Του Νίκου Κοτζιά
Μετά ένα χρόνο διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, μπορεί να εξαχθεί ένα συμπέρασμα: η κυβέρνηση δεν έχει καμία δυσκολία να λάβει πολλαπλά μέτρα σε βάρος των φτωχών, των μισθωτών και των μεσαίων στρωμάτων. Λαμβάνει μέτρα όπως είναι η μείωση μισθών. Η Υπερφορολόγηση της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας και εισοδήματος.
Η Αύξηση του ΦΠΑ. Μέτρα που προκαλούν κρίση απασχόλησης και οδηγούν σε ύφεση. Σε προβλήματα ρευστότητας. Αντίθετα η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει καμιά δυσκολία να λάβει μέτρα στήριξης των τραπεζών. Μείωσης ορισμένων κατηγοριών φόρων για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους μετόχους τους. Να ανεχθεί το μαύρο χρήμα και να το νομιμοποιήσει με τις διαδικασίες της περαίωσης. Γενικά η κυβέρνηση πιστεύει βαθιά στην νομιμότητα της λογιστικής και αποστρέφεται τα ηθικά ερωτήματα και αξίες στο όνομα «της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης».Το ερώτημα που προκύπτει είναι για ποιο λόγο η κυβέρνηση δείχνει σκληρότητα στους μεν και κατανόηση για τους δε; Σε ένα πρώτο επίπεδο η απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι η κυβέρνηση το κάνει από πεποίθηση. Στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης κυριαρχεί η άποψη ότι δεν μπορούν να υπάρξουν οικονομικά μέτρα σε βάρος των ισχυρών και πλουσίων, διότι κάτι τέτοιο θα εμποδίσει την κίνηση της οικονομίας. Παραδόξως το ίδιο επιτελείο δεν κατανοεί ότι εάν το λαϊκό εισόδημα μειωθεί -και μάλιστα υπέρμετρα όπως ...









.jpg)
















