Η επιστήμη της Επανάστασης μας διδάσκει ότι τα αυθόρμητα κινήματα
μαζών που εκφράζουν τη λαϊκή διαμαρτυρία, είναι αδύνατο να μετεξελιχθούν
σε επαναστατική δύναμη αν λείπει η κοινή και αποδεκτή από όλους ηγετική
δύναμη που θα τα μεταβάλει σε συγκεκριμένη και πειθαρχημένη δύναμη
κρούσης με συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και συγκεκριμένα προγράμματα.
Χωρίς αυτή τη μετεξέλιξη όσο μεγάλος κι αν είναι ο όγκος και το πάθος
των αυθόρμητων αλλά σκόρπιων και δίχως εσωτερική δομή και σύνδεση
διαδηλωτών, τα κινήματα αυτά αποτελούν εύκολο στόχο για την Εξουσία και
τα συγκροτημένα με στρατιωτική πειθαρχία όργανά της, εφοδιασμένα με όλα
τα μέσα βίας από τα γκλομπ και τα δακρυγόνα έως τα όπλα, ακόμα και τα
κανόνια (όπως τα χρησιμοποίησαν στην Ινδία οι Βρετανοί κομματιάζοντας το
τεράστιο πλήθος).
Το Κίνημα των Αγανακτισμένων Πολιτών το δημιούργησε από τη μια μεριά η πρωτοφανής συμπεριφορά της Κυβέρνησης με μια σειρά απεχθείς, αντεθνικές και αντιλαϊκές ενέργειες και από την άλλη η έλλειψη ουσιαστικής αντίδρασης από τις παραδοσιακές-φιλολαϊκές-προοδευτικές δυνάμεις. Δηλαδή ενώ η Κυβέρνηση χτυπούσε με δύναμη 100 μονάδων, οι δυνάμεις αυτές απαντούσαν με 10. Αυτό το κενό των 90 μονάδων ήρθαν να καλύψουν οι απλοί πολίτες, εξ ου και η σφοδρή τους αντίθεση ακόμα και με τα κόμματα της Αριστεράς, απέναντι στα οποία αισθάνθηκαν εγκαταλελειμμένοι, εάν όχι και προδομένοι. ...
Το Κίνημα των Αγανακτισμένων Πολιτών το δημιούργησε από τη μια μεριά η πρωτοφανής συμπεριφορά της Κυβέρνησης με μια σειρά απεχθείς, αντεθνικές και αντιλαϊκές ενέργειες και από την άλλη η έλλειψη ουσιαστικής αντίδρασης από τις παραδοσιακές-φιλολαϊκές-προοδευτικές δυνάμεις. Δηλαδή ενώ η Κυβέρνηση χτυπούσε με δύναμη 100 μονάδων, οι δυνάμεις αυτές απαντούσαν με 10. Αυτό το κενό των 90 μονάδων ήρθαν να καλύψουν οι απλοί πολίτες, εξ ου και η σφοδρή τους αντίθεση ακόμα και με τα κόμματα της Αριστεράς, απέναντι στα οποία αισθάνθηκαν εγκαταλελειμμένοι, εάν όχι και προδομένοι. ...















