Γράφει ο Δευκαλίων
Το 2010, είναι σίγουρο ότι θα γραφτεί στην ιστορία σαν έτος σταθμός στην πορεία του Ελληνισμού.
Είναι η χρονική στιγμή που το γκρίζο πολιτικό σύστημα, που οριοθετείται μεταξύ της νέο-φιλελεύθερης πτέρυγας της Νέας Δημοκρατίας και του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, χρεοκοπεί ηθικά, ιδεολογικά και πολιτικά. Η χρεοκοπία της Ελληνικής Οικονομίας (πως αλλιώς είναι δυνατόν να ερμηνευθεί η προσφυγή στο ΔΝΤ;), δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί αποκλειστικά στην διεθνή οικονομική κρίση, αλλά σχεδόν καθ’ ολοκληρία στις λανθασμένες επιλογές της πολιτικό-οικονομικής και πνευματικής ελίτ που δημιούργησε και καθοδήγησε, σε όλες τις τακτικές του επιλογές, το προαναφερόμενο γκρίζο πολιτικό σύστημα.
Η συγκεκριμένη πολιτικό-οικονομική και πνευματική ελίτ, ήταν αυτή που είχε την φαεινή πολιτική ιδέα για την επιχειρηματική διείσδυση στα μετά-κομμουνιστικά Βαλκάνια. Όλοι, με προεξέχοντες τους Έλληνες Τραπεζίτες, έσπευσαν να τοποθετηθούν στο επενδυτικό Ελντοράντο των Βαλκανίων.
Μάταια τότε προειδοποιούσαμε ότι αυτή η επενδυτική-οικονομική πολιτική ήταν καταδικασμένη να αποτύχει, αφού τα μετά-κομμουνιστικά οικονομικά συστήματα, που ενεφανίσθησαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ήταν ευάλωτα και απολύτως εκτεθειμένα στην οποιαδήποτε διεθνή οικονομική κρίση, όπως άλλωστε και τελικά έγινε.
Σήμερα το σύνολο σχεδόν των Ελληνικών επενδύσεων στα Βαλκάνια, με αυτές των Ελληνικών Τραπεζών στην πρώτη θέση, έχουν απαξιωθεί κατά πολύ μεγάλο ποσοστό. Το καταναλωτικό μπουμ, με δανεικά όμως, που καταγράφηκε στις χώρες της Βαλκανικής τα προηγούμενα χρόνια, έχει ήδη εξανεμίσει τα μετοχικά κεφάλαια των θυγατρικών των Ελληνικών Τραπεζών στις χώρες αυτές.
Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες:
