Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Ζητείται ΕΛΛΗΝΙΚΗ ηγεσία που θα μετατρέψει την αδυναμία, σε δύναμη αντεπίθεσης - Η Ελλάδα υπό κατοχή (πρακτόρων, ξένων χωρών και...)

Γράφει ο Πανίκος Ελευθερίου
Μέλος Κεντρικού Συμβουλίου Ευρωπαϊκού Κόμματος
Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος

Μετά την κατάρρευση της Εθνικής Οικονομίας και την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος εφαρμογής του Μνημονίου από την Βουλή των Ελλήνων, δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό την κηδεμονία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (και όχι μόνον).  Συνεπεία της κακοδιαχείρισης από ανεπαρκείς ηγέτες, αλλά σίγουρα και των ξένων μεθοδεύσεων, η άλλοτε περήφανη Ελλάδα έχει εκχωρήσει μέρος των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στους ξένους δανειστές (και σύγχρονους δυνάστες της).  Δεν μπορεί πλέον να ασκήσει αυτόνομη εξωτερική πολιτική, αλλά ούτε και εσωτερική διακυβέρνηση χωρίς αυστηρή επιτήρηση, προερχόμενη από ξένα κέντρα αποφάσεων.  Αρκετοί λοιπόν, όχι άδικα κατά την άποψη μας, δεν διστάζουν να μιλούν για "υποδούλωση" και για την "σύγχρονη κατοχή της Ελλάδας".  Χωρίς μάλιστα, επισημαίνουμε, να έχει χρειαστεί η οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση. 
Γίνεται αντιληπτό ότι οι επιπτώσεις που θα επιφέρει μια πιθανή παρατεταμένη περίοδος αδυναμίας της Ελλάδας (και στο αμυντικό κομμάτι), θα είναι καταστροφικές.  Το "ντόμινο των οικονομικών εξελίξεων", ενδέχεται να επιφέρει ολέθριες επιπτώσεις και στα Εθνικά μας θέματα.  Οι ενδείξεις είναι ήδη πολλές και βοούν:
Αδυναμία να αναχαιτιστεί η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στον Έβρο, ατολμία στην οριοθέτηση της Αποκλειστική Οικονομικής Ζώνης στην ζωτική περιοχή του Καστελλόριζου, συνέχιση της υποχωρητικότητας στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων και… αποχή στο Κυπριακό (εκεί που κατά την άποψη μας, θα κριθεί η δυνατότητα του Ελληνισμού να αντισταθεί στην Τουρκική βουλιμία).
Με την παρουσία του Γ. Παπανδρέου στην εξουσία, με την ταυτόχρονη παρουσία του "ευέλικτου" Χριστόφια στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και με τον ερχομό της εποχής της προαναφερθείσας κηδεμονίας της Ελλάδας, έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για νέα καταιγιστικά και καθοριστικά πλήγματα κατά του Έθνους.  Η σημερινή συγκυρία είναι η πλέον κατάλληλη γι’ αυτούς που επιδιώκουν την περαιτέρω αποδυνάμωση του Ελληνισμού και την εκμετάλλευση με μηδαμινό κόστος (την υφαρπαγή και σφετερισμό ουσιαστικά), των φυσικών πόρων που υπάρχουν στο Ελληνικό υπέδαφος και στις Ελληνικές θάλασσες (που ήταν άλλωστε, ευθύς εξαρχής, ο αντικειμενικός στόχος).  Η τελική παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία και στην Αγγλία (η οποία παράδοση, κατά την γνωστή ομολογία των ίδιων των Αμερικανών, έγινε ανεπιτυχώς το 2004, με την "επιχείρηση" για "λύση" με βάση την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία – Δ.Δ.Ο. - του σχεδίου Ανάν),  είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολυμέτωπη επίθεση που δέχεται το Ελληνικό  Έθνος.
Οι σκοτεινές δυνάμεις της "νέας ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων" και της "Παγκοσμιοποίησης", στοχεύουν:
  1. Στον οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδας και της Κύπρου.
  2. Στην αποδυνάμωση της στρατιωτικής τους ισχύος, συνεπώς και της ικανότητας τους να δρουν αποτρεπτικά χαλώντας τα σχέδια των ιδίων και των συμμάχων τους στην περιοχή (βασικά της Τουρκίας).
  3. Την "δημογραφική καταστροφή" των δύο χωρών, για ευνόητους λόγους (κυρίως για να πετύχουν την εκρίζωση των Ελληνικών Εθνικών αποθεμάτων και την εξασθένηση των αντιστάσεων που απέμειναν).  Ήδη επιτυγχάνεται με ταχείς ρυθμούς η αποσύνθεση του Εθνικού κοινωνικού ιστού μέσω μιας "μεθοδευμένης λαθρομετανάστευσης".  Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι "δρόμοι των λαθρομεταναστών", οδηγούν στην Ελλάδα (μέσω Τουρκίας μάλιστα).
  4. Στην αποκοπή της Κύπρου από την Ελλάδα (μέσω ενός ξεπουλήματος της Κύπρου με Δ.Δ.Ο., τύπου σχεδίου Ανάν) και του αποκλεισμού της πιθανότητας χάραξης κοινής αμυντικής γραμμής αλλά και κοινών θαλάσσιων συνόρων (δια της οριοθέτησης  Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών – Α.Ο.Ζ. - που θα έβγαζαν την Τουρκία και τους συμμάχους της, εκτός του παιγνιδιού της εκμετάλλευσης των τεραστίων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου). 
Ο Ελληνισμός αιμορραγεί πλέον ακατάσχετα και οι μόνοι που δεν φαίνεται να νοιάζονται, είναι οι σημερινοί ηγέτες που επικεντρώνονται σε παιγνίδια ανάληψης της εξουσίας, ανεξαρτήτως Εθνικού κόστους.  Για να ορθοδρομήσει το Έθνος θα πρέπει προηγηθεί η κάθαρση από το υφιστάμενο πολιτικό κατεστημένο.  Μέχρι όμως να φύγουν οι ανεπαρκείς και να αναλάβουν οι άξιοι (που θα υπηρετούν μόνο τα Ελληνικά Εθνικά συμφέροντα), οι απανταχού αγανακτισμένοι Έλληνες θα πρέπει να αντισταθούν στην αφαίμαξη του Ελληνισμού από τους ξένους, εμποδίζοντας την συνέχιση των διαπραγματεύσεων (τώρα που ο Ελληνισμός είναι ευάλωτος, εξασθενημένος οικονομικά, διπλωματικά και στρατιωτικά) που στοχεύουν στο "κλείσιμο" των Εθνικών θεμάτων. 
Ζητείται επειγόντως… ΕΛΛΗΝΙΚΗ ηγεσία που θα κινήσει τα "γρανάζια της αυτοσυντήρησης του Έθνους" και θα μετατρέψει την σημερινή αδυναμία σε δύναμη αντεπίθεσης!

Η Ελλάδα υπό κατοχή (πρακτόρων ξένων χωρών και 'κλειστών' οργανώσεων...) 
 Αγαπητοί συμπολίτες, η Πατρίδα μας η Ελλάδα ευρίσκεται υπό κατοχή. Με αύξουσα επικινδυνότητα η κατοχή είναι οικονομική, πολιτική, εθνική και πνευματική.
Οικονομική κατοχή από τα ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τις ντόπιες συντεχνίες, τον διεφθαρμένο συνδικαλισμό, τις ΔΕΚΟ και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα.
Πολιτική κατοχή από το κατ' επίφαση δημοκρατικό σύστημα που στην πράξη υποθάλπει μία ανεξέλεγκτη κομματική δικτατορία με στρατιώτες της γραβάτας και του λευκού πουκάμισου, υποστηριζόμενη από τα επιστημονικώς καθοδηγούμενα μέσα μαζικής επιρροής ΜΜΕ.
Εθνική κατοχή από νεοταξικούς εθνομηδενιστές, υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης, που οδηγούν το έθνος κράτος σε αλλοτρίωση και σε συρρίκνωση.
Πνευματική κατοχή από αμοραλιστές, διαφθορείς της πνευματικής και ψυχικής υγείας των πολιτών, υποβαθμιστές της παιδείας, εκμαυλιστές της νεολαίας και αρνητές κάθε φιλόπονης έννοιας αρετής.
Τα αίτια που μας οδήγησαν έως εδώ είναι πολλά και κατά περίπτωση αν και έχουν αναλυθεί σε λεπτομέρεια εντούτοις συγκαλύπτονται από σύγχυση που δημιουργούν ο καταιγισμός με άσχετες πληροφορίες, οι ποικίλες υστερόβουλες αναλύσεις και τα αντικρουόμενα συμπεράσματα εξεταστικών δήθεν επιτροπών που η κάθε μία παρουσιάζει διαφορετική άποψη για το ίδιο θέμα.
Τα γεγονότα ξεκίνησαν με τη μεταπολίτευση όταν πολλά αιτήματα για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, ελευθερίας, μόρφωσης και υπαρξιακής ολοκλήρωσης έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης, διαστρέβλωσης των εννοιών και μετατροπής τους σε μηχανισμούς υποτέλειας και εξάρτησης.
Στην οικονομία τα αιτήματα βελτίωσης του επιπέδου ζωής δεν ικανοποιήθηκαν από την οικονομική ανάπτυξη σαν αποτέλεσμα βελτίωσης της παραγωγικότητας αλλά καλύφθηκαν από δανεισμό που σπαταλήθηκε στην ικανοποίηση ξενόφερτων καταναλωτικών συνηθειών και τρόπων διαβίωσης που προέβαλε το διεθνές εμπόριο και πολιτιστική προπαγάνδα. Συγχρόνως ξεκίνησε ένα σύστημα επιδοτήσεων χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο για την επένδυσή τους σε παραγωγικά συστήματα. Τα κομματικά ρουσφέτια αύξησαν υπέρμετρα τις προσλήψεις στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ επινοήθηκαν και επιβλήθηκαν δημοσιονομικές ανάγκες που επιβαρυμένες από τη διαπλοκή και την κατάχρηση, αύξησαν τις δαπάνες σε βαθμό μεγαλύτερο από αυτόν που δικαιολογούσε η παραγωγικότητα της χώρας και τα εξ αυτής έσοδα του κράτους. Τουναντίον, η πραγματική οικονομία συρρικνώθηκε, ενώ πολλές παραγωγικές βιομηχανικές μονάδες κοινωνικοποιήθηκαν με αποτέλεσμα να καταστούν ζημιογόνες υπό το βάρος της κομματικής τους διαχείρισης και τη λοιμική των συνδικαλιστικών αρπακτικών, που υποστήριζαν τις κομματικές ή και υστερόβουλες επιλογές σε βάρος των ίδιων των επιχειρήσεων. Σε όλα αυτά, να προσθέσουμε τις διάφορες συντεχνιακές ομάδες που συντηρήθηκαν με ευνοϊκές για αυτές συνθήκες αδειοδότησης, λειτουργίας και φορολογικών ελαφρύνσεων εις βάρος των μισθωτών και συνταξιούχων.
Όλα αυτά έγιναν δυνατά με πολιτικές αποφάσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις που διέλυσαν το κράτος και ενίσχυσαν τον κομματικό μηχανισμό. Εξαλείφθηκε κάθε έννοια αξιοκρατίας, ενώ η εξάρτηση, το ρουσφέτι και η συνδιαλλαγή έγιναν ο τρόπος επιβίωσης και κοινωνικής καταξίωσης. Η αρχοντιά του ελεύθερου παραγωγικού πολίτη που δημιουργεί επ ωφελεία του κοινωνικού συνόλου και καταξιώνεται μέσα από αυτό αντικαταστάθηκε από τη μιζέρια του διαπλεκόμενου, που όντας ανάξιος να παράγει, επιβιώνει εκμυζώντας από το δημόσιο τομέα και το κοινωνικό σύνολο. Ο αυθεντικός ζήλος για δημιουργία μετατράπηκε σε δουλικά αιτήματα δικαιωμάτων, πολλές φορές για πράγματα που δεν ανταποκρίνονται σε αντίστοιχα προσόντα.
Δυστυχώς το υπάρχον πολιτικό σύστημα με τις επιπρόσθετες απαξιωτικές ρυθμίσεις του Συντάγματος, που επέβαλε ο κομματικός μηχανισμός επέτρεπε στην εκάστοτε εξουσία να επηρεάζει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ακόμη και αυτόν του Προέδρου της Δημοκρατίας, μετατρέποντας το πολίτευμα από προεδρευομένη σε πρωθυπουργική δημοκρατία. Η κομματική αντιπαράθεση δεν επέτρεψε τη λήψη μέτρων για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και υγείας, της παραγωγικότητας του δημόσιου τομέα και της εξασφάλισης ενός λειτουργικού νομοθετικού πλαισίου. Έπρεπε να έλθουν οι δανειστές μας για να μας τα επιβάλλουν και μόνο τότε αρχίσαμε να τα διαφημίζουμε σαν αναγκαία. Τι ντροπή! Για κάθε υπόθεση υπάρχουν αντικρουόμενοι νόμοι και νομοθετικές διατάξεις που έχουν μετατρέψει το νόμο σε ιστό αράχνης, που συγκρατεί μεν τα μικρά έντομα αλλά διαπερνάται από τα μεγάλα, με αποτέλεσμα τη διατάραξη του κοινού περί δικαιοσύνης αισθήματος.
Λόγω της τραυματικής εμπειρίας της χούντας ήταν εύκολο να υποβαθμισθεί η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και να γίνει έρμαιο στις εκάστοτε επιλογές της κομματικής εξουσίας. Το φιάσκο στα Ίμια, το Μακεδονικό, οι απαιτήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο, το Κυπριακό, τα τεκταινόμενα στη Θράκη αλλά και το μεταναστευτικό, δείχνουν ότι ο ρόλος του Στρατού στις εθνικές υποθέσεις και την κατάρτιση στρατηγικών σχεδίων πέραν των καθαρά επιχειρησιακών έχει έλθει σε δεύτερη μοίρα. Το θυσιαστικό παράδειγμα των Ελλήνων αξιωματικών αλλοιώθηκε στα μάτια του έθνους από τον πλουτισμό των πολιτικών που τους έχουν υποσκελίσει. Η έννοια της πατρίδας ως νοηματική προϋπόθεση υπαρξιακής ολοκλήρωσης έχει μετατραπεί σε έννοια συνόλου ανθρώπων με κοινά συμφέροντα που μπορεί κανείς να την επιλέγει κατά το δοκούν. Η ηγεσία μας, πιστή στο νεοταξικό δόγμα του εθνομηδενισμού, της αυτοκατάργησής της και της δημιουργίας μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, οδηγεί το έθνος κράτος προς εξαφάνιση.
Η χειρότερη, όμως, μορφή κατοχής, που απειλεί την υπαρξιακή μας συνείδηση, θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά μας και αμφισβητεί τη διατήρηση των χαρακτηριστικών και των ιδιαιτεροτήτων του έθνους και της φυλής μας, είναι η πολιτιστική κατοχή. Επιβάλλεται με τη
-κατάργηση του γλωσσικού μας πλούτου,
-την παραποίηση της ιστορίας,
-την αλλοίωση της κοσμοθεωρίας και της θρησκευτικής μας παράδοσης,
-με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών και
-την προπαγάνδα αλλά κυρίως με την απαξίωση των αρετών.

Αυτά δηλαδή που μέχρι τώρα συνέβαλαν και συμβάλουν στη διατήρηση της εθνικής μας συνείδησης για δύο χιλιάδες χρόνια υπό το ζυγό πρώτα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που την μετατρέψαμε σε Ελληνική και μετά της Οθωμανικής, από την οποία απελευθερωθήκαμε με την Εθνική Επανάσταση του 1821.
Σήμερα οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους και η υποκρισία, η υστεροβουλία, το ψέμα, η αυθάδεια και η αδιαντροπιά χαρακτηρίζουν όχι μόνο τις σχέσεις των πολιτών, αλλά δυστυχώς και το δημόσιο λόγο των αρχόντων που θυσιάζεται στο βωμό της αρχομανίας και συγκαλύπτεται από τα επιστημονικά οργανωμένα μέσα μαζικής επιρροής. Η πασιφανής υποβάθμιση της παιδείας και ο εκμαυλισμός των νέων σ αυτό αποσκοπεί, στον αποπροσανατολισμό τους και τη μείωση των αντιστάσεων του έθνους μπροστά στο μεθοδευόμενο μηδενισμό του. Το είναι μας έχει αντικατασταθεί από το έχει μας και η έννοια της ελευθερίας έχει χάσει το συστατικό της υποχρέωσης και αναγνωρίζει μόνο δικαιώματα. Η υφιστάμενη αλλοίωση στην κρίση των πολιτών και της νεολαίας φαίνεται στα ευτελή αιτήματα τους που κλείνουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια για μακρές περιόδους ακόμη και στην ανακόλουθη ένταση των κινητοποιήσεων τους. Για ένα ατυχές και θλιβερό γεγονός, το οποίο προφανώς δεν ήταν προκατασκευασμένο από τον κρατικό μηχανισμό κάηκε η μισή Αθήνα το Δεκέμβριο του 2008, ενώ η εν ψυχρώ δολοφονία ενός δημοσιογράφου και μάλιστα της ερευνητικής δημοσιογραφίας πέρασε στα ψιλά γράμματα.
Συμπατριώτες, το πράγμα έχει ωριμάσει από καιρό και οι συνέπειές του είναι ήδη ορατές. Κάτι πρέπει να γίνει εδώ και τώρα με ελεγχόμενο τρόπο, πριν η ροή των εξελίξεων μας φέρει σε νέες ανεξέλεγκτες εθνικές περιπέτειες μπροστά στις οποίες η υφιστάμενη δυσκολία των οικονομικών μέτρων φαίνεται ασήμαντη. Το μέγα πρόβλημα είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα που αναπαράγει τους ίδιους ανθρώπους και την ίδια νοοτροπία της εξουσιαστικής συναλλαγής. Τα αιτήματα στις κινητοποιήσεις δεν πρέπει να είναι μόνο κατά των εν μέρει αναγκαίων, εδώ που φτάσαμε, και κοινωνικά άδικων οικονομικών μέτρων, αλλά κατά του σχεδιαζόμενου εθνομηδενισμού. Μας οδηγούν χρεοκοπημένους σε ένα σχεδιαζόμενο τραπέζι διαπραγματεύσεων όπου θα παιχθούν πολλά και σημαντικά εθνικά θέματα.
Η πρότασή μας είναι η κατάργηση της υφιστάμενης κομματικής δικτατορίας. Να γίνει ανασχεδιασμός του πολιτικού συστήματος έτσι ώστε να εξασφαλίζεται αμεσότερη δημοκρατία και να υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί που να μην εξαρτώνται από την εκάστοτε εξουσία αλλά να εκλέγονται κατευθείαν από το λαό. Σαν παράδειγμα θα μπορούσε κανείς να αναφέρει,
-Την άμεση μείωση του αριθμού των Βουλευτών.
-Την ανάδειξή τους στις εκλογικές, κατά περιφέρεια, λίστες όχι από τους αρχηγούς των κομμάτων αλλά από θεσμοθετημένα όργανα αξιολόγησής τους.
-Τη δημιουργία Γερουσίας και Προεδρίας της Δημοκρατίας τα μέλη της οποίας θα εκλέγονται από το λαό με αυξημένες αρμοδιότητες, κυρίως σε εθνικά θέματα και στον έλεγχο του στρατού.
-Τη δημιουργία ελεγκτικών μηχανισμών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που θα αποδίδει ευθύνες για την κακοδιαχείριση των εθνικών και δημοσίων θεμάτων.
-Τη σύσταση Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης που να καθορίσει το νέο σύνταγμα.

Πιστεύουμε ότι στο έθνος μας υπάρχουν άνθρωποι με τις απαραίτητες γνώσεις, την εμπειρία, τις δημιουργικές ικανότητες και κυρίως το απαραίτητο ήθος και τον ανάλογο οραματισμό, ακόμη και μέσα στα σημερινά κόμματα, για να θεσμοθετήσουν ένα νέο καταστατικό χάρτη. Αυτούς καλούμε να βοηθήσουν στην αναγέννηση του έθνους και τη σωτηρία του όχι τόσο από την οικονομική κατοχή αλλά από τη μεθοδευμένα επερχόμενη αλλοίωση και συρρίκνωσή του.
Σημ: Την επιστολή υπογράφουν 39 καθηγητές πανεπιστημίων Ελλάδας, Κύπρου, ΗΠΑ, Καναδά και Αυστραλία, καθώς και 17 ιδιώτες, επιχειρηματίες.

Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 25 Αυγούστου 2010


==========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

To μπλόκ " Στοχσμός-Πολιτική" είναι υπεύθυνο μόνο για τα δικά του σχόλια κι όχι για αυτά των αναγνωστών του...Eπίσης δεν υιοθετεί απόψεις από καταγγελίες και σχόλια αναγνωστών καθώς και άρθρα που το περιεχόμενο τους προέρχεται από άλλες σελίδες και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οποιασδήποτε φύσεως ευθύνη.