Γράφει ο Ρωμύλος Κομνηνός
Στην
πολιτική ιστορία του τόπου, υπήρξαν αυτοτελείς στιγμές που σημάδεψαν εφ’ όρου ζωής τις κομματικές παρατάξεις.
Κόμματα διαλύθηκαν, τα διαδέχτηκαν άλλα, οι ιδεολογικές γειτονιές ωστόσο είχαν πάντοτε έναν συνειδητό, και έναν υποσυνείδητο αυτοπροσδιορισμό.
Η Αριστερά, έμεινε στην Ιστορία ως η παράταξη των κατατρεγμένων και της διανόησης, που ηττήθηκε στον Εμφύλιο, και έμεινε για πολλές δεκαετίες μακριά από τη χάραξη της εθνικής διαδρομής της Ελλάδας.
Η Δεξιά, νικήτρια του Εμφυλίου, κατηγορήθηκε για το πώς διαχειρίστηκε εκείνη την επικράτηση, την υπεράσπιση του θεσμού της βασιλείας, το γεγονός ότι η χούντα των συνταγματαρχών είχε αντι-κομμουνιστικά ερεθίσματα.
Το ΠΑΣΟΚ, που ιστορικά διεκδικεί την πολιτική κληρονομιά του ιδεολογικού Κέντρου,
θα περάσει στην Ιστορία ως το κόμμα που έφερε στην Ελλάδα το Μνημόνιο. Και ως το κόμμα, ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί του οποίου
υπέγραψαν τις πρώτες απολύσεις από το δημόσιο, στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας ή της εκτροπής, αντίστοιχα.
Η τραγική υστέρηση στα έσοδα, και το πρωτοφανές ναυάγιο του Μνημονίου,
οδηγούν την Κυβέρνηση σε μέτρα-σοκ, που υπό άλλες συνθήκες θα αποτελούσαν «κόκκινη γραμμή». Η χθεσινή εξαγγελία του Γιάννη Ραγκούση, για αξιολόγηση μέσω του ΑΣΕΠ, των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ και του ευρύτερου δημοσίου, που μέσω των μετατάξεων, θα κριθεί αν θα διατηρήσουν τη δουλειά τους,
δείχνει από τώρα το μέλλον.
Ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός, και ο πρώην δήμαρχος Πάρου ως αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών, θα γίνουν
οι πρώτοι που θα απολύσουν εργαζομένους από το δημόσιο. Και όσο κι αν ο μεταρρυθμιστικός οίστρος που επικρατεί σε Κυβέρνηση και τρόικα, εξαγνίζει σχεδόν τα πάντα, η κοινωνική βάση στην οποία απευθύνεται το ΠΑΣΟΚ, δεν θα αντέξει αυτές τις απολύσεις. ...
