Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Ένας πρωθυπουργός για τα... σκουπίδια! - Ψάχναμε για καλύτερους, μας προέκυψαν χειρότεροι!

Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους.

Για το επί δεκαετίες...θεσμικό χάος με τα σκουπίδια και τους δημοτικούς εργαζόμενους στην καθαριότητα, για το αισχρό πελατειακό αλισβερίσι κράτους και Δήμων που βάσει σχεδίου δημιούργησαν το αίσχος των...μονίμων “συμβασιούχων ορισμένου χρόνου” για να τους κρατούν σε ψηφοθηρική ομηρία, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αθώος του γενεσιουργού εγκλήματος. Το αισχρό “κόλπο”, το επινόησε το (άπιαστο, τότε, σ’ αυτά...) ΠΑΣΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του 80’, και το ακολούθησε με ευλαβική συνέπεια και η ΝΔ στις διάφορες φάσεις της... σκυταλοδρομίας για την εξουσία μεταξύ των δυο κομμάτων, με την τελευταία (επί Πάκη...) να το αποθεώνει!

Ποιο το κόλπο; Με δυο λόγια: προσλαμβάνεις εργάτες καθαριότητας. Στην πορεία τους μετατάσσεις σε θέσεις γραφείου (υπαρκτές ή ανύπαρκτες...), δημιουργείται κενό στις ανάγκες αποκομιδής των απορριμάτων, προσλαμβάνεις “εκτάκτους” με σύμβαση ορισμένου χρόνου, και όταν ο ορισμένος χρόνος λήξει επειδή οι ανάγκες δεν έχουν μειωθεί ενώ συνήθως μέρος των “εκτάκτων” είχε... γλιστρήσει κι’ αυτό σε διοικητικές θέσεις, ανανεώνεις την “έκτακτη” σύμβαση ορισμένου χρόνου, συμπληρώνοντας τα κενά με νέες “προσωρινές” προσλήψεις! Και πάει λέγοντας. Ανάλογες “διευκολύνσεις”... άνθισαν στα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας με δανεικά, για να φθάσουμε στην νεοδημοκρατική διακυβέρνηση επί Κώστα Καραμανλή και την σαγηνευτική προεκλογική εξαγγελία περί “τακτοποιήσεως 350.000 συμβασιούχων”...

Η ελάχιστη δυνατή συμβολή της Αριστεράς στην διόγκωση αυτού του αίσχους, η υποστήριξη που παρείχε αφειδώς και ολοψύχως στις... μαχητικές (και δυσώδεις) κινητοποιήσεις του κλάδου, συνήθως δυο φορές τον χρόνο, μόλις άρχιζε το καλοκαίρι και μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων! Από... ταξικό ιδεολογικό καθήκον, άσχετα αν πάντα η αντιπολιτευόμενη αριστερά γνώριζε άριστα πως στηνόταν το κόλπο και που απέβλεπε. Και τα’ φερε έτσι η μοίρα, που βολεύτηκε κι’ αυτή, με “δικούς” της, από αυτό το κόλπο. Ας πούμε, η διευθύντρια του γραφείου του πρωθυπουργού στην...
Θεσσαλονίκη, κ. Κατερίνα Νοτοπούλου, που προσελήφθη το 2012 από τον Μπουτάρη ως υπάλληλος καθαριότητας, με το κόλπο μετατάχθηκε στο διοικητικό προσωπικό και (έχουσα και τα απαραίτητα επιστημονικά προσόντα) έφθασε εκεί που είναι σήμερα...

Η ακέραιη και βαριά ευθύνη της σημερινής “κυβερνώσας αριστεράς” για το αβίωτο δράμα με τα σκουπίδια που βιώνουμε σήμερα, είναι ότι δεν έκανε τίποτε απολύτως για να βάλει τέλος σ’ ένα αίσχος της πελατειακής νοοτροπίας των “αστικών κομμάτων της διαφθοράς”. Και, όχι μόνο, αλλά φρόντισε να το... ποτίσει, να του ρίξει λίπασμα, να το αναπτύξει, αποβλέπουσα (τι άλλο;) και αυτή στην ομηρία χιλιάδων ανθρώπων, για να τους εκμεταλλεύεται ψηφοθηρικά. Το χειρότερο, μάλιστα, είναι ότι με δικές της αποφάσεις,φρόντισε να παρακάμψει κάποιες δικλείδες αποφυγής της διαιώνισης του εγκλήματος, που είχαν ψηφισθεί επί... “μνημονιακών Σαμαροβενιζέλων”. Ας πούμε, μόλις πριν λίγους μήνες, το γκουβέρνο διέταξε την Τοπική Αυτοδιοίκηση να προχωρήσει στην ανανέωση των συμβάσεων έργου των δημοτικών υπαλλήλων στην καθαριότητα, παρά το γεγονός ότι οι πάντες έλεγαν στον κ. Σκουρλέτη ότι αυτό είναι αντισυνταγματικό, και οι ανανεώσεις θα καταπέσουν στα δικαστήρια και παρά τις διαμαρτυρίες των δημάρχων ότι δεν μπορεί κουμάντο στην τοπική... “αυτοδιοίκηση”(!!!) να κάνει η κεντρική διοίκηση!

Όπως και έγινε. Ο δαιμόνιος αρμόδιος υπουργός, καθησύχαζε τους έκτακτους συμβασιούχους ότι “θα περάσει ρύθμιση”, ρύθμιση δεν...περνιέται, και πήξαμε στο σκουπίδι! Αυτή η νέα φουρνιά (εκ... μεταφοράς και εμπλουτισμένη) εκτάκτων στην καθαριότητα, είναι αποκλειστικό δημιούργημα του ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ η κυβέρνηση θα μπορούσε να τους πει “εγώ ευχαρίστως, αλλά αυτά που ψήφισαν οι προηγούμενοι δεν μου το επιτρέπουν, λυπάμαι...”, θέλετε επειδή δεν ξέρει πότε θα καταφύγει σε εκλογές και θέλει... εγκλωβισμένους σίγουρες ψήφους, θέλετε επειδή δεν αντέχει άλλες αντιλαϊκές παρεκκλίσεις από τα προεκλογικά επαναστατικά θούρια της, δεν το έκανε. Και μπλέχτηκε στα δικά της δίχτυα...

Το... θεατρικό της πρωθυπουργικής “παρέμβασης” για να σώσει την παρτίδα, η “βελτίωση” της πρότασης Σκουρλέτη από τον κ. Τσίπρα ώστε να γίνουν προσλήψεις (μέσω ΑΣΕΠ....) από το υπάρχον έκτακτο προσωπικό χωρίς όριο ηλικίας και αφού προηγουμένως “προβλεφθεί” παράταση μέχρι το 2018 των “ορισμένου χρόνου” συμβάσεων που... έχουν ήδη λήξει και η όποια παράταση είναι παράνομη(!), θα πρέπει να αποδοθεί στο... επικοινωνιακό επιτελείο των υπογείων του Μαξίμου. Που προσπαθούν να εμφανίσουν ως... γόη και σωτήρα παντός επιστητού τον μικρό Αλέξη, όχι μόνο σε 17ωρες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, αλλά και σε σκληρό μπρά-ντε-φέρ με τους ΠΟΕ-ΟΤΑτζήδες, που απειλούν την υγεία της κοινωνίας. Και τον τουρισμό...

Το κωμικό της όλης υπόθεσης, το απόλυτο γκροντέσκο είναι ότι και σε αυτό το κακοπαιγμένο θέατρο, ο μικρός Αλέξης τα έκανε μούσκεμα!

Δόξα το Θεό! Έχουμε πρωθυπουργό για τα σκουπίδια...

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Ψάχναμε για καλύτερους, μας προέκυψαν χειρότεροι!

Οι γιατροί, πρώτα προσπαθούν να διαγνώσουν την ασθένεια, και μετά επεμβαίνουν για να την θεραπεύσουν.

Στα μαθηματικά -και στην ζωή- είναι αδύνατον να λύσεις κάποιο πρόβλημα, εάν προηγουμένως δεν το έχεις καταλάβει σε όλη του την έκταση...

Απλά πράγματα. Διατυπωμένα και βιωμένα ανά τις χιλιετίες. Εμείς, όμως, “ο εξυπνότερος λαός του κόσμου” στην “καλύτερη χώρα του κόσμου” αδιαφορούμε παντελώς για τέτοιες...μπαναλιτέ! Φουσκώνουμε σαν διάνοι που αυτές τις αλήθειες τις ιχνηλάτησαν και τις επιβεβαίωσαν στην πράξη οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, και περήφανοι τις περιφρονούμε μεγαλοφρόνως!

Το βλέπουμε και στον δημόσιο βίο μας, Όχι μονάχα με τούτους, οι οποίοι έχουν αναγάγει σε τέχνη και “πραγματικότητα”, με την βοήθεια του ψεύδους και του αποπροσανατολισμού, το εθνικό μας κουσούρι, αλλά διαχρονικά και με τους προηγούμενους. Με ελάχιστες εξαιρέσεις...

Πρώτα βρίσκουν την “λύση”, ανάλογα με τα μικροκομματικά και πελατειακά συμφέροντά τους, και...μετά περιγράφουν και διατυπώνουν το πρόβλημα κατά τρόπο που να δικαιολογεί και να αναδεικνύει την “λύση” που σκαρφίστηκαν.! Ε. Δεν είναι ν' απορείς που με τέτοιες “πολιτικές” τα προβλήματα (από τα καθημερινά και ασήμαντα, μέχρι τα μείζονα και τα επιτακτικά) όχι μόνο δεν λύνονται αλλά σωρεύονται και διογκώνονται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε όταν την ύστατη στιγμή επιβάλλεται ν' αντιμετωπισθούν, η λύση τους είναι γεωμετρικά δαπανηρότερη και επαχθής. Ο χρόνος που αγοράζεται με τις τσαπατσοδουλειές, στο τέλος πληρώνεται στο πολλαπλάσιο.

Πόσα χρόνια συντηρείται, αναπαράγεται και δεν λύνεται το πρόβλημα με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα και τις...θεσμικές ενιαύσιες απεργίες τους; Η οριστική και σύγχρονη διαχείριση των απορριμάτων με όρους περιβαλλοντικούς, όπως γίνεται σ' ολόκληρη την Ευρώπη;Η γάγγραινα των “συμβασιούχων”; Η φοροδιαφυγή; Το λαθρεμπόριο καυσίμων και τσιγάρων;Το ανέλεγκτο της παραβατικής δράσης των τσιγγάνων; Η παράξενη και πανύποπτη ανοχή του κράτους στους “γνωστούς-άγνωστους” που αναβαθμίσθηκαν σε “αναρχικούς” και “αντιεξουσιαστές”; Το “άβατο” του ... αυτόνομου κράτους των Εξαρχείων, που με τους σημερινούς φωστήρες απέκτησε (εκτός από...ΚΕΠ!) και την βούλα επισημοποίησης του από την κυβέρνηση; Η καταστροφική, αδιέξοδη και αντιπαραγωγική “επιδοματική πολιτική” στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (αντί να υπάρξει δίκαιο ενιαίο μισθολόγιο, με επιβράβευση της παραγωγικότητας), με αποτέλεσμα να θεσπισθεί μέχρι και... “επίδομα έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία”(!!!) σε κάποιο κλάδο, το οποίο στην συνέχεια διεκδίκησαν και με “εργατικούς αγώνες” πέτυχαν και οι άλλοι κλάδοι;

Δεν έχει τελειωμό η απαρίθμηση των διαχρονικών παθογενειών αυτής της χώρας, που κατέληξε αντί να έχουμε ένα σύγχρονο και λειτουργικό κράτος, να μας αντιμετωπίζει όλος ο κόσμος ως “αποτυχημένο κράτος”. Οι κατά καιρούς κρίσεις που αντιμετωπίζουμε ως κράτος και κοινωνία, είναι απότοκοι της ανικανότητας (στην ουσία άρνησης...) της πολιτικής εξουσίας να λάβει μέτρα εκσυγχρονισμού και εξορθολογισμού. Και το σημερινό αδιέξοδο που βιώνουμε εν απογνώσει, δεν είναι παρά το προϊόν πολλών τέτοιων απανωτών κρίσεων. Που επισωρεύτηκαν και κατέληξαν στην παρακμή την οποία δεν ξέρουμε πως να την παλέψουμε...

Εδώ βρισκόμαστε. Στο μη παρέκει. Κι' αν για κάτι πρέπει να ενοχοποιηθούν και ενοχοποιούνται οι σημερινοί, είναι ότι ενώ ήταν περιγεγραμμένο και δεδομένο μέχρι την παραμικρή πτυχή του το τεράστιο πρόβλημα που παρέλαβαν και το γνώριζαν, οι ιδεοληψίες τους που περιφρονούν την πραγματικότητα, οι εμμονές τους, η εξουσιομανία τους, ο “στόχος” να κερδίσουν τον...Γ΄ γύρο του Εμφυλίου και να εγκαταστήσουν καθεστώς, τους οδηγούν -μας οδηγούν- στον όλεθρο...

Άκουγα τον υπουργό Οικονομίας κ. Παπαδημητρίου, να κομπάζει για τα “επιτεύγματα” της κυβέρνησης, την... επερχόμενη ανάπτυξη, τα θετικά στοιχεία της οικονομίας (;) και να επικαλείται τον Γενικό Διευθυντή του ESM κ. Ρέγκλινγκ, ο οποίος εκτίμησε (τίποτε περισσότερο...) ότι η Ελλάδα θα εκδώσει ομόλογα πριν την λήξη του προγράμματος. Γιατί, όμως, δεν σχολίασε και την εκτίμηση του κ. Ρέγκλινγκ, ότι το εξάμηνο της “διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη το 2015, κόστισε στην χώρα 100 δισεκατομμύρια ευρώ; Γιατί δεν αναφέρθηκε στην “επιτυχία” της κυβέρνησης (και προεκλογική της υπόσχεση) ότι θα πατάξει την φοροδιαφυγή, ενώ βλέπουμε μόνο είναι η υπερφορολόγηση των συνήθων “ηλιθίων”. Δεν κατηγορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ τους προηγούμενους ότι δεν εκμεταλλεύθηκαν τις περιώνυμες “λίστες” των φοροφυγάδων, τα “στικάκια” και τα CD, αλλά προστάτευσαν τους πλούσιους; Ωραία, δυόμιση χρόνια κυβερνάνε, οι σημερινοί, τι έκαναν; Κάποια πρόστιμα μερικών δεκάδων εκατομμυρίων και... πάπαλα;

Γιατί τόσα ψέμματα, τέτοια διαστροφή της πραγματικότητας, τέτοια... “μίμηση σπουδαία και τελεία...” της ανικανότητας των προηγούμενων επί δεκαετίες, και μάλιστα στην νιοστή; Πελατειακή νοοτροπία, έχουν και τούτοι δω, και μάλιστα στην πιο διαστροφική εκδοχή της: θέλουν να “πελατοποιήσουν” τους ντεσπεράντος, καλλιεργώντας τους ταξικό μίσος “βαράμε περισσότερο τους πλούσιους!” (η τακτική της εξίσωσης επί τα χείρω...), και ταυτόχρονα κανακεύουν τους δεδομένους “ισχυρούς” (συνδικαλιστές, δημοσίους υπαλλήλους που απολαμβάνουν μονιμότητας, κομματικό απαράτ κ.λ.π.) κρατώντας τους σε δυναμική ομηρία. Και δημιουργώντας την δική τους διαπλοκή, αποπειρώμενοι και μεθοδεύοντας τον δικό τους καθεστωτικό έλεγχο της ενημέρωσης. Φυσικά, εις βάρος του συνόλου της κοινωνίας... Και βεβαίως, χωρίς να φταίνε “αυτοί”-πάντα φταίνε “οι άλλοι”!

Το (βλακώδες και απαράδεκτο...) “επιχείρημα” των Πολάκηδων, Καμμένων, Μπαλαούρων, Μπαλάφηδων κ.λ.π., ου μην αλλά και των “σοβαρών” της συγκυβέρνησης, “γιατί οι άλλοι ήταν καλύτεροι;”, τους γυρίζει μπούμερανγκ και μάλιστα πιο επικίνδυνο. Γιατί, εκτός από την σύγκριση, υπάρχει και η πρωτογενής κρίση. Και από το “οι άλλοι ήταν καλύτεροι”, αναδύεται η απάντηση, “εσείς είσθε χειρότεροι...”

ΘΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ| iefimerida.gr

=====================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου