Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη
Χτυπώντας στην καρδιά των φερόμενων κάστρων της ΝΔ, ο Γιώργος Καρατζαφέρης επιλέγει ορθά να χρίσει δικούς του υποψήφιους και να διασπείρει ένα άλλο άρωμα και ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον στην προεκλογική περίοδο.
Θα ήταν σίγουρο λάθος για εκείνον και κόντρα στις επιθυμίες όλων όσων αρέσκονται στην πολιτική ανάλυση τέτοιες περιόδους, να μην προέβαινε σ' αυτήν την κίνηση. Κι αυτό γιατί μια εκλογική αναμέτρηση σε περίοδο οικονομικής κρίσης δύο δεδομένα δημιουργεί: την αύξηση των ποσοστών αποχής και την άνοδο της ακροδεξιάς.
Εκ τούτου και με δεδομένο ότι το ΛΑ.Ο.Σ είναι το μόνο κόμμα που συχνά πυκνά φλερτάρει με ότι η ακροδεξιά ή ο άκρως συντηρητισμός (στο πολιτικό λεξικό) εκφράζει στη χώρα μας, θα ήταν αυτοκαταστροφικό για εκείνο να χαρίσει αυτή την ευκαιρία στον κ. Σαμαρά και να υπογράψει έτσι την πολιτική αφάνεια και το μέλλον του κόμματος. Έτσι, ο κ. Καρατζαφέρης επανήλθε στην τάξη της ορθής στρατηγικής και επανέφερε τον ξεχασμένο όρο των "ισχυρών μικρών πρωθυπουργών", ανεβάζοντας αυτόματα τον πήχη της επιλογής προσώπων την πιο καίρια στιγμή. Χτύπησε στο momentum της κρίσης, που αποτελεί την ύψιστη στιγμή της πολυπόθητης δημιουργίας εντυπώσεων.
Στην Αττική, όπου η εκλογή του περιφερειάρχη έχει σημαίνουσα ισχύ καθώς θα είναι ο "πρωθυπουργός της μισής Ελλάδος", ...


























