ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

Είπα να μην ξαναγράψω, να μην ξαναδώσω έτοιμη τροφή.

Γράφω όμως για τα αδέλφια μου τους συνέλληνες και όχι για την εξουσία και όσους αισθάνονται απλοί διαχειριστές της.

Δημήτρης Καραμήτσας

Δικηγόρος – Αντ/δρος Ν. ΙΝ.ΚΑ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

ΚΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

Ξαναγράφω για να επαναφέρω τα πράγματα στην πολιτική και πρακτική θεώρηση που μπορεί να προσφέρει σε αυτό τον λαό την πραγματική ζωή, την πραγματική χειραφέτηση και ελευθερία, την πραγματική δημοκρατία.

Η «Οικονομία» δεν τίποτε άλλο παρά η κοινωνική διεργασία παραγωγής αγαθών για τον άνθρωπο.

Δεν είναι ούτε τα χρήματα, ούτε οι εξαρτήσεις, ούτε τα δάνεια και τα επιτόκια, ούτε οι χρηματικές αξίες και υπεραξίες, ούτε η δουλεία λαών και ανθρώπων, ούτε οι πόλεμοι.

Εχω κουραστεί να ακούω από τους ηλίθιους αυτού του πλανήτη βλακώδεις σαχλαμάρες για την οικονομία, αποτυχημένα καταπιεστικά συστήματα που λογίζουν τον άνθρωπο ως εξάρτημα μηχανισμών και μηχανών παραγωγής, που τον αφήνουν έξω από τους σχεδιασμούς ή τον θεωρούν ενοχλητική συνθήκη … .

Σιχαίνομαι και υποτιμώ αφάνταστα τους οικονομολόγους που δεν μπορούν να σκεφτούν τον πιο πάνω ορισμό και σκέφτονται μόνο αριθμούς, κέρδη και ελλείμματα. Φέρτε μου ένα βιβλίο σύγχρονης οικονομίας που να ξεκινά και να τελειώνει με τον άνθρωπο, με τον σκοπό να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των ανθρώπων και των κοινωνιών, και όχι γραμμένα για να παράγουν μηχανισμούς, εξαρτήσεις, δουλείες, εκμεταλλεύσεις και κέρδη.

Αυτή είναι η δυστυχία της ανθρωπότητας, έχει καταντήσει χρηματική αξία και σύνολο νομίσματων, όχι έμβιων όντων, όχι ανθρώπων.

Η χώρα μας, χειρότερη από τριτοκοσμική σε μία σειρά από κοινωνικές διαδικασίες βρίσκεται βαθειά ενταγμένη στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης της ίδιας και των ανθρώπων της, από τις διεθνείς και ντόπιες οικονομικές ολιγαρχίες. Εκ των εκμεταλλεύσιμων ουραγών στην νεοαυτοκρατορία της Ευρώπης, σε στάδιο προχωρημένης κοινωνικής αποσύνθεσης, ακολουθεί πιστά εδώ και χρόνια τις εντολές του διεθνούς διευθυντηρίου, ακολουθεί τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, βουλιάζοντας μέχρι να απαξιωθεί τελείως και να αγοραστεί με ακόμα καλύτερους όρους από τα αφεντικά του πλανήτη.

Είναι δεδομένη και αποδεικνύεται τοις πράγμασι η πλήρης αποτυχία των νεοφιλελεύθερων καταστροφικών για τους ανθρώπους και τις κοινωνίες τους πολιτικών και επιλογών. Ολος ο πλανήτης την βιώνει και παραταύτα οι ανίκανοι ξεπουλημένοι υπάλληλοι που συγκροτούν την πολιτική ηγεσία του συνεχίζουν ακάθεκτοι στην εξαθλίωση και των θάνατο των ανθρώπων. Είναι πραγματική χειροπιαστή απόδειξη της τρισάθλιας οντότητας των αφεντικών του πλανήτη, το γεγονός ότι πα΄ρα την τεράστια τεχνολογική πρόοδο της ανθρωπότητας, πολλαπλασιάζονται συνεχώς οι άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα, από την έλλειψη νερού και απλές ασθένειες. Κανείς δεν ασχολείται με αυτούς και ο υπερπληθυσμός της γης, η διέξοδος του ανθρώπου μπροστά στον ατομικό του θάνατο δεν ακυρώνει όσα πιο πάνω γράφω αλλά τα ενισχύει … περισσότερη εξαθλίωση = μεγαλύτερες απολυταρχίες και αυτοκρατορίες. Όλα μπορούν να προγραμματιστούν και δεν είναι ο υπερπληθυσμός αποτέλεσμα της βελτίωσης των συνθηκών ζωής, αλλά της αύξησης της προσωπικής αβεβαιότητας που προκαλεί την ανάγκη διαιώνισης του DNA μας. Εάν ίσχυε το αντίθετο, θα ήταν τα κράτη του «δυτικού» κόσμου αυτά που θα αντιμετώπιζαν ζήτημα υπερπληθυσμού.

Η λεγόμενη αριστερά, αυτή της παλιάς μορφής, όχι μόνο ηττήθηκε, αλλά συμβιβάστηκε και ταυτίστηκε πλήρως με τα «αφεντικά» της. Στην καλύτερη για αυτή περίπτωση, αντί να μιλάει για οράματα, προβάλλει αντιρρήσεις, στήνει οδοφράγματα και δημιουργεί αναχώματα για να καλύψει την πλήρη οπισθοχώρησή της. Η «αριστερά», το όπλο των κοινωνιών και των ανθρώπων κατάντησε είτε αρωγός του καπιταλισμού είτε γραφικότητα και δυστυχώς δεν έχει πια οράματα και εφαρμόσιμα μοντέλα (κάπου εδώ έρχονται τα δικά μου λιθαράκια να ανατρέψουν την πορεία της).

Η ελληνική οικονομία έχει τα προβλήματά της, όντας προσανατολισμένη σε δομές, τακτικές και λύσεις που εισάγονται άκριτα από ξένα μοντέλα και αφορούν άλλες δομές, ζητήματα και συνθήκες. Ουσιαστικά μάλιστα, εισάγονται κατά τρόπο βίαιο και εξουσιαστικό, ως «μάννα εξ ουρανού» του «πολιτισμένου και προηγμένου κόσμου», απέναντι στους αμόρφωτους «ραγιάδες», στερώντας τους την έκφραση, την συμμετοχή, την έρευνα, την συνδιαμόρφωση με βάση τα ελληνικά δεδομένα. Τα μοντέλα αυτά, όσοι υποφέρουν από ραγιαδισμό τα αποδέχονται ως θέσφατα και τα επικοινωνούν με επιβολή λόγω και έργω στους υπόλοιπους. Ως ραγιάδες τα εφαρμόζουν με την ανατολίτικη υπερβολή και υπέρθεση. Στην βάση των θεμάτων αυτών βρίσκεται μια από τις βαθύτερες αιτίες του ελληνικού προβλήματος. Σε κάποιους αρκετούς δεν δόθηκε ποτέ η δυνατότητα να πιστέψουν στον εαυτό τους, στην χώρα τους, στην κοινωνία τους και να δημιουργήσουν. Ο,τι ξεπετάγεται και κινείται αυτόνομα και ενεργά προς την κατεύθυνση της ανατροπής των κατεστημένων πολεμιέται και ή συνθηκολογεί ή περιθωριοποιείται.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Α. ΑΓΟΡΑΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ

Γράφοντας στην αρχή της οικονομικής κρίσης για την «πραγματική οικονομία» δεν εννοούσα την «αγορά», αλλά, όπως ξεκαθάρισα καθώς η έννοια γινόταν μιμικά του συρμού, την πραγματική παραγωγική διάσταση της οικονομίας.

Ένα κύριο διαρθρωτικό πρόβλημα της οικονομίας της χώρας είναι ότι επί δεκαετίες κατευθύνει τους ανθρώπους στο εμπόριο και την παροχή υπηρεσιών, δηλ. σε ουσιαστικά μη παραγωγικές δραστηριότητες. Την ίδια στιγμή, αντί η παράγουσα μειοψηφία να τυγχάνει απολύτου σεβασμού και αρωγής, έχει καταστεί έρμαιο διωγμών από το σύνολο του κρατικού και ιδιωτικού μηχανισμού.

Διαθέτοντας τους ανθρώπους της, δηλ, την ουσιαστική της βάση, η κοινωνία μας στο εμπόριο και στην παροχή υπηρεσιών, απέκτησε ένα τεράστιο παραγωγικό έλλειμμα, που μεταφράζεται σε τεράστιο έλλειμμα του ισοζυγίου εισαγωγών/ εξαγωγών, σε υψηλές τιμές προϊόντων, σε εξάρτηση από τον υψηλότοκο τραπεζικό δανεισμό (αυτός καταστρέφει κάθε δυνατότητα «ανταγωνισμού»), σε εξάρτηση από το εξωτερικό, σε δημοσιονομική καχεξία και σε δεκάδες άλλες ζοφερές συνέπειες που βιώνουμε. Από την άλλη πλευρά, ένα τεράστιο δυναμικό που έχει κατευθυνθεί προς το εμπόριο και την παροχή υπηρεσιών βιώνει τις καταστροφικές συνέπειες του επαγγελματικού πληθωρισμού¹, παράλληλα με την ολομέτωπη επίθεση των πολυεθνικών και των ημεδαπών «κολοσσών».

Ολος αυτός ο ενεργός οικονομικά πληθυσμός ανθρώπων, ζει από τις σάρκες των ελάχιστων παραγωγών ή πουλώντας εισαγόμενα αγαθά ή συμβάλλοντας στην μετανάστευση των χρηματικών κεφαλαίων. Ο υπερπληθωρισμός της αγοράς στερεί την χώρα από ανθρώπινο δυναμικό με ουσιαστικά δημιουργική - παραγωγική ενασχόληση, με ό,τι αρνητικό τούτο συνεπάγεται. Όταν από τους 1.000 νέους ανθρώπους (που αποτελούν την πραγματική ισχύ και δυναμική της κοινωνίας και της χώρας μας) εργάζονται οι 500 και από τους 500 αυτούς οι 420 παρέχουν υπηρεσίες (τις περισσότερες φορές μηδενικής ουσιαστικής κοινωνικής και παραγωγικής αξίας) τι απομένει ; Μπορούν οι 80 που απομένουν να παράγουν κα να καλύψουν τις ανάγκες τους συνόλου; (σ.σ οι πιο πάνω αριθμοί δεν είναι τυχαίοι).

Όταν ακούω τις κυβερνήσεις να μιλούν για ενίσχυση της αγοράς (δηλ. ενός παθογενούς φαινομένου που έχει αλλά και προκαλεί τεράστιες ζημίες) σκέπτομαι ότι ρίχνουν τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη μέσα σε ένα βάλτο, σε ένα πηγάδι χωρίς πυθμένα. Αλήθεια είναι δυνατόν να ενισχύουμε περαιτέρω κάτι ζημιογόνο για να συνεχίσει την ζημιογόνο δράση του;

Όταν, επίσης, ακούω τις κυβερνήσεις να μιλούν για την «δήθεν» απελευθέρωση» της αγοράς σε κάποια επαγγέλματα και μάλιστα ως την κύρια διαρθρωτική λύση των προβλημάτων της οικονομίας, το μόνο που σκέπτομαι είναι εάν αυτοί που το εκφράζουν είναι παντελώς ηλίθιοι ή προδότες της χώρας τους. Σε μία αγορά που πάσχει από υπερπληθωρισμό (π.χ, δικηγόρων, γιατρών, μηχανικών, ταξιτζήδων κλπ.) αυτοί θεωρούν λύση το να φέρουν και άλλους, είτε αλλοδαπούς είτε ημεδαπούς !!!. Κύριοι σοβαρευτείτε, αλλιώς πηγαίνετε στα σπίτια σας. Υπάρχει υπερπληθωρισμός κα αυτόν πρέπει να αντιμετωπίσετε αξιοποιώντας το δυναμικό της χώρας. Ο υπερ-υπερπληθωρισμός που σχεδιάζετε θα καταστρέψει περαιτέρω και άλλους Ελληνες και θα κάνει ακόμα πιο ανορθόδοξη και καταστροφική την απαράδεκτη πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Β. ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Στην χώρα αυτή, υπακούοντας πλήρως στα ύπουλα και ολιγαρχικά κελεύσματα του νεοφιλελευθερισμού και του καπιταλισμού, έχουμε αφήσει την πορεία της οικονομίας στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Εννοώ ότι αυτοί, μια εν δυνάμει ολιγαρχία, επιλέγουν, αν, πότε, που, με ποιους όρους και σε τι θα αναπτύξουν κάποια παραγωγική ή άλλη δραστηριότητα.

Ερωτώ : είναι δυνατόν μία χώρα 11.000.000 κατοίκων να αφήνει την παραγωγική διάσταση της οικονομία της στα χέρια και την βούληση ελαχίστων ; είναι δυνατόν έτσι άναρχα και χωρίς κατεύθυνση ή κοινωνική συμμετοχή να κτιστεί τίποτε άλλο, από αυτό το καταστροφικό και ζοφερό παρόν που βιώνουμε επί δεκαετίες. Είναι δυνατόν ένας ολόκληρος λαός να επικρέμεται από την βούληση του κάθε κερδοσκοπικά σκεπτόμενου «μεγιστάνα» για να αποκτήσει παραγωγική διάσταση η οικονομία του.

Μόνο και μόνο αντικρίζοντας το αποτέλεσμα αντιλαμβάνεται κανείς ότι όλα αυτά είναι τεράστια κεφαλαιώδη σφάλματα, που όχι μόνο δεν ταιριάζουν στην κουλτούρα και την ιδιοσυγκρασία του λαού μας, αλλά είναι και εντελώς ανορθολογικά κρινόμενα σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας μας και την διάρθρωση του τόπου μας. Κανείς δεν μπορεί να οδηγεί την χώρα και την κοινωνία της στην καταστροφή και την εξάρτηση. Πόσο π.χ, θα αντέχουν οι αγελαδοτρόφοι να κάνουν αυτό το επάγγελμα κλεπτόμενοι συστηματικά από τους βιομηχάνους του γάλακτος; γιατί και με ποιο κόστος (οικονομικό, παραγωγικό, περιβαλλοντικό) μεταφέρεται το γάλα από την Θράκη στην Κρήτη ;

Η εναπόθεση της οικονομικής πρωτοβουλίας και του σχεδιασμού της παραγωγής στους ελάχιστους ισχυρούς ή φιλόδοξους ιδιώτες (έτσι και αλλιώς μόνο ελάχιστοι χωρούν στην λογική της νεοφιλελεύθερης οικονομίας) κάνει την κοινωνία μας, τους ανθρώπους που την συναποτελούν, ολοένα και περισσότερο εξαρτημένους, τους εξανδραποδίζει αντί να τους χειραφετεί και στο πλαίσιο του παραγωγικού γίγνεσθαι καταστρέφει και αποκλείει κάθε παραγωγική πρωτοβουλία.

Σε κάθε περίπτωση η «ιδιωτική πρωτοβουλία» αποδείχθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, πολύ λίγη πνευματικά, πολύ ατομικιστική, πολύ καταστροφική για το συνολικό κοινωνικό και ανθρώπινο βιοτικό συμφέρον.

Γ. ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ & ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Όλα όσα θίγονται στο κείμενό μου, δεν πραγματοποιήθηκαν χωρίς την απουσία της κρατικής πολιτικής επιλογής. Παντού υπήρξε η πολιτική επιλογή ή η αδράνεια του κράτους.

Όμως υπάρχουν συγκεκριμένες κορυφαία εσφαλμένες πολιτικές κρατικές επιλογές. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μετασχηματισμό της οικονομίας και του κοινωνικού δυναμικού προς άθλιες, καταστροφικές επιλογές, που ενίσχυαν τους λίγους και μόνο ευκαιριακά βόλευαν κάποιους περισσότερους . Πέραν όσων αλλού αναφέρονται θα αναφερθώ σε τρείς ειδικότερες εκφάνσεις της παθογένειας:

α.- στην δέσμευση και διάθεση κεφαλαίων σε μη παραγωγικές δραστηριότητες

β.- στην καταστροφή κρίσιμων παραγωγικών μονάδων

γ.- στο ξεπούλημα – ιδιωτικοποίηση – στρατηγικών μονάδων της χώρας.

Δέσμευση και διάθεση κεφαλαίων σε μη παραγωγικές δραστηριότητες

Το κράτος μας, πέρα από την κατασπατάληση ίδιων και ευρωπαϊκών πόρων σε μία σειρά από δραστηριότητες που αφορούσαν την «αγορά» (εμπόριο και υπηρεσίες) και ιδίως με απατηλές (κυριολεκτώ για τις χιλιάδες απάτες που έγιναν), αλλά και άχρηστες κατά το αποτέλεσμα δήθεν ενημερώσεις και μετεκπαιδεύσεις, προέβη και σε καταστροφικές επιλογές ως προς την διάθεση των ίδιων πόρων.

Οι πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, είτε ήταν αποτέλεσμα εσφαλμένης εκτίμησης, είτε αποτέλεσμα άθλιων εξαρτήσεων ήταν και αποδείχθηκαν καταστροφικές.

Το ιδεολόγημα «δρόμοι = ανάπτυξη» και οι «ολυμπιακοί αγώνες» ποιο ουσιαστικό παραγωγικό αποτέλεσμα είχαν; Μήπως είχαν το κράτος των εργολάβων; Μήπως ευνόησαν μόνο αυτούς και μια σειρά εμπλεκόμενων οργάνων του δημοσίου; Μήπως δέσμευσαν σε αντίστοιχα επαγγέλματα χιλιάδες Ελληνες που σήμερα κατά πλειονότητα είναι άνεργοι ή στυγνά εκμεταλλευόμενοι; Αλήθεια πόσες απέμειναν από τις δεκάδες εταιρείες του κλάδου; Ποια είναι η εικόνα της χώρας σήμερα; Μήπως παράλληλα ευνοήθηκαν ενεργοβόρες και ρυπογόνες μορφές μεταφοράς ; Τι πετύχαμε στην ουσία από κάθε άποψη ; να έχουμε κάποιους ακριβούς (κατασκευαστικά και καταναλωτικά) δρόμους για να βολτάρουν ανά την άδεια χώρα πολυτελή Ι.Χ. ;

Πρώτα έπρεπε να φτιαχθούν οι παραγωγικές μονάδες, αυτές που θα αποτελούσαν την ουσιαστική, την πραγματική οικονομία και εν συνεχεία θα έπρεπε να βελτιωθούν οι δρόμοι ή να φτιαχτούν άλλες μεταφορικές υποδομές με το βλέμμα στο μέλλον (π.χ. ηλεκτρικά τραίνα).

Επιλέξαμε να κατασπαταλήσουμε τεράστιους πόρους για να κάνουμε τους ανθρώπους, το ανθρώπινο δουλεμπόριο της βαρβαρότητας και του κανιβαλισμού της ολιγαρχίας πιο ευχερές. Τριτοκοσμικές ήταν οι επιλογές που επέβαλλε το αλλοδαπό και ημεδαπό κομπραδόρικο κεφάλαιο, ευθέως αντίστοιχες με αυτές που ακολουθούνται σε όλες τις δύσμοιρες χώρες και λαούς του τρίτου κόσμου.

Απογύμνωσαν παραγωγικά την χώρα, απαξίωσαν και απαξιώνουν το συστατικό της κοινωνίας μας : τους ανθρώπους της. Τους αναγκάζουν να γίνονται κούριερς, μεταφορείς τροφίμων, υπάλληλοι σουπερμάρκετ, άνεργοι ουσία και δυνάμει, εγκαταλείποντας κάθε παραγωγική δραστηριότητα και σκέψη. Αποθαρρύνουν και εξαρτούν, απαξιώνουν και εξαγοράζουν κάποιοι … .

Η συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής αυτής τείνει να εδραιωθεί με το Ε.Σ.Π.Α. , στο οποίο σχεδιάζεται οι τελευταίοι κοινοτικοί πόροι να διατεθούν σε σειρά από ατομικές, ασήμαντες καταναλωτικές αστειότητες της αγοράς και όχι σε ισχυρές και αναγκαίες παραγωγικές δομές και δράσεις.

Καταστροφή κρίσιμων παραγωγικών μονάδων

Σαν να μην ήταν αρκετή η έλλειψη παραγωγικών μονάδων στην χώρα, καταστρέψαμε και κλείσαμε ως κράτος μία σειρά από υπάρχουσες, οι οποίες αν μη τι άλλο ήταν ουσιωδώς χρήσιμες για τον τόπο. Ας απαντήσουν οι άθλιοι ανεγκέφαλοι : νοείται χώρα με προνομιακή λόγω φύσης αγροτική παραγωγή και να μην έχει π.χ. εργοστάσιο παραγωγής λιπασμάτων ; ή εργοστάσιο παραγωγής αγροτικών εργαλείων ; νοείται χώρα βαμβακοπαραγωγός και να μην έχει πλέον εργοστάσιο παραγωγής υφασμάτων ;

Εχουμε εξευτελίσει προς όφελος ελαχίστων την παραγωγική διάσταση της χώρας, έχουμε εξευτελίσει κάθε έννοια ανάγκης και λογικής.

Αφήσαμε με χίλιους δυό τρόπους μία οικονομική νομενκλατούρα να ελέγχει με την πίεσή της τα πάντα στην χώρα, από το τι θα παραχθεί (βλ. επιδοτήσεις και επιλογές), πόσο αξιολογείται ο μόχθος και ο ιδρώτας του παραγωγού, πόσο κοστίζει στον άνθρωπο το κάθετί; Πόσο κοστίζει η ίδια του η ύπαρξη και ζωή.

Αυτές οι επιλογές δεν αξιώνουν κανένα, δεν χειραφετούν τους ανθρώπους και τις κοινωνίες, δεν οδηγούν στις πραγματικές δημοκρατίες, οδηγούν ξανά στον μεσαίωνα.

Ξεπούλημα – ιδιωτικοποίηση – στρατηγικών μονάδων της χώρας

Το σύγχρονο νεοελληνικό αίσχος ολοκληρώθηκε με την κατοχή της χώρας. Όταν μία σε μία χώρα ανήκουν σε τρίτους, από τρίτες χώρες ή ελέγχονται, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, οι δρόμοι, οι επικοινωνίες, το νερό που πίνουν οι άνθρωποι, ο στρατός της σύντομα και η ενέργεια, τι άλλο μένει για να θεωρηθεί υπόδουλη;

Η Ελλάδα μας είναι μια χώρα υπόδουλη, εάν δεν το έχετε καταλάβει, εμείς οι ίδιοι είμαστε υπόδουλοι. Δεν υπάρχει κανένα αυτεξούσιο του ανθρώπου, του πολίτη, αυτού του λαού και της κοινωνίας του. Βιώνουμε μια ψευδαίσθηση ελευθερίας επειδή μόνο κυκλοφορούμε ακόμα σχετικά ελεύθερα. Οφείλουμε πρώτιστα να απελευθερώσουμε την χώρα μας, να απελευθερώσουμε τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας.

Ξένοι χρυσοθήρες παίρνουν τον «χρυσό» της χώρας και των ανθρώπων της και μας αφήνουν τις πέτρες.

Πάρτε μία προς μία τις ξένες εταιρείες που κατέχουν την χώρα μας, μελετήστε τα κέρδη τους για να καταλάβετε πόσο πολύτιμο ελληνικό χρήμα, που στην πραγματικότητα είναι ο μόχθος, η ζωή, οι εργατοώρες από την ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων, μεταναστεύει στα ταμεία τους στο εξωτερικό. Σκεφτείτε ποιες δυνατότητες χάνονται για την Ελλάδα, την κοινωνία και τον λαό της, από την αιματηρή αυτή μετανάστευση.

Δ. ΚΕΦΑΛΑΙΑΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ

Το ζήτημα της κεφαλαιακής εξάρτησης της χώρας είναι πολύπλευρο και αλληλένδετο με τις παραγωγικές καχεξίες της. Όταν η οικονομία δεν έχει παραγωγική διάσταση, όταν το χρήμα μεταναστεύει, είναι πιο «δυσεύρετο» και πιο ακριβό. Το διεθνές και το ημεδαπό κεφάλαιο, ιδίως το πανίσχυρο τραπεζικό έχει φροντίσει να επινοήσει μια σειρά από πολιτικές (ίδε νεοφιλελευθερισμό) που το ευνοούν, το κάνουν αναγκαίο και του δημιουργούν υπερκέρδη και συνολική εξάρτηση των κρατών και των ανθρώπων από αυτό. Συνοδευόμενο από μικρόνοη οικονομολογίστικη υποτέλεια και ευκαιριακή απρονοησία πείθει τους ανθρώπους για τον «επιστημονικό ορθολογισμό» των επιλογών του. Το ζητούμενο είναι να οδηγήσει τους πάντες στο τραπεζικό γκισέ , στον δανεισμό.

Αλήθεια με ποια ανθρώπινα μέτρα επιλέγεται ως λύση η «λιτότητα» ; σκεφτήκατε ποτέ, ερεύνησε κανένας από πού προέρχεται η επιλογή και που οδηγεί τους ανθρώπους; Μήπως απέδωσε ουσιαστικά σε κάποια οικονομία ; ή την έκανε περισσότερο εξαρτημένη και φθίνουσα ; Είναι ένα καλοσχεδιασμένο σχέδιο που περιλαμβάνει και τον κρατικό μηχανισμό και τις επιλογές του.

Ως προς την άμεση εικόνα της ελληνικής οικονομίας έχω να επισημάνω ότι, η «έλλειψη ανταγωνιστικότητας» που καλοσχεδιασμένα προβάλλουν τα γνωστά κέντρα αποφάσεων δεν έχει να κάνει στο ελάχιστο με τους μισθούς των κοπιωδώς εργαζόμενων ανθρώπων, αλλά (πέρα από όλες τις άλλες καχεξίες) είναι κυρίως αποτέλεσμα του ακριβού χρήματος: των υψηλότατων τόκων. Πως να «ανταγωνιστεί» ο ημεδαπός τον ξένο, όταν το κόστος του χρήματος που επενδύει είναι τριπλάσιο, πώς να εκσυγχρονιστεί; Πώς να αντισταθεί ο καταχρεωμένος παραγωγός στον εκβιασμό του εμπόρου που ανακινεί μπροστά στα μάτια του το μάτσο με τα δυσεύρετα Ευρώ … Και γιατί, ως καλός καιροσκόπος, επιχειρηματίας να μην διαθέσει τα κέρδη του σε πιο επικερδείς και ασφαλείς τραπεζικές δραστηριότητες.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι το ακριβό χρήμα, αυτό είναι η κύρια ειδοποιός διαφορά στο ζήτημα της «ανταγωνιστικότητας» σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαïκές ή τρίτες χώρες. Αυτό καταστρέφει τις όποιες δυνατότητες και μετακινεί την κερδοφορία από την παραγωγική οικονομία στις τράπεζες (σ.σ. το γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν τριπλάσια κερδοφορία σε σχέση με τις ευρωπαϊκές για το ίδιο διατιθέμενο κεφάλαιο, το αποδεικνύει).

Ε. ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ - ΠΑΙΔΕΙΑ

Το μοναδικό στοιχείο που συγκροτεί μια ανθρώπινη κοινωνία είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι. Από αυτούς και μόνο εξαρτάται η σύσταση, ο χαρακτήρας και η πορεία της. Ο,τιδήποτε άλλο πέρα από τους ανθρώπους είναι κίβδηλο, εξωγενές και δευτερεύον.

Επειδή η οικονομία είναι αποκλειστικά μια κοινωνική διεργασία, το κυρίαρχο στοιχείο της δεν είναι το χρήμα, όπως πεπλανημένα πιστεύουν πολλοί (ιδίως όταν δεν υπάρχει ή δημιουργεί ουσιώδη προσκόμματα και προβλήματα) , αλλά οι άνθρωποι και οι δράση τους. Αλλωστε ουσιαστικά και εκ φύσεως οι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την απόλαυση αγαθών και όχι για την κατοχή χρήματος (δηλ. χαρτιού).

Το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας, που θα αποτελούσε ένα κυρίαρχα δυναμικό και τον ουσιαστικότερο παράγοντα της οικονομίας, μέσα από μία σειρά διεργασιών έχει οδηγηθεί στην απαξίωση.

Με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που είναι προσανατολισμένο στο να παράγει πειθήνιους «τεχνοκράτες» εργαζόμενους (σύνδεση εκπαίδευσης – επιχειρήσεων το αποκαλούν) και ένα οικονομικό σύστημα που έχει ως στόχο την ολοένα μεγαλύτερη εξάρτηση και εκμετάλλευση των ανθρώπων, το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας έχει απαξιωθεί και έχει οδηγηθεί στην παραγωγική απροθυμία και «ανορεξία». Είτε αταβιστικά αρνείται να μετάσχει στην ανουσιότητα, είτε αντιλαμβάνεται και πληρώνει όλες τις καχεξίες του συστήματος και της σκοπιμότητας εκμετάλλευσης και κερδοσκοπίας (ανεργία). Σαν να μην ήταν αρκετά όλα τα ανωτέρω (τα οποία ενεργά συμβάλλουν στην ανθρώπινη απαξίωση και πολλά άλλα που προκύπτουν από την σφαιρική σκέψη), το σύστημα της παιδείας, που δεν στρέφεται στην πραγματική γνώση και στην διαμόρφωση ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων, έρχεται να απαξιώσει περαιτέρω το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.

Για το αποτέλεσμα αυτό κρίσιμες δεν είναι μόνο οι επιλογές του συστήματος, αλλά και η πλήρης αθλιότητα του καθηγητικού κατεστημένου, μίας αυτοαναπαραγόμενης αντιπαραγωγικής ελιτίστικης μεγαλοαστικής αθλιότητας.

Το σύστημα αυτό καταστρέφει το κρισιμότερο στοιχείο της ελληνικής κοινωνίας, τη νεολαία της. Διδάσκει και επιβάλλει την υποτέλεια, την εξάρτηση, την ελεγχόμενη σκέψη, την αντιπαραγωγικότητα του νου και της δράσης: εάν ανταποκρίνεσαι σε αυτούς τους όρους προοδεύεις, εάν δεν σκύβεις το κεφάλι (ή γενικώς), εάν στοχάζεσαι, εάν αμφισβητείς τα παραδεδεγμένα του καθηγητή, εάν παράγεις καινούργια πράγματα είσαι χαμένος … .Το κυριότερο όμως είναι ότι υπάρχουν και καταστροφικές κατευθύνσεις, ελλείψεις και καταστροφικοί αναχρονισμοί που επιβάλλει η αναξιότητα του καθηγητικού κατεστημένου και η άγρια ταξική κατεύθυνση της παιδείας και της κοινωνίας που ελέγχεται από κάστες. Η φυσική, η χημεία, τα μαθηματικά π.χ. είναι τεράστιες επιστήμες με χιλιάδες σύγχρονε εφαρμογές και αντίστοιχες ειδικότητες. Το εκπαιδευτικό όμως σύστημα στην Ελλάδα «επιμένει» στο να καταστρέφει ένα σημαντικό ενεργό κομμάτι της νεολαίας, παράγοντας φυσικούς, χημικούς, μαθηματικούς δηλ. υποψήφιους καθηγητές που επιδιώκουν διορισμό και διαγκωνίζονται για κάποια φροντιστήρια … . Ένα σοβαρό παραγωγικό κομμάτι της νεολαίας ακυρώνεται ουσιαστικά εξαιτίας του συστήματος της παιδείας. Μαζί με αυτό μειώνονται ή καταστρέφονται οι παραγωγικές κοινωνικές δυνατότητες.

Βεβαίως οι καχεξίες, τα προβλήματα και οι αιτίες τους δεν ολοκληρώνονται στο πιο πάνω κείμενο. Απλά προβάλλονται κάποια ζητήματα που ελάχιστοι έχουν μέχρι σήμερα συλλάβει, αλλά είναι κύρια, ουσιώδη και έχουν αποφασιστική σημασία για το μέλλον.

Από όσα θα γραφτούν πιο κάτω για τις λύσεις, μπορείτε εύκολα να αντιληφθείτε μια σειρά από καχεξίες και προβλήματα, από πράγματα που συμβαίνουν και δεν συμβαίνουν … .

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ

Α. Τις λύσεις τις έχω ξαναδώσει σε άλλα κείμενά μου και αναγκαία θα παραπέμψω σε κάποια από αυτά. Οφείλω όμως κάποια να τα ξαναθέσω. Τα κείμενα των παραπομπών οφείλουν να διαβαστούν ξανά, από όποιον έχει το πάθος να εννοήσει και να κατανοήσει και να ληφθούν σοβαρά υπ΄ όψη από όποιον πραγματικά οραματίζεται και έχει σκοπό να προσφέρει πρακτικά και ουσιαστικά στην χώρα.

Β. Καθώς έχω θέσει το φιλοσοφικό πλαίσιο, την θεωρία των βιοτικών αναγκών πρέπει να επισημάνω κάτι που είναι αυτονόητο, αλλά το χάσαμε ως όντα μέσα στους αιώνες της στρεβλής πορείας: ο άνθρωπος από την φύση του έχει βιοτικές βιολογικές ανάγκες. Η εξυπηρέτηση των αναγκών του είναι το πρωταρχικό στοιχείο της ζωής του, μα και ταυτόχρονα αυτό που τον δεσμεύει ως ον και τον καθιστά αντικείμενο εκμετάλλευσης και εξάρτησης.

Η χειραφέτηση του ανθρώπου, η ισότητα, η πραγματική δημοκρατία, η απελευθέρωσή του και η πραγματική πρόοδος του ανθρώπινου είδους εξαρτάται άμεσα και είναι απόρροια της ικανοποίησης των βιοτικών του αναγκών και του τρόπου και χρόνου ζωής και σκέψης που σπαταλά για αυτές.

Οι κοινωνίες δημιουργήθηκαν για την ευχερέστερη και πληρέστερη κάλυψη των βιοτικών αναγκών των ανθρώπων και η εξυπηρέτησή τους, ως κοινό δεδομένο για όλους και με τον λιγότερο επαχθή για την ζωή του ανθρώπου τρόπο είναι το ουσιαστικό ζητούμενο μιας κοινωνίας που θέλει να προχωρήσει στην απελευθέρωση των ανθρώπων από την ανάλωσή της ζωής τους στον αγώνα για την κάλυψη των πρωταρχικών βιολογικών, ζωωδών τους αναγκών. Αυτός είναι ο στόχος μιας οικονομίας και μιας κοινωνίας ευρύτερα : να καταφέρει να παράγει (ως οικονομία) τα αγαθά που χρειάζονται οι άνθρωποι με την ελάχιστη δυνατή ανθρώπινη ανάλωση και με απόλυτη την ισότητα σε όλες τις διαδικασίες, να καταφέρνει και πολιτικά να εγγυάται σε όλους ότι η θα απολαύσουν αυτά τα αγαθά με μόνο κριτήριο την συμμετοχή τους στο παραγωγικό γίγνεσθαι.

Ο άνθρωπος ενδιαφέρεται μόνο για να απολαμβάνει αγαθά (όχι για να κατέχει άχρηστες εικονικές χρηματικές αξίες), αυτός είναι ο βαθύτερος και πραγματικός σκοπός της δράσης του και καθετί άλλο είναι στρεβλό και ενάντιο στην φύση του.

Ο άνθρωπος δεν είναι ανταγωνιστικό ζώο, γίνεται ανταγωνιστικός όταν τα αγαθά δεν επαρκούν ή όταν ο ανταγωνισμός είναι αναγκαίος για την κάλυψη των αναγκών του (πραγματικών ή στρεβλά ενταχθέντων στο μυαλό του). Κατ’ ουσίαν όμως και οι στρεβλές διδαχές εκκινούν από την ανθρώπινη φύση, δηλ, από την ανάγκη κάλυψης βιοτικών αναγκών. Όλα εκεί καταλήγουν: στην φύση μας και όλα εξαρτώνται από την κάλυψη ή μη των βιοτικών μας αναγκών, ακόμα και από τον κίνδυνο να τις χάσουμε λειτουργώντας μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα.

Γ. Γιατί τα γράφω όλα αυτά σε μία θεώρηση της ελληνικής οικονομίας;

Τα γράφω για να κατανοήσουμε (όσοι έχουμε τα πνευματικά εφόδια, αλλά και για να τα αποκτήσουμε περισσότεροι) ότι οι κατευθύνσεις των πραγματικών και ουσιαστικών λύσεων για την ελληνική οικονομία πρέπει να στρέφονται προς τους στόχους μιας πραγματικής κοινωνικής παραγωγικής οικονομίας που αποσκοπεί στην παραγωγή αγαθών, τα οποία όλοι θα έχουν το δικαίωμα να απολαύσουν. Οι λύσεις πρέπει να στρέφονται προς την παραγωγή αγαθών (ευνόητα και υπηρεσιών) προς ανθρώπινη ανάλωση και όχι αγαθών ως χρηματικές αξίες.

Η διαμόρφωση μιας τέτοιας παραγωγικής βάσης, μιας βάσης παραγωγής αγαθών από όλους για όλους δεν μπορεί να εξαρτάται από ολιγαρχίες, δεν μπορούν οι παραγωγικές μονάδες και τα αγαθά να ανήκουν σε λίγους, σε ατομικότητες, αλλά μόνο σε συλλογικότητες και οι συλλογικότητες αποκτούν ουσιαστική, πραγματική σημασία στην κοινωνική λειτουργία μόνο όταν υπάρχουν οι πιο πάνω παραδοχές και όροι. Αυτοί οι ίδιοι οδηγούν στην πραγματική δημοκρατία, γιατί η τελευταία δεν μπορεί να υπάρξει και να είναι λειτουργικά επιτυχημένη, εάν δεν συντρέχουν οι όροι της πραγματικής κοινωνικής χειραφέτισης και της ισότητας, της ασφάλειας της κάλυψης των βιοτικών αναγκών και της κοινής πορείας παραγωγής και χρήσης τους.

Κάπως έτσι έχω θέσει τους πολιτικούς αλλά και πραγματικά πρακτικούς στόχους και τα μέσα εφαρμογής τους και στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, με την πλήρη κατάρρευση και αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού και των ολιγαρχιών ευτυχώς δεν υπάρχει καμία άλλη λύση, από το να ακολουθηθούν πιστά τα κατωτέρω.

Δ. Η πρώτη κατευθυντήριος είναι να στρέψουμε τους ανθρώπους της κοινωνίας μας προς την πραγματική οικονομία την πραγματική παραγωγή. Σπαταλάμε τεράστιες κοινωνικές δυνάμεις και ζωές ολόκληρες σε ανούσιες υπηρεσίες και στον ανταγωνισμό, αλλά κυρίως: δεν σεβόμαστε τον παραγωγό και τον εκμηδενίζουμε (ακόμα και ως κοινωνική πλειοψηφία παράσιτων και επικουρικών επαγγελμάτων). Η εικόνα αυτή της πραγματικής οικονομίας πρέπει να αντιστραφεί.

Οφείλουμε και πρέπει:

1. Να μετρήσουμε τις ανάγκες μας ως άνθρωποι που βιώνουμε σε αυτή την χώρα. Να ξέρουμε τι χρειαζόμαστε και σε ποιες ποσότητες. Παράλληλα να αποφασίσουμε για τις μη βιοτικές ανάγκες ποιες και μέχρι ποιο βαθμό θεωρούνται αναγκαία ικανοποιήσιμες.

2 Να εξετάσουμε και να μελετήσουμε σε βάθος τις πραγματικές δυνατότητες του τόπου μας. Πάρα πολλές τις γνωρίζουμε, όπως γνωρίζουμε ότι ο τόπος μας έχει τεράστιες πολλές φορές ταυτόχρονα και προνομιακές παραγωγικές δυνατότητες. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να τις προστατεύσουμε και να τις ενισχύσουμε με γνώση και προβολή.

3. Να στραφούμε στην ποιότητα του παραγόμενου, διότι στην ποσότητα και υστερούμε και δεν μας είναι τις περισσότερες φορές αναγκαία. Όπως έχω ξαναγράψει να εννοήσουμε, συγκροτήσουμε και προβάλλουμε την χρηστική «ιδιοαξία» του ελληνικού προϊόντος.

4. Να καταστρώσουμε και να υλοποιήσουμε τα παραγωγικά σχέδια με γνώμονα την αειφορία (συνεπάγεται και την προστασία της ζωοδότριας φύσης) και την ποιοτική και ουσιαστική πρωτοπορία, ελαχιστοποιώντας κάθε παράπλευρο κόστος, αλλά και ενισχύοντας με αντίστοιχες παραγωγικές διαδικασίες το σκοπούμενο.

Για παράδειγμα στο πλαίσιο της ανάγκης για βιολογική γεωργία (κατ’ εμέ ο στόχος είναι η καθολική βιολογική καλλιέργεια) δεν μπορούμε να μην έχουμε ένα εργοστάσιο παρασκευής βιολογικών λιπασμάτων ή των αναγκαίων για την καλλιέργεια αυτή υλικών και μηχανημάτων. Μιλώντας για «πράσινη ενέργεια» δεν μπορούμε να μην κατασκευάζουμε ούτε καν βίδες ή καλωδιώσεις, τα περισσότερα ή και όλα τα απαραίτητα υλικά, πρέπει να θέσουμε ως στόχο να κατασκευάζονται στην Ελλάδα για να υπάρχει εθνική αυτονομία, παραμονή και επανεπένδυση των όποιων κεφαλαίων στην χώρα και ελαχιστοποίηση του κεφαλαίου που μεταναστεύει ήτοι συνολική μέγιστη κοινωνική ωφέλεια.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για τίποτα από όλα αυτά εάν δεν έχουμε αυτό τον σχεδιασμό και αυτές τις πολιτικές, τίποτα δεν θα αποφέρουν στην χώρα, στην κοινωνία, στον άνθρωπο, παρά ακόμα μεγαλύτερη εξάρτηση.

5. Που θα ανήκει η πραγματική κοινωνική οικονομία;

Αυτό είναι το ουσιαστικό πολιτικό στοιχείο, το αποφασιστικό κριτήριο για μία χειραφετημένη κοινωνία, για χειραφετημένους ανθρώπους, η οδός για την πραγματική κοινωνία, την πραγματική δημοκρατία.

Είναι βέβαιο ότι η εύκολη λύση είναι να συνεχίσουμε να εκχωρούμε την πρωτοβουλία, την επιλογή και την υλοποίηση όλων των σχεδίων και των σχεδιασμών του κράτους στους ιδιώτες. Είναι εξίσου βέβαιο ότι η λύση αυτή δεν εγγυάται στο ελάχιστο ούτε την υλοποίηση, ούτε το αποτέλεσμα. Αυτό που εγγυώνται τέτοιες λύσεις είναι μόνο η συνέχιση και η επαύξηση της εξάρτησης των ανθρώπων και των κοινωνιών από συγκεκριμένες ολιγαρχίες, από συγκεκριμένους ισχυρούς και τις εταιρείες τους. Δεν αποτελεί κοινωνική πρόοδο η συνέχιση και η επαύξηση της ισχύος αυτών των ανθρώπων και μορφωμάτων, δεν συμβάλει στην ατομική χειραφέτηση των ανθρώπων και στην συλλογική χειραφέτιση των οργανωμένων σε κράτη κοινωνιών. Δεν είναι ζητούμενο καμίας ανάπτυξης και πραγματικής προόδου η δημιουργία περισσότερων θέσεων εξαρτημένης εργασίας, ήτοι περισσότερων θέσεων μισθωτής δουλείας.

Στόχος είναι η ανθρώπινη και η συλλογική αυτονομία, ο αυτοκαθορισμός μέσα σε ένα πλαίσιο κοινωνικής ελευθερίας και ασφάλειας και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την λύση της κρατικής ψιλής κυριότητας, της συλλογικής αυτοδιοίκησης και της κοινωνικής αυτοδιαχείρισης.

Το ελληνικό κράτος οφείλει να μην διαθέσει κανένα ποσό στην «αγορά», κανένα επίδομα φτώχειας που εξανεμίζεται στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς ή με μια επίσκεψη στο σουπερμάρκετ. Δεν μπορούμε να διατηρούμε με φρούδες ελπίδες την συνολική παθογένεια που λέγεται «αγορά», δεν μπορούμε να διατηρούμε τους ανθρώπους αιχμάλωτους επιδομάτων και απλής συντήρησης.

Οφείλουμε να τους ενεργοποιήσουμε εκεί που πρέπει : στην παραγωγή, στην διαδικασία της δικής τους και της κοινωνικής αυτονομίας.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ο άνθρωπος που παράγει σε καθεστώς προσωπικής και κοινωνικής ελευθερίας.

Με τα δισεκατομμύρια που πηγαίνουν στην τόνωση μιας αγοράς με τα μέγιστα δικά της προβλήματα και με τα διαρθρωτικά προβλήματα που προκαλεί στην ελληνική παραγωγή και οικονομία θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Σίγουρα ένα εργοστάσιο βιολογικών λιπασμάτων, ένα εργοστάσιο παραγωγής καλωδιώσεων (υπάρχουν έτοιμα να κλείσουν), ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ένα εργοστάσιο παραγωγής υλικών για ανεμογεννήτριες, για φωτοβολταϊκά, κέντρα μελέτης και διάσωσης ενδημικής χλωρίδας και πανίδας, κέντρα διάσωσης παραδοσιακών τεχνικών, κέντρα γνώσης και πολλά, πάρα πολλά πράγματα.

Τώρα ετοιμαζόμαστε να τα ρίξουμε στο απύθμενο πηγάδι της αγοράς για να πωληθούν προϊόντα που παράγονται αλλού, από άλλους … .

Αυτά τα εργοστάσια, αυτά τα εγχειρήματα, η ίδια η «πράσινη ενέργεια», ο,τιδήποτε φτιαχθεί και πρέπει να φτιαχθεί, μπορεί να ανήκει κατά ψιλή κυριότητα στο ελληνικό κράτος, όμως πρέπει να διοικείται από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες που δημοκρατικά εκλέγουν, συμβουλεύουν και και ελέγχουν. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αποκομίζουν από την εργασία τους τα κέρδη, τα προς το ζειν … . Σε αυτούς πρέπει να ανήκει η προσπάθεια και στην κοινωνία. Δεν χρειαζόμαστε την υπ’ αριθμ. 156 μονάδα του κυρίου Χ, της εταιρείας Ψ. Χρειαζόμαστε, μπορούμε και πρέπει να καλέσουμε ανά αναγκαίες ειδικότητες 100 ανθρώπους να εργαστούν και να απολαύσουν αυτοί και η κοινωνία το αποτέλεσμα της εργασίας τους.

Μόνο έτσι απελευθερώνουμε ουσιαστικά τους ανθρώπους και τις κοινωνίες τους, μόνο έτσι μπορούμε να οδηγηθούμε σε σοσιαλιστικό κοινωνικό μετασχηματισμό, σε πραγματικές συνθήκες δημοκρατίας και ανθρώπινης ελευθερίας για να καταλήξουμε στην κοινωνία των βιοτικών αναγκών, σε μια άλλη πορεία της ανθρωπότητας. Το σημείο είναι κρίσιμο και κομβικό, η δυνατότητα να αποκτήσει η κοινωνία παραγωγικές μονάδες είναι στην πραγματικότητα πιο εύκολη από ποτέ, όπως και πλατειά γνώση.

6. Η γνώση, το πλάτεμα της γνώσης ως κοινωνικός προορισμός και αναγκαιότητα.

Αυτό που είναι κρίσιμο και κομβικό για την κοινωνική πορεία και προσπάθεια είναι η ίδια η γνώση και η παραγωγή της, η συνεχής παραγωγή ελεύθερα προσβάσιμης γνώσης που να ανήκει στην κοινωνία.

Πέρα από το εκπαιδευτικό σύστημα και τη φιλοσοφία του, που είναι απαραίτητη και αδήριτη ανάγκη να αλλάξει (και αλλάζει χωρίς κόστη υποδομών), είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε γνώση. Χρηματικές δυνάμεις μπορεί να μην διαθέτουμε επαρκείς, αλλά στην οικονομία χωρίς χρήμα χρήσιμες και κύριες είναι οι πνευματικές δυνάμεις και το αντάλλαγμα για την παροχή τους δεν χρειάζεται να είναι άμεσα χρηματικό.

Εχω περιγράψει επαρκέστατα την διαδικασία συνεχούς παραγωγής κοινωνικά ελεύθερης γνώσης μέσα από τα Πανεπιστήμια. Το σχέδιο οφείλει να υλοποιηθεί για να αποκτήσουμε γνωσιακό βάθος, συλλογικότητα και ερευνητικό υπόβαθρο και επίπεδο. Δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι και απορώ με την μη υλοποίηση του.

7. Θεωρώ πραγματικά αυτοκαταστροφικό να προσπαθούμε να συντηρήσουμε και να αναπαράγουμε με αιματηρά μάλιστα κοινωνικά έξοδα την σημερινή εικόνα της ελληνικής οικονομίας, την ζημιογόνα κοινωνικά και εκ των βάθρων της «αγορά», την εκμετάλλευση της εργασίας και της ανεργίας, το απαρτχάϊντ κατά της νεολαίας, αλλά και όσων μένουν άνεργοι μετά τα πενήντα.

Εχουμε αχρηστεύσει τυπικά και ουσιαστικά το μεγαλύτερο ενεργό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και δυστυχώς συνεχίζουμε στα καθιερωμένα κλισέ και μοτίβα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Συντηρούμε τις καχεξίες, δίνοντας ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια από την ζωή και την πατρίδα μας στις εξαρτήσεις και τις ολιγαρχίες.

Οι επόμενες γενιές, αν καταφέρουν να υπάρξουν, θα φτύσουν με σιχασιά την αθλιότητά μας. Κανείς δεν έχει κανένα δικαίωμα να στερεί τους ανθρώπους από τις βιοτικές τους ανάγκες, κανείς δεν έχει κανένα δικαίωμα να τις εκμεταλλεύεται.

500 επιδόματα ανεργίας Χ 5 χρόνια είναι 21.000.000 Ευρώ, με αυτά μπορείς να χτίσεις κάτι παραγωγικό και να δημιουργήσεις ένα παραγωγικό κοινωνικό ιστό που θα καλύψει αυτούς τους ανθρώπους και την κοινωνία για το υπόλοιπο του βίου τους και για πολλές δεκαετίες, χωρίς άλλο κοινωνικό ή χρηματικό κόστος. Φτάνει πια η ανεγκέφαλη καταστροφή, η ζούγκλα και η βαρβαρότητα, υπάρχουν λύσεις και οφείλουμε να τις εφαρμόσουμε, να παλέψουμε για το παρόν και το μέλλον μας.

Για μένα προσωπικά το θέμα κλείνει και αρχίζει ο ενεργός αγώνας, οι δεκάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Ελληνες που το κατανοούν σήμερα, σύντομα θα γίνουν εκατομμύρια.

Καλώ την κυβέρνηση να προχωρήσει, εάν δεν το πράξει, σύντομα θα το πράξουμε εμείς.

Χρήσιμα λίνκς για κάποια κείμενα (Ctrl + Κλικ)

1. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

2. ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

3.ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑ

4. Η “ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ” ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

5. ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΒΙΟΤΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ & Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

6. ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ

7. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΛΑΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΥΣ»

8. ΤΟ ΠΛΑΤΕΜΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΣΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

9. ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ & ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

10. ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ: ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

11. ΑΓΡΟΤΕΣ & ΤΟ ΝΕΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: ΠΡΟΤΑΣΗ

12. ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ

13. Γιατί γράφτηκε το ΠΑΣΟΚ του ΑΝΘΡΩΠΟΥ; τι είναι ; τι επιδιώκει;

14. ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΑΣΟΚ, ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

1 Η λεγόμενη «απελευθέρωση» των κλειστών επαγγελμάτων, είναι μία πολιτική επιλογή που θα καταστρέψει ό,τι υφίσταται στην Ελλάδα, στους τομείς αυτούς. Είναι μία ακόμα απάτη του μεγάλου διεθνούς και ημεδαπού κεφαλαίου για να φέρει το ντάμπινγκ στην εργασία, την εξαθλίωση και μεγαλύτερα υπερκέρδη στους λίγους και ισχυρούς.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η Πολιτική μας Αρετή απέναντι στην κομματική φεουδαρχία!

Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

"Έχει ο Λαός μας πικρή πείρα από τους κομματικούς σχηματισμούς του παρελθόντος που στηρίζονταν στη φεουδαρχική σχέση ανάμεσα σε ηγέτες και βουλευτές, ανάμεσα σε βουλευτές και κομματάρχες, ανάμεσα σε κομματάρχες και ψηφοφόρους.

Από κομματικούς μηχανισμούς που είχαν αντικαταστήσει τις αρχές, το πρόγραμμα και τις δημοκρατικές διαδικασίες με το ρουσφέτι και το παρασκήνιο.
Καθολικό είναι το αίτημα για πολιτικούς οργανισμούς αρχών, που να τους διακρίνει η ελεύθερη δημοκρατική έκφραση της βάσης, για να δεσμεύεται η ηγεσία στις πολιτικές αποφάσεις και για να υπάρχει συνέπεια και συνέχεια".

Ιδρυτική Διακήρυξη ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη

Αυτά λέει η ιδεολογική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, αυτά ασπαζόμαστε, αυτά υπηρετούμε! Ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να κάνουμε και να φροντίζουμε να τα περιφρουρούμε! Τα ίδια όμως λέει και ο Πρόεδρος του Κινήματός μας, Γιώργος Παπανδρέου, όταν μας συμβουλεύει:

"Πετάξτε στα αζήτητα τη λογική που θέλει την εξουσία για την εξουσία, τις πελατειακές σχέσεις και το ρουσφέτι, την αφομοίωση από τον κρατισμό και τον κυβερνητισμό, την κατάχρηση της εξουσίας. Αρνηθείτε να δείτε το κόμμα ως αυτοσκοπό, αντί για μέσο που υπάρχει για να υπηρετεί το γενικό καλό.

Περιφρονήστε τους επαγγελματίες εξουσιαστές και τον θλιβερό κυνισμό τους, ότι "όλα είναι απλώς ένα παιχνίδι εξουσίας". Όχι κύριοι, δεν είναι όλα ένα παιχνίδι εξουσίας, είναι η δυνατότητά μας να αναδείξουμε αξίες, όραμα, να εμπνεύσουμε και, τελικά, να αλλάξουμε πραγματικά τη χώρα. Και μπορούμε.

Περιφρονήστε αυτόν που αντικαθιστά την πολιτική με τις ομαδούλες και, τις αξίες με τα «κονέ», που συμπεριφέρεται με αυταρχισμό και δογματισμό απέναντι σε κάθε τι καινούργιο, που αρνείται τη διαφορά ή τις επιλογές, που αποσυνδέεται από το λαό, που πιστεύει ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και νομίζει ότι, με το έτσι θέλω, θα κερδίσει τα πάντα, που κλωτσάει προς τα κάτω και γλείφει προς τα πάνω".

Όμως για να γίνουν πράξη όλα αυτά, τα πραγματικά υπέροχα λόγια, δεν αρκούν οι νουθεσίες! Χρειάζεται σοβαρή και συστηματική πολιτική και ιδεολογική επιμόρφωση - διαπαιδαγώγηση των μελών του Κινήματος και ιδιαίτερα της Νεολαίας μας!

Συχνά συναντώ νέους ανθρώπους, μέλη του ΠΑΣΟΚ, που δεν έχουν ιδέα στα στοιχειώδη που συνθέτουν την ιδεολογία μας. Και σε αυτό, δεν φταίνε τα "παιδιά", αλλά η παντελής απουσία ιδεολογικής και πολιτικής καθοδήγησης! Σε σημείο, να αναρωτιέμαι, ποιος ο ρόλος του περιβόητου Ινστιτούτου Επιμόφωσης όταν η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΠΑΣΟΚ (ειδικά όσοι εντάχθηκαν στο Κίνημα από το 1998 και μετά), αγνοούν ακόμα και το νόημα της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη (για να μην πω και το ίδιο το κείμενο). Με αποτέλεσμα, όπου κυριαρχεί η άγνοια, να βρίσκουν χώρο να τρυπώνουν ως τρωκτικά, οι κομματάρχες, οι παράγοντες, οι χειραγωγητές και να ροκανίζουν το σώμα της δημοκρατικής παράταξης, μετατρέποντάς το, από ένα ζωντανό προοδευτικό πολιτικό οργανισμό, όπως θα έπρεπε να είναι, σε ένα χυδαίο και απολίτικο κομματικό μηχανισμό!

Και δεν είναι ότι τα μέλη του ΠΑΣΟΚ δεν διψούν για γνώση, δεν διψούν για μάθηση! Αντιθέτως, όποτε βρέθηκα σε συζήτηση και μου ζήτησαν να τους μιλήσω για τις ιδέες μας, πάντα είδα προς ευχάριστη έκπληξή μου, ότι δεν χόρταιναν να ακούν, να ρωτούν και να τοποθετούνται!

Γνώρισα εκατοντάδες ανθρώπους πρόθυμους να υιοθετήσουν την αξία της Πολιτικής Αρετής και να την υπηρετήσουν! Γνώρισα εκατοντάδες ανθρώπους, που μόλις άνοιξαν τα μάτια τους "έσπασαν" από τους εκλογικούς μηχανισμούς, από τις "ομάδες", από τις φράξιες και τάχθηκαν με μεράκι και αφοσίωση, ακούραστοι εργάτες, στην υλοποίηση των ιδεών μας!

Γιατί, η δύναμη της Πολιτικής Αρετής (που σημαίνει την αγάπη για την πατρίδα και τους νόμους της) είναι ακαταμάχητη, αφού δημιουργεί ελεύθερους και κριτικά σκεπτόμενους ανθρώπους. Αληθινούς φιλελεύθερους δημοκρατικούς πολίτες, αριστερούς και σοσιαλιστές, που δεν δέχονται καμιά μετριότητα να τους χειραγωγεί, αλλά μόνο τους άριστους και άξιους ηγέτες για μπροστάρηδες, που καθοδηγούν τον πολιτικό αγώνα καθοδηγούμενοι πρώτα οι ίδιοι από αρχές και αξίες!

Η σύγκρουση Πολιτικής Αρετής και κομματικής φεουδαρχίας είναι παλιά ιστορία, αρχαία θα μπορούσα να πω! Είναι η διαρκής σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων της προόδου και της συντήρησης, είναι η σύγκρουση μεταξύ των ελεύθερων πολιτών και των χειραγωγούμενων ψηφοφόρων! Εμείς, και όταν λέω εμείς εννοώ το ΠΑΣΟΚ, επιλέξαμε μέσα από την ιδρυτική Διακήρυξή μας να υπηρετούμε την Πολιτική Αρετή και να συνθλίβουμε πάντα τους παλαιοκομματικούς μηχανισμούς, να απελευθερώνουμε τα "κουκιά" (όπως αποκαλούν υποτιμητικά τα άκριτα κομματικά μέλη οι παράγοντες που τα χειραγωγούν), να υπηρετούμε την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ δηλαδή!

Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε... Όσοι από εμάς, είμαστε αφοσιωμένοι στην ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και στη ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, δεν θα πάψουμε ποτέ να ακολουθούμε ιδέες και όχι ανθρώπους, δεν θα πάψουμε ποτέ να διαλύουμε τις ομάδες, δεν θα πάψουμε ποτέ να αγωνιζόμαστε στους δρόμους με το λαό και για το λαό, ως λαός που είμαστε!

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Το αύριο του Κόσμου, των Εθνών, των Ελλήνων και της ΝΔ

Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Kαι δεν υπάρχει Δημοκρατία χωρίς πατριωτισμό.

Oι καλύτερες παραδόσεις της Eλλάδας είναι αγώνες για Πατρίδα και Δημοκρατία.

Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «παρωχημένο». Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «ξεπερασμένο»

Γράφει ο Αντώνης Σαμαράς

Πόσο «ξεπερασμένη» είναι η έννοια του Έθνους στον σύγχρονο κόσμο;

Πόσο «αναχρονιστικός» είναι σήμερα ο πατριωτισμός;

Tα ερωτήματα αυτά ακούγονται παράδοξα.

Πουθενά στον κόσμο δεν τίθενται σοβαρά, τουλάχιστον από πολιτικούς...

Μόνο στην Ελλάδα η έννοια του Έθνους βρίσκεται σε «αμφισβήτηση» και η αρετή του πατριωτισμού θεωρείται «ξεπερασμένη»...

Kι αυτό συνιστά υπανάπτυξη, όχι «νεωτερισμό».

Συνιστά ακόμα, υστέρηση, όχι «προοδευτικότητα».

Και σίγουρα προδίδει τις παραδοσιακές αξίες της Kεντροδεξιάς, αλλά και τις υποθήκες του ίδιου του Kωνσταντίνου Kαραμανλή.

O οποίος ήδη από το 1977 είχε ρητά «εντοιχίσει» στις αρχές της Nέας Δημοκρατίας την εξής υποθήκη:

«H Nέα Δημοκρατία είναι η Πολιτική Παράταξη που ταυτίζει το Έθνος με το Λαό, την Πατρίδα με τους Aνθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Eθνική Aνεξαρτησία με τη Λαϊκή Kυριαρχία, την Πρόοδο με το Κοινό Αγαθό, την Πολιτική Ελευθερία με την Έννομη Tάξη και την Kοινωνική Δικαιοσύνη...».

(Iδρυτική Διακήρυξη της Nέας Δημοκρατίας 4 Oκτωβρίου 1974)

Mήπως αυτές οι αντιλήψεις ανήκουν στο παρελθόν;

Όχι, βέβαια!

Aκόμα και σήμερα -ή μάλλον ιδιαίτερα σήμερα, στην καρδιά της διεθνούς κρίσης- όλες οι κυβερνήσεις των σύγχρονων κρατών, ιδιαίτερα των δημοκρατικών χωρών, δίνουν άμεση προτεραιότητα στο εθνικό τους συμφέρον και δεν το κρύβουν:

O Γάλλος Πρόεδρος Nικολά Σαρκοζί, όταν ξέσπασε η κρίση έδωσε άμεσες επιδοτήσεις στη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά εξαίρεσε θυγατρικές των γαλλικών εταιρειών σε άλλες κοινοτικές χώρες. Όταν του παρατηρήθηκε ότι αυτό παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο, απάντησε ότι σε περιόδους που κινδυνεύει η χώρα του, όλα τα άλλα είναι «λεπτομέρειες»...

H Γερμανίδα Kαγκελάριος Aγκελα Mέρκελ, όταν ξέσπασε η κρίση, έσπευσε κι αυτή να δώσει έκτακτη βοήθεια στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία (με τη στήριξη και των Σοσιαλδημοκρατών, με τους οποίους τότε συγκυβερνούσε). Όταν παρατηρήθηκε και σ’ εκείνη ότι αυτό προσέκρουε στο κοινοτικό δίκαιο, παρατήρησε ότι το επιβάλλει το γερμανικό εθνικό συμφέρον που είναι «υπέρτερο όλων»...

Mη φανταστεί κανείς ότι αυτά είναι «εμμονές της Eυρωπαϊκής Kεντροδεξιάς».

Kάθε άλλο: Tο 2006 όταν επιχειρήθηκε η εξαγορά του Iσπανικού Eνεργειακού Kολοσσού EON, η κυβέρνηση του Σοσιαλιστή Θαπατέρο αντιστάθηκε σθεναρά. Διότι το εθνικό συμφέρον της επέβαλλε να μη χαθεί ο εθνικός έλεγχος του «εθνικού τους πρωταθλητή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε.

Mήπως όλα είναι «εθνοκεντρικά ανακλαστικά» εθνικών κυβερνήσεων μέσα στην κρίση;

Όχι, διότι ο ίδιος ο οραματιστής της Πολιτικής Eνοποίησης της Eυρώπης, ο Σοσιαλιστής Zακ Nτελόρ, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης:

Όπως ανέφερε από το 2005 ακόμα σε διάλεξη προς το Eυρωπαϊκό Kολλέγιο της Πάρμας:

«H λύση που βρήκαμε της ‘Oμοσπονδίας Eθνικών Kρατών’, για να προσδιορίσουμε το χαρακτήρα της Eυρωπαϊκής Ένωσης, έχει λάβει πλέον ευρύτερη αναγνώριση. Kαλύπτει... το σεβασμό για την ταυτότητα των [εθνικών] κρατών που την αποτελούν... Tο να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου μου» (Agence Europe, 16/01/2005).

Γιατί, άραγε, ο Nτελόρ θεωρεί απαραίτητο να υπογραμμίσει τόσο εμφατικά, ότι: «το να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου» του;

Διότι γνώριζε προφανώς ότι υπάρχουν κάποιες ακραίες αποψεις που ισχυρίζονται το αντίθετο: ότι τα έθνη τάχα «τελείωσαν», ότι δήθεν «ξεπεράστηκαν», ότι είναι «παρωχημένα»...

Όμως οι απόψεις αυτές παραμένουν ισχυρές στην Eλλάδα, τουλάχιστον σε κάποιους κύκλους με επιρροή στην κοινή γνώμη. Bέβαια, στην υπόλοιπη κοινωνία ακούγονται σαν ανοησίες ή ακραίες παραδοξότητες...

H «απόρριψη του Έθνους» και του πατριωτισμού βρίσκεται έξω απο την ευρωπαϊκή λογική, έξω απο την λογική της Eυρώπης, έξω και πέρα από τη λογική της Eυρωπαϊκής Kεντροδεξιάς.

Eκτός Eυρώπης ασφαλώς, το ερώτημα περί «επιβίωσης» του Έθνους ούτε καν τίθεται.

Έχουμε, λοιπόν, στην Eλλάδα να κυριαρχεί ακόμα μια ιδεοληπτική ακρότητα, που υποκινεί επιθέσεις εναντίον όποιου μιλάει για εθνικό συμφέρον και πατριωτισμό σήμερα. Mε την κατηγορία του... «εθνοκεντρισμού»!

Aσφαλώς πρέπει να ανανεώσουμε την έννοια του Έθνους. Aσφαλώς πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια του πατριωτισμού. Nα τα ανανεώσουμε, όχι να τα καταργήσουμε.

H Eνωμένη Eυρώπη είναι ιστορικό εγχείρημα σύγκλισης εθνικών κρατών, εθνικών συμφερόντων κι εθνικών πολιτισμών:

- Σύγκλισης εθνικών συμφερόντων, όχι κατάργησής τους.

- Σύγκλισης εθνικών πολιτισμών, όχι ισοπέδωσής τους.

Tο έθνος είναι συλλογική ταυτότητα, είναι υπερηφάνεια και Πολιτισμός.

H εθνική συλλογικότητα μετατρέπει τον «πληθυσμό» σε «Λαό». Kαι το Λαό σε συλλογικό υποκείμενο της Πολιτικής...

Kαλό είναι να λέμε «πρώτα ο Πολίτης». Aλλά να θυμόμαστε ότι ο Πολίτης πρoυποθέτει την «Πόλη». Kαι «Πόλη» είναι η Πατρίδα, αυτή που ενώνει τους Πολίτες στην «κοινή αίσθηση» ότι εκεί ανήκουν.

Tέλος, ο Πατριωτισμός είναι η υπέρτατη και η έσχατη εγγύηση Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και τα Eλληνικά Δημοκρατικά Συντάγματα, στο ακροτελεύτιο άρθρο τους εναποθέτουν την τήρηση του «στον Πατριωτισμό των Eλλήνων».

Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Kαι δεν υπάρχει Δημοκρατία, χωρίς πατριωτισμό.

Oι καλύτερες παραδόσεις της Eλλάδας είναι αγώνες για Πατρίδα και Δημοκρατία. Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «παρωχημένο». Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «ξεπερασμένο». Για μάς αυτά τα δύο είναι αξεχώριστα. Kαι αδιαπραγμάτευτα...

Δεν χαρίζουμε την Πατρίδα στην Άκρα Δεξιά.

Δεν χαρίζουμε την Kοινωνική Δικαιοσύνη στην Άκρα Aριστερά.

Δεν απεμπολούμε τα ιδανικά μας και την ταυτότητά μας, τα συνθέτουμε, τους δίνουμε νέο περιεχόμενο και τα μετατρέπουμε σε θεμέλιο για την ανασυγκρότησή μας.

Για την ανασυγκρότηση της Nέας Δημοκρατίας σήμερα.

Για την ανασυγκρότηση της Eλλάδας αύριο...

Σχετικό:

Το αύριο του Κόσμου, των Εθνών, των Ελλήνων και της ΝΔ

O Επαναστάτης κ. Αντώνης Σαμαράς και οι αντιφάσεις του

Του Σπύρου Χατζάρα

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Θεσσαλονίκη-Δελτίο ειδήσεων στην αρχαία ελληνική, στο διαδίκτυο, από Ισπανό καθηγητή

της Διαμαντένιας Ριμπά (ana-mpa)

Λένε πως ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων είχε πει πως, αν μιλούσαν οι Θεοί, θα χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα. Η γλώσσα μας και γραφή μας, άλλωστε, ήταν το μέσο έκφρασης του ανθρώπινου πνεύματος στις πρώτες μεγάλες στιγμές της δημιουργίας του, όπως μαρτυρούν οι επιστημονικές πηγές, αλλά και η βάση πάνω στην οποία στηρίζονται οι περισσότερες από τις άλλες γλώσσας.

Είναι γνωστό, επίσης, ότι όλοι οι λαοί θαύμαζαν τους αρχαίους Έλληνες και προπαντός εξυμνούσαν τη γλώσσα τους. Και για όσους ισχυρίζονται ότι η αρχαία ελληνική είναι μία νεκρή γλώσσα, ο Ισπανός Χουάν Κοντέρχ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο St. Andrews της Σκοτίας δίνει την καλύτερη απάντηση, με την ιστοσελίδα http://www.akwn.net (Akropolis World News).

Στην ιστοσελίδα αυτή, μπορεί κάποιος να διαβάσει ποικίλες ειδήσεις, απ΄ όλο τον κόσμο, μεταφρασμένες σε άπταιστη ελληνική διάλεκτο του 5ου αιώνα π.Χ.. Ναι, καλά διαβάσατε, οπότε αν είστε λάτρεις της αρχαιοελληνικής δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα.

Η αγάπη του καθηγητή Χουάν Κοντέρχ για την αρχαία ελληνική ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια, όταν την πρωτοδιδάχτηκε στο γυμνάσιο.

«Μόλις ήρθα σε επαφή μ' αυτή τη γλώσσα μου άρεσε, όπως μου είχαν αρέσει και τα λατινικά. Έτσι, αποφάσισα ότι θα περνούσα την υπόλοιπη ζωή μου, μελετώντας τις δύο αυτές γλώσσες», δηλώνει ο κ. Κοντέρχ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Ελληνική Διασπορά» του ΑΠΕ-ΜΠΕ, τονίζοντας, παράλληλα, ότι η γνώση της γλώσσας ενός σπουδαίου πολιτισμού, όπως ο αρχαιοελληνικός, δεν μπορεί παρά να μας ωφελήσει.

«Όσο πιο πολύ κοιτάζουμε στο παρελθόν, τόσο πιο ικανοί γινόμαστε να κοιτάξουμε στο μέλλον», λέει χαρακτηριστικά ο Ισπανός καθηγητής, ο οποίος σπούδασε τους αρχαίους κλασσικούς στο πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, της ιδιαίτερης πατρίδας του και μετά την αποφοίτησή του συνέχισε με μάστερ στις ομηρικές σπουδές, στο πανεπιστήμιο του Σέφηλντ, στη Μ. Βρετανία.

Επέστρεψε στην Ισπανία, όπου έκανε το ντοκτορά του στους αρχαίους κλασσικούς, δουλεύοντας ταυτόχρονα ως καθηγητής, σε γυμνάσιο, ενώ μερικά χρόνια αργότερα έκανε αίτηση και έγινε δεκτός ως βοηθός καθηγητή στην Οξφόρδη, όπου δίδαξε αρχαία ελληνικά και λατινικά, για τέσσερα χρόνια.

Στη συνέχεια, έγινε καθηγητής, στην ίδια ειδικότητα, στο πανεπιστήμιο του St. Andrews, όπου ενεργοποιήσε το μάθημα της σύνθεσης αρχαίου ελληνικού κειμένου (σημ. μετάφραση από σύγχρονη γλώσσα προς αρχαία ελληνικά), κάτι, που όπως μας είπε, θα κάνει του χρόνου και με τα λατινικά.

Για την ιστοσελίδα με το δελτίο ειδήσεων στα αρχαία ελληνικά, ο καθηγητής Κοντέρχ μας αναφέρει ότι αποφάσισε να προβεί στη δημιουργία της, καθώς είχε διαπιστώσει ότι υπήρχαν τρεις διαδικτυακοί τόποι με ειδήσεις στα λατινικά, αλλά κανένας στα αρχαία ελληνικά.

«Έτσι, αποφάσισα να το κάνω εγώ αυτό», σημειώνει. «Φυσικά -προσθέτει- υπήρχε πρόβλημα με τα ελληνικά στοιχεία στο πρόγραμμα, αλλά το έλυσα, γράφοντας το κείμενο στο δικό μου πρόγραμμα και στη συνέχεια μετέτρεψα το κείμενο σε εικόνα, κι έτσι, αυτό που βλέπετε στην ιστοσελίδα, είναι η εικόνα του κειμένου. Τώρα, όλοι μπορούν να διαβάσουν αυτά που γράφω. Στο μέλλον, είναι πιθανόν να μεταφέρω το site στο unicode, που είναι πιο προχωρημένο πρόγραμμα, αλλά δεν είναι αρκετά διαδεδομένο».

Καθημερινά, η ιστοσελίδα δέχεται, κατά μέσο όρο, περίπου 40 επισκέπτες, αυτό όμως δεν πτοεί τον φιλέλληνα καθηγητή. «Φυσικά δεν είναι πολλοί, σε σύγκριση με τις χιλιάδες επισκέψεις που δέχονται οι κανονικές εφημερίδες, αλλά πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας το γεγονός ότι πολλοί διαβάζουν τη σελίδα μου πιθανόν μία φορά στις δύο εβδομάδες ή μία φορά το μήνα, παρ' ότι οι περισσότεροι είναι, πιθανότατα, τακτικοί αναγνώστες, αλλά σίγουρα αρκετοί είναι και εναλλασσόμενοι. Έτσι, μ' αυτά τα δεδομένα είμαστε ικανοποιημένοι», μας εξηγεί.

Ο ίδιος μας επισημαίνει ότι είναι ανοιχτός σε παρατηρήσεις, που αν υπήρχαν θα ήταν ευγνώμων, ώστε να βελτιωθεί η ιστοσελίδα, αλλά και σε ερωτήσεις, ακόμα και συνεργασίες.

Ο Χουάν Κοντέρχ δεν μιλά νέα ελληνικά και όταν επισκέπτεται την Ελλάδα μιλά αργά στα αρχαία ελληνικά σε όσους συναναστρέφεται και αυτοί, όπως μας είπε, το βρίσκουν διασκεδαστικό. Μας υπόσχεται ότι κάποια μέρα θα μάθει νέα ελληνικά, σημειώνει, όμως, ότι δεν έχει καμιά επαφή με ελληνικά πανεπιστήμια.

«Η μόνη μου συχνή επαφή είναι με τον Δρ. Eusebi Ayensa, διευθυντή του Ισπανικού Ινστιτούτου Θερβάντες στην Αθήνα, ο οποίος είναι ένας έξοχος Ελληνιστής, πρώην καθηγητής αρχαίων ελληνικών (δίδασκε σε μία περιοχή βόρεια της Βαρκελώνης, κοντά στα ερείπια της αρχαίας ελληνικής πόλης Εμπούριες). Εκείνος, πάντως, μιλά και αρχαία και νέα ελληνικά».

Τέλος, ρωτήσαμε τον κ. Κοντέρχ κατά πόσο πιστεύει ότι τα προβλήματα της εποχής μας έχουν ομοιότητες μ' αυτά που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι κατά τους κλασσικούς χρόνους. «Οι ιστορικοί λένε ότι η Ιστορία επαναλαμβάνει τον εαυτό της», τονίζει και προσθέτει: «Η ανθρωπότητα δεν έχει ποτέ γνωρίσει μεγάλες περιόδους χωρίς πολέμους και προβλήματα και δυστυχώς θα έχουμε πάντα τέτοια, αλλά δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει παραλληλισμός ανάμεσα στις δύο εποχές. Παραδείγματος χάριν, οι επικοινωνίες και τα μέσα ενημέρωσης δίνουν στους ανθρώπους την ευκαιρία να γνωρίζουν, ανά πάσα στιγμή, τι συμβαίνει στον κόσμο και να μπορούν να πάρουν θέση πάνω σε όλα αυτά. Επιπλέον, οι αποσταθεροποιητικοί παράγοντες στις παλαιότερες εποχές σχετίζονταν περισσότερο με την άνοδο και την πτώση αυτοκρατοριών, ενώ σήμερα αφορούν περισσότερο οικονομικούς παράγοντες. Η μόνη ομοιότητα είναι ότι και τότε και τώρα υπάρχουν προβλήματα…».

Πάντως, ο καθηγητής Χουάν Κοντέρχ δεν σταματά μόνο στην ιστοσελίδα που δημιούργησε. Πρόσφατα, μετέφρασε στα αρχαία ελληνικά ένα διήγημα με πρωταγωνιστή τον Σέρλοκ Χολμς και … έπεται συνέχεια.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Μαριος Ευρυβιάδης: "Δεν υπάρχει νεοοθωμανισμός χωρίς να υπάρχει νεοραγιαδισμός"

«Αθωωτικό ψήφισμα» για την Τουρκία ενέκρινε η Ευρωβουλή Στρασβούργο 27/11/09

«Αθωωτικό ψήφισμα» για την Τουρκία ενέκρινε την Πέμπτη το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο πλαίσιο της Στρατηγικής Διεύρυνσης, χωρίς υποδείξεις για κυρώσεις αλλά και χωρίς αναφορά στο ορόσημο του Δεκεμβρίου και στην πολυδιαφημιζόμενη αξιολόγηση.

Η παράγραφος που εγκρίθηκε από την ολομέλεια του Σώματος «εκφράζει λύπη για τη συνεχιζόμενη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το Συμπληρωματικό Πρωτόκολλο της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Τουρκίας και καλεί την Τουρκία να προχωρήσει σε πλήρη και χωρίς δυσμενείς διακρίσεις εφαρμογή (σ.σ. χωρίς να τίθενται χρονικά πλαίσια)».

Σε ότι αφορά στο Κυπριακό, η διατύπωση του ψηφίσματος προσλαμβάνει αρνητική κατεύθυνση μετά την υιοθέτηση τροπολογίας των Ευρωπαίων Πρασίνων, διά της οποίας δεν καλείται μόνο η Τουρκία να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού αλλά και «όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη», φωτογραφίζοντας τόσο την κυπριακή κυβέρνηση όσο και την τουρκοκυπριακή κοινότητα και βάζοντας και τους «3» στο ίδιο καλάθι, μοιράζοντας ισόποσα την ευθύνη.

Η αρνητική αυτή τροπολογία υιοθετήθηκε με μια ψήφο διαφορά (286 έναντι 285) και η εξέλιξη θα ήταν διαφορετική εάν οι Έλληνες ευρωβουλευτές Τρεμόπουλος (Πράσινοι), Σκυλακάκης (Νέα Δημοκρατία) και Αρσένης (ΠΑΣΟΚ) δεν την υπερψήφιζαν και άλλοι έξι επίσης του ΠΑΣΟΚ δεν τηρούσαν αποχή (Κοππά, Παλιαδέλη, Λαμπρινίδης, Ποδηματά, Ράπτη, Σταυρακάκης).

Επί του προκειμένου το ψήφισμα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η Ευρωβουλή «καλεί την τουρκική κυβέρνηση, όπως επίσης και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, να συμβάλουν ενεργώς στο γρήγορο σχεδιασμό μιας συνολικής διευθέτησης του κυπριακού προβλήματος, βασισμένης στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και στις αρχές επί των οποίων εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση».

Δίνεται έμφαση στη σημασία που έχει η γρήγορη εφαρμογή της δικαστικής μεταρρύθμισης για να βελτιωθεί η λειτουργία του τουρκικού κράτους και της κοινωνίας του.

Οι ευρωβουλευτές εκφράζουν τη λύπη τους για την περιορισμένη πρόοδο που έχει γίνει στον τομέα της θρησκευτικής ελευθερίας (μη μουσουλμανικές κοινότητες και Αλεβίτες) και της ελευθερίας της έκφρασης ύστερα από το άνευ προηγουμένου πρόστιμο που επιβλήθηκε σε όμιλο μέσων ενημέρωσης.

Κεφάλαιο «Ενέργεια» για την Τουρκία

Στα αρνητικά του ψηφίσματος και η υπόδειξη για άνοιγμα του κεφαλαίου «Ενέργεια» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, την οποία εισπράττει η Λευκωσία, ως η μόνη εκ των 27 κυβερνήσεων της ΕΕ που μπλοκάρει ατύπως το εν λόγω κεφάλαιο.

Στο ψήφισμα της Ευρωβουλής ζητείται να ανοίξει το σχετικό με την Ενέργεια κεφάλαιο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Παράλληλα, χαιρετίζεται η υπογραφή από την Τουρκία των συμφωνιών για τον αγωγό αερίου Ναμπούκο. Υπογραμμίζονται ακόμη οι διπλωματικές προσπάθειες που καταβάλλονται για να εξομαλυνθούν οι σχέσεις με την Αρμενία και προτρέπονται η τουρκική Εθνοσυνέλευση και το Κοινοβούλιο της Αρμενίας να επικυρώσουν τα σχετικά πρωτόκολλα.

Θετικό στοιχείο του ψηφίσματος αποτελεί η επίκριση της Ευρωβουλής προς την Άγκυρα για το μπλοκάρισμα της ευρωνατοϊκής συνεργασίας, η οποία ως γνωστό στοχεύει στον αποκλεισμό της Κύπρου από το τραπέζι του διαλόγου ΕΕ-ΝΑΤΟ.

Σημειώνεται ότι τόσο ο ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ, Γιαννάκης Κασουλίδης διά της ομάδας του Λαϊκού Κόμματος, όσο και ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ, Τάκης Χατζηγεωργίου, διά της Ενωμένης Αριστεράς, επεχείρησαν να ενισχύσουν το κείμενο προς όφελος της Κυπριακής Δημοκρατίας υποβάλλοντας τροπολογίες, οι οποίες ωστόσο, καταψηφίστηκαν.

Την ίδια μοίρα είχε και η προσπάθεια του ευρωβουλευτή της ΕΔΕΚ, Κούλη Μαυρονικόλα, η τροπολογία του οποίου δεν κατατέθηκε αφού απορρίφθηκε στη συζήτηση της Σοσιαλιστικής Ομάδας.

Πηγές: ΚΥΠΕ, ΑΠΕ - ΜΠΕ

ΣΣ: Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κ. Αρσένης διόρθωσε την ψήφο του που γίνεται μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος και απείχε τελικώς όπως και οι άλλοι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι είχαν ήδη απορρίψει στο σύνολό του το ψήφισμα. (greeknews)

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

1η Δεκέμβρη 1944- Πικρό άρωμα εμφυλίου

Γράφει ο Γιώργος Σαρρής

Ένας από τους λόγους που οδήγησαν στα Δεκεμβριανά του '44 και από εκεί στον εμφύλιο ήταν το ζήτημα της δημιουργίας νέου τακτικού στρατού στην Ελλάδα μετά την Απελευθέρωση.

Το λεγόμενο "στρατιωτικό ζήτημα".
Από τις διαπραγματεύσεις στο Λίβανο και στην Καζέρτα ανάμεσα στο ΕΑΜ, τους Αγγλους και τους Ελληνες πολιτικούς που ήταν στον πόλεμο εκτός Ελλάδας, φάνηκε ότι θα ήταν ένα δύσκολο πρόβλημα.
Οι Άγγλοι ήθελαν να ξεφορτωθούν με τον ένα η τον άλλο τρόπο τον ΕΛΑΣ, ενώ το ΕΑΜ δεν μπορούσε φυσικά να δεχτεί ότι δεν θα είχε ακριβώς ισάριθμη δύναμη με τους υπόλοιπους που θα αποτελούσαν το νέο στράτευμα, ενώ προσπαθούσε να βρει τρόπο ώστε ο νέος στρατός να είναι δημοκρατικός, μακριά από τα φασιστικά στοιχεία της δικτατορίας του Μεταξά και τους συνεργάτες των Γερμανών.
Αρχές Νοέμβρη διορίζεται απο τον Γ.Παπανδρέου υπεύθυνος της ανασυγκρότησης ο δημοκρατικός στρατηγός Οθωναίος. Αυτός ορίζει επιτελάρχη τον βενιζελικό αρχιστράτηγο του ΕΛΑΣ Στ.Σαράφη. Ο Σκόμπυ πετάει στα σκουπίδια το διορισμό Σαράφη και προτείνει τον Χίτη στρ.Βεντήρη. Ο Οθωναίος φυσικά παραιτείται και το τοπίο σκοτεινιάζει. Οι συζητήσεις συνεχίζονται χωρίς κάποιο αποτέλεσμα, ενώ φαίνεται η διάθεση των Άγγλων απέναντι στον ΕΛΑΣ.

1η Δεκεμβρίου του 1944 η Ελλάδα μαθαίνει το τελεσίγραφο του στρατηγού Σκόμπυ για τη διάλυση του ΕΛΑΣ, το οποίο ρίχνεται με αεροπλάνα παντού. Ο Αγγλος στρατηγός αποκαλύπτοντας τον ρόλο του, επεμβαίνει και ουσιαστικά σταματάει τις συζητήσεις που γίνονται για το πως θα λυθεί το θέμα της δημιουργίας του νέου Ελληνικού στρατού και αποφασίζει και διατάσσει τη διάλυση του ΕΛΑΣ, και μάλιστα ενώ ο πόλεμος κατά των Γερμανών μαίνεται σε όλη την Ευρώπη.

Ο δρόμος για την προσχεδιασμένη σύγκρουση έχει ανοίξει.

Οι υπουργοί του ΕΑΜ παραιτούνται και αναγγέλλεται γενική απεργία για τις 2 Δεκέμβρη 1944 και συλλαλητήριο για την Κυριακή 3/12. Ο χειμώνας μπαίνει στην Αθήνα, που δεν έχει προλάβει ακόμα να χαρεί την Απελευθέρωσή της, με λιακάδες.

Όμως μέσα του κουβαλάει την πιο τραγική σελίδα της νεότερης Ελληνικής ιστορίας.

Τον εμφύλιο πόλεμο.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Αυτή είναι η "αφάλεια" για την οποία θα μιλήσει ο ναζί Αβίγκντορ Λίμπερμαν;

Δεν ξεχνάμε! Ο ναζί Λίμπερμαν
είναι ανεπιθύμητος στην Ελλάδα!

Μαθαίνουμε και βλέπουμε σε φωτογραφίες
πως ο ναζί εγκληματίας πολέμου βρίσκεται στην Αθήνα...

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Μαθαίνουμε και βλέπουμε σε φωτογραφίες πως ο ναζί εγκληματίας πολέμου βρίσκεται στην Αθήνα...

Τα ελληνικά ΜΜΕ δεν γνώριζαν πως ο σφαγέας ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Αβίγκντορ Λίμπερμαν είναι στην Ελλάδα;

Η κυβέρνηση απέκρυψε την επίσκεψη του ναζί υπουργού;

Είναι εδώ να μιλήσει για την "ασφάλεια"!

Πηγή: Reuters
Israel's Foreign Minister Avigdor Lieberman (L) talks with Greece's Prime Minister and acting Foreign Minister George Papandreou during the 17th Ministerial council of the Organisation for Security and Cooperation in Europe (OSCE) in Athens December 1, 2009. Foreign ministers from Europe's main security organisation will try to work out a response to Russia's proposal for a new Euro-Atlantic security pact at a meeting in Athens on Tuesday and Wednesday.

από σίβυλλα

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Το πρώτο ρουσφέτι Παπανδρέου σε Σαμαρά!

Σε Αλή Πασά της Ελλάδος εξελίσσεται ο Παπανδρέου αφού αυθαίρετα διορίζει σε θέσεις κλειδιά τους εκλεκτούς της καρδιάς του.

Τελευταίο ζωντανό παράδειγμα της αλαζονείας του αποτελεί ο - δίχως αντικειμενικά κριτήρια - διορισμός του φίλου και πρώην συγκάτοικου του Αντώνη Σαμαρά στη θέση του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης!

epikairo: Αυτή ήταν η αξιοκρατία που επικαλεστήκατε προεκλογικά κ. Παπανδρέου; Ήδη εκκρεμεί καταγγελία της Ντόρας στον ΑΣΕΠ!!!
========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Mένουν απο οδική βοήθεια όσοι ήταν σε ασφαλιστικές εταιρίες!!!

Κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς οδική βοήθεια χιλιάδες οδηγοί που ήταν ασφαλισμένοι σε ασφαλιστικές εταιρίες καθώς με "σκανδαλώδη" τροπολογία το καλοκαίρι η κυβέρνηση άλλαξε το νόμο και απαγορεύει απο την 1/1/2010 σε ασφαλιστικές να παρέχουν υπηρεσίες οδικής βοήθειας σε περιοχές που δεν έχουν ίδια μέσα ...η συνεργάζονται πάνω από ένα άλλο πάροχο οδικής βοήθειας.

Η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών κάνει έκκληση για αναστολή της ρύθμισης ...

Συγκεκριμένα αναφέρει:
"Στο θερινό τμήμα της προηγούμενης Βουλής ψηφίσθηκαν με πρωτοβουλία της τότε κυβέρνησης, όλως αιφνιδίως και χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση ή έστω ενημέρωση των ενδιαφερόμενων μερών, δύο σκανδαλώδεις ρυθμίσεις που ουσιαστικά ανατρέπουν κατά τρόπο προκλητικό και απαράδεκτο τον πρόσφατα εφαρμοσθέντα νόμο 3651/2008 για την Οδική Βοήθεια Οχημάτων.

Οι σκανδαλώδεις ρυθμίσεις του άρθρου 14 του νόμου 3783/2009, στις οποίες είχε σθεναρά αντιταχθεί η τότε αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση και οι οποίες προβλέπεται να εφαρμοστούν από 1.1.2010, επηρεάζουν, απροκάλυπτα και καθοριστικά το σημερινό επιχειρηματικό μοντέλο λειτουργίας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες οδικής βοήθειας και των τοπικών συνεργατών τους, με αποτέλεσμα να ευνοούνται, για μία ακόμη φορά, συγκεκριμένα κατεστημένα συμφέροντα του χώρου.

Οι επίμαχες ρυθμίσεις επιβάλλουν στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που παρέχουν οδική βοήθεια και στους τοπικούς συνεργάτες τους είτε την υιοθέτηση αυξημένου κόστους μοντέλου λειτουργίας, είτε την οριστική αποχώρησή τους από το χώρο αυτό, διαμορφώνοντας συνθήκες ολιγοπωλίου, προς βλάβη όλων και κυρίως των καταναλωτών, οι οποίοι θα κληθούν να πληρώσουν ακριβά τις προσφερόμενες από «ολίγους και εκλεκτούς» υπηρεσίες οδικής βοήθειας."

Πηγή http://www.asfalisinet.gr/

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ “ξεχνάει” τη Γάζα και τη δολοφονική πολιτική των ΗΠΑ, και συντάσσεται με τους προσκυνημένους…

…έχουμε αμερικανοποίηση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ή απλώς ανόητους να χαράζουν την εξωτερική πολιτική ενός κόμματος της αριστεράς;

Αποτέλεσμα, να μην πατήσει πόδι στην εκδήλωση ούτε ένας αριστερός πολίτης και η εκδήλωση να μην πραγματοποιηθεί.

Κρίμα, τόσο ο Θοδωρής Δρίτσας, όσο και πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει στη Μ. Ανατολή, ποιους προσκυνημένους στηρίζει η κυρία Κλίντον και τι διεθνές έγκλημα διαπράττεται στη Γάζα.
Κρίμα…

Να η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ που ανατρέπει τη συνεπή στάση ενός κόμματος της αριστεράς και που σηκώνει ΚΟΚΚΙΝΗ κάρτα:
Συμμετέχοντας στη Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης με τον Παλαιστινιακό λαό, ο ΣΥΡΙΖΑ οργανώνει εκδήλωση
τη Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009, ώρα 7 μ.μ.
στην αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας Ελλάδας (Σίνα 16).
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
- Χαιρετισμό από τον Σύμβουλο τύπου της Παλαιστινιακής Πρεσβείας στην Αθήνα, Μουσταφά Αζούζ.
- Κεντρική ομιλία του Θοδωρή Δρίτσα, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ,μέλους της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.
- Παρεμβάσεις
- Μουσικό πρόγραμμα από τους Ναμπίλ-Γεώργιο Αλ Σαϋγ και Γιάννη Ευσταθόπουλο (τραγούδι, ούτι και κρουστά).
Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ
Η εκδήλωση δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη συμμετοχή ούτε ενός ατόμου…
Ευτυχώς που τα μέλη, οπαδοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν ενστερνιστεί τη νέα (;) πολιτική του κόμματος στο Παλαιστινιακό!

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS και οι υποχρεώσεις της πολιτείας.

1^η Δεκεμβρίου 2009

Πρέπει να ευαισθητοποιηθεί η νεολαία μας, το συντομότερο,

απέναντι στο κίνδυνο του AIDS. Ας δράσουμε τώρα.

Περίπου 4.900.000 νέοι 15 έως 24 ετών ζούσαν με AIDS

στα τέλη του 2008, σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF.

Το 2008 ήταν το δεύτερο μετά το 1998 έτος

στο οποίο καταγράφηκαν τα υψηλότερα ποσοστά

νέων διαγνώσεων του AIDS (αύξηση 51,8%) ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Στην γηράσκουσα από πληθυσμό Ελλάδα μια ακόμα μάστιγα επιδεινώνει το δημογραφικό της πρόβλημα. Οι σύμβουλοι, οι ψυχολόγοι, οι ιατροί και όλοι οι ειδικοί πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειες ενημέρωσης φοιτητών μαθητών γονέων.

Το AIDS παραμένει σε παγκόσμιο επίπεδο μία από τις κύριες αιτίες πρόωρου θανάτου, ενώ την ίδια στιγμή, οι νέες μολύνσεις αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό σε σχέση με τη θεραπεία των ασθενών. Η επέκταση των προγραμμάτων πρόληψης μπορεί να μειώσει σε περισσότερο από το μισό τον αριθμό των νέων μολύνσεων από τον HIV μέχρι το 2015

Στην Ελλάδα μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2009, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ, ο συνολικός αριθμός των HIV οροθετικών ατόμων που δηλώθηκαν ανέρχεται σε 9.798. Εκτιμάται ότι ο πραγματικός αριθμός των οροθετικών στη χώρα μπορεί να είναι και τριπλάσιος, καθώς πολλοί ζουν με τον ιό και είτε δεν το γνωρίζουν επειδή δεν έχουν εξεταστεί ποτέ, είτε δεν το έχουν δηλώσει είτε δεν υπάρχει η κατάλληλη οργάνωση των υπηρεσιών υγείας..

Στους δέκα πρώτους μήνες του 2009, έγιναν 462 νέες διαγνώσεις του ιού του AIDS. Το συντριπτικό ποσοστό αφορά άνδρες (83,3%) που μολύνθηκαν, κατά δήλωσή τους, μέσω ομοφυλοφιλικής κυρίως αλλά και ετεροφυλικής επαφής. Οι ηλικίες στις οποίες καταγράφονται τα περισσότερα κρούσματα είναι μεταξύ 25 και 44 ετών. Οι νέες διαγνώσεις αφορούν κυρίως άνδρες 30 με 34 ετών και γυναίκες 25 με 29 ετών.

Σε ορισμένες χώρες υπάρχουν σημάδια προόδου όσον αφορά την αναστροφή της επιδημίας της νόσου. Την φετινή, Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS αντιμετωπίζουμε μια σαφή πρόκληση και πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που φέρνει αποτελέσματα και επείγει να κάνουμε περισσότερα, για να κρατήσουμε την υπόσχεσή μας για την επίτευξη, έως το 2010, της καθολικής πρόσβασης στην πρόληψη, τη θεραπευτική αγωγή, την περίθαλψη και τη στήριξη. Ο στόχος αυτός, μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν ρίξουμε το άπλετο φως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον HIV. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάθε μορφή στιγματισμού και διακρίσεων που συνδέονται με τον HIV. Σημαίνει την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Σημαίνει την εξασφάλιση της πρόσβασης σε πληροφόρηση και υπηρεσίες σχετικά με τον ιό HIV.

Όλες τις χώρες να άρουν τους ποινικούς νόμους, τις πολιτικές και τις πρακτικές που αποτελούν εμπόδιο στην αντιμετώπιση του AIDS, συμπεριλαμβανομένων των ταξιδιωτικών περιορισμών εις βάρος των ατόμων με HIV. Η επιτυχής αντιμετώπιση του AIDS δεν τιμωρεί τους ανθρώπους. Τους προστατεύει. Σε πολλές χώρες, η νομοθεσία κάνει διακρίσεις σε βάρος των ομάδων που κινδυνεύουν περισσότερο. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η αντιμετώπιση του AIDS βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία, όχι σε ιδεολογίες, και ότι φθάνει σε αυτούς που την χρειάζονται αλλά και προσβάλλονται περισσότερο.

Σήμερα οι άνθρωποι που ζουν με τον ιό HIV μπορούν να αποτελέσουν ισχυρά πρότυπα που θα μας καθοδηγήσουν στην καλύτερη θεώρηση της πρόληψης, της υγείας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τη συμβολή τους και να προωθήσουμε την ενεργό συμμετοχής τους σε όλες τις όψεις της αντιμετώπισης του AIDS. Στην Ελλάδα οι διεθνείς οργανισμοί δίνουν χαμηλή βαθμολογία για τη σεξουαλική αγωγή στα σχολεία, ενώ η υπουργός Υγείας εξήγγειλε την καθιέρωση εθνικής ημέρας ελέγχου AIDS, ώστε προληπτικά να κάνουν το τεστ όλο και περισσότεροι στη χώρα μας.

Στους δέκα πρώτους μήνες του 2009, έγιναν 462 νέες διαγνώσεις του ιού του AIDS. Το συντριπτικό ποσοστό αφορά άνδρες (83,3%) που μολύνθηκαν, κατά δήλωσή τους, μέσω ομοφυλοφιλικής κυρίως αλλά και ετεροφυλικής επαφής. Οι ηλικίες στις οποίες καταγράφονται τα περισσότερα κρούσματα είναι μεταξύ 25 και 44 ετών. Οι νέες διαγνώσεις αφορούν κυρίως άνδρες 30 με 34 ετών και γυναίκες 25 με 29 ετών.

Ενθαρρυντικό είναι το στοιχείο του χαμηλού αριθμού νέων φορέων του AIDS, οι οποίοι κάνουν χρήση ενδοφλεβίων ναρκωτικών. Οι επιστήμονες, παρατηρούν πέρα από την αύξηση στον ιό HIV, αύξηση και άλλων μεταδοτικών νοσημάτων, ξεχασμένων από το παρελθόν, όπως η σύφιλη. Το 2008 ήταν το δεύτερο μετά το 1998 έτος στο οποίο καταγράφηκαν τα υψηλότερα ποσοστά νέων διαγνώσεων του AIDS (αύξηση 51,8%) ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Μεγάλο φραγμό στη θετική προσέγγιση στο θέμα του AIDS αποτελεί ο φόβος που το περιβάλλει. Είναι ένας φόβος με βαθιές ρίζες σε συσχετισμούς με την αρρώστια και το θάνατο, με θέματα ταμπού όπως το σεξ μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, τις εξωσυζυγικές σχέσεις, τα ναρκωτικά. Η αντίληψη συχνά ότι το άτομο που έχει προσβληθεί από τον ιό του AIDS φέρει το ίδιο την ευθύνη γι΄ αυτό που έχει πάθει, η πεποίθηση ότι τα άτομα με HIV-λοίμωξη αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, λανθασμένες αντιλήψεις αναφορικά με τους τρόπους μετάδοσης του ιού, τείνουν να στιγματίζουν τα άτομα αυτά και να υψώνουν τείχη μεταξύ αυτών και της υπόλοιπης κοινωνίας.

Ο στιγματισμός των φορέων επιδρά αρνητικά στην αυτοεκτίμησή τους, προκαλώντας αισθήματα ντροπής και προσωπικής ανεπάρκειας και οδηγώντας τα σε κατάθλιψη και απόσυρση στον εαυτό τους. Συγκεκριμένες ομάδες ατόμων, όπως ομοφυλόφιλοι, ιερόδουλες, ναρκομανείς, αντιμετωπίζουν συχνά διακρίσεις, που έχουν τη ρίζα τους σε βαθιά ριζωμένες κοινωνικές αντιλήψεις για το τι είναι ή δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό.

Σε αυτή την Παγκόσμια Ημέρα για το AIDS, ας υπερασπιστούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων όσοι ζουν με τον ιό HIV, των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο μόλυνσης, καθώς και των παιδιών και των οικογενειών που πλήττονται από την επιδημία. Ιδίως τώρα, σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, ας χρησιμοποιήσουμε την απάντηση στο AIDS προκειμένου να προχωρήσουμε προς την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας.

Ας δράσουμε τώρα. Όλοι ενωμένοι, καθηγητές, Σύμβουλοι, ψυχολόγοι, δάσκαλοι, κοινωνιολόγοι, ιατροί , πολιτικοί απέναντι στην μάστιγα του AIDS.

Δρ Κουτσούκος Αναστάσιος

http://www.koutsoukos-anastasios.gr/
========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δοκιμές δημοκρατίας

Tου Πασχου Μανδραβελη Κathimerini. gr

Οι 700.000 νεοδημοκράτες, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις στήθηκαν με τις ώρες στις ουρές για να ψηφίσουν, είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους χλεύαζαν τη συμμετοχική δημοκρατία. Οχι πως την αποκτήσαμε -απομένουν ακόμη πολλά να γίνουν- αλλά συνολικπά 1,5 εκατ. πολίτες (πριν από δύο χρόνια στο ΠΑΣΟΚ και προχθές στην Νέα Δημοκρατία) εμπράκτως εξέφρασαν τη βούληση να αλλάξει ο τρόπος που παράγεται και ασκείται η πολιτική. Εντάξει! Δεν άλλαξε εκ βάθρων η κοινωνία, ούτε φτάσαμε στην άμεση δημοκρατία.

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν για να διευρυνθεί η τομή του συνόλου των πολιτών με το υποσύνολο των πολιτικών. Κάποια από αυτά τα άφησε στη μέση ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, όταν μετά το 2004 επιχείρησε χλευαζόμενος να αλλάξει το ΠΑΣΟΚ. Χρειάζονται και τα κομματικά γραφεία που θα λειτουργούν και ως μια μορφή Internet-cafe για να προσελκύσουν τους νέους στην πολιτική, πρέπει τα κόμματα να αφουγκρασθούν την πολυσχιδή συζήτηση που γίνεται σε αυτό που κάποτε ονομάζαμε κυβερνοχώρο, πρέπει να συμπορευτούν χωρίς να καπελώνουν τις οργανώσεις ανθρώπων που εκφράζουν καινούργια κοινωνικά ρεύματα και νέες κοινωνικές ανάγκες.

Η δημοκρατία δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, ούτε εξαντλείται στα διαδικαστικά της πολιτικής. Χρειάζεται διαρκείς παρεμβάσεις, συνεχή διαβούλευση, διαρκή προσπάθεια. Ετσι κι αλλιώς, η δημοκρατία -η καλύτερη μέθοδος που βρήκαμε μέχρι σήμερα να λύνουμε προβλήματα- είναι μαραθώνιος που κρατά 500 χρόνια στη Δύση, 2.500 χρόνια από την Αρχαία Αθήνα. Δεν ήταν κάτι που ήρθε εξ ουρανού: δοκιμάσαμε πολλά κάποια τα κρατήσαμε γιατί ήταν καλά, κάποια απέτυχαν και εγκαταλείφθηκαν.

Η δημοκρατία είναι μια διαρκής εξελικτική διαδικασία. Στην πορεία της γίνονται διαρκώς μεταλλάξεις, κάποιες από τις οποίες μάς επιτρέπουν να ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία, παρά τις πολλές ατέλειες που έχει. Απλώς δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε από τις δυσκολίες των πρώτων δοκιμών και να μην προσφεύγουμε στον εύκολο συντηρητισμό, του στυλ «αυτό ξέρουμε, αυτό αναπαράγουμε». Υπό την έννοια αυτή είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η μαζική προσέλευση των νεοδημοκρατών και η επιμονή τους να ψηφίσουν αποσιώπησαν τη χλεύη για το ηλεκτρονικό σύστημα που δεν λειτούργησε όπως έπρεπε. Να συμφωνήσουμε ότι θα μπορούσε η διαδικασία να είναι άρτια, αλλά το σημαντικό είναι ότι έγινε. (Παρένθεση για να σημειωθεί η ειρωνεία: η δυσλειτουργία του συστήματος οφείλεται στο γεγονός ότι σχεδιάστηκε για πολύ μικρότερο αριθμό ψηφοφόρων. Είναι λογικό: η διαδικασία έγινε για πρώτη φορά και επόμενο είναι να μην μπορεί κάποιος να εκτιμήσει με ασφάλεια τον αριθμό των συμμετεχόντων. Είναι σίγουρο ότι όσοι σχεδίασαν τη διαδικασία θα σκεφθούν δύο φορές πριν χλευάσουν την καθυστέρηση στην επιλογή των βιογραφικών, η οποία οφείλεται ακριβώς στον ίδιο λόγο: κατέθεσαν υποψηφιότητα πολύ περισσότεροι απ’ όσο υπολογιζόταν).

Κάθε τομή χρειάζεται ένα πρώτο βήμα. Το ενθαρρυντικό είναι ότι το πολιτικό σύστημα -και μάλιστα εκείνο το κομμάτι που πολλοί περιφρονούν ως «δικομματισμό» - νιώθοντας πιθανώς τα αδιέξοδα, πειραματίζεται με νέες διαδικασίες. Αυτές, ας μην γελιόμαστε, δεν θα είναι πάντα επιτυχείς, αλλά είναι προτιμότερες από το τέλμα στο οποίο είχαμε βουλιάξει.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

To Τέλος της οικογένειας Μητσοτάκη, σηματοδοτεί και το ΤΕΛΟΣ εποχής και στις "πολιτικές εκπτώσεις". . .

Το τζίνι δεν θα ξανακλειστεί στο μπουκάλι... (Press-GR)

Του Θωμα Ακρωτηριανάκη
.
Ακολουθούν προσωπικές μου πολιτικές εκτιμήσεις, με αφορμή την εκλογή του Αντώνη του Σαμαρά στο αξίωμα του προέδρου της ΝΔ.

Η μειοψηφική αμερικανόδουλη φράξια μέσα στη ΝΔ (με επικεφαλής την οικογένεια Μητσοτάκη) εξουδετερώνεται, δηλαδή αδυνατεί,τώρα ή οποτεδήποτε στο μέλλον, να εκλέξει πρόεδρο της ΝΔ, όταν ψηφίζουν σχεδόν 800.000 άτομα. Το 1984 που εκλέχτηκε ο Μητσοτάκης εκλέχτηκε απο ~90 άτομα,τους βουλευτές.

Επίσης τότε αξιοποιήθηκε ο Μητσοτάκης ως χωρίς όρια αντιΑντρέας, για να χρεωθεί αυτός προσωπικά, και όχι η ΝΔ,τις όποιες ακρότητες θα έκανε, όπως και έκανε, π.χ.το άγος της παραπομπης του Αντρέα Παπανδρέου σε δίκη.

Τώρα πια, δυστυχώς για την μειοψηφική αμερικανόδουλη φράξια, το τζίνι (το να επιτρέπεται να ψηφίζουν τόσοι πολλοί) δεν μπορεί να ξανακλειστει στο μπουκάλι...

Σχόλιο: To Τέλος της οικογένειας Μητσοτάκη και μαζί της (άραγε γιατί;), παρασύρθηκε ή μάλλον "εξαναγκάσθηκε" και όλο το παλαιοκομματικό κατεστημένο της παλαιοδεξιάς αντίληψης του κομματικού μηχανισμού της συντηρητικής παράταξης.

Άλλαξαν οι εποχές και τα παλαιομοδότικα κόλπα δεν πιάνουν.

ΤΕΛΟΣ εποχής και στις "πολιτικές εκπτώσεις". . .

Νάσος

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τα δέκα μοιραία λάθη της Ντόρας

(και μια παρατήρηση…)

tapragmata

Η Ντόρα Μπακογιάννη έχασε τις εκλογές της 29ης Νοεμβρίου, παρά το γεγονός ότι μόλις ένα μήνα πριν, ήταν το απόλυτο φαβορί. Ακόμα περισσότερο: Έχασε, αν και για αυτές τις εκλογές προετοιμαζόταν συστηματικά επί χρόνια. Οι λόγοι ίσως είναι πολλοί και φυσικά κανείς δεν μπορεί να τους συλλάβει όλους σε μια ανάλυση. Εδώ επιχειρούμε να τους εντάξουμε σε μια δεκάδα «Don’t» που ίσως πρέπει να λάβουν υπόψη τους όσοι ασχολούνται με τα ζητήματα της Νέας Δημοκρατίας, ή όσοι θέλουν να ετοιμαστούν από τώρα, για τις… επόμενες εσωκομματικές εκλογές. Θα αρχίσουμε από τα πιο προφανή, για να καταλήξουμε στα πιο κατά τη γνώμη μας ουσιώδη:

1. Ταυτίστηκε υπερβολικά με την κυβέρνηση Καραμανλή: Στην προσπάθειά της να κερδίσει το κυρίαρχο καραμανλικό ρεύμα, η Μπακογιάννη ουσιαστικά εξέφρασε με την ταύτισή της την κυβέρνηση Καραμανλή, που λίγες εβδομάδες πριν, οι ΝεοΔημοκράτες πρώτοι από όλους την είχαν αποδοκιμάσει! Προφανώς θεώρησε ότι έτσι θα έχει εκλογικά οφέλη, καθώς θα την στηρίξει η πλειοψηφία της ΝΔ, που το επιτελείο της εκτιμούσε ότι ανήκει στον «καραμανλισμό». Μέγα λάθος! Κι αυτό σχετίζεται με το 10ο και ίσως πιο καθοριστικό λάθος που έκανε (βλ. κατωτ. το νούμερο 10)

2. Έκανε λάθος διαχείριση του εκλογικού χρόνου: Στην πρώτη φάση της εκλογικής περιόδου, άνετη υποστήριζε δημόσια ότι «έχω αφήσει πίσω μου το παρελθόν», δηλαδή την περιπέτεια του Σαμαρά εκτός Νέας Δημοκρατίας. Πίστευε ότι θα εκλεγεί πανηγυρικά και ότι δεν έπρεπε να δώσει μια εκλογική μάχη με όρους παρελθόντος. Αίφνης, όταν αντελήφθη ότι η εκλογή δεν είναι περίπατος, αλλά ίσως ντέρμπι, κι αργότερα όταν συνειδητοποίησε ότι από φαβορί έχει γίνει αουτσάιντερ, έκανε αυτό που σωστά είχε απορρίψει στην αρχή: Εκλογική μάχη με όρους του χθες. Ενώ, λοιπόν, το εκλογικά ορθό ήταν να μιλήσει για το παρελθόν στο πρώτο μέρος της μάχης και, αφού οι πολίτες εμπεδώσουν το μήνυμά της, να αρθρώσει έναν πολιτικό λόγο για το αύριο, εκείνη έκανε το ακριβώς αντίθετο!

3. Δεν καθόριζε την προεκλογική ατζέντα, αλλά συρόταν από τους αντιπάλους της: Πρώτα για τα τεχνικά της εκλογής –αν θα ψηφίσουν για πρόεδρο τα μέλη του συνεδρίου ή η πολιτική βάση της ΝΔ- και στη συνέχεια για τις πολιτικές της θέσεις, η Ντόρα έδειχνε ότι τα διεκπεραίωνε περίπου ως αγγαρεία, αφού έτσι κι αλλιώς θα εκλεγόταν! Θυμηθείτε με ποιον τρόπο ο οραματικός πολιτικός λόγος του Σαμαρά την υποχρέωσε να δευτερολογήσει στο Συνέδριο! Αυτό το περιστατικό έπρεπε να είχε αφυπνίσει το επιτελείο της! Δεν συνέβη, όμως, κάτι τέτοιο… Ακόμα και τέσσερις μέρες πριν το στήσιμο της κάλπης, επιφανή στελέχη της πλευράς Μπακογιάννη έλεγαν στα κανάλια ότι ήταν αντίθετοι με την προσφυγή στην πολιτική βάση της παράταξης. Τέσσερις μέρες πριν καταγραφεί το εκπληκτικό νούμερο των 750.000 πολιτών που έσπευσαν στις κάλπες. Δείτε και το νούμερο εννέα των λαθών…

4. Κατά τρόπο ανεξήγητο, έχασε τη στήριξη του Δημήτρη Αβραμόπουλου: Ενδεχόμενη συμμαχία του Αβραμόπουλου με την Μπακογιάννη θα «στρίμωχνε» οριστικά τον Σαμαρά στην αμιγή δεξιά, με δεδομένο ότι η πλευρά Μπακογιάννη είχε αποφασίσει (δείτε και το νούμερο έξι) να δώσει τη μάχη πάνω στον άξονα δεξιά- κέντρο- αριστερά. Η «ολική» στήριξη του Αβραμόπουλου στον Σαμαρά αφαίρεσε από την Μπακογιάννη τη δυνατότητα να ξεδιπλώσει την εκλογική της τακτική και να παρουσιάσει τον εαυτό της ως τον εκφραστή του προοδευτικού -κεντρώου- κομματιού της Νέας Δημοκρατίας. Αντίθετα, η συμμαχία της με το Σπηλιωτόπουλο δεν είχε αντίστοιχα αποτελέσματα, διότι Μπακογιάννη και Σπηλιωτόπουλος κινούνταν στον ίδιο χώρο –όχι της λεγόμενης παραδοσιακής δεξιάς- άρα δεν είχε συμβολισμό διεύρυνσης της δικής της υποψηφιότητας. Συνεπώς δεν της επέτρεψε να κεφαλαιοποιήσει τη συμμαχία της με τον Σπηλιωτόπουλο, πάντα επάνω στον άξονα δεξιά- αριστερά, που είχε επιλέξει να κινηθεί.

5. Όσο περνούσαν οι μέρες, όξυνε την αντιπαράθεση και τις επιθέσεις της εναντίον του Σαμαρά: Μια εκλογική μάχη είναι πολυεπίπεδη: Ένα πολύ σημαντικό επίπεδο είναι κι αυτό της πολιτικής ψυχολογίας. Αποτυπώνεται στην παράσταση νίκης που μετρούν οι δημοσκόποι, αλλά και στον «αέρα» της εκφοράς του πολιτικού λόγου από μεριάς αυτών που τελικά θα νικήσουν. Τις τελευταίες δυο εβδομάδες, η Μπακογιάννη επετίθετο όλο και περισσότερο στον Σαμαρά: Ιδέες που μυρίζουν ναφθαλίνη, μικρό και συρρικνωμένο κόμμα, μεγάλο ΛΑΟΣ και τα συναφή, έδειχναν καθαρά σε όποιον είχε μάτια να δει, ότι η Ντόρα ανησυχούσε ολοένα και περισσότερο. Αντίθετα, ο Σαμαράς επετίθετο στους μηχανισμούς, όχι μόνο στους μηχανισμούς της Ντόρας, αλλά και στους μηχανισμούς της κυβέρνησης Καραμανλή, που είχαν εξοργίσει τους ΝεοΔημοκράτες. Η Ντόρα τσιμπούσε και απαντούσε για λογαριασμό της, αλλά και για λογαριασμό όλης της «μαυρισμένης» κυβέρνησης Καραμανλή! Τεράστιο λάθος. Από την άλλη, ο Σαμαράς δεν απαντούσε στις προσωπικές και πολιτικές επιθέσεις της Μπακογιάννη: Εφάρμοζε, δηλαδή, την τακτική Αβραμόπουλου όταν ο Πάγκαλος τον αποκαλούσε «κύριο τίποτα». Ο «κύριος τίποτα» δεν απαντούσε, και τελικά εξελέγη με σχεδόν 60%. Το ίδιο έκανε και ο Σαμαράς. Με τα ίδια αποτελέσματα.

6. Στον πολιτικό λόγο της ελπίδας, απαντούσε με πολιτικό λόγο διαχείρισης και αναφοράς στον άξονα δεξιά- αριστερά: Το στοιχείο αυτό είναι καθοριστικό και δείχνει ότι μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού δεν έχει αντιληφθεί τις διεργασίες στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας. Οι Έλληνες χρησιμοποιούν τον άξονα δεξιά- αριστερά πολλές φορές για να συνεννοούνται, αλλά δεν τον πιστεύουν. Και πώς μπορεί να τον πιστεύουν, όταν απομακρύνονται από μια πολιτική ζωή που επιμένει να δημιουργεί τεχνητούς διχασμούς πάνω στον άξονα δεξιά- αριστερά; Ο πολίτης ζητούσε έναν φρέσκο λόγο. Και του τον έδωσε ο Σαμαράς. Ξανάφερε στο επίκεντρο τον πολίτη, μίλησε για «λαϊκή συμμετοχή» όπως προ 30ετίας ο Ανδρέας Παπανδρέου. Σε αυτόν τον καταιγιστικό πολιτικό λόγο, η Ντόρα αντέταξε από τη μια μεριά το τεχνικό ζήτημα του ότι όλα τα στελέχη του κόμματος θα είναι εκλεγμένα (λες και τώρα η ανύπαρκτη Κεντρική Επιτροπή ή ο ανεκδιήγητος Ζαγορίτης δεν εξελέγη…) κι από την άλλη το ότι θα διευρύνει το κόμμα, δηλαδή έναν παρωχημένο κυβερνητισμό, την ώρα που ο λαός της ΝΔ απέρριπτε τον επί 5,5 χρόνια ασπόνδυλο ΝεοΔημοκρατικό κυβερνητισμό…

7. Οι πολιτικές της θέσεις ήταν χωρίς όραμα, σε αντίθεση με τον Σαμαρά: Είναι συνέχεια του προηγούμενου. Η Μπακογιάννη δεν κατάφερε να παρουσιάσει ένα όραμα για τον κόσμο. Ίσως είναι υπερβολικά ρεαλίστρια, κάτι που είναι απαραίτητο στην κυβερνητική δουλειά ή στην πολιτική πράξη γενικότερα, αλλά όχι στο να κερδίζει κανείς εκλογικές μάχες. Ίσως έχει υπερβολική αυτοπεποίθηση και είναι πεισμένη ότι αν αυτή αποδέχεται μια αξία ή ένα προτέρημα, σίγουρα το αποδέχονται και οι περισσότεροι Έλληνες. Ίσως έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στο σύστημα που προσεκτικά έκτισε γύρω της, και το οποίο την πιο κρίσιμη στιγμή την πρόδωσε, όπως λέω ακριβώς παρακάτω. Σημασία εδώ έχει να πούμε ότι από τους τρεις υποψηφίους, μόνο η Μπακογιάννη δεν έδωσε ένα πειστικό όραμα. Ακόμα και ο Ψωμιάδης με το δικό του τρόπο, παρουσίασε ένα όραμα γι αυτό άντεξε σε συνθήκες ακραίας πόλωσης πάνω στις κάλπες.

8. Το κλειστό της σύστημα, την εκδικήθηκε: Η πλευρά Σαμαρά (όχι ο ίδιος, πρέπει να πω), στρατολόγησε δεκάδες στελεχών του συστήματος Καραμανλή, με το εξής αμάχητο επιχείρημα: Έχεις καμία πιθανότητα να ενταχθείς στο σύστημα της Ντόρας; Βλέπεις να υπάρχει κανένα κενό, που μπορείς να καλύψεις; Αντίθετα, στην πλευρά μας (σ.σ. Σαμαρά) δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός μηχανισμός, πολύ περισσότερο για να διεκδικήσει την ηγεσία ενός μεγάλου κόμματος». Και τα στελέχη προσέτρεχαν στον Σαμαρά. Δεύτερο παράδειγμα: ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ζήτησαν κι από τους τέσσερις (τότε) υποψήφιους να απαντήσουν σε επτά ερωτήματα, κοινά για όλους, με σκοπό να δημοσιεύσουμε τις απαντήσεις τους στο τεύχος Νοεμβρίου, που κυκλοφόρησε στο πρώτο δεκαήμερο του μηνός. Το γραφείο της κας Μπακογιάννη μας απάντησε τηλεφωνικά ότι δεν προλαβαίνει. Οι υπόλοιποι τρεις υποψήφιοι απλώς ζήτησαν ο ένας τρεις μέρες, οι δε άλλοι μια εβδομάδα. Δείτε τη διαφορά: Το πιο οργανωμένο γραφείο «δεν προλάβαινε». Τα λιγότερο οργανωμένα θα το προσπαθούσαν. Αυτό λέει πολλά για τις αντιλήψεις στο στενό περιβάλλον των υποψηφίων διαδόχων του Κώστα Καραμανλή.

9. Δεν κατάλαβε τη δίψα του ΝεοΔημοκράτη για συμμετοχή: Δεν είναι μόνο ότι άργησε να αποδεχθεί την συμμετοχή της βάσης, δηλαδή δεν αντελήφθη πόσο σημαντικό ήταν αυτό για τους πολίτες, που παρ’ όλες τις δυσκολίες, συνέρρευσαν (750.000 άτομα!) στις κάλπες. Αν αυτό δεν το προσλαμβάνεις ως τάση της κοινωνίας, έχεις σίγουρα ένα πρόβλημα να αντιληφθείς τι θέλουν αυτοί που φιλοδοξείς να εκφράσεις. Τόσο απλά!

10. Δεν αντελήφθη την κοινωνική σύνθεση της πολιτικής βάσης της ΝΔ: Αυτό είναι το πιο μοιραίο λάθος της Ντόρας Μπακογιάννη, αλλά και των περισσοτέρων πολιτικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας. Από εκεί εκκινεί η ασύνορη δίψα των ΝεοΔημοκρατών για νέο πολιτικό προσωπικό. Δεν τους εκφράζουν οι –περισσότεροι- σημερινοί πολιτικοί του κόμματος. Οι πολίτες δεν αισθάνονται ότι οι πολιτικοί της ΝΔ –κατά πλειοψηφία- είναι κοντά τους. Απορρίπτουν τον ξύλινο πολιτικό λόγο. Απορρίπτουν το κλείσιμο των βουλευτών στα γραφεία τους. Αισθάνονται ξένο το πολιτικό σύστημα που –για παράδειγμα στη Β! Αθηνών- δεν έχουν την παραμικρή πρόσβαση στον πολιτικό τους αντιπρόσωπο. Και στην Περιφέρεια –που την ξέρω αρκετά καλά!- περισσότεροι από 3 στους 4 εκλεγμένους πολιτικούς της ΝΔ δεν έχουν πατήσει το πόδι τους σε χωράφι. Η μεσαία τάξη της ελληνικής κοινωνίας πρόσκειται κοινωνικά και πολιτικά στη ΝΔ και περίμενε έναν καινοτόμο πολιτικό λόγο για να στηρίξει έναν υποψήφιο. Τον άκουσε τον καινοτόμο πολιτικό λόγο, και πήγε στις κάλπες για να στηρίξει εκείνον που τον διατύπωσε.

Ακροτελεύτια παρατήρηση: Η Ντόρα Μπακογιάννη ανήκει σε μια πολιτική οικογένεια, που έχει περάσει πολλά στην εξέλιξη της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας: Ο πατέρας της πρωταγωνίστησε στην ελλειπτική δημοκρατική ζωή της μετεμφυλιακής Ελλάδας, ενώ νωρίτερα, όντας στην Αντίσταση, έπαιζε τη ζωή του κορώνα- γράμματα πολλές φορές. Η ίδια έχασε με τον πιο τραγικό τρόπο το σύζυγό της και πατέρα των παιδιών της, ενώ νωρίτερα υπέστη τα επίχειρα του επιπέδου που είχε τότε η πολιτική ζωή του τόπου, αλλά και τα επίχειρα από τη χούντα, ως κόρη του Μητσοτάκη. Κοντολογίς, η γυναίκα αυτή έχει ζήσει –και βιώσει- καταστάσεις, που εμείς όχι απλώς δεν ζήσαμε, πιθανότατα όμως δεν μπορούμε να συλλάβουμε ως ένταση εμπειρίας.

Αυτό έχει δημιουργήσει –επιτρέψτε μου την έκφραση- ένα complex of superiority στη Ντόρα Μπακογιάννη. Αισθάνεται –ίσως υποσυνείδητα- ότι μπορεί να τα καταφέρει εκεί που όλοι εμείς οι άλλοι, δεν μπορούμε. Ανεξαρτήτως, λοιπόν, του αν εμείς «οι απέξω» πιστεύουμε το Α’ ή το Β’, εάν εκείνη πειστεί για κάτι, δύσκολα μπορεί να το «μπολιάσει», να το «νοθεύσει» με τη διαφορετική αντίληψη του «απέξω». Έτσι δημιούργησε το κλειστό της σύστημα, έτσι έπαιρνε τις αποφάσεις για τη στρατηγική και την τακτική της εκλογικής μάχης, έτσι δικαιολογείται ότι δεν αντελήφθη τη λύσσα της βάσης να μετέχει στις εξελίξεις. Αν κάποιος έχει περάσει στη ζωή του «δια πυρός και σιδήρου» δεν αξιολογεί επαρκώς τη γνώμη ενός «άκαπνου».

Κι αν οι «άκαπνοι» είναι 750.000; Σε αυτό η Ντόρα δεν κατάφερε να δώσει απάντηση…-

Προσθέσαμε και τα ενδιαφέροντα σχόλια αναγνωστών
Juanita La Quejica Said,

Σε αυτήν την Β’ Αθηνών που όπως αναφέρετε γνωρίζετε καλά (κάποτε βρεθήκαμε στον ίδιο χώρο και τόπο, γύρω στο 84), υπάρχει άλλο ένα στοιχείο που εξόργισε τον κόσμο και τον οδήγησε να ψηφίσει όχι υπέρ του Σαμαρά αλλά εναντίον της Μπακογιάννη:
η εμμονή των πολιτικάντηδων της “γειτονιάς” στην Β΄Αθηνών (δυστυχώς το επίπεδο οι ίδιοι το έχουν ρίξει εδώ και χρόνια, γι αυτό και τα εισαγωγικά στην γειτονιά, αντί να συνοδεύεται η έννοια από θαυμαστικά) που θεωρούν εαυτούς σοφούς και αναντικατάστατους, να ενοχλούν τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας με πιέσεις παντός τύπου, προσπαθώντας να τους πείσουν να ψηφίσουν υπέρ της Μπακογιάννη.
Η χειραγώγηση αυτού του είδους ανήκει στον προηγούμενο αιώνα και σε περασμένες γενιές και η στάση στελεχίσκων που ακόμα και την ώρα των εκλογών προσπαθούσαν να αλλάξουν την γνώμη των ψηφοφόρων μέσα στην ίδια την αίθουσα της ψηφοφορίας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγάλες εντάσεις (ρωτήστε στην Ν.Χ. και θα επιβεβαιώσετε εύκολα τα γραφόμενά μου), μόνο αντίδραση μπορεί να φέρει στον προδομένο ούτως ή άλλως ψηφοφόρο Έλληνα Νεοδημοκράτη.
Ψήφος λοιπόν πολλαπλής τιμωρίας ήταν η χθεσινή, όχι επικρότησης ενός ανθρώπου ή μιας στάσης του παρελθόντος.
Και δείχνει ότι μπορεί τα κυκλώματα και οι μηχανισμοί να έχουν μείνει μερικές δεκαετίες πίσω και καταιδρωμένοι, ο κόσμος όμως -ανεξαρτήτως ηλικίας- έχει αρχίσει και σκέφτεται και κρίνει και κατακρίνει.

Posted on Νοέμβριου 30th, 2009 at 23:00

στέλιος Said,

δεν θα αντέξω να μη σχολιάσω…
το “κακό” με τις αναλύσεις τις… μετέπειτα είναι πως σε γενικές γραμμές είναι κατά μία έννοια “εύκολες”. Ηττήθηκε κάποιος γνωρίζεις “από μέσα” 5 πράγματα έχεις και κάποιο υπόβαθρο γνώσεων ακούς κι άλλα 3 οπότε προχωράς σε μία κατά τεκμήριο σωστή ανάλυση.
Οι αναλύσεις αυτές όμως δεν δίνουν πάντα τη σωστή βάση.
Για μένα λοιπόν κάποια από τα 10 σημεία είναι σωστά (κάποια είναι πολιτικά άστοχα γνώμη μου πάντα) αλλά έτσι κι αλλιώς δεν απαντιέται το βαθύτερο “γιατί”. Υπάρχει ένα μεγαλύτερο “διότι” στο γιατί έχασε η Ντόρα.
Συμφωνώ απόλυτα και επαυξάνω ότι το μεγαλύτερο λάθος της ήταν η 10η παρατήρηση. Δεν αντιλήφθηκε την κοινωνική βάση. Όχι όμως επειδή απορρίπτουν τον ξύλινο λόγο ή δεν ξέρω γω τι άλλο. Καμία σχέση!
Και γι αυτό λανθασμένα αναφέρετε πως ηττήθηκε λόγω της αναφοράς της και της διαχείρισης στο “αριστερά-δεξιά”.
Ίσα ίσα που δεν το έκανε αυτό. Ο Σαμαράς το έκανε αυτό. Εκείνος είναι που είπε να μην κρύβουμε την ιδεολογία μας να μην ντρεπόμαστε που είμαστε δεξιοί (ότι και να σημαίνει αυτό).
Η κοινωνική βάση της ΝΔ επέρριψε την ευθύνη της ήττας στη “μη καθαρή ιδεολογία” στην καταρράκωση της “δεξιάς” ιδεολογίας.
Και γι’ αυτό έχετε δίκιο στην έβδομη παρατήρηση που λέτε πως ήταν χωρίς όραμα οι ιδέες της. Πράγματι δεν είχαν όραμα ούτε χρώμα ούτε πολιτική άποψη.
Εν αντιθέσει με τον Σαμαρά ο οποίος ύψωσε από την αρχή το… δίπολο. Οικονομικά πιο… εύηχος στον πολίτη πιο όμορφα ακούγεται το κρατικός φιλελευθερισμός από το νεοφιλελευθερισμός.
Πολιτικά σκληρός και κάθετος. “Πάτησε” στο τρίπτυχο “Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια” το οποίο και σήκωσε εξίσου ψηλά.
Αυτό το δίπολο και κυρίως το δεύτερο έδωσε αέρα στο Σαμαρά απλούστα διότι αυτή είναι η βάση της ΝΔ.
Η πραγματική βάση της ΝΔ είναι αυτή που θέλει ένα κράτος στιβαρό δίπλα της στην οικονομία να παρεμβαίνει στα δύσκολα.
Η αληθινή βάση της ΝΔ είναι αυτή που απαιτεί το αυστηρό πλαίσιο.
Άρα… κράτος=πατρίδα!
Και οι βασικοί άξονες του η θρησκεία και η οικογένεια. Μήπως θυμάστε ότι το ανέφερε π Σαμαράς το οικογένεια εντέχνως μέσα στους λόγους του;
Όλως τυχαίως;;;

Επίσης… η Ντόρα έκανε ένα ακόμα τεράστιο λάθος.
Στο στιλ της σε αυτά που έλεγε…”πασόκιζε” επικίνδυνα! Ο λόγος της θύμιζε πολύ κέντρο και το κιέντρο αυτομάτως ο συνειρμός δηλαδή που γίνεται οδηγεί στο πασόκ.

Και μία τελευταία παρατήρηση. Εκλογές ανάμεσα σε Έβερτ και Βαρβιτσιώτη.
Ο Βαρβιτσιώτης είναι πιο “μετρημένος” βαθιά καραμανλικός με ευγένεια.
Ο Έβερτ προέρχεται από τη “σκληρή δεξιά”. Της ΕΡΕ και της ΕΚΟΦ με “έργο” στις φοιτητικές διαμάχες.
Ο Βαρβιτσιώτης δίνει τότε μία σειρά από συνεντεύξεις στις οποίες μιλά για τη δικτατορία και τις μέρες που έμεινε υπό κράτηση προσπαθώντας να κερδίσει τους πιο μετριοπαθείς νεοδημοκράτες.
Οι νεοδημοκράτες αποφασίζουν τον Έβερτ.

Μην αυταπατάσθε!
Ο νεοδημοκράτης οπαδός-ψηφοφόρος δεν είναι ο νεοφιλελεύθερος. Δεν ήταν ποτέ νομίζω.
Αυτός έιναι ο πραγματικός λόγος της ευρύτατης νίκης του Σαμαρά. Μαζί με τα όποια επικοινωνιακά λάθη της Ντόρας.
Και ΔΕΝ είναι μοναδικός λόγος του μεγάλου ρεύματος στην Πελοπόννησο και δη στη Μεσηνία-Λακωνία για το Σαμαρά πως κατάγεται από εκεί.
Ο Σαμαράς έχει μεγάλη απήχηση στην “ριζοσπασιτκή δεξιά” και αυτή τον έβγαλε. Αυτή που βαρέθηκε να “κρύβεται” και να καλύπτεται πίσω από εξευγενισμένες ταμπέλες και θεωρίες.

ΥΓ. Και επίσης… υπάρχει και ζήτημα επιβίωσης το οποίο πρέπει να αναλυθεί κάποια στιγμή από εσάς και τους νεοδημοκράτες φυσικά.
Ο Σαμαράς με την επάνοδό του στην πραγματική ιδεολογική βάση της ΝΔ έδωσε με το… καλημέρα ανάσα στο κόμμα. Οι παλινωδίες ανάμεσα στο ολίγον τι κέντρο με ολίγη από Ευρώπη και κάτι από κοντά στην κοινωνία μακροπρόθεσμα θα βούλιαζαν πιστεύω την ΝΔ και θα την έκαναν να χάνει κι άλλο ψηφοφόρους. Τον ρόλο αυτόν τον έχει αναλάβει το πασόκ.
Επομένως δεν γινόταν αλλιώς! Έπρεπε να αλλάξει ρότα το καράβι.

Αυτά και συγνώμη για την κατάχρηση του χώρου σας το παραέκανα αυτή τη φορά

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Πρωτοποριακή και ενδιαφέρουσα η πρόταση Β.Βενιζέλου

Το κράτος να «κανονίζει» τους κανόνες λειτουργίας των κομμάτων; Σε τι κόσμο θα ζήσουμε; (σίβυλλα)

Ένα απόσπασμα των δηλώσεων του κ. Ε. Βενιζέλου στην Λάρισα για τις εσωκομματικές εκλογές στη ΝΔ δημιούργησε σε κάποιους Πασόκους ερωτηματικά μήπως εμπεριέχουν αναδρομικές «μπηχτές» για τις αντίστοιχες διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ.

Ιδού τι είπε λοιπόν ο κ. Βενιζέλος όταν ρωτήθηκε σχετικά με τις εκλογές στην ΝΔ:
«Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να πω πως πρέπει να σκεφτούμε πια θεσμικά, νομοθετικά, αυτού του είδους οι διαδικασίες ανάδειξης της ηγεσίας των μεγάλων κομμάτων, αυτές οι διαδικασίες που είναι πολιτειακές διαδικασίες γιατί αφορούν τον θεσμό του αρχηγού της αντιπολίτευσης και εν τέλει του Πρωθυπουργού, μήπως πρέπει να γίνονται επισήμως με την υποστήριξη του Υπουργείου Εσωτερικών και υπό δικαστικό έλεγχο, ώστε όλοι οι πολίτες να έχουν τη βεβαιότητα ότι πρόκειται για μία διαδικασία η οποία θα διεξάγεται ομαλά και δε θα δημιουργεί κανενός τύπου προστριβή».

Εμείς, είναι αλήθεια, δεν το προσέξαμε. Απλά ακούσαμε το σχόλιο και το μεταφέρουμε.

Σχόλιο: Πρωτοποριακή και ενδιαφέρουσα η πρόταση Β.Βενιζέλου

Νάσος
========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Πρόεδρος ο Σαμαράς με ...επίτιμο τον Μητσοτάκη!

Και μια "λεπτομέρεια" που ίσως σας διαφεύγει:

Από σήμερα η ΝΔ έχει πρόεδρο τον Αντώνη Σαμαρά

και επίτιμο πρόεδρο

τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη!!!

press-gr

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τους αναγνωρίζετε; Κάτω αριστερά ο Πρωθυπουργός και αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ.Παπανδρέου, πάνω δεξιά ο νέος αρχηγός της Ν.Δ.,Αντ.Σαμαράς!

Κι,όμως είναι..

Οι δύο πολιτικοί αρχηγοί στην αρχή της δεκαετίας του '70 υπήρξαν... συγκάτοικοι και συμφοιτητές στο πανεπιστήμιο Αμχερστ της Μασαχουσέτης.

Ως φοιτητές έκαναν στενή παρέα για τρία χρόνια .
Ο Γιώργος σπούδαζε Κοινωνιολογία και ο Αντώνης Οικονομία.

Στη φωτογραφία-ντοκουμέντο βλέπουμε εκτός απ΄τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά τον κ. Στέφανο Μανουηλίδη και τον διεθνούς φήμης φωτογράφο, ζωγράφο, γλύπτη και εικαστικό Φίλιππο Τσιάρα.
Η παρέα έζησε τρία χρόνια στο ίδιο πανεπιστήμιο...

Και μια άγνωστη λεπτομέρεια.
Λίγοι ξέρουν ότι 1.000 άνθρωποι από το Αμχερστ, μεταξύ των οποίων ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς συμμετείχαν σε καθιστική διαμαρτυρία σε αεροπορική βάση της πόλης και ακινητοποίησαν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά Β52 όταν συνεχιζόταν ο πόλεμος με το Βιετνάμ!

Οι διαδηλωτές ξάπλωσαν στον διάδρομο.

Τους συνέλαβαν όλους αλλά η τοπική φυλακή, λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα του Αμχερστ, δεν χώραγε πάνω από... τρεις και τελικά αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι.

Keep Walking Γιώργο & Αντώνη...

Πηγή: greece-salonika μέσω InOut

30 Νοέμβριος 2009 12:03 μμ

The acrobats είπε...

Δεν κάνουμε πλάκα φίλε Niko,ούτε φυσικά πρόκειται για φωτομοντάζ..

Είναι μια φωτογραφία πραγματικό ντοκουμέντο από το αρχείο του κ. Στέφανου Μανουηλίδη (ενός εκ της παρέας των τεσσάρων).

Δεν είναι κάτι το μεμπτό,ούτε και το έχουν αρνηθεί ποτέ οι δύο νέοι πολιτικοί ηγέτες.

Για την ακρίβεια,έζησαν τρία χρόνια στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Mάλιστα, μεταξύ άλλων, παρουσίασαν κοινή εργασία για την ελληνική λογοτεχνία.

Στο ίδιο Πανεπιστήμιο φοίτησε και ο αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Σαμαράς (αδερφός του Αντώνη), που όμως δεν τον πρόλαβαν για πολύ αφού έκλεινε τον κύκλο του όταν οι δύο πολιτικοί ξεκινούσαν.

Λεπτομέρεια..:
Συμφοιτήτριά τους υπήρξε και η σημερινή υπουργός Οικονομικών κ.Λούκα Κατσέλη.



Greece Salonika

Διαβάστε περισσότερα: http://greece-salonika.blogspot.com/2009/11/blog-post_8598.html#ixzz0YMoZjYVf

Δεν κάνουμε πλάκα φίλε Niko, ούτε φυσικά πρόκειται για φωτομοντάζ..

Είναι μια φωτογραφία πραγματικό ντοκουμέντο από το αρχείο του κ. Στέφανου Μανουηλίδη (ενός εκ της παρέας των τεσσάρων).

Δεν είναι κάτι το μεμπτό,ούτε και το έχουν αρνηθεί ποτέ οι δύο νέοι πολιτικοί ηγέτες.

Για την ακρίβεια,έζησαν τρία χρόνια στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Μάλιστα, μεταξύ άλλων, παρουσίασαν κοινή εργασία για την ελληνική λογοτεχνία.

Στο ίδιο Πανεπιστήμιο φοίτησε και ο αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Σαμαράς (αδερφός του Αντώνη), που όμως δεν τον πρόλαβαν για πολύ αφού έκλεινε τον κύκλο του όταν οι δύο πολιτικοί ξεκινούσαν.

Λεπτομέρεια..:
Συμφοιτήτριά τους υπήρξε και η σημερινή υπουργός Οικονομικών κ.Λούκα Κατσέλη.

Διαβάστε περισσότερα: greece-salonika

========================================================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Λεωνίδα κάλιο αργά παρά ποτέ! ...αλλά ΔΕΝ νομίζεις ότι μάλλον , είναι πολύ αργά για δάκρυα ;

Λεωνίδας Κύρκος: «Το λάθος της ζωής μου, η παραπομπή του Ανδρέα» στα NEA

Σε μία αφοπλιστική συνέντευξή του που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Λεωνίδας Κύρκος Εκ Βαθέων», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες στα βιβλιοπωλεία (Εκδόσεις Επίκεντρο) και δόθηκε στον Πέτρο Παπασαραντόπουλο, ο Λεωνίδας Κύρκος μιλάει εφ΄ όλης της ύλης για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την ανάγκη συμπόρευσης ΠΑΣΟΚ- ΣΥΝ, τους συντρόφους του στην Κουμουνδούρου, αλλά και το μέγιστο λάθος της ζωής του που, όπως λέει, ήταν η συναίνεση στην παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.

O Λεωνίδας Κύρκος στο βιβλίο του «Εκ Βαθέων» καταθέτει για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά τις σκέψεις του για την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.

Κατά τη γνώμη μου και σ΄ ό,τι με αφορά, θεωρώ ότι η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο το 1989 ήταν ΤΟ λάθος της ζωής μου. Είχα πολλούς λόγους να αντιταχθώ. Δεν αντιτάχθηκα. Την παραπομπή του την ψήφισε ολόκληρη η διοικούσα επιτροπή και η Κεντρική μας Επιτροπή, και εγώ δεν αντιτάχθηκα.

Εσείς προσωπικά είχατε αμφιβολίες γι΄ αυτή την παραπομπή, είχατε επιφυλάξεις;

Χρωστούσαμε να ήμασταν απείρως πιο προσεκτικοί όταν προσεγγίζαμε την παραπομπή του Ανδρέα.

Σχόλιο: Λεωνίδα κάλιο αργά παρά ποτέ!!!

...αλλά ΔΕΝ νομίζεις ότι μάλλον, είναι πολύ αργά για δάκρυα ;

Νάσος
========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τι στο διάβολο είμαι;

«Κάπου νιώθω τις ρίζες μου κομμένες, αν είχα ποτέ ρίζες! Γεννήθηκα στην Αμερική και ποτέ δεν ένιωσα Αμερικάνα! Κατάγομαι από Έλληνες γονείς, έζησα την εφηβεία μου στην Αθήνα, εκεί πρωτοτραγούδησα και δεν μπορώ να σου πω με βεβαιότητα πως είμαι Ελληνίδα! Έζησα μετά στην Ιταλία, παντρεύτηκα εκεί, έχτισα την καριέρα μου και δεν ένιωσα ποτέ Ιταλίφα! Τώρα ζω στο Παρίσι, εδώ είναι το σπίτι και οι φίλοι μου, όμως βέβαια, ούτε νιώθω ούτε οι άλλοι με νιώθουν Γαλλίδα! Τι στο διάβολο είμαι;»

Μαρία Κάλλας

«Κάπου νιώθω τις πολιτικές ρίζες μου κομμένες, αν είχα ποτέ ρίζες!

Γεννήθηκα επί ΠΑΣΟΚ και ποτέ δεν ένιωσα ότι είμαι Πασόκος!

Κατάγομαι από Νεοδημοκράτες γονείς που είδαν τη χαρά του κόμματός τους να βρίσκεται στην εξουσία μετά από πολύ καιρό και να παίρνει ένα μεγάλο εκλογικό ποσοστό, επί Κ. Μητσοτάκη.

Έζησα την εφηβεία μου σε Σημιτικά χρόνια ΠΑΣΟΚ, εκεί πρωτοσιχάθηκα τους δήθεν σοσιαλιστές και κατάλαβα ότι οι ιδεολογίες πέθαναν και δεν μπορώ να σου πω με βεβαιότητα πως είμαι Νεοδημοκράτης!

Έζησα μετά στα χρόνια Καραμανλή, κρύφτηκα εκεί, άρχισα τις σπουδές μου και δεν είπα ποτέ ότι είμαι Νεοδημοκράτης.

Τώρα ζω στην «μεταμοντέρνα» (μην την μπερδεύεις με την «μετανεωτερική», δεν είναι το ίδιο) εποχή του Παπανδρέου και το κόμμα μου αναδεικνύει το παλιό, το φθαρμένο, το ήδη αποτυχημένο.

Αυτόν που έχει εκλεγεί επί 32 χρόνια βουλευτής μαζί με τον άλλον που θυμάμαι τον Καραμανλή να τον παρακαλά στο Διόνυσο να επιστρέψει, εκείνος να μην γυρνά και ο Καραμανλής να χάνει τις εκλογές από τον Σημίτη.

Τώρα ζω το παράλογο του Επιτίμου Μητσοτάκη με τον Αρχηγό Σαμαρά.

Χθες βίωσα το αξιοθρήνητο για την κοινωνία και το κόμμα μου, μια μάζα –ή ένα ποτάμι αν προτιμάς- γερόντων να ψηφίζει τον νέο αρχηγό.

Όπου και αν πήγα, σε όποιο εκλογικό κέντρο, σε όποιο πολιτικό στέκι, όποιου στρατοπέδου, έλλειπαν οι νέοι άνθρωποι, η νέα γενιά. Ε

ίμαι πεπεισμένος ότι δεν ψήφισε, παρόλο που είχε λόγο. Ξενέρωσε, ξενέρωσα διπλά. Τώρα ανήκω επισήμως στη Νέα Δημοκρατία (εγγράφτηκα ξανά για να ψηφίσω), εδώ είναι το κόμμα μου και οι πολιτικοί φίλοι μου, όμως βέβαια, ούτε νιώθω ούτε οι άλλοι με νιώθουν Νεοδημοκράτη! Δεν υπήρξα εξάλλου, ολίγον ΠΟΛ.ΑΝ., ολίγον ΚΕΠ! Τι στο διάβολο είμαι;»

Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Αντώνη πρόσεχε τις παγίδες του κολοτούμπα!!!

Ρίχνει το γάντι ο Καρατζαφέρης... (Press-GR)

Θα προτείνει στον Σαμαρά να προκαλέσουν εκλογές την άνοιξη και να προχωρήσουν σε "σύμπραξη" ΝΔ - ΛΑΟΣ καθώς σε μια τέτοια περίπτωση οι εκλογές θα γίνουν με λίστα!

Από τον Γιάννη Δαίδαλο
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Το ένα ερώτημα είναι τι θα γίνει τώρα μέσα στη ΝΔ μετά την εκλογή Σαμαρά. Το δεύτερο είναι ποια στάση θα κρατήσει ο Γιώργος Καρατζαφέρης.
Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, σύμφωνα με πληροφορίες, θα επαναλάβει αμέσως -και προς το νέο πρόεδρο της ΝΔ- την πρότασή του να προκαλέσουν, τα δύο κόμματα, εκλογές την άνοιξη με αφορμή το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Γ. Καρατζαφέρης, που πιστεύει ότι θα έχει γρήγορη φθορά μέχρι τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τάσσεται υπέρ της "σύμπραξης" της ΝΔ και του ΛΑΟΣ στο θέμα αυτό και θεωρεί ότι η σύμπραξη μπορεί να πάρει ακόμη μεγαλύτερη δυναμική μετά τη χθεσινή εντυπωσιακή συμεμτοχή στις κάλπες της ΝΔ.
Επίσης, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ λέει ότι...

τα δύο κόμματα πρέπει να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι αν στηθούν κάλπες την άνοιξη (σε λιγότερο δηλαδή από 18 μήνες από τις προηγούμενες), οι εκλογές αυτές θα γίνουν με λίστα. Κι έτσι, εφόσον συμπράξουν τα δύο κόμματα θα μπορούν να συμφωνήσουν και στο ποιοι βουλευτές -προερχόμενοι από τον ΛΑΟΣ- θα εκλεγούν δίχως να υπάρξει πρόβλημα.
Γενικότερα ο Γ. Καρατζαφέρης αναμένεται να εντείνει την πίεση του στον Αντ. Σαμαρά για το θέμα αυτό με βασικό επιχείρημα ότι το πολιτικό άθροισμα ΝΔ και ΛΑΟΣ μπορεί αποδειχθεί μεγαλύτερο από τα ποσοστά τους (κοντά στο 40%) και ότι αν το ΠΑΣΟΚ έχει απώλειες μέχρι την άνοιξη μπορεί να υπάρξει και πολιτική ανατροπή!

Σχόλιο: Αντώνη πρόσεχε τις παγίδες του κολοτούμπα!!!

Μπορεί ο παραπάνω συντάκτης να επινοεί φαντασιόπληκτα σενάρια, αλλά αυτό με τον κολοτούμπα όλα είναι πιθανά.

Από την Ντόρα στον Αντώνη ... μιας και ο Καραμανλής του έριξε πόρτα πολλές φορές.

Ο κολοτούμπας βλέπει να χάνει τα πολιτικά ερείσματα της συντηρητικής παράταξης και αρχίζει να περιθωριοποιείται από το ισόγειο στον υπόγειο της "πολυκατοικίας".

Ελπίζουμε ότι ο νέος πρόεδρος θα του δείξει την πόρτα εξόδου ή έστω να του επιτρέψει να γαβγίζει στον ακάλυπτο.

Νάσος
========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Νίκη Σαμαρά - επιβεβαίωση Μητσοτάκη...

...όλα σε 10 χρόνια ξεχνιούνται, εκτός απο ένα...

Από τον Χρήστο Λουτράδη (Press-GR)

Πράγματι είχε δίκιο ο Μητσοτάκης. Ολα ξεχνιούνται σε δέκα χρόνια.

Όλα. Εκτός απο έναν. Ο πολιτικός αμοραλισμός δεν συγχωρείτε, η ανηθικότητα φοβίζει και ξορκίζεται ακόμη και αν την έχεις απλά ως αναφορά επωνύμου. Διαφωνώ σε πολλά με τον Σαμαρά.

Με φοβίζουν οι θέσεις του σε πολλά ζητήματα. Με απογοητεύει η οπτική ενός ανθρώπου βαθιά αστού που θέλει να πείσει ότι είναι το αντίθετο.
Τον προτιμώ όμως. Τον προτιμώ από την...

αρπακτικότητα στο μάτι της Μεγάλης Οικογένειας. Προτιμώ , αν και θα είμαι απέναντι πολιτικά, έναν τίμιο Συντηρητισμό απο έναν Φιλελευθερισμός της αρπαχτής.

Τώρα είναι η ώρα του να αποδείξει ότι η αστική του καταγωγή και ο ευρωπαικός του πολιτισμός δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά τα στοιχεία που τον βοήθησαν στην εκλογή του.

Και αυτή θα είναι η επανάσταση του. Καλώς ήλθες Πρόεδρε.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Σάρωσε με 60% ο Αντώνης Σαμαράς στην Αργυρούπολη!- Πλήρης δικαίωση της Επιτροπής Στήριξης Σαμαρά!

.

Με το τεράστιο ποσοστό του 60%, έναντι 35% της Ντόρας Μπακογιάννη και 5% του Παναγιώτη Ψωμιάδη,ο Αντώνης Σαμαράς σάρωσε κυριολεκτικά στην Αργυρούπολη.

Γράφει ο Νίκος Τζιγκουνάκης

Το αποτέλεσμα αποτελεί την μεγάλη δικαίωση της Επιτροπής στήριξης Σαμαρά, που με επικεφαλής τον Μιχάλη Σταυρόπουλο, τον Χρήστο Κανελλίδη, την Αφροδίτη Λαζαρίδου και τον Κώστα Νικολακάκο έδωσαν τον μεγάλο αγώνα για την επικράτηση του Αντώνη Σαμαρά, παρά την μεγάλη εκστρατεία που έγινε από το προεδρείο της Τ.Ε της Ν.Δ Αργυρούπολης που υπερέβαλλε, κάθε προσπάθεια επηρεασμού, των μελών -ψηφοφόρων της ΝΔ για να στηρίξει την Ντόρα Μπακογιάννη.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

Εκλογικό Τμήμα Αργυρούπολης 1346

Ψήφισαν 914

Έγκυρα 905

Άκυρα 6

Λευκά 3

Έλαβαν

Αντώνης Σαμαράς 563

Ντόρα Μπακογιάννη 306

Παν. Ψωμιάδης 36

Εκλογικό Τμήμα Αργυρούπολης 1347

Ψήφισαν 984

Έγκυρα 972

'Ακυρα 9

Λευκά 3

Έλαβαν

Αντώνης Σαμαράς 567

Ντόρα Μπακογιάννη 361

Παν Ψωμιάδης 44

Η προσπάθεια των μελών της Επιτροπής Στήριξης του Αντώνη Σαμαρά εστέφθη με απολυτη επιτυχία καθώς σημειώθηκε μεγάλη προσέλευση Αργυρουπολιτών στις κάλπες.

Οι Νεοδημοκράτες και Νεοδημοκράτισσες της Αργυρούπολης,έδωσαν μια τεράστια περηφανή νίκη στο νέο πρόεδρο της παράταξης τους, αψηφώντας οποιεσδήποτε ατέλειες του online συστήματος.

Το αποτέλεσμα αναμένεται να επιφέρει ανατροπές στα τοπικά δρώμενα της ΝΔ στη πόλη μας.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Οι Σύντροφοι υποστηρικτές από το FaceBook ενθυμούνται σήμερα τον αείμνηστο Αντρέα

Λαός ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Η προεκλογική ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου στην Αθήνα το 1981.
Ανδρέας Παπανδρέου

Ο Αντρέας Παπανδρέου υπήρξε εξέχων πολιτικός ηγέτης, ο οποίος επί μία σειρά ετών πρωταγωνίστησε στην πολιτική ζωή του τόπου και προσέφερε. Από τη δεκαετία του '60 και τα χρόνια που ακολούθησαν ο Ανδρέας Παπανδρέου διατύπωσε και συγκεκριμενοποίησε οράματα όπως : "Η Ελλάδα στους Έλληνες".

Εξαιτίας του, η Αριστερά, η Κεντροαριστερά, οι προοδευτικές δυνάμεις μπόρεσαν να εκφρασθούν, να καθορίσουν τις εξελίξεις, να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Σ' αυτόν οφείλεται η σημερινή μορφή της οργάνωσης των κομμάτων.

Πλησίασε το λαό, είχε τη δυνατότητα να επικοινωνεί με το λαό, αλλά και με τον πολίτη. Είχε μεγάλα πολιτικά χαρίσματα.

Είχε στρατηγική σύλληψη των γεγονότων και μπορούσε να δει με διορατικότητα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η πατρίδα μας. Με την ισχυρή και χαρισματική του προσωπικότητα σφράγισε ένα σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας.

Γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου στις 5 Φεβρουαρίου του 1919 στη Χίο από την Σοφία Μινέϊκο και τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος είχε διορισθεί από την κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου διοικητής Νήσων Αιγαίου.

Το 1923 η οικογένεια Παπανδρέου επιστρέφει στην Αθήνα, μετά από ένα χρονικό διάστημα παραμονής στη Λέσβο, όπου ο Γέωργιος Παπανδρέου εκλεγόταν βουλευτής.

Το 1936, η δικτατορία της 4ης Αυγούστου τον συλλαμβάνει -μαθητή-για πρώτη φορά, για την αντιστασιακή του δράση.

Το 1939 συλλαμβάνεται για δεύτερη φορά, από την δικτατορία τον Μάρτιο. Αφού περασε αρκετές μέρες στην απομόνωση, αποφυλακίζεται και τον Ιούλιο αναχωρεί για τις ΗΠΑ, με ελάχιστα χρήματα στην τσέπη του. Λίγο καιρό μετά την άφιξη του στην Αμερική αρχίζει να κάνει λαμπρές σπουδές στα Οικονομικά και στην Φιλοσοφία, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Το 1942 εργάζεται ως βοηθός στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Το 1943 μετά από 4 χρόνια παραμονής στις ΗΠΑ παίρνει την αμερικάνικη υπηκοότητα και κατατάσσεται εθελοντής στο αμερικάνικο ναυτικό στον πόλεμο κατά του ναζισμού και του φασισμού Το 1945 εκλέγεται επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Το 1950 εκλέγεται τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα.

Το 1951 ο Ανδρέας Παπανδρέου παντρεύται την Μαργαρίτα Τσάντ. Είναι ο δεύτερος γάμος του μετά από αυτόν που είχε συνάψει με την
Χριστίνα Ρασιά. Από αυτόν τον δεύτερο γάμο αποκτά 4 παιδιά. Τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Ανδρίκο.

Το 1955 μετακομίζει στην Καλιφόρνια, όπου εκλέγεται τακτικός καθηγητής στο
Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, στην περιοχή
του Σαν Φρανσίσκο.

Το 1959 ταξιδεύει στην Γιουκοσλαβία, όπου συμμετέχει καθοριστικά, σ' ένα πρόγραμμα του ΟΗΕ για την ανάπτυξη της χώρας. Εκεί γνωρίζει τον Μπροζ Τίτο, με τον οποίο και συνδέεται με μεγάλη φιλία.

Το 1960 επιστρέφει στην Αθήνα, όπου γίνεται, κατ' αρχήν, σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Στην συνέχεια, ιδρύει, ύστερα από συνεννόηση με τον Κωσταντίνο Καραμανλή, το Κέντρο Οικονομικών Ερευνών.

Το 1963 αποφασίζει να ασχοληθεί με την πολιτική και το γνωστοποιεί στους φίλους του, αμέσως μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου που φέρουν ως πρώτο κόμμα την Ένωση Κέντρου.

Το 1964 στις εκλογές του Φεβρουαρίου εκλέγεται πρώτος με μεγάλη διαφορά βουλευτής της Ένωσης Κέντρου στο νομό Αχαϊας. Και στη συνέχεια ορκίζεται υπουργός Προεδρίας. Αργότερα, ορίζεται αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού, ενώ περνάει την πρώτη μεγάλη δοκιμασία όταν η ΕΡΕ τον κατηγορεί-χωρίς τελικώς να αποδειχθεί-πως ανέθεσε χαρισματικά σε φίλο του το πολεοδομικό σχέδιο της Πάτρας.Το 1965, η αποστασία του Ιουλίου, η ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου και ο ανένδοτος αγώνας που αρχίζει κατά της Δεξιάς και των συνεργατών της αποστατών, παίζουν καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ισχυρής κεντροαριστερής τάσης στην Ένωση Κέντρου, της οποίας και ηγείται.

Το 1966 οι εξελίξεις στην Ένωση Κέντρου επισπεύδονται, ενώ μια ισχυρή ομάδα βουλευτών της στηρίζει ανοιχτά τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Το 1967 ιδρύει τους Δημοκρατικούς Συνδέσμους, ενώ ήδη του έχει απαγγελθεί κατηγορία ότι πρωτοστάτησε στην δημιουργία οργάνωσης στον Στρατό με την ονομασία "Ασπίδα". Οι χουντικοί τον συλλαμβάνουν το βράδυ του πραξικοπήματος και τον φυλακίζουν στη συνέχεια στις Φυλακές Αβέρωφ. Κάτω από τη διεθνή κατακραυγή αποφυλακίζεται.

Το 1968, αναχωρεί την 1η Γενάρη για το εξωτερικό. Και ένα μήνα αργότερα ιδρύει το ΠΑΚ στη Στοκχόλμη. Αναπτύσσει έντονη δράση στο εξωτερικό και πρωτοστατεί σε αντιχουντικές εκδηλώσεις, κάνοντας διάβημα ακόμη και στο Στέϊτ Ντιπάρμεντ. Προχωρεί σε συνεργασία με το ΠΑΜ, αλλά γρήγορα διαφαίνονται διαφωνίες με τις άλλες αντιστασιακές οργανώσεις, κυρίως για τον χαρακτήρα που θα έπρεπε να λάβει ο αντιδικτατορικός αγώνας. Ξημερώματα της 1ης Νοεμβρίου πεθαίνει ο πατέρας του Γεώργιος Παπανδρέου, αλλά η χούντα δεν του επιτρέπει να έρθει στην κηδεία του. Άφησε μόνον την σύζυγό του και τα παιδιά του να πάνε στην μεγαλειώδη κηδεία, στις 3 Νοεμβρίου.

Το 1973 ο Ανδρέας Παπανδρέου οργανώνει την Ευρώπη και την Αμερική. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις του ΠΑΚ κηρύσσει τον αγώνα κατά της χούντας, με όλα τα μέσα.

Το 1974, είκοσι πέντε ημέρες μετά την πτώση της δικτατορίας επιστρέφει στην Ελλάδα και ιδρύει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις πρώτες εκλογές, της μεταπολίτευσης, στις 17 Νοεμβρίου το νεοϊδρυθέν κόμμα συγκεντρώνει το 13,58% των ψήφων και 13 βουλευτές.

Το 1975 συγκρούεται με στελέχη της Δημοκρατικής Άμυνας (Σάκης Καράγιωργος, Νίκος Κωνσταντόπουλος, κ.α.), πολλά από τα οποία διαγράφονται ή απομακρύνονται από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Το 1976 διαγράφει σειρά στελεχών του ΠΑΚ (Γιάννη Τσεκούρα, Πάνο Βουρνά κ.α.), της Νεολαίας και τροτσκιστές.

Το 1977 το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πραγματοποιεί την πρώτη του Συνδιάσκεψη. Λίγους μήνες μετά διπλασιάζει την εκλογική του δύναμη (25,34% και 93 βουλευτές) και παίρνει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Βουλή, την οποία είχε την περίοδο '74-'77 η Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις.Το 1981 στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου ο Ανδρέας Παπανδρέου κερδίζει περήφανη νίκη. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. παίρνει το 48,06% των ψήφων και 174 έδρες.


Το 1982 παίζει καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση της Κίνησης των "6" για την Ειρήνη, ενώ αναπτύσσει πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο υπέρ των Παλαιστινίων, αλλά και αραβικών κρατών (π.χ. της Λιβύης).

Το 1985 προτείνει στις 9 Μαρτίου, στην Κ.Ε. του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τον Σαρτζετάκη για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ανατρέποντας όλα τα προγνωστικά. Και κερδίζει τις εκλογές με 45,82% (162 βουλευτές). Ακολουθεί στην συνέχεια ένα πρόγραμμα οικονομικής λιτότητας. Αποχωρεί από την κυβέρνηση ο Γεράσιμος Αρσένης. Γνωρίζει την Δήμητρα Λιάνη.

Το 1987 αντιμετωπίζει με επιτυχία την ελληνοτουρκική κρίση. Αποσοβείται ο πόλεμος.Το 1988 κάνει το μεγάλο βήμα προσέγγισης της Τουρκίας. Χαράζει την γραμμή για "μη πόλεμο" και συναντάται στο Νταβός τον Γενάρη με τον Οζάλ. Οκτώ μήνες αργότερα ασθενεί σοβαρά και φεύγει για την Αγγλία, όπου χειρουργείται στο Χέρφιλντ τον Σεπτέμβριο. Ένα μήνα αργότερα η υπόθεση Κοσκωτά φουντώνει. Και ο Κοσκωτάς διαφεύγει στο εξωτερικό.

Το 1989, παίρνει, τον Μάϊο, διαζύγιο από τη Μαργαρίτα Παπανδρέου. Χάνει τις εκλογές στις 18 Ιουνίου. Εισέρχεται και πάλι στο νοσοκομείο-στο Γενικό Κρατικό-τρεις μέρες μετά τις εκλογές. Συγκροτείται κυβέρνηση Ν.Δ.-Συνασπισμού. Παραπέμπεται για την υπόθεση Κοσκωτά και για την υπόθεση των υποκλοπών από τους βουλευτές της Ν.Δ. και του Συνασπισμού. Παντρεύεται την Δήμητρα Λιάνη. Χάνει για δεύτερη φορά τις εκλογές, στις 5 Νοεμβρίου. Συγκατίθεται για την συμμετοχή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα.

Το 1990 κερδίζει τις εκλογές η Ν.Δ. στις 8 Απριλίου και ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης γίνεται πρωθυπουργός.

Το 1991 αρχίζει η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο. Πεθαίνει ο Μένιος Κουτσόγιωργας.

Το 1992 το Ειδικό Δικαστήριο αθωώνει τον Α.Παπανδρέου για όλες τις κατηγορίες, ενώ αναστέλλεται η δίωξη εναντίον του για την υπόθεση των τηλεφωνικών κλοπώνΤο 1993 κερδίζει για τρίτη φορά τις εκλογές τον Οκτώβριο με 46,8% των ψήφων (και 170 έδρες στη Βουλή).

Το 1994 συναντάται με τον Αμερικάνο Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον-πρώτη επίσκεψη του ως πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο. Ορισμένοι τον κατηγορούν για το "πόθεν έσχες" της οικίας του στην Εκάλη.

Το 1995 δίνει το πράσινο φως για την Ενδιάμεση Συμφωνία με τα Σκόπια η οποία υπογράφεται τον Σεπτέμβριο. Η σύζυγος του Δήμητρα Λιάνη αντιμετωπίζει επιθέσεις για την πρόθεση που εκδηλώνει να αναμειχθεί στην πολιτική. Ασθενεί σοβαρά μετά το ταξίδι στην Πάτμο και εισάγεται στις 20 Νοεμβρίου στο Ωνάσειο. Δίνει σκληρή μάχη για τη ζωή κυρίως στα μέσα του Δεκεμβρίου και στα τέλη του μήνα δείχνει να επανακάμπτει.

Το 1996 παραιτείται από πρωθυπουργός στις 15 Γενάρη με γραπτή επιστολή του. Τρεις μέρες μετά εκλέγεται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης. Ο Ανδρέας Παπανδρέου εξέρχεται από το Ωνάσειο στις 21 Μαρτίου 1996.

Δύο μήνες μετά, δέχεται τον Γιασέρ Αραφάτ στην Εκάλη και λίγες μέρες αργότερα δέχεται σε συνεργασία το Προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Εκφράζει την πρόθεσή του να μιλήσει στο 4ο συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Συζητεί σε καθημερινή βάση με συνεργάτες του, όπως ο Αντώνης Λιβάνης, ο Τηλέμαχος Χυτήρης και ο Νίκος Αθανασάκης.

Ξημερώματα της 23ης Ιουνίου 1996, δυόμισι ώρες μετά την τελευταία συνεργασία με κομματικά στελέχη για το Συνέδριο, χάνει τη μάχη με τον θάνατο.

Στην πολυκύμαντη ζωή του κατάφερε να αποδείξει ότι ήταν ένα πραγματικό "πολιτικό όν", με την έννοια που έδωσε στον όρο ο Αριστοτέλης.

Πηγή: FaceBook

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Αντώνης Σαμαράς : Ο έβδομος πρόεδρος της ΝΔ

Βένη Μουζακιάρη

30 Νοεμβρίου σήμερα και η προεκλογική περίοδος για την ανάδειξη του επόμενου αρχηγού της ΝΔ ανήκει ήδη στο χθες.

Πρόεδρος της ΝΔ ο Αντώνης Σαμαράς.

Ένας πολιτικός ,με έντονη ,ενδιαφέρουσα και, προσωπικά μιλώντας αρεστή και ιδιαίτερη πολιτική πορεία, έρχεται να αναλάβει τα ηνία της ηγεσίας του κόμματος της ΝΔ.
Ο Αντώνης Σαμαράς άγγιξε την βάση του κόμματος. Πάνω από 600000 άνθρωποι της ΝΔ και όχι μόνο, προσήλθαν στα εκλογικά κέντρα να ψηφίσουν και ταυτόχρονα να υπενθυμίσουν στον πολιτικό κόσμο του τόπου, πως όταν το διακύβευμα είναι μεγάλο σε αξία και αγγίζει την βάση, η αποχή είναι ανύπαρκτη..

Την χθεσινή μέρα, 29 Νοεμβρίου, δόθηκε το δικαίωμα στην κομματική βάση της ΝΔ να επιλέξει τον αρχηγό και πρόεδρό της.

Η βάση όχι μόνο επέλεξε, αλλά ταυτόχρονα με την χθεσινή προσέλευσή της κατέδειξε την δύναμη του λαού να αποφασίζει και να απορρίπτει επιλογές, πορεία και στάσεις.

Η χθεσινή προσέλευση ήταν μεγάλη και σημαντική ,καθώς οι ΝΔκρατες περνούσαν μηνύματα. Μηνύματα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κόμματος.

Τι είναι αυτό όμως που οδήγησε τελικά στην εκλογή Σαμαρά;

Χωρίς αμφιβολία η απάντηση έρχεται να δοθεί από το προφίλ, την στάση και τα όσα είπε και έκανε ο νέος αρχηγός της ΝΔ προεκλογικά.Κινήθηκε ήρεμα, επέλεξε να μην πολώσει και να μην προκαλέσει.

Έδειξε ότι φέρει και φέρνει κάτι το καινούργιο στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.

Μίλησε κατανοητά και μεστά για το πού στοχεύει και πώς θα το πετύχει και πάνω και πέρα από όλα απενοχοποίησε το κόμμα της ΝΔ στη συνείδηση κυρίως των ΝΔκρατών με αμέσο επακόλουθο την μαζικότατη προσεύλευση.

Το μέλλον, τώρα, είναι εκείνο που θα δικαιώσει ή όχι την επιλογή αυτή.
Είπαμε και πριν πως η προ εκλογή και εκλογή ανήκουν ήδη στο παρελθόν, αναμένουμε όλοι την επόμενη ημέρα.

Περιμένουμε μια μέρα πολιτικής ανάσας στον κομματικό χώρο της ΝΔ.
Περιμένουμε οργάνωση,δημιουργία και προσφορά έργου και πέρα και πάνω από όλα αναμένουμε και προσδοκούμε την αξιοκρατία.

Ο νέος πρόεδρος μίλησε για κόμμα "αξιών και αξίων".

Ένα "κόμμα αξίων και αξιών" δεν είναι μια ακόμη προεκλογική έκφραση, είναι ευχή για τον πολιτικό χώρο αλλά και ένδειξη αισιόδοξου πνεύματος και δημιουργικής προοπτικής.

Η χθεσινή ημέρα όμως, εκτός από την μεγάλη νίκη του Αντωνη Σαμαρά είχε να δείξει και μια πράξη σεβασμού, πολιτικής συνείδησης και δύναμης, από την Ντόρα Μπακογιάννη.

Η κα Μπακογιάννη έχασε χθες την αρχηγία του κόμματος της ΝΔ. Εχασε κάτι, που νομοτελειακά μπορεί και να ήταν δικό της για ορισμένους...

Το βράδυ και πολύ πριν καταστεί εμφανής και δεδομένη η νίκη του Αντώνη Σαμαρά, η κα Μπακογιάννη αποδέχτηκε την νίκη του ιστορικού της πολιτικού αντιπάλου και τάχθηκε στο πλευρό του, θεσμικά και θεωρήτικά μιλώντας, για την επόμενη ημέρα.

30 Νοεμβρίου σήμερα.
Οι εξελίξεις νωπές, ίσως και θολές λόγω έντασης και πίεσης.

Εύχομαι και ελπίζω ο κ Σαμαράς, ο νέος πρόεδρος της ΝΔ, ο έβδομος για την ακρίβεια, να αποδειχθεί σωστός, ωραίος τύπος και πολιτικός και να ανταποκριθεί επάξια στην λαϊκή εντολή, που αφειδώς και απλόχερα του δόθηκε.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Σαν παραμύθι της Πηνελόπης Δέλτα...

Γράφει ο ΑΝΤΙΜΟΝΙΟΣ (Press-GR)
.
Μιά φορά κι΄ένα καιρό......

Ο Αντώνης, ξεχασμένος-χαμένος για δέκα χρόνια, στις δύο τα μεσάνυχτα πεζοπόρησε από το πατρικό του σπίτι ως το μεγάλο γειτονικό κτίριο...

Σαν λαβωμένος πολεμιστής είχε βγει από τους βάλτους, όρθωσε το αψηλό ανάστημά του και προχώρησε νικητής στη λεωφόρο... Χειροκροτήματα, επευφημίες, γαλανόλευκες σημαίες, λες κι΄έμπαινε ο απελευθερωτής στρατός στη Θεσσαλονίκη...

Και μιά ψυχούλα από ψηλά, που κάποτε είχε γράψει για τον «Τρελαντώνη», του ΄στελνε την ευχή της, για να γράψει τη δική του ιστορία, ως συνετός Αντώνης... Του το ευχόμαστε.

Η πολιτική διαδρομή του
Δισέγγονος της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα (από το γένος της μητέρας του Ελένης Ζάννα), εγγονός του Αλέξανδρου Ζάννα και ανηψιός του Γεωργίου Σαμαρά, παλαιών βουλευτών της ΕΡΕ. Το 1969, αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε στις ΗΠΑ, οικονομικά στο πανεπιστήμιο Αμχερστ και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Χάρβαρντ. Η διδακτορική διατριβή του είχε θέμα ''Σχέσεις Πολυεθνικών Εταιρειών και Κυβερνήσεων''. Στα κοινά εισήλθε το Το 1976, ως υπεύθυνος του Σπουδαστικού Τμήματος και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ.Το 1977, 26χρονος, εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ.

Στις 13 Απριλίου 1992, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, τον απέπεμψε από...

το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών, εκτιμώντας ότι η αδιάλλακτη στάση του σχετικά με την αναγνώριση της ΠΓΔΜ , διασπούσε την ενιαία γραμμή της κυβέρνησης και έπληττε την διαπραγματευτική της ικανότητα.

Στις 21 Οκτωβρίου 1992, παραιτήθηκε από βουλευτής και στις 30 Ιουνίου 1993, ίδρυσε το νέο πολιτικό φορέα ''Πολιτική Ανοιξη'' (ΠΟΛΑΝ), ο οποίος σύμφωνα με τη διακήρυξή του εξέφραζε την "υπέρβαση του διπολισμού στην πολιτική ζωή της χώρας.

Το Σεπτέμβριο του 1993, οι προσκείμενοι σε αυτόν βουλευτές της Ν.Δ. ανεξαρτητοποιήθηκαν προκαλώντας την πτώση της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη και τη διεξαγωγή εκλογών. Στις εκλογές της 10 Οκτωβρίου 1993, η ΠΟΛΑΝ συγκέντρωσε 4,88% και εξέλεξε 10 βουλευτές. Στις βουλευτικές εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 1996 η ΠΟΛΑΝ δεν συγκέντρωσε το απαραίτητο όριο 3% και έμεινε εκτός Κοινοβουλίου.

Το 2004 επανεντάχθηκε στη ΝΔ και στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, εξελέγη ευρωβουλευτής. Στις 29 Νοεμβρίου 2009 εξελέγη πρόεδρος της Ν.Δ.

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Έτσι γινόταν και έτσι θα γίνεται: Η ιστορία το διδάσκει και το επαληθεύει…

Το Βατερλό των «νταβάδων» και των μηχανισμών

resaltomag

Αυτή τη φορά οι «νταβάδες» και το παρακράτος, όχι μόνο δεν κατόρθωσαν να επιβάλουν την πολιτική λύση που ήθελαν, αλλά υπέστησαν συντριπτική ήττα μεγάλης ιστορικής σημασίας.
Το Βατερλό τους αποτυπώθηκε στις μαυροφόρες ύαινες των ΜΜΕ και ιδιαίτερα του Μεγάλου Καναλιού. Μόνο τα πρόσωπα να έβλεπε κανείς των παρουσιαστών του Mega θα ένιωθε τους εσωτερικούς τους θρήνους…

Η συντριβή των «νταβάδων» και των ποικίλων παρακρατικών μηχανισμών (ο μητσοτακισμός αποτελεί θεμελιακό λίθο αυτών των μηχανισμών) επαληθεύει το ιστορικό θεώρημα: Όταν μπαίνουν σε κίνηση οι λαϊκές μάζες καταρρέουν οι μηχανισμοί.
Το ανώτατο παράδειγμα αυτού του ιστορικού θεωρήματος είναι η Επανάσταση: Το κράτος και οι ποικίλοι μηχανισμοί όχι μόνο στέκονται ανίσχυροι, αλλά καταρρέουν με πάταγο.

Τίποτα δεν στάθηκε δυνατόν να συγκρατήσει το κοινωνικό ρεύμα Σαμαρά:

α). Ούτε ο Ψωμιάδης που μπήκε «σφήνα» για να ανακάμψει το ρεύμα και να δώσει ζωή στην Ντόρα…

β). Ούτε το μίνι «πραξικόπημα» της «πτώσης του συστήματος».

Όσοι γνωρίζουν την ελληνική ιστορία και τη δράση του παρακράτους μπορεί να το αντιληφθούν αυτό.

Στήθηκε ένα «οδόφραγμα» ανάσχεσης της λαϊκής ορμής…

Και εδώ, όμως, οι τεχνοκράτες της εξουσίας δεν υπολόγισαν σωστά. Όταν κοχλάζει ο κοινωνικός θυμός κανένα εμπόδιο και καμιά ταλαιπωρία δεν τον σταματά. Οι γνωστές τέτοιες παρακρατικές συνταγές έχουν επιτυχία μόνο όταν κόσμος δεν ελπίζει και «σέρνεται» με βαριά βήματα.

Όταν όμως υπάρχει «κοινωνικό ρεύμα» σημαίνει ότι υπάρχει «ρεύμα ελπίδας», έστω απατηλό…

γ). Οι παρακρατικές νοθείες τύπου Ζωγιανών και οργανωμένων «ορδών» τσιγκάνων που οδηγήθηκαν στις κάλπες, καθώς και κρούσματα κατευθυνόμενων ψηφοφόρων του Καρατζαφέρη…

ΤΙΠΟΤΑ δεν μπορεί να αναχαιτίσει την οργισμένη ελπίδα της κοινωνίας και της λαϊκής βάσης.

Και αυτό δεν μπορεί να το καταλάβουν ΠΟΤΕ οι ποικίλοι μηχανισμοί: παλαιοκομματικά φέουδα, «νταβάδες» και οι «μπράβοι» τους, καθώς και το πολυπλόκαμο παρακράτος.

Οι μηχανισμοί νιώθουν κυρίαρχοι και άτρωτοι, ακριβώς γιατί στα μεγαλύτερα ιστορικά διαστήματα επιβάλουν τις λύσεις τους. Έχουν «εθιστεί» να αντικρίζουν τα πράγματα με όρους μηχανισμών, να περιφρονούν την κοινωνία και να «κλείνουν» τις λαϊκές διεργασίες σε κουτάκια συσκευασμένων «εμπορευμάτων»…

Οι μηχανισμοί είναι τυφλοί και κουφοί. Ποτέ δεν μπορούν να δούνε και να ακούσουν τους υπόγειους κραδασμούς των κοινωνικών διεργασιών.

Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι τα υπόγεια ρυάκια της κοινωνίας, κάτω από ορισμένες συνθήκες γίνονται χείμαρρος. Αν υπάρξει το σπίρτο της πυροδότησης εκρήγνυνται τα εκρηκτικά υλικά που συσσωρεύονται πιεστικά στα σπλάχνα των κοινωνιών…

Το παρακράτος σε όλες τις ποικιλίες του μπορεί να απλώνεται σαν «ιστός της αράχνής» πάνω από την κοινωνία, να αιχμαλωτίζει πολλούς και να εκβιάζει ακόμα περισσότερους, αλλά δεν μπορεί ΠΟΤΕ να ελέγξει τη σκέψη, το φρόνημα και τις ψυχολογικές διαθέσεις που γεννιούνται από την αντικειμενική και πολιτική πραγματικότητα. Έτσι όταν εκδηλωθεί η κοινωνική οργή τότε οι «ελεγχόμενοι» παύουν να είναι «ελεγχόμενοι»: στασιάζουν και αυτοί…
Έτσι γινόταν και έτσι θα γίνεται: Η ιστορία το διδάσκει και το επαληθεύει…

Η συντριπτική ήττα αυτών των μηχανισμών αποτελεί μια «επαναστατική» τομή στα ελληνικά μας πράγματα.

Αυτή η μεγάλη ήττα της Ντόρας (των μηχανισμών) και η σαρωτική Νίκη του Αντώνη Σαμαρά (ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο Σαμαράς δεν αναιρεί σε τίποτα την καθεστωτική λογική) προκαλεί ένα ρεύμα «εθνικής ανάτασης», το οποίο θα προκαλέσει με τη σειρά του αλυσιδωτές «ανατροπές» σε όλη την κοινωνία και σε όλα τα κόμματα.

Αυτή η «εθνική ελπίδα» είναι καταλυτικός παράγοντας σήμερα που το «εθνικό» βρίσκεται υπό διωγμό και λοιδορείται ανηλεώς.

Τέτοια σπέρματα «εθνικής ανάτασης» υπάρχουν σε όλα τα κόμματα και κυρίως στο ΠΑΣΟΚ.

Από την άλλη θα είναι τρομακτικά δύσκολο αυτή η μαζική «εθνική διάθεση ελπίδας» να στιγματιστεί σαν «σκιάχτρο» εθνικισμού, όπως είχαν κατασκευάσει, γι’ αυτό το σκοπό, τον Καρατζαφέρη.

Αυτό θα επιφέρει μεγάλες ρωγμές σε όλα τα κόμματα και θα φέρει την καθεστωτική «αριστερά», (του «αντιεθνικισμού» και των επιδοτούμενων «δορυφόρων»), σε δεινή θέση.

Από αυτή την άποψη η νίκη του Αντώνη Σαμαρά είναι ιστορικής σημασίας.

Φυσικά ΟΧΙ αυταπάτες!!!

Αλλά ας μην αρχίσουμε, όμως, από σήμερα την κριτική…

========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Από τον πρώτο γύρο εκλέχθηκε νέος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ο Αντώνης Σαμαράς.

ΤVxs

Από τον πρώτο γύρο εκλέχθηκε νέος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ο Αντώνης Σαμαράς.

Για τη νίκη του τον συνεχάρη η Ντόρα Μπακογιάννη, αποδεχόμενη την ήττα της πριν ο Δ. Σιούφας προλάβει να ανακοινώσει τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα.

Έτσι, η Οργανωτική Επιτροπή αποφάσισε να ανακοινώσει κατευθείαν τα τελικά αποτελέσματα.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Την «ελπίδα» τόνισαν οι υποψήφιοι για την ηγεσία της ΝΔ
Δημοσίευση: 29-11-2009 10:45
Άνοιξαν οι κάλπες για την ηγεσία της ΝΔ
Δημοσίευση: 29-11-2009 09:04

Σύμφωνα με το επιτελείο του κ. Σαμαρά, ο πρώην υπουργός Πολιτισμού προηγείται αισθητά. Αναφέρουν ότι από τα αποτελέσματα σε 465 εκλογικά τμήματα, ο κ. Σαμαράς συγκεντρώνει το 51,3%, η κ. Μπακογιάννη 38,8% και ο κ. Ψωμιάδης 9,9%.

Η Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε ότι ήδη επικοινώνησε με τον κ. Σαμαρά και τον συνεχάρη για την εκλογή του όπως και με τον κ. Ψωμιάδη για τον αγώνα του. «Σήμερα η βάση της Ν.Δ. εξέλεξε το νέο αρχηγό του κόμματος. Η απόφαση είναι απολύτως σεβαστή... Ευχαριστώ τους εκατοντάδες χιλιάδες νεοδημοκράτες που με τίμησαν με τη ψήφο τους καθώς και όλους όσους με στήριξαν σ’ αυτή τη διαδικασία. Τους βουλευτές, τους πολιτευτές, τα κομματικά στελέχη, τα στελέχη της Τ.Α, τους συνδικαλιστές, τους οννεδίτες και όλα τα άλλα στελέχη που στάθηκαν δίπλα μουΞεκινά σήμερα ένα νέο κεφάλαιο για τη ΝΔ. Η ΝΔ πρέπει να προχωρήσει μπροστά και να γίνει ένα σύγχρονο, ισχυρό, κεντροδεξιό κόμμα... Στην προσπάθεια αυτή θα είμαστε όλοι παρόντες», πρόσθεσε.

Περισσότεροι από 400.000 πολίτες υπολογίζεται ότι προσήλθαν να ψηφίσουν για τον αρχηγό της ΝΔ. Από αυτούς, οι 246.000 ψήφισαν online και οι υπόλοιποι με τον παραδοσιακό τρόπο, λόγω των προβλημάτων στο online σύστημα.

Νωρίτερα, προβλήματα δημιουργήθηκαν από την πτώση του online συστήματος και η διαδικασία παρατάθηκε μέχρι τις 21:30. Ο Π. Ψωμιάδης δεν αποδέχτηκε τη χειρόγραφη ψηφοφορία και και ψήφισε μόλις στις 5 το απόγευμα αφού κατήγγειλε και τραμπουκισμούς σε βάρος της υποψηφιότητάς του.


Ένταση στο εκλογικό κέντρο της Λάρισας

Ένταση επικράτησε λίγο πριν από το κλείσιμο της κάλπης στο εκλογικό κέντρο της Λάρισας, στο γυμναστήριο Βαρέων αθλημάτων της πόλης. Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία, μέλη της φοιτητικής νεολαίας της Ν.Δ (ΔΑΠ- ΝΔΦΚ) υποστηρικτές των δύο υποψηφίων για την προεδρία της Ν.Δ συνεπλάκησαν με αποτέλεσμα ένας από αυτούς να μεταφερθεί στο νοσοκομείο και να υποβληθούν μηνύσεις εκατέρωθεν.

Προδόθηκαν από το on line σύστημα

Περίπου στις 11.30, υπήρξε πτώση του on line συστήματος με τον εκπρόσωπο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γ. Κουμουτσάκος να δηλώνει ότι «το τεχνικό πρόβλημα, όσον αφορά τη συνέχεια λειτουργίας του συστήματος, οφείλεται στο δίκτυο του ΟΤΕ. Οι καθυστερήσεις αντιμετωπίζονται ήδη σε συνεργασία με τον ΟΤΕ». Ερωτηθείς εάν αυτό (το πρόβλημα) εγκυμονεί κινδύνους διπλοψηφίας, ο κ. Κουμουτσάκος απάντησε αρνητικά: «Το σύστημα θα ελεγχθεί, έχει προβλεφθεί και δεύτερος τρόπος τσεκαρίσματος».

«Άψογη είναι η λειτουργία του δικτύου του» τονίζει ο ΟΤΕ και αποποιείται οποιασδήποτε ευθύνης για το πρόβλημα και τονίζει ότι «το πρόβλημα οφείλεται σε σφάλμα του λογισμικού της εταιρίας, η οποία έχει αναλάβει την τεχνική στήριξη της εκλογικής διαδικασίας της Νέας Δημοκρατίας».

Λίγο μετά τις 14.00' ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, Γιώργος Κουμουτσάκος, ανακοίνωσε ότι το σύστημα έχει επανέλθει κατά το 95%. Μέχρι την επίλυση του προβλήματος η διαδικασία συνεχιζόταν με την χειρόγραφη καταγραφή των ονομάτων.

Εξαιτίας αυτού του προβλήματος, η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα να παραταθεί αρχικά κατά μία ώρα η ψηφοφορία ενώ στις 18:00 ανακοινώθηκε ότι η ψηφοφορία παρατείνεται έως τις 9.30 το βράδυ, μέχρι να εξαντληθεί ο αριθμός των ψηφοφόρων που έχει προσέλθει στα εκλογικά τμήματα.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του κόμματος, στις 19:00 είχαν ψηφίσει πάνω από 300.000 άτομα, ενώ η ψηφοφορία συνεχίστηκε με χειρόγραφες καταστάσεις σε κάποια εκλογικά τμήματα, όπου το σύστημα δεν επανήλθε.

Αντιδρά ο Ψωμιάδης

Πόλωσε το κλίμα ο Π. Ψωμιάδης καθώς με επιστολή του προς τον πρόεδρο της εφορευτικής επιτροπής Δημήτρη Σιούφα δήλωσε ότι δεν αποδέχεται τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας για την ανάδειξη προέδρου της Νέας Δημοκρατίας με χειρόγραφες καταστάσεις, λόγω της πτώσης του on line συστήματος.

«Μια τέτοια διαδικασία καταστρατηγεί τα συμφωνηθέντα και δεν εγγυάται τη διαφάνεια και την αξιοπιστία της κορυφαίας εσωκομματικής διαδικασίας», τονίζει στην επιστολή του.

Νωρίτερα ο κ. Ψωμιάδης, δεν δέχθηκε να ψηφίσει με καταστάσεις, ενώ κατήγγειλε και τραμπουκισμούς εις βάρος της υποψηφιότητάς του. Ψήφισε κατά την τρίτη επίσκεψή του στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης», λίγο μετά τις 17:00, συγκινημένος και με δάκρυα στα μάτια.

«Προσπάθησα ενάμιση μήνα να μείνω μακριά από οξύτητες, από αιχμές και την εμπόλεμη ζώνη. Μίλησα για ενότητα. Επισήμανα την προηγούμενη Τρίτη για πιθανά προβλήματα γιατί εγώ αυτά εισέπραττα από την περιοδεία μου που έκανα σε όλη την επικράτεια. Σήμερα δικαιώνομαι. Εύχομαι η οργανωτική επιτροπή να βρει τη λύση. [...] Καταγγέλλω σήμερα τραμπουκισμούς, ακόμα και εδώ στο Βελλίδειο. Υπάρχουν εγκάθετοι εδώ και δύο μέρες, και σήμερα, που λένε μην ψηφίζετε Ψωμιάδη. Υπάρχουν εγκάθετοι που δεν δίνουν ψηφοδέλτια Ψωμιάδη, σε όλη την ελληνική επικράτεια. Υπάρχουν εγκάθετοι, μπράβοι, που εκφοβίζουν. Υπάρχουν εγκάθετοι που δεν επιτρέπουν σε δικούς μου ανθρώπους να πλησιάσουν τα εκλογικά κέντρα. Αύριο θα πάρω τις αποφάσεις μου. Κάποιοι ενοχλήθηκαν. Θα μιλήσω και αλίμονο».

Οι δύο επικρατέστεροι

Στο γραφείο του στην οδό Βασ. Σοφίας μετέβη μετά τις 10 το βράδυ ο υποψήφιος πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς. Μιλώντας με δημοσιογράφους, ανέφερε ότι από την πρώτη στιγμή μίλησε πολιτικά και μίλησε για ιδεολογία. Εξέφρασε την απόλυτη ικανοποίησή του που, όπως είπε, ο κόσμος θεώρησε ότι πρέπει να συμμετέχει στη διαδικασία εκλογής προέδρου της �