Ας προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε σώας τα φρένας
στο σκηνικό της σχιζοφρένειας που έχει στηθεί.
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη,
Και κατ’ αρχήν, ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά:
Πρώτον, ο Γ. Παπανδρέου ουδέποτε διανοήθηκε να παραιτηθεί. Δεν το ήθελε μέχρι την τελευταία στιγμή και δεν θα το αποδεχθεί ποτέ. Ακόμη και τώρα, που οδηγήθηκε σε μια ιδιότυπη παραίτηση, φρόντισε να κρατήσει στα χέρια του το κόμμα του και να κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο. Όπως ο Μεγάλος Ναπολέων στην Αγία Ελένη, όπως ο Καντάφι – για να μην χρησιμοποιήσω παραδείγματα από την Ιστορία του 20ού αιώνα.
Το μαρτυρά η συνεχής εκ μέρους του επανάληψη της φράσης που τις τελευταίες μέρες έγινε κλισέ, «δεν είμαι γαντζωμένος στην καρέκλα», «το τελευταίο που με νοιάζει είναι η καρέκλα», «δεν με ενδιαφέρει αν δεν ξαναεκλεγώ», «ποτέ μου δεν είδα την πολιτική ως επάγγελμα» - αν και δεν έχει ασκήσει κανένα άλλο επάγγελμα…
