Πως ήταν η ωραία Ελένη σύμφωνα με τον Δημήτρη Λιαντίνη και τον Όμηρο - Η Ωραία Ελένη από τον Όμηρο έως τον Ελύτη

Πώς ήταν η Ωραία Ελένη κατά τον Όμηρο: «Άφησε την Ελένη να την πλάσει καθένας μας όπως θέλει», έλεγε ο καθηγητής Λιαντίνης Επιχειρώντας να ορίσει την έννοια της ομορφιάς, διέκρινε δύο είδη: το «ωραίο» και το «υπέροχο». 

Το υπέροχο, έλεγε, είναι μια ανώτερη μορφή που εμπεριέχει και τον κίνδυνο. - NEWSROOM - HUFFPOST

Η φήμη που διακινείται τις τελευταίες ημέρες ότι στην πολυαναμενόμενη επική «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν την Ωραία Ελένη θα υποδυθεί η Κενυάτισσα Λουπίτα Νιόνγκο 
, έχει ήδη απασχολήσει τη δημόσια συζήτηση. 

Άλλωστε, αν και η ταινία αναμένεται στις αίθουσες στις 17 Ιουλίου έχει ήδη προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον, με χιλιάδες εισιτήρια να έχουν ήδη προπωληθεί.

Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν αναμένεται να αποδειχθεί -χωρίς καμία υπερβολή-, το κινηματογραφικό γεγονός της χρονιάς. Μπορεί η πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης ταινίας να βρίσκεται αρκετούς μήνες μακριά, ωστόσο κάποιοι έχουν ήδη αρχίσει τα αιχμηρά σχόλια πριν καν κυκλοφορήσει.

Με αφορμή τις φήμες ότι η Κενυάτισσα Λουπίτα Νιόνγκο ενδέχεται να υποδυθεί την Ωραία Ελένη στη κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους, ο Έλον Μασκ αμφισβήτησε ανοιχτά την καλλιτεχνική ακεραιότητα του σκηνοθέτη και σεναριογράφου, όπως αναφέρεται και σε δημοσίευμα του Deadline.

================================================

Λειτουργία AI 

Πώς, όμως, περιγράφει ο ίδιος ο Όμηρος την Ελένη; 

Στην πραγματικότητα, δεν προσφέρει καμία συγκεκριμένη φυσιογνωμική περιγραφή της. Περιορίζεται σε επίθετα όπως «καλλίκομος» (με όμορφα μαλλιά), «καλλιπάρηος» (με όμορφα μάγουλα και πρόσωπο), «λευκώλενος» (με λευκά χέρια) και «τανύπεπλος» (καλοντυμένη). 

Η απουσία λεπτομερούς περιγραφής δεν είναι τυχαία.

Όπως είχε επισημάνει σε διάλεξή του προς τους μετεκπαιδευόμενους δασκάλους του Μαράσλειου Διδασκαλείου ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης, ο Όμηρος αποφεύγει να «εγκλωβίσει» την ομορφιά της Ελένης στα στενά όρια μιας συγκεκριμένης περιγραφής.

Θέτοντας ρητορικά ερωτήματα- αν ήταν ψηλή ή λιγνή, αν είχε ψηλό λαιμό, καλλίγραμμες κνήμες, πλούσιο στήθος ή τι χρώμα είχαν τα μάτια της- ο Λιαντίνης υπογράμμιζε ότι ο ποιητής δεν μας δίνει κανένα σαφές φυσιογνωμικό στοιχείο. Και σε αυτό ακριβώς εντόπισε την «εφεύρεση» του Ομήρου: 

Άφησε την Ελένη ανοιχτή στη φαντασία του καθενός. 

Αν την περιέγραφε με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, θα περιόριζε την ομορφιά της και θα της αφαιρούσε το στοιχείο του απείρου. Έτσι, η Ελένη γίνεται η ιδέα της ομορφιάς όπως την αντιλαμβάνεται και την καλλιεργεί αισθητικά ο κάθε άνθρωπος.

Στο ίδιο πνεύμα, ο Λιαντίνης παρέπεμπε σε έναν στίχο του Ναζίμ Χικμέτ: 

Γιώργος Σεφέρης- Για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη…..

Ελένη

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ Ελένη που ακολουθεί ανήκει στη συλλογή... Κύπρον, ου μ' εθέσπισεν... (1955), γράφτηκε όμως, κατά δήλωση του ποιητή, το 1953, όταν ο Σεφέρης ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Κύπρο. Ξαναπήγε το 1954 και το 1955. Το 1955 θ' αρχίσει ο Κυπριακός αγώνας κατά της αγγλικής κατοχής. Ο Σεφέρης από τις θέσεις του στο διπλωματικό σώμα θα παρακολουθήσει από πολύ κοντά τις φάσεις του κυπριακού δράματος.

Ο Σεφέρης προτάσσει ως μότο στο ποίημά του τρία αποσπάσματα της τραγωδίας του Ευριπίδη, που συνοψίζουν τους δύο μύθους:

ΤΕΥΚΡΟΣ: ...στη θαλασσινή Κύπρο, όπου μου όρισε ο Απόλλων να κατοικώ, δίνοντάς της το νησιωτικό όνομα Σαλαμίνα ως ανάμνηση εκείνης της πατρίδος μου (στ. 148-150).

ΕΛΕΝΗ: Εγώ δεν πήγα στην Τρωάδα, ένα είδωλο μου ήταν (στ. 582).

ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ:  Τι λες; Ώστε για μια νεφέλη τραβήξαμε του κάκου τόσα βάσανα; (στ. 706).

 

Στίχοι:  Γιώργος Σεφέρης

Μουσική:  Ηλίας Ανδριόπουλος

Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς 

Βίντεο: Σκηνές από την ταινία του Πιερ Πάολο Παζολίνι "Μήδεια" 1969

"Αργοναύτες" Δίσκος  1998  

Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας

ονόματα πρωτάκουστα.

Καινούργιους τόπους,

καινούργιες τρέλες των ανθρώπων

ή των θεών.

Η μοίρα μου που κυματίζει

ανάμεσα στο στερνό σπαθί ενός Αίαντα

και μιαν άλλη Σαλαμίνα,

μ’ έφερε εδώ σ’ αυτό το γυρογιάλι.

(ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΕΡΤΗΣ)

Μεγάλος πόνος είχε πέσει στην Ελλάδα.

Τόσα κορμιά ριγμένα στα σαγόνια της θάλασσας,

στα σαγόνια της γης. Τόσες ψυχές

δοσμένες στις μυλόπετρες, σαν το σιτάρι.

Κι οι ποταμοί φουσκώναν μες στη λάσπη το αίμα

για ένα λινό κυμάτισμα, για μια νεφέλη,

μιας πεταλούδας τίναγμα, το πούπουλο ενός κύκνου,

για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.

----------------------

Γιώργος Σεφέρης «Ελένη»

Το ποίημα Ελένη που ακολουθεί ανήκει στη συλλογή «Κύπρον, ου μ’ εθέσπισεν…» (1955), γράφτηκε όμως, κατά δήλωση του ποιητή, το 1953, όταν ο Σεφέρης ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Κύπρο. Ξαναπήγε το 1954 και το 1955. Το 1955 θ’ αρχίσει ο Κυπριακός αγώνας κατά της αγγλικής κατοχής. Ο Σεφέρης από τις θέσεις του στο διπλωματικό σώμα θα παρακολουθήσει από πολύ κοντά τις φάσεις του κυπριακού δράματος.

Για να κατανοήσουμε το ποίημα, πρέπει να έχουμε υπόψη μας πρώτα πρώτα δύο αρχαίους μύθους, που αποτελούν τον πυρήνα του:

α) Ο μύθος του Τεύκρου: Ο Τεύκρος, γιος του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα και αδελφός του Αίαντα, έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο, όπου διακρίθηκε ως τοξότης. Όταν επέστρεψε στη Σαλαμίνα, ο πατέρας του δεν τον δέχτηκε, γιατί έκρινε ότι δε συμπαραστάθηκε αρκετά στον αδελφό του Αίαντα, που αυτοκτόνησε, επειδή οι Αχαιοί δεν έδωσαν σ’ αυτόν ως αριστείο τα όπλα του Αχιλλέα. Ο Τεύκρος τότε, υπακούοντας σε χρησμό του Απόλλωνα, έφυγε στην Κύπρο, όπου και ίδρυσε πόλη και της έδωσε το όνομα Σαλαμίνα (κοντά στη σημερινή Αμμόχωστο) ως ανάμνηση της πατρίδας του.

β) Ο μύθος της Ελένης: Σύμφωνα με μια εκδοχή αυτού του μύθου η Αφροδίτη δεν έδωσε στον Πάρη την πραγματική Ελένη, αλλά ένα ομοίωμά της. Την Ελένη τη μετέφερε ο Ερμής, με εντολή της Ήρας, στην Αίγυπτο, στο παλάτι του βασιλιά Πρωτέα, όπου τη συνάντησε ο Μενέλαος επιστρέφοντας από την Τροία. Την εκδοχή αυτή του μύθου διαπραγματεύεται ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Ελένη. Στην τραγωδία συναντάει την Ελένη στην Αίγυπτο και ο Τεύκρος, που περνάει από κει ταξιδεύοντας για την Κύπρο.

Ο Σεφέρης προτάσσει ως μότο στο ποίημά του τρία αποσπάσματα της τραγωδίας του Ευριπίδη, που συνοψίζουν τους δύο μύθους:

Ρωμαίος & Ιουλιέτα | Για κάθε λέξη σου εγώ πεθαίνω... Άμα σε χάσω θα χαθώ...

Ένας έρωτας καταδικασμένος από τ` αστέρια...Στις 30 Ιανουαρίου του 1595, η αριστουργηματική τραγωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

"Καλή σου νύχτα, χίλιες φορές καλή σου νύχτα. 

-Χίλιες φορές κακή χωρίς το φως σου. 

-Καληνύχτα καληνύχτα τούτη η πίκρα του χωρισμού έχει μια γλύκα τόση που καληνύχτα θα σου λέω μέχρι να ξημερώσει. 

-Ύπνος να ‘ρθει στα μάτια σου και στην καρδιά σου ειρήνη. 

-Ύπνος και ειρήνη θα θελα για σένα να ‘χα γίνει." 

Όσο πιο πίσω ανατρέξουμε σε εποχές, τόσο πιο μεγάλη πιθανότητα να συναντήσουμε ένα γενναίο, αληθινό έρωτα σαν και τον δικό τους. Αλήθεια, υπάρχει άνθρωπος που να μην γνωρίζει την ιστορία τους; Δεν είναι τυχαίο ότι συχνά οι χαρακτήρες του τίτλου θεωρούνται ως αρχέτυπο των δύο εραστών.

Το έργο ξεκινά με έναν καυγά στο δρόμο  ανάμεσα στους υποστηρικτές των δύο αντίπαλων οικογενειών. Ο Εσκάλους, Πρίγκιπας της Βερόνας, αναγγέλλει τιμωρία με θάνατο αν συνεχιστεί αυτή η πολύχρονη βεντέτα.  Ο  Κόμης Πάρης ζητά το χέρι της κόρης του Καπουλέτου, της Ιουλιέτας, όμως ο Καπουλέτος του ζητά να περιμένει δύο χρόνια. ...

Φόρεσε κι ο Παυλόπουλος τον σιωνιστικό κιπά... Ένας και μοναδικός έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας κι είχε αδένες (στην καθομιλουμένη αρχίδια), ώστε να μην φορέσει ποτέ κιπά και να μην αναγνωρίσει ποτέ το σιωνιστικό ισραηλινό ναζιστικό καθεστώς! Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, αυτή είναι η αλήθεια!

Σχετικά: Κι(μ)πάρης μετά ή άνευ παρενθέσεως...

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος  **

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ΄-  Από "σίβυλλα"

Ο κ.ος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, στην επίσκεψη του στο Ισραήλ, φόρεσε το Σιωνιστικό σκουφάκι... (λίγο παλαιότερα, οι ΗΓΕΤΕΣ μας, φορούσαν την Παλαιστινιακή Μανδήλα..)

- Όταν μπροστά στην Ελλάδα και τον πρωθυπουργό της υποκλινόταν η παγκόσμια κοινότητα… Όποιος δεν έχει μνήμη δεν έχει μέλλον!

Ακούς το βίντεο και καταλαβαίνεις τα πάντα:

Εν τούτω Κόστα Ρ- ΙΚΑ! ο Φάνης Γκέκας... "Tο έπος της ντροπής" με το "Ηρεμήστε, το πληρώσατε και θα το πάρετε!".

Ο αμφιλεγόμενος Φάνης Γκέκας, πατριώτης ή «μοιραίος» παίκτης για την Εθνική μας;

"Στοχαστικά Γονατογραφήματα"

Σε μία κατεχόμενη χώρα των μνημονίων και των δοσίλογων πολιτικών μία πρόκριση της εθνικής μας θα ήταν αποπροσανατολιστική για τα πραγματικά προβλήματα που μας απασχολούν ως πολίτες. Αυτέ οι γραμμές δεν γράφονται για να αμβλύνουν τις όποιες πικρίες των φιλάθλων της εθνικής μας αλλά ως η άλλη άποψη της ψυχρής λογικής και της ανώμαλης προσγείωσης στην θλιβερή πραγματικότητα.
Υπενθυμίζουμε ότι έκλεισε η βουλή για να διευκολυνθεί η διαπλοκή της κυβέρνησης της πασοκονεοδημοκρατικής λαίλαπας να περάσει πιο εύκολα τα έξι πρώτα προαπαιτούμενα που αφορούν:

Τα ηθικά διδάγματα των Ηρώων στα Ομηρικά Έπη

Τα Ομηρικά Έπη είναι γραμμένα με τέτοιον τρόπο, ώστε η θυσία να είναι γλυκιά και με μία αίσθηση ηρωισμού που να μη δημιουργεί τρόμο

Ωθούν τον αναγνώστη ν’ αγαπά, να θαυμάζει τον Αχιλλέα και να ταυτίζεται μ’ αυτόν. Αυτό γίνεται πολύ εύκολα όταν το άτομο ζει σε μία κοινωνία οργανωμένη και συχνά του ζητούνται παραπάνω από όσα θέλει να δώσει.Ο Αχιλλέας είναι το τραγικό πρόσωπο της Ιλιάδας, αλλά όλοι ταυτίζονται μαζί του.
Είναι τόσο τέλεια γραμμένα τα Έπη, που, ενώ οι άνθρωποι συνήθως ταυτίζονται με το νικητή ηγέτη, στο έργο αυτό ταυτίζονται με το νεκρό ήρωα. Ξέρουν από την αρχή ότι ο Αχιλλέας σκοτώνεται και σκιρτάει η καρδιά τους κάθε φορά που διαβάζουν τους λόγους του εναντίον του Αγαμέμνονα, εναντίον της εξουσίας, εναντίον του συστήματος. Σκιρτάει η καρδιά των Ελλήνων, όταν ο αγαπημένος τους ήρωας απειλεί να γκρεμίσει μόνος του —κι αυτό έχει σημασία— τις πύλες της Τροίας.
Απειλεί Θεούς και δαίμονες και δε διστάζει να απειλήσει και τον Απόλλωνα.Αυτό είναι και το αποκορύφωμα του έργου, η απαρχή της θυσίας. Οι Έλληνες ταυτίζονται μ’ έναν ήρωα άφοβο για τον οποίο ξέρουν, όπως κι ο ίδιος ξέρει ότι θα νικηθεί από τον Υιό τού μεγάλου Θεού και δε φοβούνται το θάνατο. ...

" Όλα στο φως "... αλλά τα πιο ενδιαφέροντα στο σκοτάδι ή εκτός αν το ψάξεις αλλού

" Όλα στο φως"... προεκλογική κυβερνητική δέσμευση... ναι μεν αλλά... 
Η ιστοσελίδα: http://www.primeminister.gr/
παρουσιάζει ενδιαφέρον αλλά και πολλά επιλεκτικά κενά, επισημαίνουμε ένα από τα πολλά: Έτσι τελειώνει ο διάλογος της επίσκεψης:

Σ. ΠΕΡΕΣ: Ξέρετε, ο Μπεν Γκουριόν, λίγο πριν την ανεξαρτητοποίηση, άρχισε να μαθαίνει την ελληνική γλώσσα.

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ : Αλήθεια;

Σ. ΠΕΡΕΣ :  Βεβαίως. Εξάλλου, γνωρίζουμε ότι η πολιτική και η φιλοσοφία που διέπει τη λειτουργία του κράτους έχει αρχαιοελληνικές καταβολές.

Αλήθεια δεν μας λέτε κύριε πρόεδρε, ποιος είναι αυτός ο Μπεν Γκουριόν; ?

Εμείς βρήκαμε αυτό (Μια υποδειγματική εθνοκάθαρση;) συμφωνείτε;

Νάσος

ΥΣ: όσο για τα σχετικά της επίσκεψης, καμία καταχώρηση "κιπά"; ...και μετά σου λένε τα blogs δεν ενημερώνουν σωστά ή πρέπει να φιμωθούν!!!

Γιώργο Παπανδρέου, γιατί κι εσύ με το σκουφάκι; Ξέχασες ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν αναγνώρισε ποτέ το «κράτος του Ισραήλ;

Τον κιπά...ρησαν τον Παπανδρέου (...να δούμε τι άλλο θα δούμε!!!)

Κι(μ)πάρης μετά ή άνευ παρενθέσεως...

==========================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Κι(μ)πάρης μετά ή άνευ παρενθέσεως...

κιμπάρης, σύμφωνα με το winktionary: 

"Άνθρωπος αξιοπρεπής - τζέντλεμαν, με την πραγματική έννοια.

Ντόμπρος και λίγο βαρύς, χωρίς περιττά λόγια.

Καλοντυμένος, ίσως και ακριβά ντυμένος, αλλά ποτέ επιδεικτικός.

Χωρίς μικρότητες, δεν τσιγκουνεύεται τα λεφτά. Δεν είναι απαραίτητα οικονομημένος αλλά ξοδεύει γενναιόδωρα χωρίς όμως να κάνει επίδειξη"

Σύμφωνα με την "Ελεύθερη Έρευνα" υπάρχει και μία πιο κατατοπιστική εξήγηση:"Ο τρούλλος –σύμβολο υποταγής στο Θεό– έχει άμεση σχέση με το Εβραϊκό καπελάκι «κιπά» (=θόλος), το οποίο φορούν όλοι οι συμμετέχοντες στην Εβραϊκή λειτουργία σε ένδειξη υποταγής στο Θεό. Την κιπά δεν χρειάζεται να την φοράει ο κάθε χριστιανός, όταν προσέρχεται στο χριστιανικό ναό, γιατί ήδη βρίσκεται κάτω από μία μεγάλη κιπά (τον τρούλλο), ο οποίος έχει ζωγραφισμένο τον υπερφυσικό παντοκράτορα. [Στην Καθολική Εκκλησία, που οι ναοί δεν έχουν τρούλους, κιπά φέρουν οι ιερείς κι ο Πάπας. (Βλ. Η Θαμμένη Ελλάδα).]"

.

Μετά η άνευ κιπά ο ψηφοφόρος του αισθάνεται πληγωμένος έως και εξαπατημένος, πολύ δε περισσότερο και για το σύνολο των πολιτών που αντιπροσωπεύει η ενέργεια ενός πρωθυπουργού που βλέπει εκτός των άλλων μονόπλευρα και υποκριτικά τα ολοκαυτώματα.

.

Η τελετή αυτή, εάν δεν είχε και τις προφανείς πολιτικές προεκτάσεις, αλλά μόνο  τις εθιμοτυπικές, θα  ήταν μία συμβολική κίνηση ενός θεοκρατικού κράτους προσαρμοσμένη σε ένα τελετουργικό πρωτόκολλο μίας ευγενικής επίσκεψης καλής θέλησης των ξένων ηγετών. 

.

Αυτό που προφανώς ενοχλεί τον Έλληνα πολίτη είναι η συνειρμική υποταγή με ενδεχόμενες πιέσεις της  τρόικας η οποία οδηγεί σε άλλα δαιδαλώδη αναγκαστικά μονοπάτια... τα οποία πολλοί εικάζουν αλλά και  πολλοί περισσότεροι απεύχονται.

.

Νάσος

===========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

"Νammos" -Mύκονος>

Οι ιδιοκτήτες του, επειδή καθαρίζουν τα σκ@τ@ των Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, Λιακουνάκου, κ.λ.π και τις σερβιέτες απο τις βίζιτες...

...πίστεψαν οτι έγιναν ίδιοι μ' αυτούς και γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια το αστείο κράτος!


Γράφει η Ιβόννη Λίχμπεργκ
(αναγώστρια μας) Κουρδιστό Πορτοκάλι

Πρώην barmen στο Caprice, είναι οι ιδιοκτήτες του Μυκονιάτικου "Nammos".
Σαν να λέμε απόφοιτοι του ΜΙΤ. Επειδή ο μπαγάσηδες καθαρίζουν τα σκ@τ@ που αφήνουν στις τουαλέτες τους (λογικό είναι να χ@ζ@υν αφού τρώνε και πίνουν),"επώνυμοι" κ@λοι, σαν κι αυτούς του Κόκκαλη, του Βαρδινογιάννη, του Λιακουνάκου, του Καίσαρη, του Λυμπέρη (οχι ο ναύαρχος, ο εκδότης), του Κωστόπουλου (οχι ο Τραπεζίτης, ο εκδότης) κλπ, και επειδή κάποιες βίζ@τες τους αφήνουν παρακαταθήκη χρησιμοποιημένες σερβιέτες, τη ψώνισαν. Πίστεψαν οτι έγιναν ένα μ'αυτούς. Το Κράτος είμαστε εμείς, σου λένε. Έτσι γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, Εφορίες, Πολεοδομίες, ΣΔΟΕ, Αγορανομίες, Αστυνομίες.
Τις προάλλες φώναζε δυνατά εδώ (γιατί να τραγουδήσει δεν μπορεί το παλικάρι, δεν το χει-αλλά σπρώξε σπρώξε από τα ΜΜΕ, έγινε αοιδός), ο Αντώνιος Ρέμος και πλάκωσαν όλα τα νεόπλουτα σκύμβαλα να τον απολαύσουν, ξορκίζοντας με τον τρόπο τους την οικονομική κρίση και την γρίπη του Αβραμόπουλου. Οι εισπράξεις που δήλωσαν οι αθεόφοβοι , δεν ξεπερνούσαν το νυχτοκάματο της Σούλας Σαλέα, στο Κορφοβούνι Τρικάλων. Ε, βρήκε λοιπόν μια ευκαιρία και ο Παπαθανασίου-θαμών της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ-να δείξει θεληματικό πηγούνι και έστειλε τα όργανα να τους επιβάλλουν πρόστιμο.
Αυτό που συμβαίνει στο "Nammos", χαρακτηρίζει φυσικά όλη την Νύχτα. Διάφορα λαϊκά παιδιά σερβιτόροι, μετρ, ιδιοκτήτες club, παρκαδόροι και τα σχετικά, την έχουν δει γαλαζοαίματοι επειδή ξερνάει στα τραπέζια τους η Πάρις Χίλτον και τους κ@τουράει ο Πάρης Κασιδόκωστας.
Ενέσεις γκλαμουριάς στα εν λόγω λαϊκά παιδιά την νύχτας, κάνουν και διάφοροι ρεπόρτερ εφημερίδων και καναλιών (βλέπε ο ήρωας μας, ο Τσιλιπουνιδάκι) που τρέχουν κάθιδροι και με τις κάμερες να καλύψουν τα event της γκλαμουριάς. Μεγάλες στιγμές της δημοσιογραφίας, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος.

Χαλαρώστε, ρε νούμερα...

===========================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"