του Νίκου Κοτζιά
Μια αδύνατη πλευρά του ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση ήταν η υποκατάσταση της Πολιτικής από την επικοινωνία.
Η αντίληψη ότι η πραγματικότητα δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο.
Οτι το κύριο είναι να προβάλλει κανείς περίτεχνα μια επικοινωνιακή εικόνα στην οποία μπορούν να περνάνε μηνύματα κενότητας.
Με αυτή την ουσιαστικά απολίτικη θέση οδηγήθηκε το ΠΑΣΟΚ του Γ.Παπανδρέου σε αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες (εκλογές 2004, ευρωεκλογές 2004, δημοτικές εκλογές 2006, εθνικές εκλογές 2007).
Μόνο όταν εγκαταλείφτηκε αυτή η αντίληψη και ο Παπανδρέου προχώρησε στη διατύπωση μιας πολιτικής Κοινωνικά Δίκαιης, έδωσε στρατηγικό όραμα στην Δημοκρατική Παράταξη και ονομάτισε συμμάχους και εχθρούς, τότε και μόνο τότε πήρε τα πάνω της η Δημοκρατική Παράταξη.
Κέρδισε την εμπιστοσύνη του κόσμου. Ο Γ.Α.Παπανδρέου νίκησε στο εσωκομματικό δημοψήφισμα στο ΠΑΣΟΚ και με τον απόηχο όλων αυτών κέρδισε τις ευρωεκλογές και τις εθνικές εκλογές του 2009.
Στην πορεία, όμως, προς τις εκλογές του 2009, πείστηκε ότι η πορεία προς τη νίκη οφείλετο στην επικοινωνία και όχι στην πολιτική.
Από δε το καλοκαίρι του 2009, διάταξε το όλο σύστημα γύρο του με βάση αυτό το κριτήριο.
Διάταξε με την οποία ξεκίνησε την κυβερνητική του θητεία.
Η άσκημη κατάσταση της οικονομίας και η ολόπλευρη κρίση της χώρας απαιτούσαν πολιτικό στρατήγημα, σχεδιασμό, διάταξη δυνάμεων.
Η επικοινωνία δεν αρκούσε.
Ως απάντηση στις νέες ανάγκες, η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, ανέσυραν από το «Μουσείο της Αποτυχίας» την λογιστική υπέρ των λίγων άνομων συμφερόντων και της ξένης τοκογλυφίας. ...




















