτώσεις του στην οικονομική μεγέθυνση, τα αίτια και τη σημασία (ή μη σημασία) των ελλειμμάτων, τα επακόλουθα των διεθνών οικονομικών ανισορροπιών, τα αίτια της ανεργίας, τον ρόλο του κράτους στην ανάπτυξη και στον περιορισμό της ανεργίας και της ανισότητας, τις ατέλειες του σημερινού παγκόσμιου χρηματοοικονομικού καθεστώτος και τις καταστροφικές επιπτώσεις του οικονομικού δόγματος του νεοφιλελευθερισμού."[15]



Μιας και μιλούμε για οικεία στους Έλληνες στοιχεία της ρητορικής του Ινστιτούτου Levy, αξίζει να θυμήσουμε κλείνοντας ότι η φράση του Αλέξη Τσίπρα "Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ" ανήκει στην πραγματικότητα στον διακεκριμένο καθηγητή, πρόεδρο του Ινστιτούτου Levy και μέλος του Συνδέσμου Ελληνοαμερικανών Τραπεζιτών Δημήτρη Παπαδημητρίου, ο οποίος δήλωσε, τον Φεβρουάριο του 2012 (δηλαδή αρκετούς μήνες πριν το επαναλάβει ο Αλέξης Τσίπρας ως δική του έμπνευση): "you need something similar to the Marshall Plan." [16] Αναμφίβολα, ο Γιάννης Μηλιός, γνωστός μαρξιστής οικονομολόγος, θα αισθάνεται σαν στο σπίτι του με τέτοια παρέα στη Νέα Υόρκη.

Σημειώσεις
[1] Wikipedia, λήμμα "Leon Levy", http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Levy
[2] New York Times, "Δωρεά 200 εκατομμυρίων πυροδοτεί διαφωνίες γύρω από αρχαιολογικά ευρήματα", 1 Απριλίου 2006, http://www.nytimes.com/2006/04/01/arts/01gift.html?pagewanted=all&_r=0
[3] Wikipedia, λήμμα "Leon Levy", http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Levy
[4] ό.π
[5] http://www.nytimes.com/2006/04/01/arts/01gift.html?pagewanted=all&_r=0
[6] Wikipedia, λήμμα "Ινστιτούτο Οικονομικών Levy", http://en.wikipedia.org/wiki/Levy_Economics_Institute.  Επίσημος ιστότοπος Ινστιτούτου, http://www.levyinstitute.org/
[7] Wikipedia, λήμμα "Δημήτρης Παπαδημητρίου", http://en.wikipedia.org/wiki/Dimitri_B._Papadimitriou
[8] Wikipedia, λήμμα "Leon Levy", http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Levy
[9] http://www.levyinstitute.org/publications/?docid=1360
[10] http://www.levyinstitute.org/publications/?docid=1082
[11] http://www.levyinstitute.org/publications/?docid=1381
[12] http://www.levyinstitute.org/publications/?docid=1068
[13] http://www.levyinstitute.org/about/minsky/
[14] http://www.levyinstitute.org/greek/
[15] "Συνεργασία της Εξπρές με το Levy Economics Institute του Κολεγίου Bard της Νέας Υόρκης", 23 Απριλίου 2012, http://www.express.gr/news/business/592254oz_20120423592254.php3
[16] "Το τρομερό δίλημμα της Ελλάδας: Βαθιές περικοπές ή χρεοκωπία", Levy Economics Institute, Φεβρουάριος 2012, http://www.levyinstitute.org/publications/?docid=1487

Όσα πρέπει να γνωρίζετε για το Ινστιτούτο Levy και το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς που σχετίζονται με τον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ποια στελέχη τους συμμετέχουν στην νέα κυβέρνηση της χώρας
Το "δεξί χέρι" του Αλέξη Τσίπρα, Γ. Σακελλαρίδης αλλά και νέος υπουργός Παιδείας προέρχονται από το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, ενώ ο κ. Μπαλτάς είναι και πρόεδρος του.
Την ίδια ώρα, η Ράνια Αντωνοπούλου, αναπληρώτρια Υπουργός για την Καταπολέμηση της Ανεργίας που θα αναλάβει το δύσκολο έργο εξεύρεσης νέων θέσεων εργασίας, είναι διευθύντρια του τμήματος έρευνας για την ισότητα των φύλων του Levy Economics Institute στη Νέα Υόρκη.


Το Ινστιτούτο Levy

Το Ινστιτούτο Levy, το οποίο συνδιοργάνωσε την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα και της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ (Μηλιός, Δούρου, Σταθάκης, Παππάς) ιδρύθηκε από τον Leon Levy το 1986.
Ο Leon Levy γεννήθηκε το 1925 και πέθανε το 2003. Ήταν, σύμφωνα με την Wall Street Journal, "μια επενδυτική ιδιοφυΐα της Wall Street", ο οποίος βοήθησε στη δημιουργία των hedge funds και των mutual funds. Ο πατέρας του, Jerome Levy, ήταν μεγαλοεπιχειρηματίας, και έδινε έμφαση στην σημασία των εταιρικών κερδών για την κατεύθυνση της εθνικής οικονομίας.
Ο Leon Levy ήταν επίσης γνωστός για την φιλανθρωπική του δραστηριότητα, μέρος της οποίας αφορά αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ελλάδα (στην Πέλλα και την Κνωσσό).

Το Ινστιτούτο Οικονομικών Levy

Το Ινστιτούτο Οικονομικών Levy βρίσκεται στο Κολλέγιο Bard, στη Νέα Υόρκη.
Πρόεδρός του είναι ο καθηγητής της έδρας Οικονομικών Jerome Levy Δημήτρης Παπαδημητρίου. Σύμφωνα με το βιογραφικό του, ο Παπαδημητρίου είναι μέλος των Συντακτικών Επιτροπών περιοδικών όπως το Επιθεώρηση για το Εισόδημα και τον Πλούτο [Review of Income and Wealth], καθώς και οργανισμών όπως το Οικονομικό Κλαμπ της Νέας Υόρκης, η Ελληνοαμερικανική Ένωση Τραπεζιτών, και η Επιτροπή Bretton Woods.
Το Ινστιτούτο εστιάζει στην εκτεταμένη έρευνα πάνω στην οικονομολογία του Κέυνς, και τα μετακεϋνσιανά οικονομικά.
Λόγω της προεδρίας Παπαδημητρίου ή της αγάπης του Leon Levy για τα ελληνικά αρχαία, το Ινστιτούτο έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, κι έτσι οι μη αγγλόφωνοι μπορούν να διαβάσουν μια σειρά εργασιών του, καθώς και αναδημοσιεύσεων από τον ελληνικό Τύπο, στα ελληνικά.
Η περίφημη φράση του Αλέξη Τσίπρα "Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ" ανήκει στην πραγματικότητα στον διακεκριμένο καθηγητή, πρόεδρο του Ινστιτούτου Levy και μέλος του Συνδέσμου Ελληνοαμερικανών Τραπεζιτών Δημήτρη Παπαδημητρίου, ο οποίος δήλωσε, τον Φεβρουάριο του 2012, "you need something similar to the Marshall Plan".
"Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ. Πρέπει να δοθεί χρόνος και ανάσα στην ελληνική οικονομία για να μπορέσει να ξαναπάρει μπρος και όχι να τη διαλύσουμε οριστικά με το νέο πακέτο μέτρων των 13 δισ. ευρώ. Η ανάσα αυτή θα πρέπει να δοθεί σε συμφωνία με τους πιστωτές", είχε αναφέρει ο πρωθυπουργός τον Σεπτέμβριο του 2012.

Οι σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ

Διευθύντρια του τμήματος έρευνας για την ισότητα των φύλων του Levy Economics Institute στη Νέα Υόρκη είναι η αναπληρώτρια Υπουργός για την Καταπολέμηση της Ανεργίας, Ράνια Αντωνοπούλου.
Η ίδια επεξεργάζεται εδώ και δύο χρόνια μελέτη για έξοδο από την κρίση κόντρα στη λάθος συνταγή της Τρόικας η οποία αν εξακολουθήσει να εφαρμόζεται θα εκτοξεύσει την ανεργία στο 34% το 2016, όπως αναφέρει.
Σημειώνεται πως πριν λίγους μήνες στο διεθνές συνέδριο για την κρίση στην Ευρωζώνη που διοργανώθηκε από το Levy Economic Institute συμμετείχαν οι Αλέξης Τσίπρας και Γιάννης Δραγασάκης.
Θέσεις του Ινστιτούτου:
Ο Jörg Bibow (ερευνητής, Levy Institute, καθηγητής, Skidmore College) έχει προτείνει τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο θα τροφοδοτείται με ποσοστό 3%-5% του κοινοτικού ΑΕΠ από φορολόγηση πανευρωπαϊκή. Το εν λόγω υπουργείο θα αναλάβει όλες τις δημόσιες επενδύσεις σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., πράγμα που, σύμφωνα με τα μοντέλα του Levy, θα οδηγήσει σε ταχεία αποκλιμάκωση του χρέους των χωρών της Ε.Ε. και τη σύγκλιση του κοινοτικού δημόσιου χρέους σε αποδεκτά επίπεδα του ΑΕΠ της Ε.Ε.
Η ίδια η Ράνια Αντωνοπούλου, έχει παρουσιάσει ένα μοντέλο κόστους 7 δισ. το οποίο στην πραγματικότητα κοστίζει 3 δισ., καθώς έχει άμεσα δημοσιονομικά αποτελέσματα στην οικονομία λόγω πολλαπλασιαστών και το οποίο αφορά τη δημιουργία 550.000 θέσεων εργασίας από το Δημόσιο. Αυτές οι θέσεις θα είναι προσωρινής απασχόλησης για την ενίσχυση των υποδομών, θέσεις κοινωφελούς εργασίας, που προωθούν την καινοτομία κ.ο.κ., οι οποίες είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία του κράτους και του κοινωνικού ιστού. Οι εν λόγω θέσεις δεν προσφέρουν μόνο άμεση ανακούφιση στο θέμα της ανεργίας, αλλά υπολογίζεται πως θα δημιουργηθούν γύρω από αυτές άλλες 200.000 θέσεις εργασίας.
Αναλυτικότερα, η μελέτη της αντιπροτείνει αύξηση των κρατικών δαπανών αντί για συνεχή μείωση τους ώστε να παίξουν σταθεροποιητικό ρόλο στην περίοδο της κρίσης. Συγκεκριμένα έχει προτείνει να υλοποιηθεί ένα σχέδιο Μάρσαλ με τη δημιουργία 550.000 θέσεων κοινωφελούς εργασίας για ένα έτος ώστε να συρρικνωθεί ουσιαστικά η στρατιά των ανέργων. Το κόστος μπορεί φαίνεται υπερβολικό ( 7 δις ευρώ) αλά θα μειώνεται στα 3 δις λόγω των εργατικών εισφορών που θα επιστρέψουν πάλι στα κρατικά ταμεία.
"Το κράτος σε περιόδους κρίσης οφείλει να παίξει το ρόλο του ύστατου εργοδότη αφού λόγω της μειωμένης ζήτησης ο ιδιωτικός τομέας φθίνει", έχει υποστηρίξει η κ. Αντωνοπούλου. "Τότε μόνο θα βγούμε από την κρίση με γρηγορότερο ρυθμό. Να κάνουμε το αντίθετο από αυτό που προτείνει η Τρόικα και έχει εφαρμόσει το υπουργείο οικονομικών", συμπληρώνει.

Στην εύλογη ερώτηση σχετικά με το πώς θα βρεθεί αυτό το μεγάλο κονδύλι, η κυρία Αντωνοπούλου προτείνει πέντε πηγές χρηματοδότησης με πρώτη στη λίστα την Ευρωπαική Τράπεζα Επενδύσεων:
α) Την αναδιάρθρωση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ
β) Κεφάλαια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
γ) Τη μείωση των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας ώστε να δημιουργηθεί πλεόνασμα ρευστότητας, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ύστερα από διαπραγματεύσεις για τη χρηματοδότηση κοινωνικής- κοινωφελούς εργασίας.
δ) Την άμεση εγκαθίδρυση του "Ευρωπαικού Ταμείου κατά της Ανεργίας", το οποίο να συνεισφέρει κάποιο ποσοστό σε ένα αντίστοιχο φορέα στην Ελλάδα.
ε) Την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής . Ένα μέρος από τα έσοδα θα μπορούσαν να στηρίξουν το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Απασχόλησης.
Το μακροοικονομικό πρόγραμμα του Levy Institute για την Ευρώπη έχει παρουσιαστεί από τον ίδιο τον Δημήτρη Παπαγεωργίου.
Στις εκτιμήσεις του για την Ελλάδα, το Ινστιτούτο εντοπίζει ότι η συνέχιση των πολιτικών λιτότητας θα μειώσει περαιτέρω το ΑΕΠ και θα αυξήσει την ανεργία, σε μια πορεία ακριβώς αντίθετη από εκείνη που έχει προβλέψει η τρόικα.
Τα σενάρια που εξετάζει το ινστιτούτο, όπως παρουσιάστηκαν τον Νοέμβριο του 2011 στο συνέδριο του στη Νέα Υόρκη, είναι δύο:
Το πρώτο σενάριο προβλέπει εξωτερική βοήθεια μέσω μεταφοράς κεφαλαίων, στο μοντέλο ενός Σχεδίου Μάρσαλ. Το δεύτερο σενάριο προβλέπει τη διακοπή καταβολής των τόκων του δημοσίου χρέους. Με τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη διακοπή καταβολής των τόκων θα χρησιμοποιηθούν για να αυξήσουν την κατανάλωση, αλλά και τις επενδύσεις του κράτους, κάτι που, με τη σειρά του, θα επέφερε αύξηση της ζήτησης και της απασχόλησης. Η αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου σεναρίου, εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις εξαγωγές της χώρας
Το Ινστιτούτο εξετάζει επίσης την εφαρμογή ενός προγράμματος για τη δημιουργία ενός φορέα δημιουργίας θέσεων εργασίας, απόλυτα εναρμονισμένο με την πρόταση του Hyman Minsky περί Εργοδότη Έσχατης Ανάγκης (ELR - Employer of Last Resort), η οποία φαίνεται να προσφέρει την καλύτερη στρατηγική οικονομικής ανάκαμψης.
Ευρύτερα γνωστός για τις ιδέες του σχετικά με τη χρηματοπιστωτική αστάθεια, ο Minsky υποστήριξε μια πολιτική του "εργοδότη της εσχάτης προσφυγής" (EEΠ) – ένα μόνιμο πρόγραμμα δημόσιας εργασίας, σε εθνική βάση, που θα λειτουργούσε ως αυτόματος (αντικυκλικός) σταθεροποιητής.
Ο Minsky υποστήριξε ότι το αχρησιμοποίητο, πρόθυμο και ικανό για απασχόληση εργατικό δυναμικό θα μπορούσε να αμείβεται με ένα σταθερό εισόδημα, απασχολούμενο σε κοινωνικά αναγκαίες εργασίες. Όταν, μετά την κρίση, αρχίζει η ανάκαμψη της οικονομίας και η επέκταση του ιδιωτικού τομέα, τότε οι ενταγμένοι στο πρόγραμμα εργαζόμενοι μπορούν να επιστρέψουν στην ιδιωτική αγορά εργασίας, που θα τους προσφέρει καλύτερες προοπτικές απασχόλησης και αμοιβές.
Σημειώνεται ότι με άρθρο του στην εφημερίδα "Καθημερινή" (12.01.2014), ο Γιάννης Δραγασάκης αναφέρει:
"Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της λιτότητας, απαιτείται ο συνδυασμός τριών τουλάχιστον προϋποθέσεων:
α) Διαγραφή μέρους του συσσωρευμένου χρέους.
β) Μη δανειακή αναπτυξιακή χρηματοδότηση στο αρχικό στάδιο.
γ) Ρήτρα ανάπτυξης, δηλαδή εξυπηρέτηση του συμφωνημένου χρέους ανάλογα με την ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ και όχι ανάλογα με το πλεόνασμα.
Είναι τα τρία συστατικά του σχεδίου Μάρσαλ με το οποίο -στο πλαίσιο του τότε Ψυχρού Πολέμου- βοηθήθηκε η Γερμανία το 1953 από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της.
Στις σημερινές συνθήκες, οι παραπάνω προϋποθέσεις θα μπορούσαν να εκπληρωθούν από μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για το χρέος και ένα New Deal για την Ευρώπη" (βλέπε http://www.kathimerini.gr/738440/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/etos-krisimwn-epilogwn).
Σε συνέντευξη του στο περιοδικό Unfollow, 06/03/2013, διευκρινίζει:
Στο ερώτημα, ειδικότερα, αν θέλει σχέδιο Μάρσαλ, απαντά ως εξής:
"Προφανώς όχι. Το σχέδιο Μάρσαλ είχε τότε και μια ψυχροπολεμική διάσταση. Το χρησιμοποιήσαμε όμως ως παράδειγμα για να θεμελιώσουμε την αναγκαιότητα αναδιανομής πόρων εντός της Ευρωζώνης ως προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των διευρυνόμενων ανισοτήτων και ως σημείο σύγκλισης με κινήματα και δυνάμεις στην Ευρώπη που υιοθετούν τον ίδιο στόχο" (βλέπε http://www.dragasakis.gr/index.php?id=905&kod=ana).
Σε επιστολή του προς τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ο Γ. Δραγασάκης έχει κάνει αναφορά στην πρόταση των γερμανικών συνδικάτων, "με τίτλο:
"Ein Marshallplan für Europa", 4/12/2012, (μετ. Ένα Marshall Plan για την Ευρώπη). Πολλοί παράγοντες επίσης της Γερμανίας και τμήματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς επιχειρηματολογούν υπέρ του κουρέματος του ελληνικού χρέους, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τη βοήθεια που δέχτηκε η Γερμανία στο πλαίσιο του σχεδίου Μάρσαλ ή επικαλούμενοι το αντίστοιχο κούρεμα του γερμανικού χρέους κατά τη διάσκεψη του 1953, επιχείρημα που και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χρησιμοποιήσει".

Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς

Ο Αριστείδης Μπαλτάς νέος υπουργός Παιδείας, είναι και ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς. Στο ίδιο Ινστιτούτο έχει εργαστεί και ο Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης και αποτελεί ενεργό μέλος του.
Το Ινστιτούτο "Νίκος Πουλαντζάς" αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη της αντίστοιχης Εταιρείας που ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1997 με πρωτοβουλία του Συνασπισμού.
Όπως αναφέρει το καταστατικό του, "η συγκρότησή του αποσκοπεί στην καλλιέργεια των αξιών της Αριστεράς, στη συστηματική ανάπτυξη του προβληματισμού της σχετικά με επίκαιρα κοινωνικά, οικολογικά, πολιτικά και πολιτιστικά θέματα και στην ανίχνευση των εξελίξεων που κυοφορούνται στην κοινωνία. Βασικές αρχές της λειτουργίας του αποτελούν η προσήλωση στα ιδανικά του "σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία", η ανεξαρτησία από σκοπιμότητες τρέχουσας πολιτικής και κομματικής συγκυρίας, η δημοκρατική λειτουργία και η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα όλων των δραστηριοτήτων του.
Τα μέλη του Ινστιτούτου ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Φέρει το όνομα του Νίκου Πουλαντζά θέλοντας να δηλώσει ότι ασπάζεται τις παραδόσεις της στρατευμένης αριστερής διανόησης. Με το επιστημονικό έργο του και τη στράτευσή του στο αριστερό κίνημα, ο Νίκος Πουλαντζάς αναδείχτηκε σε εξέχουσα μορφή οργανικού διανοουμένου της Αριστεράς.
Το έργο του, όπως εμφορείται από τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού και τις ιδέες του μαρξισμού, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την προσπάθεια της Αριστεράς να υπερβεί δογματικές αγκυλώσεις, να συγκρουστεί με όλες τις μορφές χειραγώγησης και να συμβάλει στην ολόπλευρη κοινωνική απελευθέρωση".
Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του:
"Έχοντας αποδώσει ιδιαίτερη σημασία στη συνεργασία του με ιδρύματα και εταιρείες του εξωτερικού που έχουν προσανατολισμό αντίστοιχο με το δικό του, το Ινστιτούτο είναι ήδη ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εναλλακτικής Σκέψης και Πολιτικού Διαλόγου "TRANSFORM!".
Οι φορείς-μέλη του TRANSFORM! συντονίζουν τις επιστημονικές δραστηριότητές τους, οργανώνουν εκδηλώσεις, πραγματοποιούν εκδόσεις και εργάζονται από κοινού αποσκοπώντας στην προώθηση των ιδεών και των στόχων της δημοκρατικής σοσιαλιστικής Αριστεράς στην Ευρώπη και τον κόσμο.
Το Ινστιτούτο υπηρετεί τους σκοπούς του οργανώνοντας συνέδρια, σεμινάρια, συζητήσεις, θεματικές ομάδες μελέτης και εκδόσεις. Επιδιώκει επίσης την ενίσχυση ερευνητικών έργων και τη διάδοση των αποτελεσμάτων τους εφόσον η θεματολογία τους συνάδει ρητά με τους σκοπούς του.
Για το σχεδιασμό και τη διοργάνωση των εκδηλώσεων του, το Ινστιτούτο είναι ανοιχτό σε συνεργασίες με άλλες οργανώσεις, ομοειδείς ή μη, και είναι διατεθειμένο να ενισχύει συναφείς πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς".

Ο Νίκος Πουλαντζάς

Ο Νίκος Πουλαντζάς γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1936. Σπούδασε νομικά και κοινωνικές επιστήμες στην Αθήνα, την Χαϊδελβέργη και το Παρίσι, στο οποίο εγκαταστάθηκε από το 1961. Μέχρι την αυτοκτονία του τον Οκτώβριο του 1979, ήταν Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο 8ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και Διευθυντής Σπουδών στην Ecole Pratique des Hautes Etudes. Έγινε παγκοσμίως γνωστός για τη θεωρητική συνεισφορά του στην ανάλυση του καπιταλιστικού κράτους, του κράτους εκτάκτου ανάγκης (φασισμός, φασιστικές δικτατορίες), των κοινωνικών τάξεων, των σχέσεων εξουσίας και της σοσιαλιστικής στρατηγικής. Κατά τον γνωστό κοινωνιολόγο και πολιτικό επιστήμονα Μπομπ Τζέσοπ, ο Πουλαντζάς υπήρξε ο σημαντικότερος μαρξιστής θεωρητικός του κράτους της μεταπολεμικής περιόδου.
Πέρα από το έργο του, το οποίο γνώρισε μεγάλη διάδοση σε πολλές χώρες και ιδιαίτερα στη Λατινική Αμερική, ο Πουλαντζάς είχε ενεργό ανάμειξη στο αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα της Γαλλίας και της Ελλάδας (μέλος του ΚΚΕ και, μετά το 1968, του ΚΚΕ εσωτερικού), αποτελώντας με την στάση του ένα λαμπρό παράδειγμα οργανικού αριστερού διανοουμένου.
Στην Ελλάδα κυκλοφορούν τα βιβλία του: Οι κοινωνικές τάξεις στον σύγχρονο καπιταλισμό, Πολιτική εκουσία και κοινωνικές τάξεις, Για τον Γκράμσι: Μεταξύ Σαρτρ και Αλτουσέρ, Το κράτος, η εξουσία, ο σοσιαλισμός, Φασισμός και δικτατορία, Προβλήματα του σύγχρονου κράτους και του φασιστικού φαινομένου (μαζί με τους Ρ. Μίλιμπαντ και Ζ.-Π. Φάυ), Η κρίση των δικτατοριών: Πορτογαλία, Ελλάδα, Ισπανία.

Ποιος είναι ο υπερ-υπουργός Αριστείδης Μπαλτάς

O Αριστείδης Μπαλτάς που αναλαμβάνει τη θέση του υπέρ-υπουργού Παιδείας είναι ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, πρόεδρος του Ινστιτούτου "Νίκος Πουλαντζάς" και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.


Γεννήθηκε το 1943 στην Κέρκυρα και αφού σπούδασε μηχανολόγος ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, έκανε μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη Θεωρητική Φυσική, στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.
Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής για το βιβλίο του "Αντικείμενα και όψεις εαυτού", ενώ το 2010 του απονεμήθηκε το Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας στη μνήμη των Βασίλη Ξανθόπουλου-Στέφανου Πνευματικού.
Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται η επιστημολογία του Λουί Αλτουσέρ, η αγγλοσαξονική φιλοσοφία της επιστήμης, η φιλοσοφία της επιστήμης στο πλαίσιο μιας γενικότερης φιλοσοφικής θεώρησης του κόσμου και της γνώσης.
(Με πληροφορίες από: New York Times, εφημερίδα Εξπρές, εφημερίδα "Αυγή")
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ:

=====================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου