Στο σημερινό επεισόδιο θα μιλήσουμε για:
Στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της επικράτειας του Ήλιου εκτείνεται ένα από τα πιο ασυνήθιστα περιβάλλοντα που έχουν ποτέ μετρηθεί άμεσα από την ανθρώπινη τεχνολογία.
Πολύ πέρα από τις τροχιές των πλανητών, όπου το ηλιακό φως φτάνει ήδη ως μια μόλις αντιληπτή λάμψη, χιλιάδες φορές ασθενέστερη από ό,τι στη Γη, και η πυκνότητα της ύλης πέφτει σε σχεδόν αδιανόητα χαμηλά επίπεδα, τα διαστημικά σκάφη Voyager συνάντησαν μια περιοχή πλάσματος με εκπληκτικά υψηλή θερμοκρασία.
Τα όργανα επί του σκάφους κατέγραψαν τιμές που κυμαίνονταν από περίπου 30 000 έως 50 000 κέλβιν.
Η ανακάλυψη αυτή αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη για τους επιστήμονες.
Τα δεδομένα όχι μόνο ανέτρεψαν προηγούμενες προβλέψεις, αλλά ανάγκασαν επίσης τους ερευνητές να επανεξετάσουν το πώς πραγματικά φαίνεται το εξωτερικό όριο του Ηλιακού Συστήματος και ποιες φυσικές διεργασίες λαμβάνουν χώρα στο όριο μεταξύ του διαστρικού χώρου και της επιρροής του Ήλιου.
Οι μετρήσεις αυτές κατέστησαν δυνατές χάρη στο πρόγραμμα Voyager.
Πρόκειται για ένα από τα πιο φιλόδοξα, αλλά ταυτόχρονα και μακροβιότερα επιστημονικά προγράμματα στην ιστορία της εξερεύνησης του διαστήματος. Το 1977 η NASA εκτόξευσε δύο διαστημικά σκάφη - το Voyager 1 και το Voyager 2.
Η αρχική τους αποστολή ήταν η μελέτη των εξωτερικών πλανητών κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά σπάνιας διάταξης των πλανητών, η οποία επέτρεπε την αξιοποίηση βαρυτικών βοηθημάτων.
Χάρη σε αυτό, ένα μόνο σκάφος μπορούσε να επισκεφθεί αρκετούς πλανήτες κατά τη διάρκεια μιας αποστολής, χρησιμοποιώντας τη βαρύτητά τους για να αλλάξει τροχιά και να αυξήσει την ταχύτητά του.
Η ιδέα ενός τέτοιου ταξιδιού προερχόταν από μια παλαιότερη σύλληψη γνωστή ως Grand Tour. Αυτή προέβλεπε την αξιοποίηση μιας ιδιαίτερης διάταξης των πλανητών στο Ηλιακό Σύστημα, η οποία εμφανίζεται μόνο μία φορά περίπου κάθε 176 χρόνια.
Η κατάλληλη διάταξη των τροχιών επέτρεπε τον σχεδιασμό μιας πορείας που περνούσε διαδοχικά κοντά από αρκετούς αέριους γίγαντες, χωρίς την ανάγκη κατανάλωσης τεράστιων ποσοτήτων καυσίμου.
Κατά την επόμενη δεκαετία, τα διαστημικά σκάφη Voyager πραγματοποίησαν μια σειρά ιστορικών διελεύσεων κοντά από τον Δία, τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα.
Κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων, μετέδωσαν στη Γη χιλιάδες εικόνες καθώς και τεράστιες ποσότητες επιστημονικών δεδομένων. . . .
Οι πληροφορίες αυτές άλλαξαν πλήρως την κατανόηση των εξωτερικών πλανητών και των δορυφόρων τους, αποκαλύπτοντας δυναμικές ατμόσφαιρες, πολύπλοκα συστήματα δακτυλίων και απροσδόκητα ενεργούς παγωμένους κόσμους.
Οι ανακαλύψεις που έγιναν από τα Voyager άλλαξαν οριστικά την πλανητική επιστήμη και εγκαινίασαν μια νέα εποχή στη μελέτη του Ηλιακού Συστήματος. Κατά τη διέλευση κοντά από τον Δία το 1979, τα σκάφη πραγματοποίησαν μια σειρά από πρωτοποριακές ανακαλύψεις.
Μία από τις πιο εντυπωσιακές ήταν η ανίχνευση ενεργών ηφαιστείων στον δορυφόρο Ιώ. Ήταν το πρώτο φαινόμενο αυτού του είδους που παρατηρήθηκε ποτέ εκτός της Γης.
Οι παρατηρήσεις αυτές έδειξαν ότι ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές του Ηλιακού Συστήματος μπορούν να υπάρχουν εξαιρετικά δυναμικοί και γεωλογικά ενεργοί κόσμοι.
Τα σκάφη κατέγραψαν επίσης την πολύπλοκη δομή των δακτυλίων του Δία και παρείχαν λεπτομερή δεδομένα σχετικά με τη γιγάντια μαγνητόσφαιρά του.
Ήταν η πρώτη φορά που οι επιστήμονες μπόρεσαν να μελετήσουν με τέτοια ακρίβεια το μαγνητικό περιβάλλον του μεγαλύτερου πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος και να κατανοήσουν την κλίμακα των διεργασιών που λαμβάνουν χώρα στο περιβάλλον του. Το επόμενο στάδιο της αποστολής ήταν η μελέτη του συστήματος του Κρόνου.
=====================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
To μπλόκ " Στοχσμός-Πολιτική" είναι υπεύθυνο μόνο για τα δικά του σχόλια κι όχι για αυτά των αναγνωστών του...Eπίσης δεν υιοθετεί απόψεις από καταγγελίες και σχόλια αναγνωστών καθώς και άρθρα που το περιεχόμενο τους προέρχεται από άλλες σελίδες και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οποιασδήποτε φύσεως ευθύνη.