Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Η Τουρκία μπροστά στην μοίρα του διαμελισμού της… Πιθανά, μια νέα ναυμαχία του Ναβαρίνου έρχεται σιγά – σιγά…

 «Λαγός την πτέρη  έσειε,  κακό της κεφαλής του» - Παροιμία
«Τώρα θα φανεί αν ο Πούτιν είναι Μεγάλος Ηγέτης - Ανωνύμου
Αυτήν την στιγμή,  οι Δυνάμεις που είχαν παραταχτεί στο Ναβαρίνο το 1827, βρίσκονται στο υπογάστριο της Τουρκίας, έτοιμες να απελευθερώσουν τις Δημοκρατίες της Μικράς Ασίας από τον Τούρκικο ζυγό. - Ανωνύμου
 «Οι τρεις επικεφαλής, αντιναύρχος Κόδριγκτον, υποναύαρχος Δεριγνύ (ιππότης De Rigny) και ο Ρώσος υποναύαρχος Χέιδεν την 18η Οκτωβρίου (νέο ημ/γιο) έκριναν ότι δεν πρέπει να παραμείνουν θεατές των βιαιοπραγιών των Οθωμανών. Προηγουμένως ο Στράτφορντ Κάνιγκ είχε δώσει στον Κόδριγκτον την δική του ερμηνεία της Συνθήκης του Λονδίνου: "
Αν δεν εισακουσθεί ο λόγος σας, μεταχειριστείτε τα πυροβόλα"8 Οκτωβρίου του 1827.

Ήρθε φαίνεται η ώρα της επανασύστασης των Δημοκρατιών της Μικράς Ασίας.
Οι πραγματικοί Τούρκοι είναι μόλις 7,5 εκατομμύρια, μογγολικής καταγωγής, οι υπόλοιποι είναι εθνότητες, όπως Κούρδοι, Εβραίοι, Έλληνες, Αρμένιοι,  Λαζοί κλπ..

Πολεμικό αεροσκάφος τύπου SU-24 κατερρίφθη στα σύνορα Τουρκίας - Συρίας, καθώς όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι παραβίασε τον εναέριο χώρο της χώρας και δεν υπάκουσε στις προειδοποιήσεις.
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας επιβεβαιώνει πως το μαχητικό ήταν ρωσικό και δηλώνει πως καταρρίφθηκε από αντιαεροπορικά πυρά και όχι από τουρκικά F-16, όπως υποστηρίζουν οι Τούρκοι. Επίσης οι Ρώσοι υποστηρίζουν πως το μαχητικό δεν είχε παραβιάσει τον εναέριο χώρο της Τουρκίας και ότι είναι σε θέση να αποδείξουν ότι καθ' όλη την διάρκεια της πτήσης το αεροσκάφος βρισκόταν εντός εναέριου χώρου της Συρίας.

Σύμφωνα με τον Πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στο άρθρο του : 
Τὰ ἐθνολογικὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνισμοῦ τονίζονται τα εξής:


«Καὶ διὰ μὲν τὴν ἀλησμόνητη Μικρὰ Ἀσία, ὅπου ἐπὶ χιλιετηρίδες ἄνθισεν ὁ Ἑλληνισμὸς καὶ ἐξεπήγασεν ὁ ἐκπληκτικὸς φιλοσοφικός του λόγος, ἀρκεῖ ἡ ἀναφορὰ τῶν παρατιθεμένων στοιχείων εἰς τὸ ἐξαίρετον βιβλίον τοῦ Γεωργίου Κλεάνθους Σκαλιέρη, «Λαοὶ καὶ φυλαὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας», ἐκδοθὲν τὸ 1922 (ἐλάχιστον χρόνον πρὸ τῆς καταστροφῆς), τὸ ὁποῖον ἐπανεκυκλοφόρησε καὶ τὸ 1990 εἰς φωτοτυπικὴν ἐπανέκδοσιν ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Ρῆσος».  Τὸ βιβλίον αὐτόμὲ λεπτομερεῖς πίνακες καὶχάρτεςσυνετέθη ἀντικειμενικώτατακατ’ αὐστηρῶς ἐπιστημονικὴν μέθοδον καὶ μὲ ἐπίκλησιν στοιχείων ἀντληθέντων καὶ ἀπὸ ἐπίσημες τουρκικὲς ἐκθέσεις καὶστατιστικές, ὡς καὶ ἐκπαιδευτικὲς στατιστικὲς τοῦ Οἰκουμενικοῦ ΠατριαρχείουἈπὸ τὴν ἐν τέλει τοῦ βιβλίου (σελ. 433 ἑπ.) «Ἀνακεφαλαίωσιν κατὰ φυλὰς καὶ κατἐθνότητας» προκύπτειὅτιπρὸ τῆς καταστροφῆςοἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀνήρχοντο σὲ 2.660.316ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι καῖ Ὀθωμανοὶ ἦσαν πολὺ ὀλιγώτεροιμόλις1.802.697.   δὲ λοιπὸς πληθυσμὸς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κατενέμετο μεταξὺ «Μουσουλμάνων καὶ Μουσουλμανοφανῶν μὴ Τούρκων» ἐξ αὐτῶν «Ἕλληνες καὶΦρυγοπελασγοὶ» 4.382.374καὶ  «Ἄριοι Σλάβοι» 64.462 ], «Χριστιανῶν ἀκαθορίστων ἐθνικῶς» (10.019), «Ἀρμενίων» (637.268), «Ἀθιγγάνων καὶ Ἀτσιγκάνων» (78.221), «Ἰουδαίων» (56.970),  «Σύρων» (67.744), καὶ λοιπῶν «ξένων» [ἐξ αὐτῶν «Χριστιανοὶ» 30.397, «Μουσουλμᾶνοι» 78.518 ].  Ὥστε οἱ ἐπικυρίαρχοι Τοῦρκοι ἀπετέλουνμειονοψηφίαν εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίανοἱ δὲ εἰς αὐτὴν Ἕλληνεςκαὶ μὴ συνυπολογιζομένων τῶν ἐκμουσουλμανισθέντωνἦσαν πολυαριθμότεροιἄνω τῶν δύοἑκατομμυρίων ἑξακοσίων χιλιάδωνἈπὸ αὐτοὺς κατέφυγον εἰς τὴν Ἑλλάδα περὶ τὸ ἕνα ἑκατομμύριον μὲ τὴνκατ’ ἐφαρμογὴν τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης (1923),ἀνταλλαγὴν τῶν πληθυσμῶνἙπομένωςἀπέμειναν τότε εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν ἄνω τοῦ ἑνάμισυ ἑκατομμυρίου Ἑλλήνων Χριστιανῶνἀφοῦ δὲν συνυπολογίζονται οἱἔχοντες προηγουμένως ἐξισλαμισθῆ.  Ἔτσι καὶ ἐξηγεῖται ἀνακοίνωσις εἰς πρόσφατοντὸ 1998, συνέδριον τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Δημογραφικῶν Μελετῶνκατὰ τὴνὁποίαν πολυετεῖς ἔρευναι καὶ ἐπιστημονικῶς ἀποδεικνύουνὅτι τὰ 30 % τῶν σημερινῶν Τούρκων εἶναι ἑλληνογενεῖς».

Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου. Ο βασικός παράγοντας που καθόρισε την επέμβαση των τριών ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων στην ελληνική σύγκρουση ήταν οι φιλοδοξίες της Ρωσίας να επεκταθεί στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας εις βάρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και η συναισθηματική υποστήριξή της για τους συντρόφους-ορθόδοξους χριστιανούς Έλληνες, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει εναντίον της οθωμανικής κυριαρχίας το 1821. Αφού οι προθέσεις της Ρωσίας θεωρήθηκαν σημαντική γεωστρατηγική απειλή από τις άλλες δυνάμεις, και ειδικά από τη Μεγάλη Βρετανία, η βρετανική και αυστριακή διπλωματία στόχευαν στην παρεμπόδιση της ρωσικής επέμβασης, με την ελπίδα ότι η οθωμανική κυβέρνηση θα πετύχαινε την καταστολή της εξέγερσης. Αλλά το 1825, η ενθρόνιση του τσάρου Νικόλαου Α΄ στο ρωσικό θρόνο, σημάδεψε την υιοθέτηση μιας επιθετικότερης "ελληνικής" πολιτικής, υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να επέμβει, με το φόβο ότι μια ασυγκράτητη Ρωσία θα αποσυνέθετε ολοκληρωτικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Γαλλία ένωσε τις άλλες δύο δυνάμεις προκειμένου να αποκατασταθεί ο ηγετικός ρόλος της στις ευρωπαϊκές υποθέσεις μετά από την ήττα της στους Ναπολεόντειους πολέμους. Οι κυβερνήσεις και των τριών δυνάμεων δέχονταν επίσης υπό την έντονη πίεση της εγχώριας κοινής γνώμη τους ώστε να ενισχυθούν οι Έλληνες, ειδικά μετά από την εισβολή της Πελοποννήσου, το 1825, από τον υποτελή στους Οθωμανούς Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου και τις αγριότητες του στρατού του σε βάρος του γηγενούς πληθυσμού. Την 6η Σεπτεμβρίου συνέβη ναυτικό επεισόδιο μεταξύ βρετανικών και τουρκοαιγυπτιακών πλοίων στα παράλια της Δωρίδας, όπου τα πλοία "Άστιγξ" και "Καρτερία" κατέστρεψαν 6 μικρά τουρκικά σκάφη και ένα αλγερινό. Μετά από αυτό, την 19 Σεπτεμβρίου, σημαντική μοίρα του τουρκοαιγυπτιακού στόλου παραβίασε την υπόσχεση και απέπλευσε από την Πύλο για να τιμωρήσει τα βρετανικά πλοία.
Σε κρίσιμη στιγμή της ναυμαχίας μπήκε στο λιμάνι ο Ρωσικός στόλος από οκτώ πλοία. Λεπτομερείς περιγραφές της μάχης αναφέρουν ότι τα πλοία ήταν τόσο κοντά μεταξύ τους, ώστε εμπλέκονταν τα ξάρτια τους οι δε ναύτες έβαλαν ακόμα και με πιστόλια. Μέχρι ώρα 5 το απόγευμα τα πλείστα των τουρκοαιγυπτιακών πλοίων είχαν καταστραφεί ή παραδοθεί. Οι απώλειες των Οθωμανών υπολογίζονταν σε 6.000 ενώ μόνο πάνω στην τουρκική και αιγυπτιακή ναυαρχίδα οι νεκροί και οι τραυματίες ήταν περίπου 1.000. Από τη συμμαχική πλευρά οι νεκροί και τραυματίες ήταν 654 άνδρες εκ των οποίων 272 Βρετανοί, 184 Γάλλοι και 198 Ρώσοι. Ο Δεριγνύ ανέφερε ότι "στην ιστορία δεν υπήρξε μεγαλύτερη καταστροφή στόλου". Στη διάρκεια της μάχης το "Ασία" είχε δεχτεί πάνω από 170 βολές και είχε πάθει ζημιές στην εξάρτησή του. Ο Κόδριγκτον  δέχτημε μια βολή μουσκέτου που του τρύπησε το μανίκι στο ύψος του καρπού ενώ το ρολόι και το πανωφόρι του καταστράφηκαν από θραύσματα ξύλου.
Η κοινή γνώμη στην Ευρώπη, που επί χρόνια παρακολουθούσε την αιματοχυσία του ελληνικού λαού και την απάθεια των ηγετών των μεγάλων κρατών, δέχθηκε με μεγάλη χαρά το αποτέλεσμα της ναυμαχίας και το θεώρησε ως νίκη των λαών σε πείσμα των αποφάσεων των πολιτικών ηγεσιών. Ο Γάλλος ακαδημαϊκός Πιέρ Αντουάν Λεμπρίν(1785-1873) έγραψε: Η μάχη του Ναυαρίνου ήταν κατόρθωμα των λαών... Τα πυροβόλα του Ναυαρίνου έγιναν η αρχή νέας περιόδου και ανήγγειλαν θριαμβευτικά την άνοδο της κοινής γνώμης και την ύψωσή της πάνω από τους θρόνους.
Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου σήμανε την ελευθερία της Ελλάδας, παρά τη συνεχιζόμενη σφοδρή άρνηση του Σουλτάνου. Οι τρεις δυνάμεις επέβαλαν τελικά τη θέλησή τους και μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου 1829 που δόθηκε η τελευταία μάχη του Αγώνα στην Πέτρα της Βοιωτίας, το ελληνικό κράτος είχε σχηματισθεί με βόρεια σύνορα τη γραμμή Αμβρακικού - Παγασητικού.



Σήμερα, η Τουρκία μετατρέπεται από στήριγμα σε πρόβλημα για τη Δύση. Οι συνέπειες αναμένεται να είναι μεγάλες στο μέλλον, τόσο γι’ αυτήν, όσο και για τα κράτη που συνορεύουν με αυτήν, δεδομένου ότι η Τουρκία θα κάνει ό,τι μπορεί για να παραμείνει στον πυρήνα των «κομβικών χωρών» για τη Δύση. Και αν δεν μπορεί να το πράξει δια της χρησιμότητας, θα το κάνει δια της απειλής. Θα επιχειρήσει, δηλαδή, να μετατραπεί από «ετερόφωτο» σε «αυτόφωτο» κράτος, έστω και αν ο μόνος τρόπος για να επιτύχει κάτι τέτοιο θα είναι η ενίσχυση των δυνατοτήτων του να απειλεί άλλες χώρες «που ανήκουν εις την Δύσιν» και βρίσκονται δίπλα της. Ήδη οι χώρες της Δύσης και η Ρωσία είναι στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας και αναμένεται η αντίδραση του Πούτιν…

Η πορεία προς την ελεύθερη Κωνσταντινούπολη, μπορεί να γίνει αναπάντεχα… και χωρίς αιματοχυσία των Ελλήνων…
Ίδωμεν…

Δρ Κουτσούκος Αναστάσιος
Πολιτευτής
========================== "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου