την πραγματικότητα, ο τρόπος ενημέρωσης που, αν δεν κρύβει, παρουσιάζει τη μισή αλήθεια, η ευμετάβλητη πλειοψηφία που ακολουθεί τον ισχυρό, η άποψη που διαμορφώνεται από τις ψεύτικες ανάγκες.
Και μέσα σε όλα αυτά ένας άνθρωπος που φωνάζει «δείτε καθαρά» και δεν τον ακούν, διότι αυτός που φωνάζει είναι μειοψηφία, διότι η αλήθεια είναι εναντίον του πρόσκαιρου συμφέροντος τους κι ας είναι αυτό το συμφέρον καταστροφικό για την ίδια τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους.
Αλλά αυτός έστω και μόνος συνεχίζει και θα συνεχίζει να αγωνίζεται.
Πάνω από 140 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Νορβηγός Έρικ Ίψεν έγραψε ένα θεατρικό έργο το οποίο θα μπορούσε να έχει γραφεί και σήμερα. Διότι οι αλήθειες του είναι τόσο διαχρονικές όσο και οι κοινωνίες των ανθρώπων.
Νίκος Σερβετάς
Η υπόθεση του έργου και σύντομο βιογραφικό σημείωμα του Έρικ Ίψεν, παρουσιασμένα από την Μαριλιάννα Μιχαλιτσιάνου
Σε μια επαρχιακή πόλη της Νορβηγίας όπου τα νεόκτιστα δημόσια λουτρά αποτελούν αποτελούν την πιο σημαντική πηγή εισοδήματος, ένας γιατρός κάνει μια ανακάλυψη που απειλεί να τινάξει στον αέρα το όλο εγχείρημα. Το γεγονός αυτό τον φέρνει αντιμέτωπο με όλες τις τοπικές μορφές εξουσίας που επιχειρούν με διάφορους τρόπους να πλήξουν την αξιοπιστία του γιατρού.
Το έργο πραγματεύεται το πως η αληθινή επιστημονική γνώση καταπνίγεται ή ποδηγετείται από όσους εκμεταλλεύονται την εξουσία για ίδιο όφελος, ενώ παράλληλα αναδεικνύει το πόσο μοναχικός είναι ο αγώνας για την αλήθεια και την ελευθερία.
Το έργο διασκευάστηκε και για τον ελληνικό κινηματογράφο το 1972 με τον Ν. Κούρκουλο στο ρόλο του γιατρού από όπου και το thumbnail της εκπομπής μας.
«Ο Εχθρός του Λαού» (1882) του Ερρίκου Ίψεν είναι ένα κλασικό θεατρικό έργο που πραγματεύεται τη σύγκρουση ηθικής και οικονομικού συμφέροντος.
Ο γιατρός Τόμας Στόκμαν ανακαλύπτει ότι τα ιαματικά λουτρά της πόλης, πηγή
τουριστικού εισοδήματος, είναι μολυσμένα. Η προσπάθειά του να αποκαλύψει την αλήθεια τον φέρνει σε ρήξη με την τοπική κοινωνία και τον δήμαρχο αδελφό του, μετατρέποντάς τον σε αποδιοπομπαίο τράγο. - Ηθική έναντι Συμφέροντος: Ο Στόκμαν εκπροσωπεί την απόλυτη αλήθεια και την ηθική ευθύνη, ενώ ο αδελφός του και η κοινωνία προτάσσουν το οικονομικό όφελος (κέρδος από τα λουτρά).
- Η «Δικτατορία» της Πλειοψηφίας: Ο Ίψεν ασκεί δριμεία κριτική στην αντιδημοκρατική πλειοψηφία, η οποία απορρίπτει την αλήθεια επειδή απειλεί τα συμφέροντά της.
- Ο «Εχθρός» και ο «Δυνατός»: Ο τίτλος είναι ειρωνικός. Ο γιατρός, απομονωμένος, γίνεται «εχθρός», αλλά ο Ίψεν υποστηρίζει ότι «ο δυνατότερος άνθρωπος στον κόσμο είναι εκείνος που στέκεται πιο μόνος».
- Διαχρονικότητα: Το έργο παραμένει επίκαιρο, αναδεικνύοντας τη διαφάνεια, τον κυνισμό της εξουσίας και την ευθύνη του ατόμου απέναντι στο κοινό καλό.
Το έργο αποτελεί μια σφοδρή κριτική στην υποκρισία της κοινωνίας και στη διαφθορά που κρύβεται πίσω από την «ευημερία».
=====================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
To μπλόκ " Στοχσμός-Πολιτική" είναι υπεύθυνο μόνο για τα δικά του σχόλια κι όχι για αυτά των αναγνωστών του...Eπίσης δεν υιοθετεί απόψεις από καταγγελίες και σχόλια αναγνωστών καθώς και άρθρα που το περιεχόμενο τους προέρχεται από άλλες σελίδες και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οποιασδήποτε φύσεως ευθύνη.