Η θέση που συστηµατικά και συστηµικά αναπαράγεται ότι η Καρυστιανού δεν είναι πολιτικός, δεν γνωρίζει από πολιτική και άρα καλά θα κάνει να µείνει στον µη πολιτικό αγώνα της (γιατί όχι και στην κουζίνα της;) είναι αναχρονιστική και επικίνδυνη. Μας γυρίζει στην εποχή που δικαίωµα να γίνουν πολιτικοί είχαν µόνο όσοι γνώριζαν καθαρεύουσα και «µιλούσαν τη γλώσσα των υπηρεσιών και του κράτους». Σήµερα την εγκαλούν γιατί δεν γνωρίζει και δεν µιλάει τη γλώσσα της πολιτικής, πρακτικά δηλαδή ότι δεν ανταποκρίνεται σε ελιτίστικα κριτήρια ή στις προϋποθέσεις της οικογενειοκρατίας.
Φυσικά ούτε οι καλές προθέσεις ούτε η ανιδιοτέλεια φτάνουν για να πετύχει ένα πολιτικό εγχείρηµα. Το δε επιχείρηµα της τιµιότητας και του ηθικού πλεονεκτήµατος (τα οποία έτσι κι αλλιώς θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητες προϋποθέσεις για την άσκηση πολιτικής) µπορούν πολύ εύκολα να µετατραπούν σε άλλοθι της αναποτελεσµατικότητας. Το παράδειγµα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που οδηγήθηκε σε απραξία και δεν κατάφερε να λύσει σοβαρά κοινωνικά προβλήµατα κραδαίνοντας ως άλλοθι το «ναι, αλλά έχουµε το ηθικό πλεονέκτηµα» είναι πρόσφατο και χαρακτηριστικό.
Η ευγενής αφετηρία της κ. Καρυστιανού, η τιµιότητα και η πίστη της στη µάχη κατά της διαφθοράς είναι καλές προϋποθέσεις αλλά δεν οδηγούν σε λύση διά αυτοµατισµού. Αντιθέτως, η αντιµετώπιση της πολιτικής στο πλαίσιο της παντοδυναµίας του ροµαντισµού, η ηµιµάθεια που οδηγεί στην αυτάρκεια και ο βολονταρισµός που µεταφράζεται αυθαίρετα σε επιταγή της κοινωνίας µπορεί να οδηγήσουν σε οπισθοδρόµηση.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν έρχεται από µακριά, αλλά µπορεί να χαράξει τον δρόµο της στην πολιτική και είναι καθαρά δική της επιλογή αν θα πάει µακριά ή (στο κακό σενάριο) θα ρίξει τον κόσµο που την πίστεψε σε απογοήτευση µαζί µε τη χώρα. Η διεκδίκηση πολιτικού ρόλου από την Καρυστιανού, επειδή της αναγνωρίζονται συγκεκριµένα κίνητρα που συναντούν την αγωνία και την αγανάκτηση του κόσµου, µπορεί να ταράξει το πολιτικό σύστηµα. Το πιο εµφανές πιθανό αποτέλεσµα είναι ότι θα σαρώσει τους µικροµέγαλους της πολιτικής (Ανδρουλάκη, Τσίπρα) και θα ξαναµοιράσει την τράπουλα. Αν το ζητούµενο της µάνας των Τεµπών είναι η εφάπαξ επιτυχία που θα της πιστωθεί προσωπικά, τότε πέτυχε. Αν οραµατίζεται κάτι άλλο, τότε τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται στη δοξαστική του έκφραση.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν έρχεται από µακριά, αλλά µπορεί να χαράξει τον δρόµο της στην πολιτική και είναι καθαρά δική της επιλογή αν θα πάει µακριά ή (στο κακό σενάριο) θα ρίξει τον κόσµο που την πίστεψε σε απογοήτευση µαζί µε τη χώρα. Η διεκδίκηση πολιτικού ρόλου από την Καρυστιανού, επειδή της αναγνωρίζονται συγκεκριµένα κίνητρα που συναντούν την αγωνία και την αγανάκτηση του κόσµου, µπορεί να ταράξει το πολιτικό σύστηµα. Το πιο εµφανές πιθανό αποτέλεσµα είναι ότι θα σαρώσει τους µικροµέγαλους της πολιτικής (Ανδρουλάκη, Τσίπρα) και θα ξαναµοιράσει την τράπουλα. Αν το ζητούµενο της µάνας των Τεµπών είναι η εφάπαξ επιτυχία που θα της πιστωθεί προσωπικά, τότε πέτυχε. Αν οραµατίζεται κάτι άλλο, τότε τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται στη δοξαστική του έκφραση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
To μπλόκ " Στοχσμός-Πολιτική" είναι υπεύθυνο μόνο για τα δικά του σχόλια κι όχι για αυτά των αναγνωστών του...Eπίσης δεν υιοθετεί απόψεις από καταγγελίες και σχόλια αναγνωστών καθώς και άρθρα που το περιεχόμενο τους προέρχεται από άλλες σελίδες και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οποιασδήποτε φύσεως ευθύνη.