Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Σε ανελέητη σύγκρουση αλληλοεξόντωσης των διαφόρων πτερύγων του ΠΑΣΟΚ εξελίσσεται η προσπάθεια του Βαγγέλη Βενιζέλου να παραμείνει ηγέτης
του κόμματος της ελάσσονος συμπολίτευσης. Υπό το άχθος των βαρύτατων
προσωπικών ευθυνών του για την καταβαράθρωση της ελληνικής οικονομίας
και προσπαθώντας να αποτρέψει το τέλος της πολιτικής του καριέρας τη
νύχτα των επόμενων βουλευτικών εκλογών, ο Ευ. Βενιζέλος επιχειρεί να εξουδετερώσει την απειλή των ενδοΠΑΣΟΚικών φατριών με ένα εξαιρετικά επικίνδυνο όπλο: τη διαχείριση των οικονομικών του ΠΑΣΟΚ.
Για όποιον έχει έστω και ελάχιστη γνώση
του πώς διοικούνται οικονομικά τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, ήταν
εξαρχής προφανές ότι η απόφαση του Ευ. Βενιζέλου να αναθέσει στις έξι μεγαλύτερες ελεγκτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα
(όλες τους τοπικά παραρτήματα ξένων εταιρειών) να ελέγξουν την
οικονομική διαχείριση του ΠΑΣΟΚ κατά τα έτη 2004 – 2010, όταν δηλαδή πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου, συνιστούσε ωρολογιακή βόμβα μεγάλης ισχύος.
Καμιά διαχείριση κανενός κόμματος δεν
αντέχει σε υποτυπώδη λογιστικό έλεγχο τέτοιου επιπέδου! Εστιάζοντας τον
έλεγχο αποκλειστικά και μόνο στην περίοδο Παπανδρέου, ο νυν πρόεδρος του
ΠΑΣΟΚ ήθελε να κρατάει «οικονομικοπολιτικά ομήρους» όλους τους «γιωργακικούς» του κόμματος και να μπορεί ανά πάσα στιγμή να πετάξει στην πολιτική αρένα τον Γιώργο Παπανδρέου
για να κατασπαραχθεί πολιτικά από τα πλήθη που δικαίως τον μισούν και
θα ήθελαν να τον δουν ακόμη και στη φυλακή για το κακό που έκανε στους
Ελληνες υπάγοντας τη χώρα σε υποτελές καθεστώς Μνημονίου. ...











.jpg)




















