Γράφει ο Δευκαλίων
Θα σταθούμε για λίγο ακόμα στην θέση που διατύπωσε ο
Δευκαλίωνας στο προηγούμενο άρθρο του. Στην απεμπόληση από την πλειοψηφία της μεσαίας τάξης της χώρας του πατριωτικού και ριζοσπαστικού ρόλου που έπαιξε στην νεότερη Ελληνική Ιστορία.
Αναλυτικά…
Η μεσαία τάξη της χώρας από την εποχή της επανάστασης του 1821 ήταν ο πρωταγωνιστής και πρωτοπόρος των πατριωτικών και κοινωνικών αγώνων. Άμεση συνέπεια η συμμαχία Μεσαίων και Λαϊκών στρωμάτων, που ήταν στερεή και συνεχής, ενώ διασφάλιζε την κοινωνική ειρήνη.
Περίτρανη απόδειξη: Ας ανατρέξουμε στις πιο μαύρες ημέρες των μετά-εμφυλιοπολεμικών χρόνων, όταν η τρομοκρατία και η βία της ακροδεξιάς είχαν τον πρώτο λόγο στην καθημερινή πολιτική πρακτική. Η μεσαία τάξη πιστή στον πατριωτισμό και ριζοσπαστισμό αντέδρασε στηρίζοντας εκλογικά προοδευτικές λύσεις, ενάντια στη θέληση του μετά-εμφυλιοπολεμικού παρακράτους.
Η ανάδειξη του Στρατηγού Πλαστήρα στην διακυβέρνηση της χώρας και τα μέτρα ειρηνεύσεως που αυτός προσπάθησε να εφαρμόσει, ήταν μία πειστική και τελικά όπως αποδείχθηκε αποτελεσματική απάντηση. Έτσι, τα λαϊκά στρώματα που είχαν ταχθεί κατά της διάρκεια της ξένης κατοχής πλειοψηφικά με την κομμουνιστική αριστερά, βρήκαν τον χρόνο και τον χώρο να αναπνεύσουν πολιτικά και οικονομικά από τις διώξεις των παρακρατικών της άκρας δεξιάς.
Απέναντι σ’ αυτήν την συμμαχία μεσαίας-τάξης και λαϊκών στρωμάτων βρίσκονταν πάντα το κυρίαρχο εγχώριο πολιτικοοικονομικό πλαίσιο, που αντιπροσώπευε πάντα τις πιο αντιδραστικές πολιτικοκοινωνικές θέσεις και προωθούσε τα συμφέροντα της προστάτιδων δυνάμεων στο εσωτερικό της χώρας.
Αυτή όμως η πολιτική συμπεριφορά της μεσαίας τάξης άλλαξε άρδην την τελευταία χρονική περίοδο. Η μεσαία τάξη της χώρας απεμπόλησε τον...