Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Κουβέλης: Το καταγέλαστο αδιέξοδο της κυβέρνησης

Οι κυβερνήσεις, κατά κανόνα, «ανασχηματίζονται» όταν αρχίζουν να καταρρέουν από τα αδιέξοδά τους…
Κάθε ανασχηματισμός αποτελεί ένα ταχυδακτυλουργικό τρικ εξαπάτησης του λαού. Είναι μια ταχυδακτυλουργία που επιχειρεί να υποκαταστήσει τη χρεοκοπημένη κυβερνητική πολιτική με τα πρόσωπα, φορτώνοντας σ’ αυτά τους «κακούς» χειρισμούς, συνακόλουθα καλλιεργώντας νέες αυταπάτες…
Ο τωρινός ανασχηματισμός του Τσίπρα υπερβαίνει και αυτό το ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα απάτης, το ισοπεδώνει κυριολεκτικά.

Εδώ και μόνο η επιλογή ενός προσώπου, του Φώτη Κουβέλη, αποτελεί το κυρίαρχο σύμπτωμα της χρεοκοπημένης και καταρρέουσας κυβέρνησης…

Ο συμβολισμός και μόνο αυτού του προσώπου καταγράφει τελεσίδικα ΟΧΙ μόνο τα αδιέξοδα και τη σύγχυση κατάρρευσης αυτής της κυβέρνησης, αλλά και το καταγέλαστο αυτής της κατάρρευσης: Τον πανικό της αλαζονικής ηλιθιότητας…

Ο Φώτης Κουβέλης έχει κερδίσει(!) την ιστορική στάμπα του ακραίου «αριστερού» νεοφιλελεύθερου, του «ήρεμου» πολιτικάντη («σοβαρό» τον πλάσαρε στο παρελθόν το κατεστημένο) που είχε τη «χρήσιμη ιδιότητα», να είναι κλειστός προς τα Αριστερά και πολύ ανοικτός προς τα Δεξιά!!!

Το 1989, συγκυβερνήτης με τη δεξιά του μητσοτακισμού: Ακραίος νεοφιλελευθερισμός…


Μετά «ξεκόλλησε» και από την ευρωκομμουνιστική ηχώ στην Ελλάδα (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ), για να δημιουργήσει το ΑΣΤΙΚΟ «αριστερό» κατασκεύασμα της ΔΗΜΑΡ…

Κατασκεύασμα που νομιμοποίησε και στήριξε τα πρώτα κατοχικά Μνημόνια και ιδιαίτερα την κυβερνητική μοχθηρία της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου!!!

Αυτοί οι ιστορικοί συμβολισμοί …ανύψωσαν τον Κουβέλη σε επίλεκτη και πολύ χρήσιμη μονάδα του σύγχρονου φασισμού (4ο Ράιχ), τέτοια που γέννησε και σκέψεις να προωθηθεί στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας…

Φυσικά όλα αυτά τα συσσωρευμένα και ακραία νεοφιλελεύθερα καμώματα του «αριστερού» πολιτικαντισμού, κατέγραψαν τον Κουβέλη, στη συνείδηση του ελληνικού λαού, ως σύμβολο ΟΧΙ μόνο ΑΠΑΤΗΣ, αλλά και καταγέλαστο…

Αυτό το καταγέλαστο σύμβολο της ΑΠΑΤΗΣ και του κατοχικού ραγιαδισμού, υπουργοποίησε ο Τσίπρας…

Αποτυπώνοντας, έτσι, τα έσχατα όρια της κυβερνητικής χρεοκοπίας και κατάρρευσης, αλλά και της πρωθυπουργικής μωρίας…

Και όταν η «πλάκα παθαίνει την πλάκα της» (όπως εύστοχα παρατηρεί ο Στάθης στο σημερινό του κείμενο), τότε γένεσαι βορά της πλάκας…

Το άρθρο του Στάθη εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2018/03/blog-post_2.html

Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη

Ζαλάδα

Υπάρχουν μερικά πράγματα με τα οποία δεν μπορεί να κάνεις ούτε πλάκα. Παθαίνει και η πλάκα την πλάκα της. Για σάτιρα, ούτε λόγος να γίνεται – σάτιρα δεν είναι να ξεβρακώνονται οι κλόουν.

Με την υπουργοποίηση Κουβέλη έχει γονατίσει απ’ τα γέλια το διαδίκτυο! Κατάφερε ο Τσίπρας να κάνει τον Φώτη

τον πιο πολυτραγουδισμένο υπουργό από την εποχή του Γουλιμή!

Ο κ. Κουβέλης υφιστάμενος του κ. Καμμένου! – το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, τα τηγανιτά στους Έλληνες και τα ψητά στους Τούρκους. Κάθε πολιτικός

που ορκίζεται υπουργός σε μνημονιακή κυβέρνηση γίνεται, θέλει δεν θέλει, ορκισμένος εχθρός του λαού. Ε, ακόμα κι αυτό ο Τσίπρας μπόρεσε να το διακωμωδήσει.

Συχνά λέμε ότι με ορισμένα απ’ όσα κάνουν οι πολιτικοί σ’ αυτήν τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας οι σκιτσογράφοι σηκώνουν τα χέρια τους ψηλά

και κινδυνεύουν να χάσουν τη δουλειά τους (όταν δεν φροντίζουν για αυτό οι ψοφοδεείς εξουσιαστές). Σε περιπτώσεις όμως όπως του κυρ Φώτη, δράση αναλαμβάνει το λαϊκό θυμικό, εμείς περισσεύουμε. Κι αν η λόγια σάτιρα έχει τις πειθαρχίες της, η λαϊκή φλέβα καρναβαλίζει και κανιβαλίζει αδίστακτα (και υγιέστατα). Κρεμάει κουδούνια στους τενεκέδες και τους περιφέρει στον γάιδαρο καβάλα (τ’ ανάποδα) – ως άλλα καθάρματα προς εξιλέωσιν της θεϊκής οργής, όταν

κι αυτή ακόμα δεν μπορεί να αντέξει τέτοιους θεομπαίχτες!

Όμως αυτό που με παραξενεύει (και για το οποίο, ομολογώ, δεν έχω απάντηση) είναι το νόημα, ο σκοπός αυτής της κίνησης Τσίπρα. Είναι γνωστό ότι ο Τσίπρας μπορεί να υστερεί σε πολλά, κρίσιμα και θεμελιώδη, αλλά στους ιντριγκοπολιτικαντισμούς είναι ασίκης και γαζής. Γιατί λοιπόν

οδήγησε το πανελλήνιο να ξεσπάσει σε ομηρικούς γέλωτες με την ανάκληση εξ εφέδρων (πολύ εφέδρων) του κυρ Φώτη; Η προσωρινότης του πράγματος ενόψει δομικού ή προεκλογικού ανασχηματισμού δεν εξηγεί το μπουρδοειδές των συντελουμένων. Το ίδιο επίσης δεν εξηγεί το εν λόγω μπουρδοειδές και

η πιθανή πρόθεση του Τσίπρα να καθηλώσει τον πάγκο του στον πάγκο και να δείξει στους συντρόφους του ότι αυτός είναι ο μάστερ του παιχνιδιού και πάσα άλλη ιντριγκοκατάσταση παυσάτω! Όσες πολύπλοκες σκέψεις και να κρύβονται (αν έγιναν) πίσω από την υπουργοποίηση Φώτη, το αποτέλεσμα υπήρξε «υπολοχαγός Νατάσα» – ήτοι άμα τω ακούσματι, ο Φώτης στο πυροβολικό, έντρομη η τουρκιά την έκανε άρον άρον για την κόκκινη μηλιά.

Περίεργον! Ο Τσίπρας μας έχει συνηθίσει στις κωλοτούμπες, στη γελοιοποίηση της Αριστεράς, μας έχει συνηθίσει στα ψέματα και τον κυνισμό του, στις θεατράλε μεγαλοστομίες και τις βρώμικες δουλειές, αλλά όχι και

σε τέτοιες καταγέλαστες κινήσεις που προδίδουν ότι ακόμα και ο πολιτικαντισμός είναι ενίοτε γυμνός. Το πολύ της αλαζονείας

γεννάει καταισχύνη; ή ήδη «μας πήρε η κάτω βόλτα, όμορφή μου Παναγιώτα»;…

=====================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου