Γράφει ο Δευκαλίων
Ερώτηση: Κύριοι, τι σκοπεύετε να κάνετε για να ξεφύγει η χώρα μία ώρα αρχύτερα από το Μνημόνιο;
(Σ.Σ. Το περιστατικό και τα ονόματα που
Αναφέρω παρακάτω είναι 100% αληθινά)
Συνάντησα σήμερα μετά από αρκετό καιρό τον φίλο μου τον Αντώνη Β. Με τον Αντώνη Β. γνωριστήκαμε την 10ετία του ‘80. Εγώ μεγαλό-στέλεχος τότε σε ένα “εθνικό πρωταθλητή” και ο Αντώνης Β. διευθυντής στο πολιτικό γραφείο ενός (πέραν κάθε αμφισβήτησης) στελέχους του αντιδικτατορικού αγώνα και πρωτοκλασάτου υπουργού της πρώτης περιόδου του ΠΑΣΟΚ. Ο Αντώνης Β. κατάγονταν από την Κρήτη. Ήταν παντρεμένος με την Όλγα και είχε δυο μικρά παιδιά, τoν Κώστα και τον Γιάννη. Αφορμή να γίνουμε πολύ καλοί φίλοι ήταν ένα ρουσφέτι που μου ζήτησε.
Με πήρε ένα πρωί τηλέφωνο και με παρεκάλεσε να μεσολαβήσω ώστε η ομάδα του χωριού από το οποίο κατάγονταν, να προμηθευτεί μία μεταχειρισμένη ποδοσφαιρική εμφάνιση και άλλο πλεονάζον αθλητικό υλικό από την ποδοσφαιρική ομάδα που σπονσοράριζε ο “εθνικός πρωταθλητής” στον οποίο εργαζόμουν.
Με αφορμή αυτό το ρουσφέτι γνωρίστηκα με τον πρόεδρο της μικρής επαρχιακής ποδοσφαιρικής ομάδας που ήταν ένας πρωτοπόρος Ιερωμένος και αδελφός του φίλου μου του Αντώνη Β. Όντως το μεταχειρισμένο αθλητικό υλικό στάλθηκε στην Κρήτη και με αυτό το αθλητικό υλικό στάθηκε στα πόδια της η μικρή επαρχιακή ποδοσφαιρική ομάδα.
Έτσι γίναμε φίλοι. Ο Αντώνης Β. ήταν αποσπασμένος στο γραφείο του υπουργού από μία κρατική τότε τράπεζα. Η γυναίκα του η Όλγα εργάζονταν ως προσωπικό εδάφους σε μία ξένη αεροπορική εταιρεία. Έμεναν σε διώροφο στο Παλαιό Φάληρο. Κάναμε στενή παρέα.
Τα χρόνια πέρασαν. Ο υπουργός έπαψε να ασχολείται με την πολιτική γιατί και τα χρόνια πέρασαν αλλά και γιατί ήταν πολύ “πατριώτης” για τον Σημιτικό “εκσυγχρονισμό”. Η γυναίκα του φίλου μου του Αντώνη Β., την 10ετία του ‘90 έμεινε άνεργη γιατί η...