Η πιο βαριά αλήθεια πονάει Ο Καποδίστριας δεν απέτυχε. Απορρίφθηκε. [ Γιατί «Σάρωσε» η Ταινία για τον Καποδίστρια; ]

Σταύρος Καλεντερίδης: Πώς εξηγείται η τεράστια εμπορική επιτυχία της ταινίας "Καποδίστριας" του Γιάννη Σμαραγδή;

👉 Γιατί έσπευσαν οι πολίτες να την δουν σε πείσμα των ιδεοληπτικών "ταγών"

👉  Το τρίπτυχο Ελευθερία – Ανεξαρτησία – Δημοκρατία του Κυβερνήτη σε αντιδιαστολή με τον κοινοβουλευτισμό

👉  Τα βαθύτερα μηνύματα της ταινίας

Τι δεν λένε εύκολα τα σχολικά βιβλία:

Αρνήθηκε συνειδητά να γίνει “σωτήρας'', ''μονάρχης” της Ευρώπης ως Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (ο πρώτος μη Ρώσος στην ιστορία)

Του προτάθηκε ανώτατη ευρωπαϊκή εξουσία σε διάφορες μορφές και αρνήθηκε. Όχι από ταπεινοφροσύνη, αλλά γιατί θεωρούσε ότι όποιος κυβερνά χωρίς πνευματική νομιμοποίηση, γίνεται τύραννος.

Δεν δολοφονήθηκε μόνο για πολιτικούς λόγους, αλλά γιατί δεν εκβιαζόταν.

Ολοι λενε “οι Μαυρομιχαλαίοι”, “τα κόμματα”, “οι ξένες δυνάμεις”. Όλα ισχύουν μερικώς. Το πιο βαθύ όμως ήταν άλλο.

Δεν είχε προσωπικά συμφέροντα

Δεν είχε περιουσία στην Ελλάδα

Δεν χρωστούσε σε κανέναν

Αυτό τον έκανε αδύνατο να ελεγχθεί.

Στην Ευρώπη της εποχής, αυτό ήταν κόκκινο πανί.

Ηξερε ότι θα τον σκοτώσουν. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι είχε προειδοποιηθεί. Του πρότειναν να φύγει. Του ζήτησαν να πάρει φρουρά. Αρνήθηκε. Όχι από αφέλεια. Αλλά γιατί πίστευε ότι αν ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας φοβηθεί, το κράτος γεννιέται φοβισμένο. Αυτό είναι στάση μάρτυρα, όχι απλού πολιτικού.

Η πιο βαριά αλήθεια πονάει

Ο Καποδίστριας δεν απέτυχε. Απορρίφθηκε. Η Ελλάδα της εποχής ήθελε προστάτες όχι αυστηρό πατέρα. Οχι άνθρωπο που λέει “όχι” Και αυτό αν το σκεφτουμε λιγο μοιάζει πολύ επίκαιρο..

Η φράση του όχι η πιο γνωστή αλλά από τις πιο αποκαλυπτικές ‘’η ελευθερία χωρίς αρετή και δικαιοσύνη καταντά νέα τυραννία’’ είναι συνταρακτική όχι γιατί είναι σοφή αλλά γιατί εξηγεί γιατί δεν μπορούσε να επιβιώσει.

Και ηταν φράση επικίνδυνη γιατι την εποχή εκείνη οι Μεγάλες Δυνάμεις μιλούσαν για ελευθερίες. Οι ντόπιοι προύχοντες μιλούσαν για δικαιώματα και όλοι μιλούσαν για Σύνταγμα. Ο Καποδίστριας όμως λέει κάτι άλλο: Χωρίς εσωτερικό ήθος, το σύνταγμα είναι απλώς χαρτί

Αυτό: