Μάθαμε λοιπόν πως τα δακρυγόνα είναι απαγορευμένα σε πολέμους, όχι για πολίτες!
Μάθαμε πως λεφτά υπάρχουν, αφού τόσα ΜΑΤ έριξαν τόσο καρκίνο σε όποιον
τόλμησε να αντισταθεί ειρηνικά στο Σύνταγμα!
Μάθαμε πως είναι παράνομο
να πετάς κομμάτια μάρμαρων σε κόσμο εκτός και αν είσαι ΜΑΤατζής! Πως
είναι νόμιμο αν είσαι ΜΑΤ να χτυπάς με το ρόπαλο σου όποιον θέλεις,
αρκεί να έχεις εντολή! Μάθαμε πως όποιος τολμήσει να χτυπήσει τα ΜΑΤ,
αυτόματα όλοι όσοι είναι κοντά τους θεωρούνται πιθανοί δολοφόνοι και
χτυπιούνται, κυνηγιούνται, τρώνε χημικά μέχρι να βελάξουν!
Αποτέλεσμα
των κρατικών τραμπούκων: 600 τραυματίες, αλλά προσπαθούν να εστιάσουμε
πόσα ΜΑΤ χτυπήθηκαν ήμουν στο Σύνταγμα, θα είμαι στο Σύνταγμα μέχρι κάτι να αλλάξει!
Μέχρι να ξυπνήσει ο μέσος νους, που βλέπει με το κάτοπτρο της Εξουσίας!
Είναι δυνατόν να υπάρχει μυαλό που σκέφτεται πως τα ΜΑΤ καλά κάνουν και
χτυπούν το κόσμο? Αυτοί που γράφουν από εδώ και εκεί πως τα ΜΑΤ καλά
έκαναν πόσο πληρώνονται? Δεν γίνεται, σίγουρα πληρώνονται για να γράφουν
τέτοια πράγματα! Στο Σύνταγμα ήταν γυναίκες, παιδιά, γέροι και νέοι!
Όλοι ήταν ταραχοποιοί? Ήταν μασκοφόροι γιατί φοβόντουσαν μην
αναγνωριστούν ή γιατί απλά δεν άντεχαν από τα δακρυγόνα? Ποιός έδωσε
διαταγή να χτυπήσουν με τόση μανία τα ΜΑΤ?
Ρητορική ερώτηση ήταν, φυσικά
και έπρεπε να χτυπήσουν τα ΜΑΤ!
Έπρεπε να χτυπήσουν οι κρατικοί
τραμπούκοι για να βγάλει ο κόσμος το μίσος του στα ΜΑΤ και όχι στη
Βουλή!
Έπρεπε να γίνουμε πρωτοσέλιδο σε όλο το κόσμο για να στρέψουν
όλοι το βλέμμα τους στα ΜΑΤ και όχι στη Βουλή!
Πρέπει να μας κάνουν να
φοβηθούμε και να μη βγαίνουμε έξω!
Το πέτυχαν, για λίγο όμως, επέστρεψε ο
κόσμος στο Σύνταγμα και ίσως για πάντα μέχρι κάτι να αλλάξει...