ΕΝΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΥ ΜΥΡΙΟΙ ΕΠΟΝΤΑΙ…
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΦΟΡΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΟΣ.
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Μόνο αν είσαι αφελής ή ενταγμένος στο μισθολόγιο,
δικαιούσαι να έχεις αυταπάτες για το που το πάει τελικά ο Αντώνης
Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία.
Γι αυτό και τα φερέφωνα θα πρέπει ν αποφασίσουν αν ανήκουν στους αφελείς ή στο μισθολόγιο.
Γι αυτό και είναι καιρός οι οπαδοί της Νέας Δημοκρατίας να
συνειδητοποιήσουν ότι μόνο περήφανοι δεν μπορούν να είναι για το
πολιτικό τους αποκούμπι.
Υπάρχει βέβαια και η άλλη λύση…
Μπορούν ν αγνοήσουν τα πολλά και άκρως επικίνδυνα μηνύματα που
εκπέμπει η πολιτική τους ηγεσία δια στόματος του ιδίου της του αρχηγού.
Αλλά σ αυτή την περίπτωση δε θα έχουν κανένα απολύτως ελαφρυντικό.
Δε θα διαφέρουν σε τίποτε από τους πράσινους αυστραλοπιθήκους που
με τις επιλογές τους και τη χουλιγκανικού τύπου υποστήριξη μιας φαύλης
ηγεσίας, έβαλαν τον τόπο σε μια πρωτοφανή εθνική και κοινωνική
περιπέτεια.
Ο Αντώνης Σαμαράς γι ακόμη μια φορά ήταν σαφής,
και εξ ίσου σαφέστατα είναι καθημερινά και τα διαπιστευτήρια υποταγής
που φροντίζει με κάθε τρόπο να ανανεώνει…
Είπε: «Η κοινωνία δεν ζητά πάση θυσία συναίνεση σε όλα, ούτε πάση θυσία ρήξη σε όλα. Ζητά καθαρές απόψεις, συνέπεια και ευθύνη».
Ρωτάμε:
