«Δε θα έπρεπε να εκπλήσσεται κανείς που στην Ελλάδα
εμφανίστηκε ένας σκηνοθέτης για τον οποίο ποίηση και φιλοσοφία είναι
ένα». Ο Γάλλος κριτικός κινηματογράφου Michel Ciment μιλά για τον Θόδωρο
Αγγελόπουλο. Τον Έλληνα σκηνοθέτη που απέκτησε διεθνή φήμη και
διακρίθηκε για το σπουδαίο του έργο. Βραβεία σε φεστιβάλ, ο Χρυσός
Φοίνικας για το «Μια Αιωνιότητα και μια Μέρα», η αποθέωση των κριτικών, η
εκτίμηση των καλλιτεχνών, απέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν
αναλώθηκε σε εμπορικές επιτυχίες, ούτε κυνήγησε την εφήμερη δόξα. Ο
Ingmar Bergman είπε για τον «Μελισσοκόμο» ότι είναι «αριστούργημα, μια
εμπειρία απίστευτα συγκλονιστική». O Wim Wenders δήλωνε μαγεμένος μετά
τις Κάννες το 1995 και το «Βλέμμα του Οδυσσέα», πιστεύοντας ότι είναι
μια ταινία που θα μείνει στην ιστορία. Δεν είχε άδικο. Όπως και οι
περισσότερες -αν όχι όλες- ταινίες του.
Ο Αγγελόπουλος δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις Νομικές Σπουδές στην Αθήνα. Πήγε στο Παρίσι και διδάχθηκε γαλλική φιλολογία, εθνολογία, κινηματογράφο. Το 1964 επέστρεψε στη χώρα και το 1968 δημιούργησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Εκπομπή». Δύο χρόνια αργότερα, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, την «Αναπαράσταση». Ακολούθησε μια πλούσια φιλμογραφία, κυρίως σε περιεχόμενο και ουσία. Ταινίες που σκιαγράφησαν την Ελλάδα με το δικό του κώδικα, με τη δική του γλώσσα. Ο αργός ρυθμός, τα γοητευτικά κάδρα, οι συμβολισμοί, η ατμόσφαιρα, η ποιητικότητα. ...
Ο Αγγελόπουλος δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις Νομικές Σπουδές στην Αθήνα. Πήγε στο Παρίσι και διδάχθηκε γαλλική φιλολογία, εθνολογία, κινηματογράφο. Το 1964 επέστρεψε στη χώρα και το 1968 δημιούργησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Εκπομπή». Δύο χρόνια αργότερα, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, την «Αναπαράσταση». Ακολούθησε μια πλούσια φιλμογραφία, κυρίως σε περιεχόμενο και ουσία. Ταινίες που σκιαγράφησαν την Ελλάδα με το δικό του κώδικα, με τη δική του γλώσσα. Ο αργός ρυθμός, τα γοητευτικά κάδρα, οι συμβολισμοί, η ατμόσφαιρα, η ποιητικότητα. ...


























