Οι αποδείξεις της κομπίνας

Το «Εθνος της Κυριακής» αποκαλύπτει σήμερα βήμα προς βήμα και μέσα από ντοκουμέντα πώς «στήθηκε» με μεθοδικότητα και ακρίβεια η ιερή φάμπρικα του real estate. Πώς δηλαδή από εκεί που το Βατοπέδι τον Νοέμβριο του 2003 βρισκόταν να χάνει τη δίκη μαζί και τα 6,7 εκ. ευρώ που είχε εκτιμήσει την αξία της λίμνης, βρέθηκε τον Μάιο του 2005 να διαθέτει αδιαμφισβήτητη περιουσία 63 εκ. ευρώ σύμφωνα με την εκτίμηση του ΣΟΕ από τα νερά και τα ψάρια της Βιστωνίδας και τρία χρόνια αργότερα να έχουν περάσει από τα χέρια του ακίνητα εμπορικής αξίας άνω του 1,5 δισ. ευρώ μέσα από το παιχνίδι των ανταλλαγών.

Περισσότερα στο ΕΘΝΟΣ ONLINE

Αναδημοσίευση από Krogias
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Πολλά τα λεφτά Λάκη...

Ακόμη και τώρα, μετά από 5 χρόνια, το ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου φταίει για τον σύγχρονο Αριστοφάνη...

Αναδημοσίευση από sibilla - σίβυλλα.
=============================================================
Για την ιστορία εδώ.

"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Δημοκρατικά μαθήματα από την Αρχαία Ελλάδα

Της Πολυβιας Παραρα*

Tην περίοδο αυτή διαπιστώνουμε μια κρίση των κομμάτων εξουσίας στη συνείδηση των πολιτών. Στον πυρήνα αυτού του προβλήματος βρίσκεται ο κλονισμός της πίστης των πολιτών για τον τρόπο που ασκείται η εξουσία από τα κόμματα εξουσίας. Από τη μια πλευρά ο πολίτης βιώνει τα προβλήματα της χώρας να παραμένουν άλυτα σε ένα περιβάλλον αδιαφάνειας και η οικονομική κατάσταση των πολλών και ασθενεστέρων να επιδεινώνεται. Από την άλλη οι πολιτικοί να χρησιμοποιούν την εξουσία σαν φέουδό τους για να ικανοποιούν την κομματική πελατεία και να βολεύουν τους φίλους τους, να διαπλέκονται συχνά αντλώντας πολιτικά και οικονομικά οφέλη. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, γιατί ο πολίτης να είναι πρόθυμος να θυσιάσει τα κεκτημένα του στο όνομα του ξεπεράσματος των αγκυλώσεων, όταν δεν έχει πειστεί –και δικαίως με τα όσα έχει δει μέχρι σήμερα– ότι οι δικές του θυσίες θα πιάσουν τόπο για μια καλύτερη Ελλάδα δικιά του και των παιδιών του;

Για να περνούν οι μεταρρυθμίσεις και να διορθώνονται τα κακώς κείμενα, που όλοι τα βλέπουν και κανείς δεν τα αρνείται, είναι απαραίτητο οι πολίτες, οι οποίοι είναι και αυτοί που πληρώνουν το τίμημα, να συμμετέχουν ενεργά στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, να παράγουν πολιτική και όχι να περιορίζονται στον ρόλο των θεατών των εξελίξεων. Η συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία διαμόρφωσης πολιτικών προτάσεων για μεταρρυθμίσεις που κατατίθενται από την εκάστοτε εξουσία είναι η πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία αφενός για να μην απαξιωθεί από την αδιαφορία και αποχή των πολιτών από τα κοινά και αφετέρου για να μην παραδοθεί στον έλεγχο των δυνατών, εντός και εκτός πολιτικής.

Το πρόβλημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας της σύγχρονης εποχής είναι αυτό της συμμετοχής, να πειστεί δηλαδή ο πολίτης ότι η ενεργός συμμετοχή του κάνει τη διαφορά στην πολιτική και να αρθεί το αίσθημα ότι οι πολιτικές αποφάσεις δρομολογούνται ανεξάρτητα από αυτόν. Η αποχή από τις εκλογές, η απάθεια, η αδιαφορία –ευτυχώς όχι τόσο εμφανείς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη όσο στις ΗΠΑ– θέτουν την πρόκληση πως θα αυξηθεί το ενδιαφέρον του πολίτη για τα κοινά. Η δυναμική της υπάρχουσας κατάστασης δεν είναι ενθαρρυντική προς αυτή την κατεύθυνση, δεδομένου ότι τα κόμματα αποδομούνται ιδεολογικά, ο βιοποριστικός αγώνας με στόχο την καταναλωτική ευημερία απορροφά την ενέργεια και το ενδιαφέρον του πολίτη, και το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον δημιουργεί την αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται από θεσμούς στους οποίους ο πολίτης έχει μειωμένη ή καθόλου πρόσβαση, με αποτέλεσμα το κίνητρο για πολιτική συμμετοχή να αμβλύνεται ως ματαιοπονία.

Η πρόκληση για τη σύγχρονη δημοκρατία είναι πώς θα γίνει ο πολίτης ενεργός και καταρτισμένος συμμέτοχος στο πολιτικό γίγνεσθαι όχι μόνο με την ψήφο του ανά τετραετία, αλλά παρεμβαίνοντας στα τρέχοντα ζητήματα με συγκροτημένο τρόπο και αποτελεσματικότητα έχοντας γνώση και βήμα. Στην αρχαιότητα η άμεση δημοκρατία τού έδινε το βήμα να παρέμβει άμεσα και αποτελεσματικά. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία τον εκπροσωπεί, αλλά δεν του δίνει το βήμα να εκφραστεί άμεσα και να παράξει πολιτική. Ομως, ο πολίτης φύσει ελκύεται από την ενασχόληση με τα κοινά και το γεγονός αυτό ενέχει μια δυναμική που μπορεί να αξιοποιηθεί για περισσότερη δημοκρατία.

Ο διακεκριμένος ιστορικός ελληνιστής Mogens Herman Hansen στο βιβλίο του «Η Παράδοση της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας και η Σπουδαιότητά της για τη Σύγχρονη Δημοκρατία» The Royal Danish Academy of Science and Letters, Copenhagen 2005, εξετάζει ακριβώς αυτό το ζήτημα και παραθέτει συγκεκριμένη ανάλυση, με βάση την οποία η σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία θα μπορούσε να ενσωματώσει θεσμούς της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας και να δώσει στον απλό πολίτη ενεργό παραγωγικό ρόλο κατά την άσκηση πολιτικής. Πιο συγκεκριμένα, θεωρεί ότι η σύγχρονη δημοκρατία μπορεί να εμπνευστεί από το μοντέλο της δημοκρατίας του Περικλή, το οποίο ιστορικά ήταν μοναδικό σε ό,τι αφορά το ζήτημα της έκτασης της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά. Το θεωρητικό ερώτημα είναι πώς μια τέτοια μορφή συμμετοχής, τύπου άμεσης δημοκρατίας μπορεί να γίνει πράξη. Αυτό που προτείνεται στο βιβλίο του είναι, με την αξιοποίηση της πληροφορικής, να δημιουργηθεί ένα δεύτερο βουλευτικό σώμα, το οποίο με μέσο τη δημοσκοπική διαβούλευση θα παρεμβαίνει γνωμοδοτώντας για τα τρέχοντα πολιτικά θέματα. Αυτό το δεύτερο βουλευτικό σώμα θα αποτελείται από πολίτες που θα εκλέγονται με κλήρο (από τους εκλογικούς καταλόγους) για να υπηρετούν ετήσια και οι οποίοι θα επικοινωνούν, διαλέγονται και ψηφίζουν μέσω της πληροφορικής.

Η τεχνολογική ανάπτυξη δίνει τη δυνατότητα για μια μορφή άμεσων δημοκρατικών θεσμών, μια μορφή «τηλε»-δημοκρατίας. Εκ περιτροπής θα εκλέγεται κάθε χρόνο νέο σώμα έτσι ώστε όλοι οι πολίτες περιοδικά να εκλεγούν τουλάχιστον μία φορά. Πιο συγκεκριμένα, εφαρμόζοντας αυτό το θεωρητικό μοντέλο στη Δανία, ο αριθμός του σώματος αυτού θα μπορούσε να είναι 70.000 πολίτες, οι οποίοι χωρισμένοι σε δεκάδες θεματικές ομάδες θα ενημερώνονται σε βάθος για το ζήτημα για το οποίο θα καλούνται να γνωμοδοτήσουν, θα αμείβονται γι’ αυτό το έργο και η γνώμη τους θα έχει καθοριστική σημασία. Αυτή η μορφή δημοσκοπικής διαβούλευσης «deliberative polls» ονομάζεται «δημαρχία» (demarchy), δηλαδή «ο δήμος άρχει» και αποτελεί μια μορφή εξουσίας που ασκείται από απλούς πολίτες στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Όμως, υπογραμμίζει ότι για να ασκείται άμεση δημοκρατία πρέπει να πληρούνται απαραίτητα προϋποθέσεις, όπως η πίστη στην ευφυΐα των απλών πολιτών και στον παραμερισμό του ατομικού τους συμφέροντος προς όφελος του εθνικού, η πίστη ότι οι πολίτες ενδιαφέρονται να είναι πληροφορημένοι και να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων, η πίστη ότι ο ορθολογισμός στη λήψη αποφάσεων μπορεί να επιτευχθεί με συνδυασμό της γνώσης του ειδικού και της κοινής λογικής.

Πολλά είναι τα ερωτήματα, θεωρητικά και τεχνικά, που ανακύπτουν από μια τέτοια θεωρητική πρόταση ενσωμάτωσης θεσμών συμμετοχικής δημοκρατίας στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η ενεργός συμμετοχή, όμως, του απλού πολίτη στο πολιτικό γίγνεσθαι έχει πολλαπλά ουσιαστικά οφέλη παιδευτικά και πολιτικά: συνεπάγεται αυτοεκτίμηση του πολίτη και άμβλυνση της εξουσίας ως αυτοσκοπού.

* Η δρ Πολυβία Παραρά είναι επισκέπτρια καθηγήτρια του Georgtown Universiity.

=============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

«Ερχεται ανεργία, όπως στο κραχ του '29

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην ΚΑΤΙΑ ΜΑΚΡΗ

Τι σηματοδοτεί για τον φιλελευθερισμό η κατάρρευση των τραπεζών; «Ο,τι και η πτώση του Βερολίνου για τον κομμουνισμό», απαντά αβίαστα ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς. Ο διάσημος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια, ο οποίος επί χρόνια έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την επερχόμενη κρίση, κατηγορεί για το χάος τα golden boys της Γουόλ Στριτ αλλά και όσους υπηρέτησαν το δόγμα «εμπιστευόμαστε τις αγορές».

*Καταγγέλλει τον Τζ. Μπους για το ναυάγιο της οικονομικής του πολιτικής και μιλάει για «παρατεταμένη και βαθιά κρίση που θα ακολουθήσει». Ο Τζ. Στίγκλιτς προβλέπει έκρηξη της ανεργίας στην Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο ανάλογη των μεγεθών του «κραχ» του 1929. Και επιμένει πως ήρθε η ώρα να ενισχυθεί ο κρατικός ρόλος στις αγορές, αναρωτούμενος: «Γιατί να περιμένει κανείς ότι οι τράπεζες, οι οποίες συμπεριφέρθηκαν τόσο άσχημα στο παρελθόν, θα συμπεριφερθούν καλύτερα στο μέλλον αν δεν αλλάξουμε τους κανόνες του παιχνιδιού;».

ΤΖ. ΣΤΙΓΚΛΙΤΣ

* Πολλοί εκτιμούν ότι η παρέμβαση των ευρωπαίων ηγετών υπήρξε πιο πειστική και αποτελεσματική από αυτή των Αμερικανών. Ποια είναι η άποψή σας για τα μέτρα που έχει πάρει κάθε πλευρά;

- Ο Λευκός Οίκος απέτυχε να περάσει το πρώτο «σχέδιο σωτηρίας» και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Χανκ Πόλσον επανήλθε με ένα νέο. Το αρχικό σχέδιο, που προέβλεπε αγορά χιλιάδων «προβληματικών αξιογράφων» (δηλαδή επισφαλή δάνεια και σύνθετα προϊόντα βασισμένα σε αυτά που είχε δημιουργήσει η Γουόλ Στριτ), ήταν κακά σχεδιασμένο και γεμάτο προβλήματα. Πώς θα αποτιμώνταν αυτές οι αξίες; Θα αφήναμε να το κάνουν και πάλι οι ίδιοι ειδικοί της Γουόλ Στριτ που εκτίμησαν εσφαλμένα το ρίσκο και προκάλεσαν το χάος; Επρόκειτο για μια κατάσταση όπου το κεφάλι κερδίζει και η ουρά χάνει. Το βρετανικό σχέδιο χωρίς αμφιβολία είναι πολύ καλύτερα οικοδομημένο. Ενα από τα σημαντικότερα προβλήματα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι η τρύπα που δημιουργείται στους ισολογισμούς των τραπεζών από τις ζημιές τους. Είναι ο φόβος ότι αυτές οι ζημιές είναι τόσο μεγάλες, ώστε θα προκαλέσουν ενδεχομένως την πτώχευση των τραπεζών κι αυτό οδηγεί σ' ένα κύμα ρευστότητας. Οι τράπεζες χρειάζονται ανακεφαλαιοποίηση και η βρετανική προσέγγιση ήταν ακριβώς αυτή. Αν και πρέπει ακόμη να προσδιοριστούν πολλές λεπτομέρειες, φαίνεται ότι το δομικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται σωστά υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει υποχρεωτική κεφαλαιοποίηση χρεών. Σε διαφορετική περίπτωση, οι κεφαλαιούχοι θα πάρουν ένα αδικαιολόγητο δώρο όταν τα ομόλογα ανακάμψουν από τη σημερινή πτώση τους με χρήματα τα οποία έπρεπε να δαπανηθούν για να βοηθήσουν την οικονομία.

* Στην Ευρώπη η αντίδραση των κυβερνήσεων θα φέρει αποτελέσματα;

- Αρκεί η λύση να είναι κοινή σε όλες τις χώρες. Αν δοθεί μια εγγύηση καταθέσεων σε μία χώρα κι όχι σε μία άλλη, τότε θα προκληθεί μεγάλο πρόβλημα στον ανταγωνισμό των τραπεζών. Αυτό σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να επανεξετάσουν πολλά, όπως το Σύμφωνο Σταθερότητας αλλά και τον προσανατολισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που σήμερα νοιάζεται πιο πολύ για τον πληθωρισμό και ελάχιστα για την ανάπτυξη.

* Εχετε πει πως «είναι παράδοξο ότι οι άνθρωποι πρέπει να δουλεύουν για να υποστηρίξουν έναν καταναλωτισμό ο οποίος βασίζεται σε δάνεια και κάρτες». Αρα η σημερινή κρίση ήταν τόσο προβλέψιμη;

- Η τρέχουσα κρίση δεν ήταν απλώς αναμενόμενη -είχε, πράγματι, προβλεφθεί. Ζούσαμε πάνω σε δανεισμένο χρήμα και δανεισμένο χρόνο και οι καταναλωτικές συνήθειες στις ΗΠΑ ήταν αδύνατο να διατηρηθούν. Ο Μπους αν και κληρονόμησε ένα πλεόνασμα ύψους 128 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τον Μπιλ Κλίντον, φέτος η Αμερική ανακοίνωσε το δεύτερο μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα στην ιστορία της. Στη διάρκεια των οκτώ ετών της κυβέρνησης Μπους, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 65% και έφτασε σχεδόν στα 10 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σ' αυτά πρέπει τώρα να προστεθούν τα χρέη των τραπεζών Φρέντι Μακ και Φάνι Μέι (σ.σ.: πρόκειται για τις δύο ημικρατικές στεγαστικές τράπεζες που χρεοκόπησαν). Κι ακόμη, να φορτωθούμε το «σαμάρι» δύο πολέμων: Το συνολικό κόστος για το Ιράκ και μόνο θα ξεπεράσει τα τρία τρισεκατομμύρια, τα οποία έχουμε δανειστεί εξ ολοκλήρου από το εξωτερικό.

* Αυτό που συνέβη στην Αμερική είναι, όπως λέγεται, το τέλος του φιλελευθερισμού;

- Η χρηματοοικονομική κατάρρευση έχει κατακλυσμιαίες επιπτώσεις όχι μόνο στην οικονομία αλλά και στις ιδέες για τα οικονομικά. Κατά κάποιον τρόπο, τα γεγονότα αυτού του Σεπτεμβρίου θα είναι για τον φονταμενταλισμό των αγορών ό,τι υπήρξε και η πτώση του Τείχους του Βερολίνου για τον κομμουνισμό. Αυτή ήταν η αποφασιστική στιγμή κατά την οποία διαπιστώσαμε πως ο κομμουνισμός δεν μπορούσε να λειτουργήσει. Γνωρίζαμε, βεβαίως, και από πριν ότι το κομμουνιστικό σύστημα ήταν βαθιά ελαττωματικό όπως συνέβαινε και με το φονταμενταλισμό των αγορών.

* Κατά την εκτίμησή σας, ποιος θα είναι ο αντίκτυπος στην πραγματική οικονομία;

- Τεχνικά οι ΗΠΑ δεν βρίσκονται σε ύφεση, η οποία ορίζεται σαν δύο συνεχή τρίμηνα με αρνητική ανάπτυξη. Ομως το αν βρισκόμαστε σε ύφεση είναι λιγότερο σημαντικό από το γεγονός ότι η οικονομία θα λειτουργεί κάτω από τις δυνατότητές της και ότι η ανεργία θα αυξηθεί. Η παγκόσμια οικονομία κατευθύνεται προς σημαντική επιβράδυνση. Οταν παίρνει την κάτω βόλτα, συχνά ακούτε τους ειδικούς να συζητούν αν αυτή η επιβράδυνση θα είναι στο πρότυπο του γράμματος «V», δηλαδή σύντομη αλλά αιχμηρή, ή θα είναι στο πρότυπο του γράμματος «U», δηλαδή μεγαλύτερης διάρκειας αλλά πιο ήπια. Σήμερα, ωστόσο, η οικονομία μπορεί να μπαίνει σε μια φάση επιβράδυνσης, η οποία περιγράφεται καλύτερα με το πρότυπο του γράμματος «L». Πρόκειται για μία πολύ αδύναμη κατάσταση και είναι πιθανόν να παραμείνει σ' αυτή τη φάση για αρκετό χρονικό διάστημα. Αυτή η επιβράδυνση ειδικά στην Αμερική ενδεχομένως να είναι ιδιαίτερα σκληρή για τους φτωχότερους ανθρώπους. Ο διεθνής ανταγωνισμός, τα συνδικάτα που φυλλορροούν, η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου και μία αδύναμη αγορά εργασίας συνωμοτούν εναντίον του μέσου εργαζόμενου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα υπάρξει και σημαντική αύξηση της ανεργίας. Ασθενείς αγορές εργασίας σημαίνει, επίσης, ότι οι πραγματικοί μισθοί θα παραμείνουν στάσιμοι. Στις ΗΠΑ η ανεργία έχει φθάσει ήδη στο 6,1% αλλά αυτό δεν περιλαμβάνει και τους «μεταμφιεσμένους» ανέργους, δηλαδή αυτούς που απασχολούνται ακούσια σε καθεστώς μερικής απασχόλησης. Αν αυτοί συμπεριληφθούν στο ποσοστό, τότε η συνολική ανεργία θα ξεπεράσει το 11%. Και είναι πιθανόν να αυξηθεί σε επίπεδα που δεν έχουμε δει από τη μεγάλη ύφεση του 1929.

* Ηρθε, λοιπόν, η ώρα για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης;

- Η ανάπτυξη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως ένα ζήτημα αύξησης του ΑΕΠ. Πρέπει να είναι βιώσιμη. Η ανάπτυξη που βασίζεται στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος, στην έξαρση της κατανάλωσης με δανεικά ή στην εκμετάλλευση σπανίων φυσικών πόρων χωρίς να επανεπενδύουμε το προϊόν δεν είναι βιώσιμη. Δεν χρειάζεται να αυξήσει κανείς την ανισότητα για να έχει ανάπτυξη. Οι κυβερνήσεις μπορούν να την αυξήσουν, διαχέοντας τον πλούτο καθώς ο πολυτιμότερος πόρος κάθε χώρας είναι οι άνθρωποι.

* Τελικά, η πολιτική πρέπει να παρεμβαίνει στα οικονομικά δρώμενα;

- Καμία σύγχρονη οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει καλά αν η κυβέρνηση δεν παίζει ένα σημαντικό ρόλο. Αν η κυβέρνηση τώρα πρέπει να σώσει τις αγορές που έχουν αποτύχει, τότε πρέπει να διασφαλίσει και ότι οι πιθανότητες να χρειαστεί να επαναλάβει κάτι τέτοιο στο μέλλον πρέπει να μειωθούν. Οι τράπεζες δεν κατάφεραν να διαχειριστούν επιτυχώς το ρίσκο. Δεν έδωσαν καλά δάνεια και διασπάθισαν τα χρήματα, τα οποία τους είχαν εμπιστευτεί. Οι ελεγκτές υποτίθεται ότι έπρεπε να τις σταματήσουν. Απέτυχαν. Ενας από τους λόγους γι' αυτό είναι πως από την εποχή Ρέιγκαν, οι έλεγχοι αποδυναμώθηκαν και ορίστηκαν ως ελεγκτές άνθρωποι που δεν πίστευαν στη ρύθμιση, αλλά στην ελεύθερη αγορά. Το σύνθημα «εμπιστευόμαστε τον Θεό» («in God we Trust») αντικαταστάθηκε με το «εμπιστευόμαστε την αγορά». Τώρα λοιπόν ο στόχος είναι να επιδιορθώσουμε τη ζημιά και όχι να αφήσουμε για το μέλλον τις μεταρρυθμίσεις των ελεγκτικών μηχανισμών, καθώς υπάρχει κρίση εμπιστοσύνης. Γιατί, δηλαδή, πρέπει κανείς να περιμένει ότι οι τράπεζες, οι οποίες συμπεριφέρθηκαν τόσο άσχημα στο παρελθόν, θα συμπεριφερθούν καλύτερα στο μέλλον αν δεν αλλάξουμε από τώρα τους κανόνες του παιχνιδιού; Δεν θα αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη, αν δεν αρχίσουμε να διαμορφώνουμε καλύτερες ρυθμιστικές και ελεγκτικές δομές. Κι αυτόν ακριβώς τον τρόπο αναζητούμε τώρα.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 26/10/2008

===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η ιταλική κατοχή στην Ελλάδα - L’OCCUPAZIONE ITALIANA IN GRECIA

Η ιταλική κατοχή στην Ελλάδα:
Ας μιλήσουμε γι΄αυτήν τη σελίδα της ιστορίας

Ώρα 17.00 – 18.30 μ.μ. Προβολή της ταινίας
«Ελλάδα, σημειώσεις πάνω στα δεινά που προκάλεσε η Iταλική Kατοχή»
Διάρκεια 96΄, Ιταλία 2005, ελληνική γλώσσα
Σκηνοθεσία: Piera Tacchino, Tamara Bellone, Nietta Fiorentino, Γιώργος Κόρρας.
Με μαρτυρίες των: Τάκη Μπενά, Πάνου Γεωργόπουλου, Δημήτρη Λιβιεράτου, Χρήστου Κωστόπουλου, Ευάγγελου Μαγκιόζη, Γιώργου Παπαδίσκου, Στέφανου Ριτσάκη, Αντέλας Τσουκιά, Πάνου Τσουκιά.

Ώρα 19.00-19.30 μ.μ.: προβολή αποσπασμάτων από τις ταινίες:
«Ελλάδα, σημειώσεις πάνω στα δεινά που προκάλεσε η Ιταλική Κατοχή» και
«Ο βρώμικος πόλεμος του Μουσολίνι»
Ώρα 19.30 μ.μ. συζήτηση με μετάφραση
Συμμετέχουν:
Piera Tacchino, σκηνοθέτης
Αμαλία Κολώνια., καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Μιλάνου
Στάθης Ψωμιάδης, δημοτικός σύμβουλος Ποταμιάς
Λιβιεράτος Δημήτρης, αγωνιστής της αντίστασης
Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης, Εθνικό Συμβούλιο για τις Γερμανικές Επανορθώσεις

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008 - ΑΙΘΟΥΣΑ Σ.Y.T.E - ΟΔΟΣ ΣΙΝΑ 16, ΑΘΗΝΑ

L’occupazione italiana in Grecia: una pagina di storia di cui parlare

Ore 17.00 – 18.30 Proiezione del film:
“Grecia, appunti sui danni causati dall'occupazione italiana” (DVD, 96', Italia 2005, in greco)
Realizzato da: Piera Tacchino, Tamara Bellone, Nietta Fiorentino, Ghiorgos Korras,
Con testimonianze di: Takis Benàs, Panos Gheorgòpoulos, Dimitris Livieratos, Christos Kostòpoulos, Evànghelos Manghiòsis, Ghiorgos Papadìskos, Stèfanos Ritsakis, Adela Tsoukià, Panos Tsoukiàs
Ore19.00 – 19.30 : proiezione di brani dei film
(in italiano)
“Grecia, appunti sui danni causati dall'occupazione italiana”
“La sporca guerra di Mussolini”
ore 19.30: dibattito con traduzione a cui interverranno:
Piera Tacchino regista
Amalia Kolonia docente all’Università Statale di Milano
Stathis Psomiadis consigliere comunale di Potamià
Dimitris Livieratos partigiano
Georgios Alexandros Mangakis Consiglio nazionale sulle riparazioni dei danni di guerra tedeschi

Collettivo Bellaciao di Atene
S.Y.T.E. (Associazione degli Impiegati della Banca di Grecia)

Αναδημοσίευση από σίβυλλα
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η δημοσιογραφία των πολιτών

ΜΙΛΑΕΙ Ο ΝΤΑΝ ΓΚΙΛΜΟΡ, ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΩΝ BLOGGERS

Η δημοσιογραφία των πολιτών θέλει ελευθερία

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΤΣΑ

«Ζούμε μια εποχή στην οποία η διαφάνεια είναι το κλειδί. Είναι δύσκολο να κρατήσεις μυστικά εξαιτίας της εξέλιξης των προσωπικών μέσων ενημέρωσης, επομένως οι εταιρείες, τα ΜΜΕ, οι bloggers -όλοι στην πραγματικότητα- πρέπει να είναι διαφανείς στον τρόπο που λειτουργούν».
Η παραπάνω δήλωση ανήκει στον Νταν Γκίλμορ, τον υπερασπιστή -κατ' άλλους ηγετική μορφή ή «γκουρού»- της δημοσιογραφίας των πολιτών (blogging), ο οποίος καταγράφει την τελευταία δεκαετία την εκδοτική επανάσταση στην ψηφιακή εποχή και τις αλλαγές που υφίσταται η δημοσιογραφική εργασία από την εμφάνιση των νέων μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Το 2004 ο Νταν Γκίλμορ παρουσίασε τις απόψεις του για τη δημοσιογραφία των πολιτών στο βιβλίο με τον τίτλο «Εμείς είμαστε το Μέσο» («We the Media: Grassroots Journalism by the People, for the People»). Το «Εμείς είμαστε το Μέσο» έχει ευρέως αναγνωριστεί ως η Βίβλος που έριξε φως στο νέο τοπίο της μιντιακής πραγματικότητας, εξηγώντας το πώς η σύγκρουση δημοσιογραφίας και τεχνολογίας (διαμέσου των webblogs και άλλων μορφών μέσων) «εκδημοκράτισε» τα συμβατικά ΜΜΕ δίνοντας δύναμη στο «πρώην ακροατήριο», που με τη σειρά του προχώρησε στη δημιουργία μέσων ενημέρωσης.

Νταν Γκίλμορ: «Το κείμενο είναι και θα παραμείνει ζωτικής σημασίας τμήμα της δημοσιογραφίας και αυτό που κάνουν οι εφημερίδες -σε αντίθεση με αυτό που είναι- θα παραμείνει σημαντικό»

Ο Γκίλμορ θεωρεί ότι η συντριπτική πλειονότητα δεν έχει ιδέα για το τι είναι πραγματικά η δημοσιογραφία των πολιτών, πώς λειτουργεί και πόσο σημαντική είναι, ενώ προβλέπει ότι η δημοσιογραφία των πολιτών θα ζήσει και θα προοδεύσει σε ένα οικοσύστημα στο οποίο θα περιλαμβάνει πολλά στιλ (μέσων) και στόχους. Μέσα από τα συνέδρια και τα εκπαιδευτικά σεμινάρια, στα οποία συμμετέχει, απευθύνεται στους συναδέλφους του δημοσιογράφους υποστηρίζοντας ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να γίνουν επιχειρηματίες: «Η εφεύρευση είναι φθηνή. Οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να δημιουργήσουν ένα νέο εργασιακό ορίζοντα». . .

Στην Ελλάδα η εισαγωγή των νέων μέσων στα πανεπιστήμια γίνεται με αρκετά αργούς ρυθμούς. Στις ΗΠΑ η υιοθέτηση των νέων μέσων αντιμετώπισε δυσκολίες και πόσο γρήγορη ήταν η εισαγωγή τους στα εκπαιδευτικά προγράμματα;

**«Ακόμα και στις ΗΠΑ οι φοιτητές γνωρίζουν περισσότερα πράγματα σχετικά με τα νέα μέσα μαζικής ενημέρωσης από ό,τι οι καθηγητές. Όμως, οι καθηγητές δημοσιογραφίας γνωρίζουν συνήθως περισσότερα πράγματα για τις αρχές της δημοσιογραφίας και γιατί έχουν σημασία. Είναι πολύ σημαντικό να διδάσκεις νέες τεχνικές και αρχές. Νιώθω ότι τα νέα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στις ΗΠΑ, αλλά δεν έχουν ακόμα γίνει σημαντικό κομμάτι της ζωής τους». . .

Μπορεί ένας πολίτης που ασχολείται με το blogging να θεωρείται «αληθινός» δημοσιογράφος;

* «Οι άνθρωποι έχουν πολλούς λόγους και στόχους για αυτό που κάνουν, όμως δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων αυτών. Διαλέγουν μόνοι τους τους στόχους τους και αυτό είναι το καλύτερο μέρος της δημοσιογραφίας των πολιτών. Οι πολίτες-δημοσιογράφοι θέλουν να παρέχουν πληροφορίες σημαντικές για τις κοινότητες, είτε είναι γεωγραφικού περιεχομένου είτε βασίζονται σε συγκεκριμένα θέματα. Είναι λιγότερο σημαντικό να ρωτάς ποιος είναι δημοσιογράφος από το να ρωτάς τι είναι δημοσιογραφία».

Στην μπλογκόσφαιρα υπάρχει μια ανοιχτή συζήτηση για το ζήτημα της ανωνυμίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι εφόσον ένας πολίτης ασκεί δημοσιογραφία θα πρέπει να υπογράφει το κείμενό του, έστω και με ψευδώνυμο. Από την άλλη, κάποιοι θεωρούν ότι η ανωνυμία επιτρέπει να «βγουν» ειδήσεις που υπό άλλες συνθήκες θα παρέμεναν άγνωστες. Σημασία γι' αυτούς δεν έχει ποιος λέει κάτι, αλλά τι λέει.

**«Πιστεύω ότι πρέπει να διατηρείται η ανωνυμία διότι τη χρειαζόμαστε σε ορισμένες περιπτώσεις (όπως στα απολυταρχικά καθεστώτα). Ομως, θα ενθάρρυνα πολύ τους πολίτες να σηκώνονται και να λένε ποιοι είναι όταν μιλάνε. Ο καλύτερος τρόπος για να εμποδίσει κανείς τα ψέματα και τις "επινοήσεις" να προκαλέσουν κακό είναι να μην κάνει λογοκρισία σ' αυτά που λένε οι άνθρωποι. Αντ' αυτού στοχεύει στο να βοηθήσει αναγνώστες να καταλάβουν ότι πρέπει να αμφισβητούν, ενεργά, αυτά που λέγονται ανώνυμα για άλλους ανθρώπους εκτός εάν υπάρχει βασικός λόγος να υποπτεύονται ότι αυτό είναι αλήθεια - αλλά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να ζητούν περισσότερες αποδείξεις».

Από το 1993 στις ΗΠΑ έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για τη θέσπιση κανόνων, ενός πλαισίου για το blogging. Στο blogging μπορούμε να μιλάμε για κανόνες δεοντολογίας ή για κανόνες ηθικής;

**«Οι άνθρωποι μπορούν να είναι έντιμοι εάν το επιλέξουν. Είναι τόσο απλό. Οι αρχές της καλής δημοσιογραφίας συμπεριλαμβάνουν το να είσαι έντιμος με το να είσαι ακριβής, δίκαιος, να λειτουργείς με διαφάνεια όταν πρόκειται για τα κίνητρα και τις προκαταλήψεις κάποιου». . . περισσότερα εδώ.

Σχόλιο - Πρόταση:

Το Σάββατο 18-10-2008, για πρώτη φορά έγινε από Έλληνα blogger, κάλυψη με ρεπορτάζ σχόλια και παρέμβαση, ενός πολιτικού συνεδρίου.

Η δημοσιογραφία είναι δικαίωμα της ενημέρωσης του Ελληνικού λαού. Η δημοσιογραφία των ίδιων των πολιτών πρέπει να εξασφαλίσει την ελεύθερη και σωστή ενημέρωση. Το καπέλωμα από τα Μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα και οι μισές και πολλές φορές παραποιημένες αλήθειες της ειδησεογραφίας, και τα συνήθη κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, για ιδιοτελή συμφέροντα, κλονίζονται στη ιδέα του πολιτικού Blogging. Έχουν επιχειρήσει βέβαια, και σε μεγάλο βαθμό το έχουν κατορθώσει με τα Μεγάλα σε αναγνωσιμότητα Blogs.

ΔΕΝ διεκδικώ την απόλυτη εγκυρότητα, αλλά θεωρώ ότι η αποκλειστικότητα και το εγχείρημα της πρώτης φοράς μου ανήκει. Όπως μου ανήκει η ελευθερία να σκέπτομαι και να εκφράζομαι ελεύθερα.

Αυτό που μένει είναι ένας σύλλογος ή μια ένωση, έστω και ένα Club στο FaceBook, των Ελληνικών blogs, που ασχολούνται με τη πολιτική, για τη προστασία του ύψιστου των δικαιωμάτων τους να εκφράζονται ελεύθερα.

Παρακαλώ όποιον φίλο blogger έχει την ίδια συναντίληψη, ανεξαρτήτως πολιτικού ή ιδεολογικού χώρου να επικοινωνήσει μαζί μου.

"Οι καιροί ου μενετοί."

Νάσος Ζαγγογιάννης.

===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τους το παρέδωσε το γράμμα ο γιός του ταχυδρόμου

"Μήνυση και αγωγή κατά του τηλεοπτικού σταθμού Αlpha και προσωπικά κατά των δημοσιογράφων Γιώργου Αυτιά, Γιώργου Βλάχου και Γιάννη Ντάσκα κατέθεσε ο κ. Θεόδωρος Ρουσόπουλος.

«Παραιτούμενος χθες ανέφερα ότι, ελεύθερος πια από τις δεσμεύσεις που απέρρεαν από τη θέση του Εκπροσώπου της Κυβέρνησης, θα υπερασπιστώ........
με κάθε νόμιμο μέσο τον εαυτό μου» αναφέρει στη δήλωσή του και συνεχίζει: «Προσφεύγω στη Δικαιοσύνη με κατάθεση μήνυσης και αγωγής προσωπικά κατά των δημοσιογράφων Γιώργου Αυτιά, Γιώργου Βλάχου και Γιάννη Ντάσκα καθώς και του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA, για τα ψεύδη και τις αθλιότητες που συνέχισαν να εκτοξεύουν και σήμερα κατά του προσώπου μου. Η ανοχή μου απέναντι στις συκοφαντίες τελείωσε»." Γείτσες......

Αναδημοσίευση από VENDETA

===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Μην βρίζετε τις κότες

Επιεικώς απαράδεκτος ο παραλληλισμός που κάνουν κάποιοι μπλογκερς των βουλευτών της Ν.Δ, που επέλεξαν την αποχή από την ψηφορορία για την σύσταση της Προανακριτικής Επιτροπής με τις .. κότες.

Και θα τεκμηριώσουμε αυτή μας την ένσταση.

Οι κότες μας χαρίζουν αυγά. Μια πολύ θρεπτική τροφή.

Οι βουλευτές μας μόνο σκάνδαλα «γεννάνε» για να αυγατίζουν την περιουσία τους.

Οι κότες μας προσφέρουν το κρέας τους.

Οι βουλευτές το μόνο που παράγουν είναι ψεύτικες υποσχέσεις και παχυλές καταθέσεις για πάρτι τους.

Οι κότες συμβάλουν να υπάρχει ισορροπία στο ζωικό βασίλειο.

Οι βουλευτές φροντίζουν να κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Αναδημοσίευση από "ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ"
==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Γι’ αυτό Σσσσσς....

Δεν είμαι Blogger ρεεε !!!!

Τώρα που έπεσε ο κουρνιαχτός από τις φωνούλες που θέλουν να ελέγχουν και καθοδηγούν τα πάντα, σας δηλώνω ευθαρσώς και έχων (φαντάζομαι) σώας τας φρένας, ότι δεν είμαι blogger. Ούτε θα μπορούσα να συναγελάζομαι με τύπους που στήνουν κάτι καφενεδάκια στο πουθενά και μιλάνε ελεύθερα, ανταλλάσσουν απόψεις, διαλέγουν τι θα δούνε και άλλα πολλά αναχρονιστικά. Α πα πα πα (πολλά παπάκια) που θα με βρίσετε βάζοντας τη μεγαλοσύνη μου στο σινάφι τους. Ως αφελής θα με ρωτήσεις με τα πρωτότυπα ελληνικά σου, και «ποιός είσαι ρε μεγάλε»; Όσο πρωτότυπα είναι τα ελληνικά σου, άλλο τόσο είναι και το ξυραφένιο σου μυαλό. Δεν βλέπεις άνθρωπέ μου ότι είμαι ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ εφημερίδας, ραδιοφώνου και τηλεοράσεως; Ντιπ κατά ντιπ στραβός είσαι; Γιατί αν δεν το βλέπεις εσύ το ξέρω και το νιώθω ΕΓΩ. Φοβήθηκες μη σου πάρω την πελατεία και έβαλες τους υποτακτικούς να επιτεθούν; Μη φοβάσαι «συνάδελφε» εφημεριδοτηλεραδιοκαναλάρχη, στην αρχή δεν θα σου κακοφανεί η ήττα γιατί δεν θα σου πάρω πολλούς ψηφοπελάτες, για μετά που θα μάθουν περισσότεροι το μαγαζί δεν γνωρίζω. Τι κάνεις έτσι βρε αδερφέ; Εσύ δεν προσπαθούσες τόσα χρόνια να με πείσεις για τα καλά της ελεύθερης οικονομίας; Ποτέ δεν μου μίλησες για τα καλά της ελεύθερης επικοινωνίας, ούτε επιλογή δεν μου άφηνες . Μια ζωή απόβλητα με μπούκωνες, άσε που διάλεγες και το χρώμα του ψηφοδελτίου μου. Τώρα που αρχίζω και εμπεδώνω τα καλά της ελεύθερης (άνευ ελευθεριότητας) οικονομίας σου, χτυπιέσαι; Είδα τα σημεία των καιρών «συνάδελφε» και προσφέρω ΕΓΩ τα προϊόντα του μέλλοντος. Τώρα λοιπόν θα μετρηθούμε στα ίσα και όποιος αντέξει. Για να μη νομίζεις ότι είμαι κανένας τυχάρπαστος blogger σου παραθέτω δίπλα και τη φωτογραφία μου. Γι’ αυτό Σσσσσς....

Αναδημοσίευση από simple man
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Το Ανελεύθερο Συνέδριο των "Ελευθέρων" Φιλελευθέρων !!! [συνέχεια Μέρος 2ον]

Ρεπορτάζ από τη "Φιλελεύθερη Συμμαχία"
του blogger Νάσου Ζαγγογιάννη: Σάββατο, 18 Οκτώβριος 2008

"Αισιοδοξία, Εξωστρέφεια, Ανοικτή κοινωνία. Μια άλλη πολιτική πρόταση.

Κόντρα στο ζοφερό κλίμα των ημερών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία, ένα κόμμα ενεργών πολιτών, διοργανώνει το 2ο συνέδριό της στο ξενοδοχείο President στις 18-19 Οκτωβρίου 2008.

Αρνούμενοι τη σκανδαλολογία, τη μιζέρια και την εσωστρέφεια, συζητάμε για την Ευρώπη και τον κόσμο, για την ελεύθερη οικονομία, για την ανοικτή κοινωνία, για την κοινωνία των πολιτών και το διαδίκτυο, για το φιλελευθερισμό και την αριστερά.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προσκαλεί κάθε ενεργό πολίτη να παρευρεθεί."

============================================================

Γιατί ήθελα να μιλήσω, Τι είπα, τι ΔΕΝ είπα, τι ήθελα να πω, και ΔΕΝ μου επιτράπηκε.

Ο παραπάνω τίτλος του ρεπορτάζ, ίσως να ήταν λίγο πολύ αυστηρός, αλλά τώρα που το σκέφτομαι ξανά, μετά από πέντε ημέρες, υπήρξε αρκετά αληθινός. Υπήρξε αληθινός διότι αλήθεια είναι αυτή που σου βγαίνει αυθόρμητα και χωρίς στρογγυλεύσεις. Αλήθεια είναι αυτή, που χωρίς προ συνεννοήσεις προσωπικές σημειώσεις, προετοιμασίες και εξαρτήσεις, εκφέρεται και σχεδόν πάντα ενοχλεί.

Ενοχλεί, αλλά είναι σχεδόν πάντα δημιουργική, είναι η αλήθεια της ψυχής σου.

Είναι η αλήθεια που άκομψα βγαίνει, αλλά παραμένει και είναι ο εαυτός σου αφτιασίδωτος, αιχμηρός, κρυστάλλινος και διαυγής. "Έχε θάρρος. Όταν λες την αλήθεια, και δε θα κάνεις ποτέ λάθος." Έλεγε ο Μεγάλος μας, Σοφοκλής.

Οι Αρχαίοι μας ξέρανε την είναι αλήθεια και την όριζαν :ως "αλήθεια" = α + λανθάνω = το μη κρυπτόμενο.

Η επικρατούσα και σήμερα αλήθεια ορίζεται : " ως η συμφωνία της νόησης (της εικόνας που σχηματίζει στο νου το υποκείμενο) με το αντικείμενο".

Η Αλήθεια κατά την γνωστική μου αντίληψη, έχει και την έννοια της έλλειψης λήθης (α-λήθης), για αυτή την αλήθεια μίλησα, αυτή την αλήθεια υπηρετώ για αυτή την αλήθεια αγωνίζομαι.

Σε αυτή τη άθλια εποχή που ζούμε η αλήθεια περισσεύει, διότι η μισή αλήθεια ή η ΜΗ αλήθεια, η ιδιοτέλεια, η αρπαχτή και το συμφέρον κυριαρχούν. "Όλοι μας αγαπούμε την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι από μας αγαπούμε πιο πολύ το συμφέρον.", έγραψε ο μεγάλος Λέων Τολστόι.

Υπάρχει άνθρωπος σε αυτό το πλανήτη που να λέει την αλήθεια όπως την όρισε στα "ΗΘΙΚΑ»" ο Πλούταρχος ; "Να συνηθίζουμε τα παιδιά να λέγουν την αλήθεια. Γιατί η ψευτιά είναι δουλοπρέπεια και δεν αξίζει να τη μιμούνται οι άνθρωποι"

Γιατί ήθελα να μιλήσω

Η επίσκεψη στο 2^ο Συνέδριο της Φ.Σ. είχε προσεγγιστικό κυρίως χαρακτήρα, για να γνωρίσω εκ του σύνεγγυς ένα ελεύθερο συνέδριο, ενός νέου κόμματος φιλελεύθερων αρχών.

Περίμενα να συζητηθούν Συνταγματικά θέματα, θέματα περιβάλλοντος και κυρίως ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεσμικών κανόνων κράτους δικαίου, για αξιοκρατία, ίσων ευκαιριών και νέων αντιλήψεων.

Μετά από πέντε ημέρες από τη παρουσία μου, στο 2^ο Συνέδριο της Φ.Σ., μου δόθηκε, η ευκαιρία να μελετήσω σε βάθος τις παραπάνω αρχές και να διαπιστώσω ευχάριστα ότι αυτό καλύπτεται σε ικανοποιητικό βαθμό από το καταστατικό και τις αρχές του κόμματος. Αρκεί όμως αυτό ;

Τι ήταν αυτό που με εξόργισε και παρά την απόφαση μου να ΜΗΝ μιλήσω, ζήτησα το λόγο, ο οποίος μου εδόθη, όπως μου εδόθη από τον Συντονιστή κ. Δημήτρη Σκάλκο.

Ήταν η τοποθέτηση του τελευταίου ομιλητή κ. Στρατή Κατάκου, εκπαιδευτικού, μέλος της Διοικούσας του κόμματος. της Φ.Σ.

Ήταν οι αλαζονικές κομματικές τοποθετήσεις πολλών συνέδρων, που αντί ερωτήσεων, όπως τους ζητήθηκε, προέβαιναν και σε αυθαίρετες τοποθετήσεις, όπως ενός κυρίου που ομίλησε , σχεδόν με Φιλιππικό λόγο από το αναλόγιο του Συνεδρίου, με τοποθετήσεις οι οποίες ΔΕΝ θα σχολιάσω αλλά είναι μαγνητοσκοπημένες. Τέλος η οίηση κάποιας κυρίας γραμματέως ενός Υπουργού (πρώην θαρρώ) της οποίας οι φιλελεύθερες αρχές, άρχιζαν και τελείωναν εκεί που ΔΕΝ υπήρχε θέση για κανέναν άλλον ομιλητή, ως αντίληψη θέση και αποδοχή. Ο εκνευρισμός μου μεγιστοποιήθηκε όταν η ίδια κυρία, μιλούσε και ανταγωνίζονταν, όλα τα κόμματα και τις αρχές τους, σε συναγωνισμό σε ύψος φωνής και σε εκνευριστικό περπάτημα υπεροχής, με τον προαναφερθέντα εκπαιδευτικό, κύριο κ. Στρατή Κατάκο.

Τι είπα.

Αφού μου δόθηκε ο λόγος τελικά προσπάθησα να πω ποιος είμαι, τι είμαι και γιατί κάνω την παρέμβαση. Αυτό όπως καταλαβαίνετε, παίρνει λίγη ώρα και ΔΕΝ φθάνουν τα δέκα δευτερόλεπτα του κυρίου Συντονιστή.

Ανακαλώντας λοιπόν στη μνήμη μου τη ομιλία – παρέμβαση, περίπου είπα τα εξής.

« . . . Είμαι ο Νάσος Ζαγγογιάννης, Blogger του ιστολογίου με την επωνυμία "ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ". Στο ιστολογιό μου έχω ως προμετωπίδα τη ρήση του Οδυσσέα Ελύτη :

"Δεν λυπάμαι τους ποιητές που μείνανε χωρίς κοινό... Λυπάμαι το κοινό που έμεινε χωρίς ποιητές." Στη σημερινή εποχή, αυτό που μας λείπει είναι η ποίηση. Διότι κατά τον Αριστοτέλη οι Αρχαίοι μας ξεχώριζαν το ποιείν από το πράττειν. Σήμερα αυτές οι έννοιες έχουν αλλοιωθεί και σχεδόν είναι άγνωστες στη πολιτική ζωή της χώρας μας.

Η πολιτική πρακτική έχει ταυτιστεί με το δόγμα της Ν.Δ : "Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό", πάνω σε αυτό κυριαρχείται και ολόκληρη η συμπεριφορά του Έλληνα πολίτη.

Με αυτό πολιτεύονται οι πολιτικοί μας, με αυτό ασκούν εξουσία, με αυτό εγκλωβίζουν ψηφοφόρους, δίνουν και εξάπτουν τη ψεύτικη ελπίδα με το βόλεμα και με τη ρουσφετολογική εκπλήρωση, αναμονή ή ανοχή στη παρανομία, επιδιώκοντας έτσι την ψηφοθηρία, για τη δική τους κυρίως ιδιοτελή εξουσία.

Αντί η εξουσία να υπηρετεί το λαό, ο λαός άγεται και φέρεται από τους εκάστοτε εξουσιαστές. Και έδωσα ένα παράδειγμα με το οποίο ήθελα να τονίσω αυτή τη διαπλοκή Εξουσίας – Λαού. Είναι το παράδειγμα του "συμπλέγματος του αβγού".

Η ιστορία παλιά, τόσο παλιά όσο και η κακοδαιμονία της πορείας του νεοελληνικού κράτους. Όταν λοιπόν μεταβιβάστηκε, με τα γνωστά Βυζαντινά χρυσόβουλα και τα τούρκικα φιρμάνια ή κοτσάνια (συμβόλαια) , η γη των προγόνων μας στους τσιφλικάδες, ο παππούς μου, (Φωτογραφία.) ο "Μουστακό-θανάσης με το όνομα", μου μολόγαγε την εξής ιστορία απ' τα τσιφλίκια της φθιώτιδας : "Στο τσιφλίκι του Χασούρα, ανθρώπου πανέξυπνου και καταφερτζή δουλεύαμε για ένα κομμάτι ψωμί. Τα αβγά τότε ήταν φάρμακο και ταΐζαμε τα μικρά παιδιά. Ο παμπόνηρος αυτός τσιφλικάς, έπιανε κρυφά έναν - έναν εργάτη χωριστά και μας έδινε από ένα αβγό με τη προϋπόθεση να ΜΗΝ το πούμε στους άλλους. Όλοι βολευόμαστε και έτσι κρατούσαμε το εφτασφράγιστο μυστικό. Όταν όμως ακούγαμε τη φωνή του Χασούρα από μακριά " εει . . . εσύ με το αβγό", συνεχίζαμε να δουλεύουμε πιο εντατικά, κρύβοντας το ένοχο μυστικό της αμοιβής μας."

Αυτό ετέθη και ως ερώτημα : "ποιος σήμερα ΔΕΝ έχει πάρει ή ΔΕΝ έχει συνάψει κάποιου είδους συναλλαγή με το "σύνδρομο του αβγού;" (εννοώντας δραστηριότητες γενικά στο δημόσιο βίο της χώρας)

Έγινε ένσταση από ένα ομιλητή, νομίζω, καθηγητή από το Πανεπιστημίου Πειραιώς, ότι αυτός ΔΕΝ έχει κανενός είδους συναλλαγή με το δημόσιο.

Του απάντησα, ότι θέλω να σας πιστέψω αλλά ΔΕΝ το κάνω γιατί λείπει η απόδειξη. Αυτό ΔΕΝ ήταν καμία ονομαστική κατηγορία για κανέναν, αλλά μία κοινή διαπίστωση, που αιωρείται πάνω στο γνωστό δόγμα της Ν.Δ. : "Ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό", Όπως λένε περιπαιχτικά και στα γνωστά καφενεία : "Μάθε να κερνάς να καλοπερνάς".

Επίσης όταν στη συνέχεια προσπάθησα να επιχειρηματολογήσω πάνω στην άποψη μου για τη κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος λέγοντας περίπου τα εξής :

"Η κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος ΔΕΝ έγινε τώρα, αλλά πολλά χρόνια πριν, όταν ο Bill Gates, κατάφερε να εξευτελίσει τον ίδιο το σύστημα που τον ανέδειξε, όταν ο ανταγωνισμός της Microsoft, έγινε μονοπωλιακός και αποδόμησε έτσι την "αίγλη" του φιλελεύθερου λεγόμενου "επιχειρείν", εξαναγκάζοντας το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα να "κομματιάσει" με νόμους και νέα ποινικά εφευρήματα τη συνέχιση της δήθεν ελεύθερης. οικονομίας"

Τέλος, ερχόμενος στη σημερινή δήθεν "οικονομική κατάρρευση", με την επαίσχυντη παρέμβαση των κρατικών ταμείων της υγιούς οικονομίας, πριμοδοτώντας ΟΧΙ εμπορικές τράπεζες αλλά επενδυτικές τράπεζες μεγάλου ρίσκου, στα λεγόμενα κερδοσκοπικά λαμόγια, η τοποθέτηση μου, εαν μου είχε επιτραπεί, θα ήταν απόλυτα σύμφωνη, με αυτή των πρώην Υπουργών της φιλελεύθερης κυβέρνησης Μητσοτάκη, κ. Ανδρέα Ανδριανόπουλου και κ.Στεφάνου Μάνου. . .

Εδώ διακόπηκε η ομιλία μου από το κύριο Συντονιστή.

Τι ΔΕΝ είπα τι ήθελα να πω, και ΔΕΝ μου επιτράπηκε

Ο κάθε ομιλητής πρέπει να έχει ένα εύλογο χρόνο να ολοκληρώσει. Συνήθως τα συνέδρια έχουν προαποφασίσει σε τραπέζια προσυνεδριακά και έχουν προσυπογράψει και τα πρακτικά. Τα υπόλοιπα έχουν υποδεέστερη σημασία και απλά μπορούν να εγγραφούν σε σημειώσεις ή προσθήκες.

Το συγκεκριμένο συνέδριο ήταν ανοιχτό, που σημαίνει διάλογος. Με το σκεπτικό αυτό ξόδεψα μια ολόκληρη ημέρα, απ’ τη ζωή μου, για να το παρακολουθήσω.

Εκ του αποτελέσματος τώρα διαπιστώνω ότι η Δημοσιογραφική κάλυψη 2ου συνεδρίου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας ήταν η "Ομιλία Τατούλη."

Η δική μου αναφορά η οποία κάλυψε ολόκληρη τη πρώτη ημέρα ΔΕΝ αναφέρθηκε καθόλου.

Στη συνέχεια λοιπόν ήθελα να τονίσω, ότι καμία ιδέα ή κανένα πρόγραμμα ΔΕΝ μπορεί να ξεφύγει από την λογική του "συνδρόμου του αβγού". Αυτό με λύπησε αυτό ήθελα να τονίσω, αυτό ήθελα να καταθέσω.

Επειδή τώρα, ότι και να γράψω, θα θεωρηθώ «προφήτης εκ των υστέρων» και επιμελημένος αντιγραφέας κειμένων γραφείου. Θα σας δώσω το περίγραμμα της συνέχειας της παρέμβασης μου.

1^ο ΔΕΝ πείσθηκα για τις Φιλελεύθερες Συμμαχίες. Η αιτίαση της παρέμβασης μου αποδεικτικά καταλυτική για τη νοοτροπία των συνέδρων. Η διαφορετική άποψη ηχούσε ως αιρετική και η αριστερή αντίληψη ή η ύπαρξη κράτους απαγορευτική.

2^ο Το τελευταίο θέμα, «Φιλελευθερισμός και Αριστερά», μπορεί να υποστηρίχτηκε με περίπου ίσες αναλογίες από τους ομιλητές, αλλά ΔΕΝ υπερασπίστηκε με ίση εκφορά λόγου από τους συνέδρους – ελευθέρους παρατηρητές.

3^ο Ανέμενα η παρέμβαση μου, μιας και ήταν η συγγενέστερη προς την αριστερή έννοια του κράτους πρόνοιας και αντίληψης, ότι θα κάλυπτα τις τοποθετήσεις των συνέδρων.

Προσωπικά ΔΕΝ διεκδίκησα ως απαίτηση να μιλήσω αρκεί αυτό να γινόταν από τους προσκεκλημένους ομιλητές, οι οποίοι σιωπούσαν προφανώς από σεβασμό προς τους εκπροσώπους της Φ.Σ.

4ο Η γενική εντύπωση που αποκόμισα, ήταν ότι συμμετείχα σε ένα επιχειρηματικό FORUM, και ΟΧΙ σε ένα φιλελεύθερο κόμμα από το οποίο περίμενα να ακούσω περί φιλελευθερισμού, όπως αυτή εκφράζεται από τη "Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια" στο Λήμμα "Φιλελευθερισμός", Που από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω και να συμπεράνω, είναι ότι συμμετείχαν στη σύνταξή του και μέλη της Φ.Σ.

5^ο θα περίμενα επίσης να ακούσω για τη θωράκιση του κράτους, να προστατεύσει το κοινωνικό φιλελευθερισμό με ποιους νόμους και με τι προϋποθέσεις.

6^ο Τέλος ο φιλελευθερισμός μπορεί να είναι οτιδήποτε και να καλύπτει τις προσδοκίες του οποιοδήποτε, αλλά αυτό που ΔΕΝ άκουσα και ΔΕΝ κατάλαβα γιατί λιγότερο κράτος και ΟΧΙ ένα φιλελεύθερο κράτος που να το ανταγωνίζονται οι ιδιώτες.

Ένα παράδειγμα για να γίνω κατανοητός. Η περίπτωση του κρατικού ΟΤΕ στη φιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη και η εμμονή του τότε υπουργού να αποκλείσει τον κρατικό οργανισμό, ήταν απόδειξη για ένα ανελεύθερο σύστημα. Το οποίο οδήγησε τον ΟΤΕ στη πώληση του με σύμπραξη, Ν.Δ, -ΠΑΣΟΚ. Στο αντίστοιχο κρατικό τηλεπικοινωνιακό οργανισμό της Γερμανίας.

Επίσης ένα σημερινό που συμβαίνει σήμερα με την ΔΕΗ να αγοράζει ακριβό ρεύμα, από τους ιδιώτες και να το πουλά φτηνά στη κατανάλωση των επιχειρήσεων και να φορτώνει τα χρέη στα νοικοκυριά.

Προσωπικά για μένα ο φιλελευθερισμός θα έπειθε, εάν μπορούσε το κράτος να ανταγωνίζεται με ισους όρους τους ιδιώτες επενδυτές. Τουλάχιστον στα λεγόμενα κοινωνικά αγαθά, όπως είναι : Η Υγεία, παιδεία, ύδρευση – αποχέτευση, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές, έρευνα και προγραμματισμός.

Όσο για το περιβάλλον, και τις Διεθνείς συνθήκες κλπ θα ήταν μια μεγάλη και ατέρμονη συζήτηση, χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα για ένα νεοσύστατο κόμμα.

Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω για τη φιλοξενία την Οργανωτική Επιτροπή της Φ.Σ. και ελπίζω την άλλη φορά κάποιες από τις παραπάνω σκέψεις μου, τουλάχιστον να τις λάβουν υπόψη.

Ευχαριστώ επίσης θερμά τον πρόεδρο του κόμματος της Φ.Σ. κ. Φώτη Περλικό, για την ανοχή και τη φιλοξενία, και ελπίζω να εκλάβει την κριτική μου ως εποικοδομητική, σε έναν ελεύθερο και δημοκρατικό διάλογο, (άσχετα εάν ΔΕΝ ολοκληρώθηκε) καθώς επίσης και τον υπεύθυνο του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της ΦΣ κ. Αλέξανδρο Ηλιόπουλο, για το λογότυπο που χρησιμοποίησε : « Αν αγαπάς την λευτεριά, σε άλλον να μην ελπίζεις. Μόνο σου πάρτην αν μπορείς, αλλιώς δεν την αξίζεις» (Κολοκοτρώνης)

Νάσος Ζαγγογιάννης.

ΣΧΕΤΙΚΑ :

Α. ΜΕΡΟΣ 1^ον

Β. Σχόλια Προδημοσίευσης Μέρους 2^ου.

===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ο Θοδωρής έφυγε από κυβερνητική θέση, όμως η δεξιά είναι παντού!

Ο Θοδωρής έφυγε από κυβερνητική θέση, όμως η δεξιά είναι παντού!
Ο επίορκος Σανιδάς, ακλόνητος!
Οι Εφραίμ ακλόνητοι!
Οι κουμπάροι παντού!
Τα σκάνδαλα στα τάρταρα!
Οι εργαζόμενοι σε απόγνωση!
Ο Καραμανλής, με τον Θόδωρο ή με άλλους Θόδωρους, λυμαίνεται τον τόπο!

Αναδημοσίευση από σίβυλλα
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Καινούργια βάσανα για τον Γ. Σανιδά

Τελικά ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδάς δεν πρέπει να βιώνει την καλύτερη του εποχή.
Κάνει ότι μπορεί για να θάψει εντελώς τα σκάνδαλα κυβερνητικών στελεχών αλλά δεν του βγαίνει.
Μετά το παπατράκ που έπαθε χειριζόμενος τη δικαστική διερεύνηση για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου (τραγελαφικές χαρακτήρισε τις τοποθετήσεις του ο πρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου, Παξινός, ενώ ότι του χρειάζεται "πολιτική και πειθαρχική σανίδα", εκτίμησε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Γρηγόρης Νιώτης) τώρα του προέκυψε καινούργια λούμπα.
Όπως είναι γνωστό ο Γ. Σανιδάς, χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση του παραδικαστικού. Κάνει ότι μπορεί να θάψει κι αυτό το σκάνδαλο, αλλά σήμερα υπήρξαν δηλώσεις του αρχιμανδρίτη Ιάκωβου Γιοσάκη (που κι αυτός είναι χωμένος μέχρι το καλυμμαύκι του σ’ αυτή την λαμογιά) ότι είναι αποφασισμένος να αποκαλύψει τον ρόλο που έπαιξε σ’ αυτή την βρόμικη ιστορία η γυναίκα του υφυπουργού Εξωτερικών, δικηγόρος Χριστίνα Βαληνάκη.

Καινούργια βάσανα για τον Γ. Σανιδά.

Αναδημοσίευση από giorgis, ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Γιατί ο υπουργός Δικαιοσύνης ΟΦΕΙΛΕΙ να ασκήσει ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΔΙΩΞΗ στον επίορκο «δικαστή» Σανιδά!

Γιατί ο υπουργός Δικαιοσύνης ΟΦΕΙΛΕΙ να ασκήσει ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΔΙΩΞΗ στον επίορκο «δικαστή» Σανιδά!

Νόμος 1756/1988
ΚΩΔΙΚΑΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ
Άρθρο 91, παράγραφος 3, εδάφιο β΄

Πειθαρχικά παραπτώματα του δικαστικού λειτουργού συνιστούν ιδίως:
α). Πράξεις που μαρτυρούν έλλειψη πίστης και αφοσίωσης προς την πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα της Χώρας ή υπονομεύουν τη δημοκρατική νομιμότητα και η συμμετοχή του σε πράξεις που οδηγούν στην κατάλυση της δημοκρατικής νομιμότητας,
β) Η συμμετοχή του σε οργάνωση της οποίας οι σκοποί είναι κρυφοί ή επιβάλλει στα μέλη της μυστικότητα,
γ) Η χρησιμοποίηση της ιδιότητάς του για επιδίωξη ιδιοτελών σκοπών,
δ) Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκτέλεση των καθηκόντων του...

ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ

Ακούτε; Διαβάζετε; Γνωρίζετε;

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από τη σίβυλλα
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τα Σωτήρια ψεύδη στη Δημοκρατία

& τα Μπλογκς

Οταν πριν 24 περίπου αιώνες ο Πλάτων, έθετε το ερώτημα: “Ποιος πρέπει να κυβερνάει την πολιτεία”; Απαντούσε με το: “ Ο σοφός πρέπει να οδηγεί και να εξουσιάζει και ο αμαθής πρέπει να υπακούει”. Ο μεγαλύτερος ίσως των ελλήνων φιλοσόφων έχει κατηγορηθεί γι αυτές τις ελιτίστικες θέσεις του όσο λίγοι. Ο Πλάτων πίστευε ότι η γνώση και η αλήθεια, δηλαδή η αρετή (καλόν καγαθόν), είναι προνόμιο λίγων. Για τον Πλάτωνα, «η αρετή του κοινού ανθρώπου δεν βασίζεται στη γνώση αλλά σε μια διαδικασία συνήθειας» ( ορθώς ειθίσθαι υπό των προσηκόντων εθών) και αυτό δεν είναι καθόλου δύσκολο να επιτευχθεί, έλεγε, «οι άνθρωποι που μπορούν να πιστέψουν στον Κάδμο και στα δόντια του δράκοντος θα πιστέψουν σε οτιδήποτε». Πίστευε, ότι για να κρατηθεί η κοινωνία σε συνοχή και για να διακυβερνηθεί σωστά θα έπρεπε να πεισθεί ο λαός ότι αγαθότης και ευτυχία συμβαδίζουν. Υποστήριζε ότι η πλειοψηφία των ανθρωπίνων όντων μπορεί να κρατηθεί σε μια ανεκτική ηθική υγεία μόνο «μέσα από μια προσεκτικά επιλεγμένη δίαιτα επωδών και μύθων», τα λεγόμενα «Σωτήρια Ψεύδη». Με τις σκέψεις αυτές, ο κατά τα άλλα μεγάλος φιλόσοφος, έθεσε τις βάσεις για αυτό που ζούμε μέχρι και σήμερα.

Eνα μικρό ποσοστό ανθρώπων που έζησε και ζει πέρα από κάθε έννοια ηθικής, να στηρίζει την ευδαιμονία του στο κοινωνικό ψέμα και στην αφέλεια των πολλών. Θα ήταν λοιπόν παράλογο να πιστέψει κάποιος ότι η δημοκρατία θα έθετε τέλος σε μια τόσο ισχυρή παράδοση. Σε μια κοινωνία όπου πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι, δεν μπορούν να διακρίνουν τα υπέρ τους από τα κατά τους, η πολυδιαφημιζόμενη «ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία» καταντάει φάρσα.

Αυτό που ζει ολόκληρη η ανθρωπότητα εδώ και καιρό με την οικονομική κρίση και τον τρόπο επίλυσή της σε βάρος των πολλών αφελών δεν είναι τίποτα άλλο από την εφαρμογή των «Σωτηρίων Ψευδών» για να κρατηθεί η κοινωνική ειρήνη. Αυτό που ζούμε στη χώρα μας εδώ και καιρό, από τη μια τη διαπλοκή οικονομίας, πολιτικής, εκκλησίας, δικαιοσύνης και υποκόσμου και από την άλλη τον λαό να κάθεται και να κοιτά απαθής, μόνο με «Σωτήρια Ψεύδη» είναι εφικτό. Αναφορικά με το ότι οι πολλοί δεν πρέπει να ξέρουν όλη την αλήθεια αφού έτσι κι αλλιώς πρέπει να κυβερνούν οι ειδήμονες, ο Πλάτων ήταν τουλάχιστον ειλικρινής. Αν ρίξουμε μια ματιά στο πως λειτούργησε η δημοκρατία μέχρι σήμερα στις περισσότερες χώρες του κόσμου, μόνο για αληθινή δημοκρατία δεν μπορούμε να μιλάμε.

Η ανάπτυξη των μέσων μαζικής επικοινωνίας έχει απομυθοποιήσει σήμερα πολλά από τα σωτήρια ψεύδη. Ο τρόπος όμως που παρουσιάζει τα γεγονότα, αντί δηλαδή της ανάλυσης, η συναισθηματική προσέγγιση, έχει σαν αποτέλεσμα, ο σύγχρονος άνθρωπος να γίνεται ολοένα και πιο δύσπιστος και καχύποπτος όχι όμως και πιο σοφός ή πιο ενήμερος. Βλέπει παντού συνωμοσίες και μηχανορραφίες από ανθρώπους που κινούν τα νήματα από τα παρασκήνια. Ο αόρατος πρωταγωνιστής πίσω από τη σκηνή είναι επινόηση που γεννιέται από την αμηχανία του νου να συλλάβει την πραγματικότητα. Από την άλλη, τα ΜΜΕ δεν είναι πλέον αυτά που ήταν κατά το παρελθόν, όπου οι ιδιοκτήτες ήταν κυρίως άτομα παθιασμένα με την δημοσιογραφία και την ενημέρωση. .Αυτό που βλέπουμε σήμερα στα ΜΜΕ, είναι, άτομα και ομάδες συμφερόντων που διαχειρίζονται την πληροφόρηση με τέτοιο τρόπο, ώστε να κρύβουν τις πολιτικές αλληλεξαρτήσεις, τα πραγματικά συμφέροντα και τις ιδεολογικές αφετηρίες αυτής της δύναμής τους.

Μέσα λοιπόν, σε αυτό το κλίμα πολιτικής και κοινωνικής αθλιότητας που αρχίζει να φέρνει δυσοσμία, μόνο τα μπλογκς μπορούν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο, ώστε να κυριαρχήσει η αλήθεια πάνω στα «Σωτήρια Ψεύδη» της παραπληροφόρησης και της αποβλάκωσης. Προϋπόθεση, να απομονωθούν οι χυδαιολόγοι-υβριστές, που λειτουργούν σαν τους χούλιγκανς των γηπέδων, απομακρύνοντας πολλούς σχολιαστές και αρθρογράφους που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στην παρέα μας.

Αναδημοσίευση ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Συγκλόνισε χθες βράδυ στη Βουλή "Ο γιος του Ταχυδρόμου"

Αναδημοσίευση ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ο Τατούλης και το βιολί της αμετροεπούς ύπαρξής του.

Ανοίγει τα χαρτιά του ο Π. Τατούλης... ...αναρτώντας στο blog του την ομιλία που δεν πρόλαβε να κάνει στη Βουλή.

Πολλοί βουλευτές όλων των κομμάτων δεν πρόλαβαν να μιλήσουν στη συζήτηση για την Εξεταστική Επιτροπή. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Πέτρος Τατούλης. Κατά τις πληροφορίες, όμως δεν θα την κρατήσει ούτε αυτή την φορά "κρυφή". Σκοπεύει να την αναρτήσει μέσα στις επόμενες ώρες στο blog του http://tatoulis.blogspot.com/ και με αυτό τον τρόπο αναμένεται να ανοίξει, έστω και έμμεσα, τα χαρτιά του για το θέμα της Προανακριτικής Επιτροπής.

ΣΧΟΛΙΟ : Είναι μία περίεργη σύμπτωση, να βλέπεις σχεδόν κάθε ημέρα, στο PRESS-GR να προ-δημοσιεύονται πληροφορίες και στη συνέχεια να αποτελούν πρώτο θέμα στην ειδησεογραφία, συνήθως τηλεοπτικά κανάλια.

Μιλάμε για ένα ειδησεογραφικό Blog φυσικά, έως εδώ καλά και συγχαρητήρια στο συνάδελφο Blogger, για τις αποκλειστικές του πληροφορίες.

Προσωπικά η επιτυχία αυτή ΔΕΝ με ενοχλεί, απλά με προβληματίζει.

Προσπαθώ λοιπόν να ερμηνεύσω τη τεχνική της επιτυχίας του συναδέλφου.

Αγαπητό PRESS-GR, μου έχετε αναδημοσιεύσει άρθρα μου και σας ευχαριστώ πολύ για αυτό, ασχέτως αν σταματήσατε να το κάνετε τελευταία.

Ύπαρξη Blog χωρίς αναδημοσιεύσεις από άλλα Blogs, είναι ένα ζητούμενο υπαρξιακού προβληματισμού, όπως και Blog με πολλές αναδημοσιεύσεις και αναφορές από ηλεκτρονικά, έντυπα και τηλεοπτικά δημοσιογραφικά μέσα είναι ένα άλλο ζητούμενο και είναι αυτό που προβληματίζει την απλή λογική..

Ο προβληματισμός, υπεισέρχεται ως ζητούμενο και στη συγκεκριμένη πληροφορία για το κ. Τατούλη, σύμφωνα με τη δική μου λογική, έχει να κάνει με τις παρακάτω υποθέσεις του συναδέλφου Blogger :

Α. Να διαθέτει μαντικές ικανότητες χαρτορίχτρας ή καφετζούς.

Β. Ο συνάδελφος να έχει καταλάβει το πολιτικό αισθητήριο και σκεπτικό.

Γ. Να έχει τη πληροφορία από το στενό κύκλο του βουλευτή, και τέλος

Δ. Να έχει άμεση πληροφόρηση από τον ίδιο.

Εάν κάποιος άλλος, βλέπει και κάποια άλλη εκδοχή, ας μου τη κοινοποιήσει και μένα να τη μάθω.

Περιμένω να επιβεβαιωθεί η πληροφορία για να δω και εγώ που αναδημοσιεύω διασταυρωμένες ειδήσεις ή γνώμες άλλων συναδέλφων με τις αντίστοιχες πηγές τους, με ποια από τις παραπάνω τεχνικές - εκδοχές επιβεβαιώνεται η είδηση.

Κύριε Τατούλη, ανεξάρτητα με το παραπάνω σχόλιο, έχετε χρεωθεί με κάποιες ερωτήσεις οι οποίες οφείλουν κάποιες απαντήσεις, έστω και αρνητικές.

Επαναλαμβάνω και πάλι, ότι ΔΕΝ απαξιώνετε τους ερωτώντες αναγνώστες σας , απλά εσείς αποδομείτε το μύθο του αντάρτη, που τόσο έχετε ανάγκη, ως δυσαρεστημένος πρώην υπουργός και υποδομείτε επάξια το τίτλο του γραφικού πολιτικού, ο οποίος έχει χάσει το πλεονέκτημα να πείθει, που και η κάθε ενέργεια του, εκ του ασφαλούς εξασφαλισμένη, για επανεκλογή ή μεταπήδηση σε άλλο κόμμα με ηρωική έξοδο. Υπάρχει κάτι άλλο ;

Ίσως ΝΑΙ - η Αρετή και η Τόλμη . . .

Την ενδεχόμενη επιτυχία της πληροφορίας ως είδηση, ας τη χρεώσουμε επάξια, και αυτή τη φορά, στο συνάδελφο του PRESS-GR.

Νάσος Ζαγγογιάννης.
===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ρεπορτάζ από το 2ο συνέδριο της Φ.Σ. (Φιλελεύθερη Συμμαχία) Συνέχεια Μέρος Δεύτερο..

Σας ευχαριστώ θερμά.

Όπως υποσχέθηκα Τετάρτη βράδυ περιμένοντας να εκπνεύσει το λογικό χρονικό περιθώριο να διαψευστούν τα προαναφερθέντα από το θέμα :

Το Ανελεύθερο Συνέδριο των "Ελευθέρων" Φιλελευθέρων !!! από δικό μου Ρεπορτάζ από το 2^ο συνέδριο της "Φιλελεύθερη Συμμαχία".

ΣΕ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΘΑ ΑΝΕΒΑΣΩ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ . . . .

Η ανάρτηση, μετά τα παρακάτω σχόλια, θα αναρτηθεί τελικά αύριο βράδυ μετά τις 22:00

Νάσος Ζαγγογιάννης.

===========================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"