Γράφει ο Γιώργος Σαρρής
Έριξα μια ματιά σε αυτήν την έκθεση της Μc Kinsey που έγινε κατα παραγγελία του ΣΕΒ και του Δασκαλόπουλου, σε συνεργασία με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και την Τράπεζα της Ελλάδος...
Μιλούσε για κάποιο πλάνο με μόνιμους και σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης 3% ως το 2020, για θέσεις εργασίας και άλλα τετοια αισιόδοξα. Τι απαιτούσε;
Τα γνωστά..."Ελαστικότητα", "ευελιξία", και κινητικότητα στην εργασία, "απελευθέρωση" επαγγελμάτων, μείωση του κόστους εγασίας με στόχο την ανταγωνιστικότητα και φυσικά "κίνητρα" και φορολογικές ελαφρύνσεις. Τα γνωστά και αποτυχημένα.
Το πρώτο που έχω να πώ είναι πως ακόμα κι αν ένα τέτοιο σχέδιο είχε κάποια λογική, το ΑΕΠ που θα δημιουργούσε θα ήταν στο μεγαλύτερο κομμάτι του άχρηστο και κούφιο για την οικονομία, αφού μέσα του δεν θα είχε κάποια σοβαρά φορολογικά έσοδα. Ειναι ακριβως ίδια περίπτωση με το κομμάτι που προέρχεται από το περίφημο ευεργετικό εφοπλιστικό κεφάλαιο που κι αυτό απολαμβανει όλων των ειδών τα "κίνητρα" και τις ελαφρύνσεις. {Μας έλεγαν αν θυμάστε ξανα πριν λίγες μέρες για τα πολλά δις που προσφέρουν οι εφοπλιστές στο ελληνικό ΑΕΠ. Ξέχασαν να μας πουν όμως πως αυτά τα πραγματι πολλά δις προσφέρουν φορολογικά λιγότερα από όσα τα παράβολα των μεταναστων αφου είναι σχεδόν αφορολόγητα!). ...


























