Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Ελπίζω να θυμάστε την κατάργηση και συγχώνευση φορέων του δημοσίου τομέα που έχει δρομολογηθεί από τις 25 Φεβρουαρίου του 2009.
Εντάξει, τότε είχαμε τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση, υπήρχαν και…
λεφτά και η τότε αντιπολίτευση προτίμησε να δρομολογήσει εκλογές για να
μας σώσει.
Μετά ήλθε η ώρα της μεγάλης σωτηρίας, κατέφθασε η τρόικα και πλέον οι
συγχωνεύσεις αποτέλεσαν αδιαφιλονίκητο τμήμα του μνημονίου.
Και ξεκίνησε η προβολή του σίριαλ. Με τελευταίο – αλλά προφανώς όχι έσχατο – το επεισόδιο της Παρασκευής, 30 Μαρτίου.
Τότε, λέει, η αρμόδια Διυπουργική Γνωμοδοτική Επιτροπή ξανασυζήτησε
το θέμα, υπό την προεδρία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης (που δεν θα
ξαναπολιτευτεί, για να μην ξεχνιόμαστε) Θ. Πάγκαλου και τη συμμετοχή των
υπουργών, Π. Καψή, Δ. Ρέππα, Π. Γερουλάνου και Ν. Σηφουνάκη, ενώ στη
συνεδρίαση συμμετείχαν επίσης ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, Σ.
Λύτρας, καθώς και οι γ.γ. Δ. Στεφάνου, Ευ. Μπεργελέ, Ηλ. Πλασκοβίτης,
Ηλ. Πεντάζος, Ι. Οικονομίδης και Ι. Ιωαννίδης.
Όπως μάθαμε, αυτή ήταν πιθανότατα (γιατί ποτέ δεν ξέρεις) η τελευταία της συνεδρίαση πριν από τις εκλογές.
Και, όπως επίσης μάθαμε, την απασχόλησαν (λέμε τώρα):
Η κατάργηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και του
Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Θεσσαλονίκης
και καθορισμός με νόμο της μεταφοράς των αρμοδιοτήτων τους.
Η κατάργηση του Ινστιτούτου Οικονομίας Κατασκευών και μεταφορά των αρμοδιοτήτων του στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
Η συγχώνευση του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ) με το Ολυμπιακό
Αθλητικό Κέντρο Αθηνών (ΟΑΚΑ) ή με το Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου
Κοσμά.
Η κατάργηση του Εθνικού Ιδρύματος Μελετών Θεόδωρος Κολοκοτρώνης «Ο Γέρος του Μοριά».
Η κατάργηση της Διεθνούς Ακαδημίας Ελευθερίας (ΔΑΕ).
Η περιπέτεια – πάντα υπό την εποπτεία του κ. Πάγκαλου – διαρκεί από
τον Σεπτέμβριο του 2010 – αν και η πρώτη προσπάθεια (που έπεσε στο κενό)
έγινε το 1992. ...