Δημήτρης Μηλάκας
Αν, όπως συμβαίνει συνήθως, η Άγκυρα προχωρήσει σε αυτά που δημόσια έχει ανακοινώσει, τότε μέχρι το καλοκαίρι η Αθήνα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια σοβαρή κρίση στα ελληνοτουρκικά.
Η έρευνα για υδρογονάνθρακες σε θαλάσσιες περιοχές της ελληνικής ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο (Καστελόριζο) είναι η αναμενόμενη τουρκική κίνηση.
Η ελληνική απάντηση σε πια τέτοια πιθανότητα είναι ακόμη υπό διαμόρφωση.
Για τη διαμόρφωση της ελληνικής απάντησης είναι απαραίτητη μια σαφής τοποθέτηση στη σκακιέρα του σκληρού παιχνιδιού των ισχυρών δυνάμεων στη περιοχή. Ίχνη αυτού του παιχνιδιού μπορεί κανείς να διακρίνει κοιτώντας – μεταξύ άλλων – τις διαδικασίες για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ. Δηλαδή του ελληνικού δικτύου Φυσικού Αερίου. Είναι προφανές ότι η επιλογή του νέου ιδιοκτήτη θα περιγράψει σαφέστατα και την επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης μεταξύ των αντιμαχόμενων ισχυρών δυνάμεων.
Πρόκειται για μια επιλογή η οποία σε κάθε περίπτωση συνεπάγεται ζημιές και κέρδη. Από την μια υπάρχει «προσφορά» – δανεικού – χρήματος, από την άλλη «εγγυήσεις» ασφάλειας. Κανείς από τους ενδιαφερόμενους να ελέγξει τον προσανατολισμό του ελληνικού ενεργειακού δικτύου δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει ταυτόχρονα και τις δύο (οικονομική και ασφάλεια) ανάγκες της Ελλάδας. ...























