Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Απάντηση στην απορία των Χριστιανών: γιατί δεν επαναστατούμε & γιατί οι «περιούσιοι» μας ελέγχουν.

Στην μνήμη του Friedrich Wilhelm Nietzsche.

του Κώστα W.

Το άρθρο δεν δύναται να κατανοηθεί και να ερμηνευτεί από άτομα που αγνοούν την προοπτική, την οργάνωση καθώς και την ψυχολογία της κοινωνικής επανάστασης, όπως και το ανθελληνικό Χριστιανικό θρησκευτικό δόγμα που παραδόθηκε σε γραπτά και διαδόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην επαναστατημένη νέα αυτή εποχή συχνά «πέφτουμε» πάνω σε Χριστιανούς που όταν ένα καταστροφικό νομοσχέδιο τους καταδικάζει βιολογικά και κοινωνικά ή μπροστά σε μία ανθελληνική πράξη που συμβαίνει, τότε απορούν φωναχτά και δημόσια με το: (ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΜΕ;) που το συνοδεύειoυν σχεδόν πάντα με ένα (ΟΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΙ ΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΟΛΑ) έτσι κάθε φορά και δίχως να αντιλαμβάνονται φυσικά ότι αποτελούν και οι ίδιοι μέρος του όλου που αναφέρονται, η απορία τους «δένει» σαν μια βαρετή επαναλαμβανόμενη κοινοποίηση του ταραγμένου ψυχικού τους κόσμου στον οποίο και θα αναφερθώ. Ο Χριστιανός αυτός που απορεί στην πραγματικότητα αντιδρά και ξεθυμαίνει με το να απορεί δημόσια και φωναχτά!

Ποτέ αυτός ο Χριστιανός δεν ψάχνει πραγματικά την απάντηση μέσα στον εαυτό του και την θρησκευτική σκέψη που άθελα του αποδέχτηκε μικρός και συγκαταβατικά συνέχισε και συνεχίζει να ενισχύει. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω ότι σέβομαι την επαναστατική προσωπικότητα του Χριστού, αλλά κατανόησα μετά από μελέτη ότι η σκέψη του Χριστιανικού δόγματος δεν έχει σχέση με τον Χριστό, αλλά προήλθε από Ιουδαίους-αποστόλους με μεγαλύτερο τον Ιουδαίο και Φαρισαίο κατά παραδοχή-(Καινή διαθήκη 21,37)- Απόστολο Παύλο (Σαούλ), στον οποίο το Χριστιανικό δόγμα οφείλει την ύπαρξη του και ως εκ τούτου ένας και μόνο πραγματικός Χριστιανός υπήρξε και αυτός πέθανε πάνω στο σταυρό, ο Χριστός!

Από εκεί και μετά Χριστιανισμό ονομάζουμε τον συγκαλυμμένο Παυλικιανισμό τα διάφορα γραπτά που ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος ο ''Μέγας'' αυτός δολοφόνος διάλεξε και επέβαλε... (εδώ βέβαια υπάρχει το ερώτημα γιατί επέλεξε αυτά τα γραπτά και γιατί κάποιος που δεν είναι Χριστιανός τα διάλεξε για το Λαό …
Ο λόγος του είναι φανερός, ένας Αυτοκράτορας σαν τον Κωνσταντίνο που δεν δίσταζε να σκοτώσει ακόμα και συγγενείς του όταν ο θρόνος κλονιζόταν, δεν ήθελε και κάποιο επαναστατικό δόγμα και πνεύμα να κυριαρχεί στο λαό, ήθελε κάτι αντεπαναστατικό σαν δόγμα και το ευαγγελικό που αναφέρει «τά του Καίσαρος τω Καίσαρι» - (κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο) τον βόλευε καλύτερα στα σχέδια του για την μονοκρατορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας)

Χριστιανισμό θεωρητικά ονομάζουμε την οπτική γωνία του Αποστόλου Παύλου προς την ζωή - Θεό το οποίο ακόμα και σαν προοπτική (το να κάνεις την θέληση σου Θεό) είναι κάτι αρχέγονα εβραϊκό και θα το αναλύσουμε αναφορικά:

-Παύλου προς Κορινθίους Α1,20-

«Ο Θεός διάλεξε τα ανόητα πράγματα του κόσμου για να ντροπιάσει τους σοφούς, διάλεξε τα άρρωστα τα αδύναμα και τα περιφρονημένα και αυτά που δεν είναι τίποτα και να καταλύσει αυτά που είναι κάτι»

Είναι πρακτικά και θεωρητικά αδύνατο για έναν άνθρωπο που βαθιά μέσα του έχει αποδεχτεί από παιδί ότι είναι ένα «εκλεκτό τίποτα, ένας τρελός, και άρρωστος σπόρος αδυναμίας» να επαναστατήσει, ούτε καν κατά του ίδιου του του εαυτού δεν μπορεί να επαναστατήσει! Εκεί επαφίεται και ξεκινάει η κοινωνική επανάσταση (στον επαναστατημένο άνθρωπο) που θα πολεμήσει για την Γη και την Ελευθερία και γιατί πιστεύει ότι είναι Αυτός το Άτομο που μπορεί να προσφέρει Σοφία, Υγεία και Δύναμη!

Ο Χριστιανικός δογματισμός όμως δεν σταματάει εκεί αλλά εμβαθύνει και εξαφανίζει έτσι κάθε μόριο επαναστατικού ενστίκτου μέσα στον άνθρωπο.

-Κατά Μάρκον 9,47-

«Και αν σε σκανδαλίζει το μάτι σου βγάλτο, καλύτερα να μπεις με ένα μάτι στην βασιλεία του Θεού παρά αποπεμφθείς και με τα δύο σου μάτια στην γέννα του πυρός, όπου το σκουλήκι δεν παίρνει τέλος και η φωτιά δεν σβήνει»

Ο έλεγχος μέσω του φόβου ΕΔΩ και η '''αιώνια βασιλεία''' ΑΛΛΟΥ δηλαδή σαν μία κατάσταση μετά την ίδια την ζωής (την κατάσταση του θανάτου) γίνονται πλέον νόημα της ζωής … που μάλιστα πρέπει να εργάζεσαι εφ’ όρου ζωής ακόμα και αν χρειαστεί να κάνεις κακό στον ίδιο σου τον εαυτό. Όλα αυτά εκμηδενίζουν την ίδια ζωή και κάθε μορφή επαναστατικού αγώνα για ανατροπή ΕΔΩ, ρίχνοντας έντεχνα το βάρος ΑΛΛΟΥ, στην μετά θάνατον κατάσταση. Δεν μπορείς λοιπόν να επαναστατήσεις γιατί δεν πιστεύεις ότι είσαι Δυνατός και περιμένεις βαθιά μέσα σου τον παράδεισο και την δικαίωση αφού πεθάνεις, εκτός ζωής και εκτός πραγματικότητας.

Στο δεύτερο μέρος της απορίας του Χριστιανού.

(ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΙ ΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΟΛΑ;) Η απάντηση πηγάζει ορμώμενη από την προηγούμενη! Όταν εσύ ο ίδιος λοιπόν έχεις ασπαστεί βαθιά μέσα σου την Ιουδαϊκή αντίληψη ενός Θεού και ενός τρόπου ζωής εκτός πραγματικότητας τότε ο Αιώνιος Ιουδαίος κατάφερε να εισχωρήσει βαθιά στα άδυτα της Ελληνικής πολυθεϊστικής ψυχής σου, γιατί λοιπόν να μην εισχωρήσει στα ΜΜΕ, την τέχνη, την κυβέρνηση και τα κόμματα; Για την ακρίβεια θα ήταν αφύσικο και παράλογο αν δεν τα έλεγχαν ΟΛΑ οι Εβραίοι, διότι Καμία στρατιωτική κατοχή δεν μπορεί να συγκριθεί με τον θρησκευτικό έλεγχο και την φιλοσοφική επιβολή πάνω σε έναν άλλο λαό.

Σημείωση: Ο Σκοπός του άρθρου είναι να σκεφτείς να επαναστατήσεις και όχι να σε μεταφέρει από έναν μαυροφόρο δογματιστή σε έναν ασπροφόρο.


με αφορμή τα 116 χρόνια από τον θάνατο του)

Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΝΙΤΣΕ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ

«Το φιλοσοφικό μας σύστημα δεν είναι συνήθως παρά η ιστορία της καρδιάς μας» Φίχτε

«Είχα καλό ταξίδι, ναυάγησα.» Νίτσε

Ίσως, τίποτα άλλο δεν αποδίδει καλύτερα την εσωτερική του διαμάχη, την αγωνία, το ιλιγγιώδες κενό του, μετά από την απόρριψη των πάντων και την έκφραση 19 Ε. Brehier, Οι μεγάλοι φιλόσοφοι, (μεταφρ. Ε. Ανδρουλιδάκη), σελ. 287, 288 12
του μηδενισμού του, 20 όσο το ποίημά του που φέρει τον τίτλο τω αγνώστω θεώ. Ένα ποίημα που αποκαλύπτει τον κλυδωνισμό του κι ότι δεν μπορούσε ν’ αποφύγει αυτό που πολεμούσε...
Την αναζήτηση του Θεού!

Να η τελευταία αποκαλυπτική στροφή του ποιήματος του:
Να σε γνωρίσω Άγνωστε, θέλω,
Εσέ που βαθιά αγγίζεις την ψυχή μου
και διαπερνάς σαν καταιγίδα τη ζωή μου,
Εσέ, άπιαστε, συγγενή μου!
Να σε γνωρίσω να σ’ υπηρετήσω θέλω.

Ο τραγικός αρνητής του θείου, ο προφήτης του νεκρού Θεού, ήθελε να γνωρίσει τον Θεό που εκουσίως αγ νοούσε και να τον υπηρετήσει. Αυτό τα λέει όλα...

Τσινικόπουλος Δημήτριος      tsinikopoulos.org

Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ - ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ του Φρ. Νίτσε όπως παρουσιάστηκε στο βιβλιοπωλείο της Λιβαδειάς ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ με την ευκαιρία της νέας του έκδοσης (Gutenberg) από τον επιμελητή και σχολιαστή της, Ήρκο Αποστολίδη στο βιβλιοπωλείο μας στις 30 Μαρτίου 2015 (σε κάλυψη από φωτογραφική μηχανή).




Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΤΑΡΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ NIETZSCHE FRIEDRICH

Εκδότης ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ Σειρά ΑΠΑΝΤΑ ΝΙΤΣΕ 12

Μετάφραση ΣΑΡΙΚΑΣ ΖΗΣΗΣ
Συγγραφέας/Δημιουργός (Ελληνικά) ΝΙΤΣΕ ΦΡΙΝΤΡΙΧ

Το βιβλίο αυτό ανήκει στους ελάχιστους. Ίσως να μη ζει πια κανένας απ' αυτούς. Μπορεί να είναι εκείνοι που κατανοούν τον Ζαρατούστρα μου: πως θα ήταν δυνατόν να με μπερδέψουν με εκείνους για τους οποίους φυτρώνουν αφτιά που τους ακούνε σήμερα; - Εμένα μου ανήκει το μεθαύριο. Μερικοί γεννιούνται μετά θάνατον.
Τους όρους κάτω από τους οποίους με καταλαβαίνουν και με καταλαβαίνουν αναγκαστικά - τους γνωρίζω πολύ καλά. Πρέπει να είναι κανείς έντιμος μέχρι σκληρότητας στα πνευματικά πράγματα, προκειμένου να αντέξει τη σοβαρότητά μου, το πάθος μου. Πρέπει να είναι κανείς ασκημένος να ζει στα βουνά - να βλέπει κάτω του την αξιοθρήνητη, εφήμερη πολυλογία της πολιτικής και της φιλαυτίας των λαών. Πρέπει να έχει γίνει κανείς αδιάφορος, πρέπει να μη ρωτά αν η αλήθεια ωφελεί, αν αποβαίνει μοιραία... Μια προτίμηση του δυνατού ανθρώπου για ερωτήματα τα οποία κανένας δεν έχει σήμερα το θάρρος να θέσει· το θάρρος για το απαγορευμένο· ο προορισμός για τον λαβύρινθο. Μια εμπειρία που βγαίνει από επτά μοναξιές. Καινούρια αφτιά για καινούρια μουσική. Καινούρια μάτια για το απώτατο. Μια καινούρια συνείδηση για αλήθειες που έμειναν άλαλες μέχρι τώρα. Και, η θέληση για οικονομία μεγάλου στιλ: να κρατήσουμε ενωμένα μαζί τη ρώμη του, τον ενθουσιασμό του... Τον σεβασμό προς τον εαυτό του· την αγάπη για τον εαυτό του· τη μη εξαρτώμενη από όρους ελευθερία απέναντι στον εαυτό του...
Εντάξει! Μόνον αυτοί είναι αναγνώστες μου, σωστοί αναγνώστες μου, προκαθορισμένοι για αναγνώστες μου: τι σημασία έχουν οι υπόλοιποι; - Οι υπόλοιποι είναι απλώς η ανθρωπότητα. - Πρέπει να υπερέχει κανείς της ανθρωπότητας μέσω της ρώμης, μέσω του ύφους της ψυχής - μέσω της περιφρόνησης... (Από τον πρόλογο της έκδοσης)









==========================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου