Του Νίκου Κοτζιά
Οι καιροί αλλάζουν. Υπάρχει μια γενικευμένη επίθεση από τις δυνάμεις του
Κόμματος του Μνημονίου. Η κατάσταση πρέπει να αντιστραφεί.
Οι λύσεις
που υπήρχαν για στους καιρούς που φεύγουν δεν είναι ούτε άμεσες, ούτε
επαρκείς.
Εκείνο δε που επείγει για να αναστραφεί αυτή η πορεία είναι
α)
η εκτός του ΠΑΣΟΚ ενότητα της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης.
β) Η
συνεργασία και συμπόρευση της με δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς
και της οικολογίας.
Η προώθηση, τέλος,
γ) μιας μεγάλη ομπρέλας
αντίστασης με όλους όσους εναντιώνονται από τη σκοπιά της κοινωνίας και
της πατρίδας στα Μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις.
Το τριπλό αυτό
καθήκον πρέπει να αποβλέπει καταρχάς στην αποκάλυψη στα μάτια του λαού
του τι πραγματικά διαδραματίζεται. Να αποβλέπει ακόμα περισσότερο στην
αντίσταση έναντι πολιτικών και δυνάμεων που «κουρεύουν» την κυριαρχία
της χώρας και των δημοκρατικών θεσμών.
Που επιβάλλουν μια άγρια
ανακατανομή κοινωνικού πλούτου.
Που αρνούνται να υπερασπιστούν στις
διαπραγματεύσεις τα συμφέροντα των ελλήνων, ενώ επιβάλλουν τις
απαιτήσεις της τρόικας ως μονόδρομο.
Ακόμα περισσότερο, απαιτείται οι
δυνάμεις που επιθυμούν μια Νέα Ελλάδα, να συμπορευτούν όχι μόνο στα
πεδία της αντίστασης και αλληλεγγύης, αλλά και αυτό είναι το κύριο
καθήκον σήμερα, στην υλοποίηση μιας διαφορετικής πολιτικής στρατηγικής.
Προς το σκοπό αυτό, όπως εξάλλου προτείνει και η «Ενωτική Κίνηση» στην
οποία συμμετέχω, απαιτείται να διαμορφωθεί ένα εναλλακτικό,
προοδευτικό-δημοκρατικό κυβερνητικό πρόγραμμα της ρεφορμιστικής και της
ριζοσπαστικής αριστεράς.
Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα προκύψει μέσα από τον
πλούτο των ιδεών αυτών των χώρων, τον δημοκρατικό και πολιτισμένο
διάλογο ανάμεσά τους.
Η διαμόρφωσή του μπορεί να αποτελέσει την απόδειξη
ότι υπάρχουν όχι μόνο εναλλακτικές δυνατότητες έναντι του «σήμερα»,
αλλά και επάρκεια ικανοτήτων στο αντιμνημονιακό μέτωπο....