Οι γητευτές των κυμάτων στη νέα Μεταπολίτευση...

Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη 

Συγχώρα με. Δεν γνώριζα -και πώς άλλωστε να 'ξερα, με δεδομένη την απουσία όποιας σχέσεως μαζί του- ότι υπήρχε ειδικός λόγος επιλογής της συγκεκριμένης φωτογραφίας για το προφίλ του στο facebook, όταν απλά στην κοινοποιούσα. Πίστευα ότι την χρησιμοποίησε χάριν του γνωστού συμβολισμού του καβαλικέματος ή λόγω της διάθεσής του να καταδείξει την αγάπη του για τα περήφανα, πανέμορφα και καθαρά άλογα. Εκείνος, όμως, με διέψευσε. Άδραξε την ευκαιρία και με αφορμή, γνωστοποίησε εμμέσως πώς φαντάζεται εαυτόν. Οραματίσου κι εσύ τώρα, τη στιγμή που το "ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω" θα σηκώσει λίγο κύμα και θα λείπει ο κυματοθραύστης στην προβλήτα. Ποιός θα το ιππεύσει ωσάν επιδέξιος σέρφερ; H απάντηση στην αναζήτηση του ικανού ιππέα, βρίσκεται εδώ: βλ. σχετικό.

Το ξέρεις αυτό το "εδώ". Είναι αυτό που έχει απολέσει κάθε σχέση με την πραγματική έννοια του blogging και χρησιμοποιείται κανονικότατα σαν εργαλείο προπαγάνδας. Έμμισθα ή άμισθα δεν γνωρίζω, αλλά το αποτέλεσμα είναι μια φθηνιάρα προβοκάτσια με άρωμα μιας άλλης εποχής. Μια εποχής που ο φανατισμός και η εμμονή είναι κύρια χαρακτηριστικά, συνδυασμένα με την υστερόβουλη χρήση του πατριωτισμού. Μιας εποχής αραχνιασμένης, όπου απουσιάζει ολάκερα ένα όποιο ίχνος ισοβαρούς αντιμετώπισης προσώπων και καταστάσεων. Κι, όμως, ο νομικός επιστήμων δεν δίστασε να υπογράψει και να "δωρίσει" κείμενό του σ' αυτόν τον ιστότοπο. Καβάλα, λοιπόν, στην ιστιοσανίδα του, με τη χρήση φίλιου σαμαριού, έγραψε έναν αχταρμά. Ένα κείμενο που η προσβολή προσώπων υπό την ασφάλεια της έμμεσης αναφοράς είναι έκδηλη. Όπως έκδηλη είναι και η προσπάθειά του σωρευτικά να καταδείξει τις όποιες εγκυκλοπαιδικές γνώσεις του. Μια αράδα που δεν θα λεγες ότι προσφέρει κάτι νέο ή κάτι μη ειπωμένο για δημόσια συζήτηση και προβληματισμό. Δεν ...

Ποιος θα ιππεύσει το κύμα;

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Αν η κοινωνική ευαισθησία είναι το μέτρο που μετράς το «προοδευτικό» στίγμα κάποιου, τότε το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται δεξιότερα της Θάτσερ, χωρίς βέβαια ούτε ίχνος του εθνικού τσαμπουκά της και δίχως δράμι ανάπτυξης. 

Με το ίδιο γράδο, το πιο ευλύγιστο κορμί της πολιτικής, ο θαυμαστής του Ψινάκη, βρίσκεται λίγο πριν από τον τοίχο, λίγο μετά την Μαρία Αντουανέτα και ώμο με ώμο με τον Αουγκούστο Πινοτσέτ. Δεξιότερα, ανάμεσα σε αυτόν και κολλητά στον τοίχο (πίσω από τον οποίο ζουν ο Παττακός κι η Αρσακειάς του Κορυδαλλού, ο ολετήρας της Κύπρου) είναι η κόρη του πατέρα της. Εκτός από την κοινωνική αναλγησία, η οικογενειοκρατία και ο βίος στις πολιτικές «κάμαρες», της δίνουν ένα άρωμα πούρας λατινοαμερικάνικης ακροδεξιάς, απλώς χωρίς κανένα ψευτοπατριωτικό επίχρισμα. Διότι εκεί, στις όχθες του Αμαζονίου και του Ορινόκου, η Ακροδεξιά είχε και έχει τα εξής βασικά χαρακτηριστικά: πρόθυμη να φέρνει πίσω το ξυλάκι που της πετάνε οι ξένοι, κοινωνικά σκληρή κι ανελέητη, στα λόγια υπέρ της ελεύθερης οικονομίας, στην πράξη συνεργός σε μια ολιγοπωλιακή αρπάγη πάνω στο λαό. Φαμίλιες και κολλητοί. Έχουν κι εκεί συμμαθητές, βλέπετε.

Αν δε μετρήσουμε την στάση αυτού του θηλυκού πολιτικού κλώνου του Παπανδρέου και στα εθνικά θέματα, τότε κατατάσσεται κάπου ανάμεσα στην τάση του συχωρεμένου του ΣΥΡΙΖΑ, που λέγεται «ΡΟΖΑ» και σε αυτόν τον τύπο που βάλανε στην ΔΕΘ ο κωπηλάτης και οι χαρωποί σοσιαλνεοφιλελεύθεροι του.

Και τώρα τί λοιπόν; Οι ηγεσίες των περισσότερων συνδικάτων έκαναν ασκήσεις πυκνής τάξεως και λογχομαχίας και πήγανε σπίτι τους.

Το ΠΑΜΕ και οι μετά τις 11 π.μ. γκεριγιέρος του ιμιτασιόν Τσε Γκεβάρα της Κουμουνδούρου, ποθούν αυτό που δεν λένε ανοιχτά: την καταστροφή της μεσαίας τάξης. Να καταστραφούν οι μαγαζάτορες κι οι μικροεπιχειρηματίες, π.χ. του τουρισμού και του εμπορίου, ώστε να προλεταριοποιηθούν και να μπουν στην …

Ανδρέας Παπανδρέου: ο τελευταίος ηγέτης

του Άρη Δαβαράκη

Ο Σημίτης με την Δάφνη περίμεναν ν' ανάψει το πράσινο ανθρωπάκι για να περάσουν απέναντι την Πατριάρχου Ιωακείμ, ο ήλιος έλαμπε, κι εγώ καθόμουν με δικούς μου ανθρώπους και κουβεντιάζαμε στο “Top’s”, Παρασκευή μεσημεράκι. Αυτή η εικόνα, του Σημίτη με την Δάφνη στην Πατριάρχου Ιωακείμ να περιμένουνε το πράσινο κουβεντιάζοντας (γελαστοί) μεταξύ τους και με τους δύο φρουρούς που τούς «προστάτευαν» (λες και διέσχιζαν εχθρική πολεμική ζώνη η περιοχή υψηλού κινδύνου), είναι η φλασιά που περίμενα μέρες.

Με αυτή την εικόνα, αυτόματα, είναι σαν να τραβάω τα δυό χαρτιά που ελευθερώνουν την κολλημένη μου πασιέντζα: Ενας ρήγας κούπα και, καπάκι, ένας βαλές σπαθί. Τι έγινε με τον Σημίτη; Τι έχουμε εναντίον του; Γιατί εξαφανίστηκε έτσι ξαφνικά απ' το τοπίο και δεν τον κουβεντιάζουμε καν, αυτόν που κυβέρνησε την Ελλάδα για εννιά σχεδόν χρόνια, τα πιό πλούσια, τα πιό χλιδάτα, αυτά με τα ακατάσχετα χρηματιστήρια και την περιβόητη «ελεύθερη οικονομία», τα δάνεια, τις κάρτες, τα Cayenne και τους πισινόκηπους, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την Γιάννα Αγγελοπούλου, τα διακοποδάνεια, την ΟΝΕ, τα πανάκριβα σκάφη στο Ιόνιο και το Αιγαίο, τη σεμνή τελετή με το κλαδί της ελιάς, τα δισεκατομμύρια δανεικά ευρώ στα παραφουσκωμένα πορτοφόλια, τούς αστακούς στο Φισκάρδο, τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τούς χιλιάδες νέους ενθουσιώδεις εθελοντές ενός ευοίωνου μέλλοντος, την Ελλάδα που είχε ξαφνικά αναστηθεί και έλαμπε, «ηγέτης» πια των Βαλκανίων και «εργοδότης» των φτωχών μεταναστών που την κατέκλυζαν γεμάτοι ελπίδες;

Και ο Καραμανλής, πεντέμισι χρόνια πρωθυπουργός, γιατί σιωπά με τόση επιμονή; Γιατί δεν τολμά να ανοίξει το στόμα του και να απαντήσει στούς επικριτές του, να μας εξηγήσει τι έγινε, σε μας τουλάχιστον, τους φίλους και ψηφοφόρους του που τον στηρίξαμε με χίλια; Πώς μας αφήνει ακάλυπτους και χωρίς επιχειρήματα;  Γιατί δεν δίνει μια έντιμη ζωντανή συνέντευξη σε κάποιο ΜΜΕ, και στο internet ακόμα αν δεν τον «παίζουν» οι ιδιοκτήτες της ενημέρωσης ή δεν τους εμπιστεύεται, να εξηγήσει στον ελληνικό λαό,

Έτσι δεν είναι Κύριε Πρόεδρε; Πείτε μας, μην μας κρατάτε σε αγωνία!

http://remember6may.blogspot.com/

 Στις 18 Ιουνίου, όταν ακόμη συζητιόταν να επιβληθούν τα μέτρα για το ασφαλιστικό-εργασιακό καθεστώς με Προεδρικό Διάταγμα, ο Πρόεδρος Παπούλιας συναντήθηκε με τον Λοβέρδο. Και στη συνάντηση εξέφρασε, λέει, εμμέσως πλην σαφώς τη διαφωνία του με το Προεδρικό Διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις. Παρέπεμψε όμως στο Σύνταγμα, που δεν του επιτρέπει να αρνηθεί την υπογραφή. Μάλιστα, ωραία, Eσύ ό,τι πεις…
Έλα ντε, όμως, που τελικά, όπως όλοι γνωρίζουμε, τα μέτρα πέρασαν ως νόμος με τις 159 ψήφους (ΠΑΣΟΚ + Ντόρα + Κιλτίδης). Άρα… εφόσον πλέον πρόκειται για Νόμο και όχι για Προεδρικό Διάταγμα, ο Πρόεδρος δικαιούται να το αναπέμψει στη Βουλή, έτσι δεν είναι; Πόσο μάλλον που τουλάχιστον κάποια άρθρα του κρίθηκαν αντισυνταγματικά. Οπότε, κοντός ψαλμός αλληλούια: ο Πρόεδρος, που είναι κοινωνικά ευαίσθητος (γι’ αυτό και άφησε «να διαφανεί η διαφωνία του», σωστά;), αλλά κυρίως είναι γνωστός για την προσήλωσή του στους Θεσμούς, το Σύνταγμα, την Προστασία του Πολιτεύματος κ.λπ. κ.λπ., θα τους το στείλει πίσω.

ΑΔΕΔΥ: "Η κυβέρνηση, μπροστά στο στόχο της να περάσει τα αντιασφαλιστικά μέτρα, περιφρονεί το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας, αλλά και τις σχετικές γνωμοδοτήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, που έχουν κρίνει τις σχετικές διατάξεις αντισυνταγματικές".
Μα, τι λένε οι άνθρωποι; Πού ζουν; Άλλωστε και ο κ. Καρατζαφέρης δεν είπε ότι θεσμοί όπως το "ανεξέλεγκτο" Συμβούλιο της Επικρατείας είναι αναχρονιστικοί; Αμάν πια μ' αυτές τις εμμονές στο Σύνταγμα και τους παρεμφερείς αναχρονισμούς!
ΥΓ: Ο Κύριος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας θα το υπογράψει το Αντισυνταγματικό Έκτρωμα; Ε; Μήπως μετά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παίρνει σειρά αυτός για να του πούμε κι εμείς οι ταπεινοί υπήκοοι τη γνώμη μας;

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η εκπροσώπηση των νέων σήμερα... υπάρχει άραγε τέτοια δυνατότητα;

Η εκπροσώπηση των νέων και η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή της νεολαίας στα κέντρα λήψης των αποφάσεων αποτέλεσε επί σειρά ετών πάγιο αίτημα το οποίο διατυπωνόταν από πολλούς διαφορετικούς φορείς όπως σύλλογοι νέων, σύλλογοι φοιτητών και πολιτικές νεολαίες. 

Η εκπροσώπηση αυτή έχει περάσει από διάφορα στάδια με τη δημιουργία θεσμών όπως το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας (Ε.ΣΥ.Ν.), τα Δημοτικά Συμβούλια Νέων (ΔΗ.ΣΥ.Ν.) και τα Νομαρχιακά συμβούλια Νέων (ΝΟ.ΣΥ.Ν.). Το Ε.ΣΥ.Ν. συνεχίζει να υφίσταται μέχρι τις μέρες μας αν και είναι κοινή παραδοχή ότι δεν επιτελεί τον ρόλο του και κυρίως δεν αποτελεί όργανο, γνήσιας αντιπροσώπευσης της νεολαίας ολόκληρης της χώρας. Τα ΔΗ.ΣΥ.Ν. αντικαταστάθηκαν πριν από λίγα χρόνια από τα Τοπικά Συμβούλια Νέων (ΤΟ.ΣΥ.Ν.) ενώ τα ΝΟ.ΣΥ.Ν. καθώς και το τότε συντονιστικό όργανο τους η Κεντρική Ένωση Δημοτικών και Νομαρχιακών Συμβουλίου Νέων (ΚΕ.ΔΗ.ΝΟ.ΣΥ.ΝΕ.) καταργήθηκαν. Παρά το γεγονός ότι προβλεπόταν η εκ νέου λειτουργία τους, υπό άλλο νομικό πλαίσιο, αυτό δεν συνέβη ποτέ και ως θεσμοθετημένες δομές εκπροσώπησης της νεολαίας έμειναν, επί της ουσίας, μόνο τα ΤΟ.ΣΥ.Ν.

Βάλαν τις πρόωρες εκλογές να…φυλάνε τα πρόβατα;

ΕΔΩ τα στοιχεία επαφής

Οι γνωστές φημολογίες για εκλογές αναφέρουν ως «χρυσή ευκαιρία» την διεξαγωγή τους ταυτόχρονα με τις Περιφερειακές.
 

Το ΠΑΣΟΚ θα βρει ένα ΣΥΝ διασπασμένο στα δυο και μια ΝΔ διασπασμένη στα τρία.

Το πρώτο κόμμα θα λάβει το bonus των δέκα (10) εδρών, ενώ οι εκλογές θα γίνουν με…«λίστα».

Όλα καλά μέχρι εδώ.

Το ερώτημα είναι ΠΟΙΟΣ διαρρέει αυτές τις φημολογίες και για ΠΟΙΟΝ σκοπό;

Διαβάσαμε όλοι την δήλωση του ΥΠΟΥΡΓΟΥ Δικαιοσύνης Χαρ. Καστανίδη όπου έμμεσα προτρέπει για πρόωρες εκλογές.

Το ερώτημα είναι αν η δήλωση ήταν αυθόρμητη ή αν είχαν προηγηθεί σχετικές συζητήσεις εντός «στενού Κυβερνητικού Κύκλου»

Και το ΠΑΣΟΚ είναι πράγματι σε τόσο καλή κατάσταση ώστε να μην φοβάται τίποτε; 

Εδώ έχουμε να πούμε πολλά.

Είναι απορίας άξιο αν η «βάση» του ΠΑΣΟΚ δεχθεί μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να ξαναστηρίξει την προσπάθεια του ΓΑΠ γνωρίζοντας ότι ΟΛΑ όσα του είπε τον Οκτώβρη του 2009 ήταν ΨΕΜΑΤΑ.

Μα θα μου πείτε…και τα…γκάλοπ;

Θα έλεγα να το αφήσουμε στην άκρη αυτό το κεφάλαιο. Πρόκειται για πονεμένη ιστορία…

Οικονομική ανταρσία, λέγεται αυτό... (βλ. Ράχες Ικαρίας) και έπειτα ακολουθεί κοινωνική εξέγερση

Κλιμάκιο της ΣΔΟΕ το έβαλε στα πόδια για να γλιτώσει το λιντσάρισμα (ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ)

Αντί να φάνε τσάμπα τα ψαράκια τους -ως συνηθίζεται
- οι υπάλληλοι του ΣΔΟΕ έτρεχαν να γλιτώσουν τη ζωή τους...

Δεν είναι δυνατόν οι εφοριακοί , πολλοί απο τους οποίους , σύμφωνα με τις τελευταίες αποκαλύψεις , δεν έμπαιναν στον κόπο να υποβάλλουν καν φορολογικές δηλώσεις, να κάνουν σαν "λυσσασμένοι" προκειμένου φορτώσουν πρόστιμα για να εισπράξουν τα bonus που τους υποσχέθηκε η κυβέρνηση.

Η λαϊκή οργή όταν ξεσπάσει δύσκολα μπορεί να μαζευτεί ας το έχει κατά νου η κυβέρνηση προτού δούμε πολύ άσχημες εξελίξεις και εικόνες σαν κι αυτήν.

Αφορμή για το σχόλιο αυτό είναι μια υπόθεση που έλαβε χώρα στις Ράχες, ένα χωριό στην Ικαρία. Πήγαν λοιπόν εκεί τρεις υπάλληλοι του ΣΔΟΕ να κάνουν ελέγχους και να κόψουν πρόστιμα, αλλά έφυγαν ως φαίνεται έφυγαν απο εκεί κακήν – κακώς.

Μια ομάδα 50 ατόμων, κυρίως καταστηματάρχες άρχισαν να τους βρίζουν και σχεδόν τους προπηλάκισαν λέγοντάς τους ότι δεν υπάρχει ευρώ στην τσέπη τους, η κατάστασή τους είναι τραγική, οπότε δεν μπορεί να έρχονται και να ψάχνουν να βρούν αφορμή για πρόστιμα στους μικρο επαγγελματίες που παλεύουν να για επιβιώσουν. ...

Γιάννης Καψής: Να καταδικαστεί ο Πάγκαλος, υπόλογος ενώπιον των Ελλήνων (Δεν είναι σήμερα δα και η πρώτη φορά που εξαπατάται ο ελληνικός λαός ...μάλλον η τρόικα είναι...μια νέα αρχή δοσιλογισμού)

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Οι σικέ κινητοποιήσεις των εργατοπατέρων συνδικαλιστών... (Όταν όμως θα αποφασίσει το ορμητικό λαϊκό κύμα της αγανάκτησης να διαμαρτυρηθεί... τότε να δούμε όλους αυτούς τους βολεμένους...)

"ΙΕΡΑ ΤΟΤΕΜ" ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ...(και ένα "ποτ πουρί" δημοσιευμάτων αφιερωμένο στην ιερή "πάρτη" τους)

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΙΚΑΣ (καφενείο)

«…Με τροποποίηση του υπηρεσιακού κανονισμού, η οποία ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2008, προβλέφθηκε ότι όσοι υπηρέτησαν ως μετακλητοί υπάλληλοι στα κόμματα ή στον πρόεδρο και στους αντιπροέδρους της Βουλής αποκτούσαν δικαίωμα μονιμοποίησης, ακόμη και αν η υπηρεσία τους διήρκεσε... μία ημέρα.» (BHMA 8/11/2009
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=32&artId=279432&dt=08/11/2009)

Οι κύριοι στους οποίους αναφέρεται το παραπάνω απόσπασμα προχθές απεργούσαν ως θιγόμενοι και αδικημένοι

«Ολα τα προηγούμενα χρόνια σε ελάχιστες περιπτώσεις ίσχυσε αντικειμενικό σύστημα προσλήψεων, ενώ η εκπλήρωση των υποσχέσεων για εφαρμογή των διαδικασιών του ΑΣΕΠ που θεσπίστηκαν κάποια στιγμή περί το 2000, αναβάλλεται συνεχώς. Αντ΄ αυτού, με αποφάσεις των εκάστοτε προέδρων προσλαμβάνεται ανεξέλεγκτα προσωπικό ιδιωτικού δικαίου με συμβάσεις είτε ορισμένου είτε αορίστου χρόνου…» (BHMA 8/11/2009
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=32&artId=279432&dt=08/11/2009)

Οι κύριοι στους οποίους αναφέρεται το παραπάνω απόσπασμα προχθές απεργούσαν ως θιγόμενοι και αδικημένοι

«Οι υπάλληλοι της Βουλής λαμβάνουν......

Το τέρας του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού ξεψυχά. Και θέλει να μας πάρει όλους μαζί του στη θλίψη, στη δυστυχία, στο μαρασμό, στο θάνατο. ...

Ν’ απανΤήσουμε στην κρίΣη τΟυς με τις αΞίες μαΣ

«τα όνειρά μου έχουνε ταυτότητα

τα όνειρά σου έχουν αριθμό» (Μαύρος Γάτος)

Κώστας Τριπολίτης, "Συχνότητα"

Δε μάς ταιριάζει η «κρίση» τους. Γιατί δε μάς ταίριαζε ούτε η θεοποίηση του χρήματος, ούτε η μετατροπή των πάντων σε εμπορεύματα, ούτε η θυσία των πάντων στο βωμό του Θεού κέρδους, ούτε η υπερκατανάλωση σαν υπέρτατος στόχος ζωής και πρότυπο «ευτυχίας».


Είναι καιρός λοιπόν ν’ απαντήσουμε στην Οικονομική τους κρίση με τις Ανθρώπινές μας αξίες. Στην απαισιοδοξία των χαμένων εισοδημάτων ν’ αντιτάξουμε την αισιοδοξία των ανθρώπινων οραμάτων γι’ αγάπη, ανιδιοτέλεια, αλληλεγγύη. Στο θρήνο τους για την κατάρρευση της υπερκαταναλωτικής τους κοινωνίας ν’ απαντήσουμε με χαρά για την επιστροφή στην κατανάλωση με μέτρο. Στον πανικό τους για την απώλεια της φούσκας των υπερκερδών τους,  ν' αντιδράσουμε με αγώνες για την επαναφορά του Ανθρώπου σαν σημείο αναφοράς. Στον τρόμο τους μπροστά στο θάνατο της χίμαιρας της αειφόρου ανάπτυξης, ν’αντιπαραθέσουμε την  δεσμευση για  ανάπτυξη με σεβασμό στη φύση και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.


Το τέρας του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού ξεψυχά. Και θέλει να μας πάρει όλους μαζί του στη θλίψη, στη δυστυχία, στο μαρασμό, στο θάνατο. ...

Εργολάβοι συνειδήσεων

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΛΑΦΟΥΖΙΣΜΟ

Zaphod Beeblebrox

Συνώνυμο της διαπλεκόμενης δημοσιογράφιας ως φαινόμενο σε αυτόν τον τόπο υπήρξε για δεκαετίες ο «Αυριανισμός». 

Στην πραγματικότητα, η λέξη αυτή αδικεί τους επαγγελματίες της διαπλοκής και τους ομίλους που πέτυχαν να ανεβάσουν και να ρίξουν κυβερνήσεις, από το ΔΟΛ έως τον όμιλο Αλαφούζου. Κουρής εναντίον (οικογένειας) Αλαφούζου: ο «άξεστος μπακάλης» εναντίον του «ευγενούς πλοιοκτήτη», η «κατακίτρινη Αυριανή» εναντίον της «πολυφωνικής Καθημερινής», το «φασιστοκάναλο Alter» εναντίον του «οικολογικού Σκάι». 

Μήπως δεν είναι έτσι τα πράγματα; Μήπως έχουμε να κάνουμε με τον απατεώνα των εικονικών τιμολογίων εναντίον του χρηματοδότη πρωθυπουργών, το φερέφωνο του πελάτη εναντίον του φερέφωνου του εφοπλιστικού λόμπι, τον κατά συρροή συκοφάντη εναντίον του… κατά συρροή συκοφάντη; Μήπως πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, που όμως όταν αναφερόμαστε σε έναν πανίσχυρο όμιλο των ΜΜΕ με ιστορικό όνομα τότε τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα; Μήπως ο εμμετικός Αυριανισμός ωχριά μπροστά στον αηδιαστικό Αλαφουζισμό;

Λαϊκή οργή και αγανάκτηση, για τα προεκλογικά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, του Παπατζή της αυλής και της γλοιώδους στρούγκας των βολευτάκηδων

==========================================

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η παπανδρεϊκή βαρβαρότητα του σοσιαλισμού πέτυχε... Να και τα φιλανθρωπικά συσσίτια: Που μπορείτε να βρείτε δωρεάν φαγητό

Πρώην επιχειρηματίες, πρώην αυτοαπασχολούμενοι, πρώην υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων,μισθωτοί που απολύθηκαν απο τη δουλειά τους. Τους τα έφερε έτσι η ζωή που πλέον δεν έχουν πόρους να ζήσουν .
Για κάποιο λόγο απέτυχαν στο επάγγελμα τους και μαζί με αυτό έχασαν τα πάντα!
Είναι οι νεόπτωχοι της εποχής μας..της διπλανής πόρτας που σήμερα περιμένουν στην ουρά για να πάρουν ένα πιάτο φαγητό από τα συσσίτια που προσφέρει η Αρχιεπισκοπή Αθηνών στη πλατεία Κουμουνδούρου. Έχασαν σπίτια, εργασίες, οικογένειες, λόγω χρεών, κυρίως στις τράπεζες. Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΝ.ΚΑ, 170.000 νοικοκυριά, αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους από κάρτες ενώ συνολικά περίπου 2.000.000 Έλληνες βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Να σημειώσουμε ο,τι πέρα απο τα συσσίτια που προσφέρει η Αρχιεπισκοπή σημαντικό είναι και το εργο που επιτελούν και οι περιφερειακές μητροπόλεις.

Του Γιώργου Θεοχάρη

Που θα βρείτε δωρεάν φαγητό: Σημεία διάθεσης ΕΔΩ (HELLENICSPACE)

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Οφειλές κράτους και κόστος χρήματος πνίγουν την αγορά

Σε δεινή θέση η επιχειρηματική δραστηριότητα
Πληρωμές Δημοσίου με... ομόλογα Στα όρια της εξάντλησης κινείται πλέον η ρευστότητα στην αγορά. 

Οι τράπεζες έχουν ανεβάσει κατακόρυφα το κόστος του χρήματος, ακόμη και για υφιστάμενα δάνεια, οδηγώντας τις επιχειρήσεις σε έναν καθημερινό αγώνα επιβίωσης, που πολλές φορές έχει ατυχή κατάληξη. 

Το Δημόσιο έχει προ πολλού προχωρήσει σε μια ανεπίσημη αναστολή πληρωμών, ενώ, όποτε χρειάζεται οπωσδήποτε να τακτοποιήσει μια υποχρέωση, τότε πληρώνει με... ομόλογα. Οι περιπτώσεις πολλές και χαρακτηριστικές: από την υπόθεση της τακτοποίησης των οφειλών προς τους προμηθευτές των νοσοκομείων, έως την πληρωμή των αναδρομικών προς τους δικαστικούς. Εκεί, όμως, που το ρευστό έχει μετατραπεί σε είδος εν ανεπάρκεια είναι στην αγορά. Τα spreads, με τα οποία δίνουν οι τράπεζες, έστω με το σταγονόμετρο, κεφάλαια κίνησης στις επιχειρήσεις, αυξάνουν σχεδόν από μέρα σε μέρα. Το αποτέλεσμα είναι το κόστος του χρήματος να έχει καταστεί πανάκριβο και απαγορευτικό για την ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας, ενώ στις εφορίες οι αιτήσεις για διακοπή λειτουργίας μικρομεσαίων επιχειρήσεων έχουν αυξηθεί κατά περίπου 15% στο εξάμηνο, σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. (Kathimerini)

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Όταν ο Παπανδρέου είπε προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν», έλεγε ψέματα; 100%. Σιγά μη δεν ήξερε! Όλοι ξέρανε.

Πριν από 10 χρόνια μιλούσες για μια Ελλάδα-μπουρδέλο. Τώρα με την κρίση, που το μπουρδέλο έχει πάρει φωτιά, χαίρεσαι; Όχι μωρέ, τι να χαίρομαι; Δεν έχει καμιά χαρά αυτή η δικαίωση. Φαινόταν ότι το πράγμα θα καταρρεύσει. Ήδη κατέρρεε. Πολύ πριν η χώρα χρεωκοπήσει οικονομικά, είχε χρεωκοπήσει συναισθηματικά, κοινωνικά, ηθικά, πολιτιστικά. Ποια ήταν τα σημάδια της χρεωκοπίας; Όλα αυτά που φωνάζαμε τότε και μας λέγανε γραφικούς. Η Ελλάδα του lifestyle και του «Κλικ», η Ελλάδα που πετούσε πεντοχίλιαρα στα κέντρα, η Ελλάδα του γκομενιάρη αρχηγού που χόρευε ζεϊμπέκικο και έτρεχε στα εγκαίνια της «Αυριανής». Αυτή η Ελλάδα καταρρέει σήμερα. Η Ελλάδα του Ελληναρά που ξεσάλωσε. Ο απλός κόσμος δε φταίει; Πώς δε φταίει! Το ψάρι βρωμούσε και απ’ το κεφάλι και απ’ την ουρά. Ο κόσμος έκλεβε από την εφορία και οι μεγάλοι από τα ταμεία. Υπήρχε μια σιωπή συνενοχής. Όποτε έσκαγε κανένα σκάνδαλο και ο κόσμος αγρίευε, του πετούσαν ένα κόκαλο να ηρεμήσει –καμιά αυξησούλα, κάνα επιδοματάκι να πάει να τα φάει στα σκυλάδικα ή στα υπερσόου της Πρωτοψάλτη και του Νταλάρα, παρέα με τους αστέρες του ΠΑΣΟΚ. Και για όσους έμεναν σπίτι υπήρχε το «Μπράβο Ρούλα». Τώρα όμως ο κόσμος βγήκε στους δρόμους…

Τί είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα;

Του Δημήτρη Καζάκη*

Στην Αριστερά κυριαρχούσε, ανέκαθεν,  μια ιδιότυπη έπαρση. Για κάποιον περίεργο και μεταφυσικό λόγο θεωρείται, ως δεδομένο από πολλούς, ότι ο λαός, οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη έχουν απόλυτη ανάγκη την Αριστερά και, μάλιστα, ανεξάρτητα από την πραγματική κατάσταση της ίδιας της Αριστεράς.
 
Επομένως, το κυρίαρχο ζήτημα είναι πρώτα να κάνει διάλογο η Αριστερά, να τα βρει με τον εαυτό της και κατόπιν να αναλάβει τα ηνία του λαού, ο οποίος υποτίθεται ότι δεν τον απασχολεί τίποτε άλλο εκτός από το πότε και το πώς θα τεθεί επικεφαλής η Αριστερά. 
 
Μέχρι, όμως, να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει υπομονετικά να περιμένει πότε θα είναι έτοιμη η αριστερά για να ηγηθεί του αγώνα.

Το σκηνικό είναι γνώριμο από παλιά. Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές από την εποχή της «ενωμένης αριστεράς» του 1974, του πάλαι ποτέ ενιαίου συνασπισμού της δεκαετίας του '80 και πάει λέγοντας μέχρι της μέρες μας.Κάθε φορά που η ζωή και η ταξική πάλη επιτάσσει να στραφούμε στον κόσμο, στους απλούς εργαζόμενους, να οργανώσουμε τη μαζική πάλη τους, να βοηθήσουμε στο ξεκαθάρισμα των άμεσων στόχων και των αιτημάτων εκείνων που θα επιτρέψουν να γεννηθεί ένα αληθινό πλειοψηφικό κίνημα μέσα στο λαό και την εργατική τάξη, ορισμένοι αναζητούν καταφύγιο στο διάλογο της Αριστεράς στη βάση του «όλοι αριστεροί είμαστε, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός».

Η περίοδος στην οποία βρισκόμαστε δεν είναι συνηθισμένη. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αδυσώπητες. Δεν αφήνουν περιθώρια για γενικές αναζητήσεις στο χώρο της Αριστεράς. 
Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Ή θα κινητοποιηθεί η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, ή θα ζήσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις κοινωνικής αποσύνθεσης και διάλυσης.
Πώς όμως θα γίνει να κινητοποιηθεί η πλειοψηφία του λαού;

Ποια ευαισθησία έδειξαν όσοι διατείνονταν τις προηγούμενες μέρες ότι μπορεί να πουν ένα «έως εδώ, η συνείδηση μου δεν μου το επιτρέπει»;

Όχι, η συνείδηση του πασόκου βουλευτή τα επιτρέπει όλα! Τα καταπίνει όλα ο πασόκος: Μνημόνια, ΔΝΤ, ασφαλιστικά, ψεκασμούς με χημικά, τα πάντα.

Απ' την εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς"

Τζάμπα μάγκες ... Η έκφραση αυτή, που είχε χρησιμοποιήσει ο Σημίτης απευθυνόμενος προς τη Ν.Δ. του Κ. Καραμανλή πριν λίγα χρόνια, ταιριάζει γάντι για ολόκληρη την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, η οποία χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή ψήφισε (γκρέμισε καλύτερα) την κοινωνική ασφάλιση σε λίγη ώρα μέσα στο «ναό» της Βουλής.

Δίνουν 360 ευρώ σύνταξη, όταν στα βαθιά γεράματα -ίσως- θεμελιώσει ο εργαζόμενος «δικαίωμα», και σαν γνήσιοι ριζοσπάστες εξομοιώνουν τις γυναίκες με τους άνδρες στο «δικαίωμα» αυτό, προσθέτοντας τουλάχιστον άλλα 5 χρόνια εργασίας, ώστε τότε και μόνο τότε (κι ας έχει 3 παιδιά) να «θεμελιώσει» και αυτή συνταξιοδοτικό δικαίωμα, όταν θα έχει ξεθεμελιωθεί η ίδια.

Τόση κοινωνική ευαισθησία, από υπουργούς, από βουλευτές, από «ριγμένους» και «δυσαρεστημένους» του ΠΑΣΟΚ.

Η απλή σκέψη πως με κυβέρνηση Ν.Δ. θα ήταν αδύνατο να παρθούν τέτοια μέτρα, που παίρνει το ΠΑΣΟΚ, θα συνοδεύει ως κατάρα όλους τους επώνυμους βουλευτές που μαζί με Ντόρα και Κιλτίδη ψήφισαν το γκρέμισμα του ασφαλιστικού. Δεν είναι ότι δεν ήξεραν τι έκαναν. Δεν είναι ότι δεν συνειδητοποίησαν τι θα έφερνε αυτό το γκρέμισμα. Δεν είναι ότι πιστεύουν πως έτσι «σώζεται η πατρίδα». Δεν είναι ότι δεν έχουν ακούσει από ειδικούς πως τα μέτρα αυτά βουλιάζουν κι άλλο την Ελλάδα. Το κυρίαρχο είναι ότι κοιτάζουν μόνο το... τομάρι τους.

Το τομάρι τους και οι απολαβές τους είναι πιο πάνω από τον εργαζόμενο, το γέροντα, τα παιδιά....

Γιατί ο Στέλιος Καζαντζίδης ντρέπεται που είναι Έλληνας; (Οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν πεθάνουν τα όνειρά τους...)

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ 11_07

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Μπορούν οι ιταλοί πολίτες να εμπιστευτούν το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιταλίας που τη μια συμμαχούσε με τη δεξιά και την άλλη εμφάνιζε ένα κεντροαριστερό προσωπείο; (ΠΑΣΟΚ ακούς;)

2ο Συνέδριο Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιταλίας (9-11 Ιούλη) σίβυλλα

Το 2ο Συνέδριό του πραγματοποιεί το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιταλίας, το αδελφό κόμμα του ΠΑΣΟΚ, που για πρώτη φορά στην μεγάλη ιστορική του πορεία (1892-2010) δεν έχει εκλέξει ούτε έναν βουλευτή στο ιταλικό κοινοβούλιο.

Σ’ αυτή το νέο ξεκίνημα του γίνεται προσπάθεια μιας νέας προοπτικής με επιστροφή στις σοσιαλιστικές ρίζες του αριστερού σοσιαλιστικού κινήματος, όπως περιγράφουν οι δύο πολιτικές εισηγήσεις στο Συνέδριο:

1. Για τον σοσιαλισμό των πολιτών (PER IL SOCIALISMO DEI CITTADINI)

2. Για την Αναγέννηση των Σοσιαλιστών και της Ιταλικής Αριστεράς (“Per la Rinascita dei Socialisti e della Sinistra italiana”).

Θα βρει προοπτική η απόφαση των ιταλών σοσιαλιστών να απαρνηθούν εκείνη την «εκσυγχρονιστική» πολιτική που τους ταύτισε με τη δεξιά και τους οδήγησε στη χειρότερη θέση από το 1892;

Αυτή η επανίδρυση και η επιστροφή στις παραδόσεις του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος θα...

βρει ανταπόκριση στις λαϊκές μάζες, που απαρνήθηκαν τη δεξιά εκσυγχρονιστική στροφή;

Για παράδειγμα: η σημερινή τους απόφαση να αναθεωρήσουν την πολιτική ιδιωτικοποίησης του εθνικού πλούτου και των δημοσίων επιχειρήσεων (όπως η πρόσφατη άρνηση ιδιωτικοποίησης της κρατικής εταιρίας ύδρευσης και η συλλογή υπογραφών για δημοψήφισμα), θα γίνει πιστευτή από τους πολίτες;