του Νίκου Κοτζιά,
Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού είναι πεπεισμένη και το έχει μάθει πάνω στο πετσί της ότι η ακολουθούμενη πολιτική είναι άδικη, ενώ περικλείει πολλούς κινδύνους για το μέλλον κάθε εργαζομένου και της οικογένειάς του.
Και, όμως, η δυναμική του κινήματος ενάντια στην πολιτική παράδοσης της χώρας στις ξένες δυνάμεις καθώς και της συνεχιζόμενης ανακατανομής πλούτου, δείχνει μια κάμψη, κάποια σημεία κόπωσης.
Ο κύριος λόγος κατά τη γνώμη μου είναι η αίσθηση ότι αυτή η πολιτική δεν είναι άμεσα ανατρέψιμη.
Στη βάση αυτής της ενστικτώδικης εκτίμησης, πολλοί συμπολίτες μας προτάσσουν άλλες ενέργειες, όπως
α) να περισυλλέξει ο καθένας τις δυνάμεις του ώστε να αντέξει τα επερχόμενα,
β) να επιδιώξει ατομικές λύσεις στα προβλήματά του, όπως σε μεγάλο βαθμό έχει μάθει εδώ και δεκαετίες στην ελληνική κοινωνία της συνενοχής,
γ) να περιμένει πότε θα παρουσιαστεί ή έστω διαμορφωθεί ένα πειστικό υποκείμενο με το οποίο θα έχει περιθώρια νίκης.
Σημαντικό ρόλο σε αυτές τις αμφίσημες διαθέσεις πολλών πολιτών παίζει το γεγονός ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αποσιωπούν τις όποιες υπάρχουσες εναλλακτικές λύσεις. ...



















