Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ της ΕΠΟΧΗΣ μας

Αναζητώντας την Αριστερά της Εποχής μας...

Από τον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Ροβεσπιέρος, Μαρξ, Λένιν, Τρότσκι, Μάο... όλοι τους Αριστεροί, σύμφωνα με τον τρόπο, τον τόπο και -το σημαντικότερο- την εποχή τους! Ηγέτες, επαναστάτες και ιστορικές φυσιογνωμίες που ονομάτισαν ολόκληρα ιδεολογικά ρεύματα του Σοσιαλισμού και χαρακτήρισαν την ιστορία των κοινωνικών κινημάτων! Άνθρωποι της εποχής τους, έγραψαν ιστορία γιατί κυρίως βίωσαν την έκσταση της υποκειμενικής επαναστατικής στιγμής! Και από τους μεταγενέστερους ηρωποιήθηκαν, ακόμα και σχεδόν θεοποιήθηκαν!
Συνηθίζεται ανάμεσα σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως Αριστεροί, να επιλέγουν τους επιθετικούς προσδιορισμούς από τα ονόματα αυτών των ανδρών: Ροβεσπιερικός, Μαρξιστής, Λενινιστής, Τροτσκιστής, Μαοϊκός κ.λπ. Και ίσως εκείνοι, που ήταν σύγχρονοί τους να είχαν λόγο ορθό, λόγο πραγματικό και καλώς το έκαναν!
Σήμερα, όμως, στην εποχή μας, ποια είναι η Αριστερά; Από ποιον ή από ποιους εκφράζεται; Διότι εάν θεωρήσουμε ότι ο Σοσιαλισμός, η Αριστερά, οφείλει να είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχώς εξελίσσεται αφουγκραζόμενος τις αγωνίες και τις ανάγκες των πολλών για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη, προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των βασικών αγαθών (παιδεία, υγεία), προστασία του περιβάλλοντος και εναντίωση απέναντι σε μία σειρά ανισωτικών αντιλήψεων όπως ρατσισμός, εθνικισμός και θρησκοληψία, δεν είναι σχήμα παράταιρο αυτό να γίνεται με τους ιδιαίτερους όρους άλλων εποχών;
Σαφώς και η ιστορία των ανθρώπων είναι μια διαρκής παλινδρόμηση, ή αλλιώς ένας κύκλος! Γι' αυτό και υπάρχει η ανάγκη -αφού δεχθούμε ότι δεν υπάρχει παρθενογέννηση- τα ίδια πράγματα να λέγονται ξανά από την αρχή, αλλά να λέγονται πάντα στην εποχή τους!
Σε εποχές αγωνίας και φόβου, όπως η δική μας, η Αριστερά οφείλει, αφού πρώτα νιώσει την εποχή και τους ανθρώπους, να δώσει απάντηση στις αγωνίες, αφού τη διαχείριση του φόβου αναλαμβάνει ο φασισμός (ή όποιος άλλος σκοταδισμός).
Και έτσι, συνδεδεμένη με την κοινωνία, εκφράζοντας τους πολλούς να δώσει εκ νέου τον αγώνα της. Το ζητούμενο σήμερα λοιπόν δεν είναι άλλο από μια Αριστερά που πρέπει να μιλήσει τη γλώσσα της εποχής μας και αφού πάψει (χωρίς να απαρνηθεί) να είναι η Αριστερά του Ροβεσπιέρου, του Μαρξ, του Λένιν ή του Τρότσκι και γίνει η Αριστερά της Εποχής μας, τότε είναι βέβαιο ότι θα κερδίσει για μια ακόμα φορά τις καρδιές των ανθρώπων.

------------------------------------------------------


"...στο ΠΑΣΟΚ θυμίζουμε πολλές φορές το... γαλατικό χωριό! έχουμε έναν αρχηγό πάνω σε ασπίδα, που τον "τρέχουμε" από εκεί και από εδώ και όταν δεν έχουμε Ρωμαίους να "δείρουμε", πλακωνόμαστε μεταξύ μας..." ----------------------------------------------------------------------------
Λαέ ένα πράγμα να φοβάσαι:
...μην σου γίνει η μιζέρια συνήθεια! Τότε είναι που δεν θα σηκώσεις ποτέ κεφάλι!
==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Λέτε; Το "Δημοκρατικό Κόμμα" Ιταλίας αποφάσισε να συμμετέχει στην αυριανή απεργία των blogs!

Απίστευτο, αλλά αληθινό!
Το “Δημοκρατικό Κόμμα” της Ιταλίας αποφάσισε σήμερα να συμμετέχει στην αυριανή απεργία των ιταλικών blogs εναντίον της φίμωσης που ετοιμάζει ο Berlusconi (δείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος:
ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ).
Αυτό σημαίνει πως αποφάσισε να κάνει αντιπολίτευση;
Μήπως εντάσσεται στην προσπάθεια αποφυγής μιας περαιτέρω διάλυσης, ενόψει των εσωκομματικών προκριματικών εκλογών για την εκλογή αρχηγού (25 Οκτώβρη 2009);
Μήπως αναγκάζεται να πει έστω ένα όχι στην πολιτική Berlusconi, για να δείξει ένα «καλό πρόσωπο» στα blogs;
Ελπίζει να υποκαταστήσει την αριστερά (κομμουνιστές, σοσιαλιστές), που δεν συμμετέχει στη βουλή, για πρώτη φορά από το 1946;

Και... ο ύμνος του νέου κόμματος, δηλαδή του πρώην ΚΚΙ, του "Δημοκρατικού Κόμματος"(σίβυλλα)

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Μεταπτυχιακά με κομματικό βιογραφικό.

Ενώ οι υποψήφιοι κυνηγούν μια περιζήτητη θέση, οι παρατάξεις καθορίζουν τα αποτελέσματα με ελεγχόμενους καθηγητές

ΜΑΡΝΥ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ | Κυριακή 12 Ιουλίου 2009 ΤΑ ΝΕΑ

--------------------------------------------------------------------------------------

Τα εφόδια σπουδαία: «Δημοσιογράφος στην ΕΤ3 και στη ΝΕΤ στο δελτίο ειδήσεων και σε εκπομπές». «Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του νομάρχη Θεσσαλονίκης το 2004». «Προσωρινή γραμματέας υπουργού και γραμματέας της φοιτητικής παράταξης της ΠΑΣΠ (ΠαΣοΚ)». «Εκπρόσωπος του Συλλόγου φοιτητών, γιος βουλευτή της Β' Περιφέρειας Θεσσαλονίκης». «Μέλος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ (Νέα Δημοκρατία) και προσωπικός φίλος του καθηγητή Π...».

Αυτά είναι τα αδιαφιλονίκητα προσόντα που αναφέρονται σε λίστα υποψηφίων για μεγάλο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία βρίσκεται στη διάθεση του «Βήματος». Τη λίστα συνέταξαν από κοινού φοιτητές και εκπρόσωποι των δύο μεγάλων- και αντίπαλων σε όλα τα άλλα- φοιτητικών παρατάξεων, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Και την υπέβαλαν στον αρμόδιο καθηγητή για τη λειτουργία του μεταπτυχιακού προγράμματος, για να ξέρει ποιους πρέπει να επιλέξει! Θα προηγούνταν βέβαια, για τα μάτια του κόσμου, οι τυπικές διαδικασίες (εξετάσεις, προσωπική συνέντευξη κ.λπ.) για την επιλογή των μεταπτυχιακών φοιτητών του επόμενου έτους στο πανεπιστήμιο, αλλά όπως είναι σαφές τα αποτελέσματά τους δεν αποτελούν το πρώτο κριτήριο επιλογής για τον εκπρόσωπο του ιδρύματος.

Οι υποψήφιοι για τα «ακριβοθώρητα» μεταπτυχιακά προγράμματα, όπως προκύπτει από το έγγραφο που αποκαλύπτει «Το Βήμα», στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης- όπως άλλωστε και σε άλλα ιδρύματα της χώρας- δεν επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους αλλά με βάση τις πολιτικές σχέσεις τους και την κοινωνική τους θέση. Το νέο σκάνδαλο πελατειακών σχέσεων σε πανεπιστημιακά ιδρύματα υποτίθεται κύρους, που όμως δεν επιλέγουν τους «καλύτερους» αλλά τους «χρησιμότερους», αποκαλύπτεται σε περίοδο όπου τα πανεπιστήμια- και πάλι υποτίθεται- ανασυντάσσονται αναζητώντας τον κοινωνικό και επιστημονικό τους ρόλο και το υπουργείο Παιδείας υπόσχεται εκσυγχρονισμό και διαφάνεια στην ανώτατη εκπαίδευση.

Η λίστα με τους υποψηφίους που «πρέπει» να επιλεγούν αφορά μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σε αυτή, για να μη γίνει κανένα λάθος, αναφέρεται ακόμη και το όνομα του «προτεινόμενου επόπτη» για τη λειτουργία του προγράμματος, που δεν είναι βέβαια άλλος από τον υπεύθυνο καθηγητή. Να σημειωθεί ότι στο πρόγραμμα αυτό, παρ΄ ότι ο «άγραφος κανόνας» αναφέρει ότι θα επιλέγονται λίγοι υποψήφιοι με υψηλή βαθμολογία, τελικά γίνεται δεκτός κάθε χρόνο μεγάλος αριθμός ατόμων, συνήθως με πολύ «ελαστικά» κριτήρια. Στη λίστα που αποκαλύπτει «Το Βήμα» περιέχονται υποψήφιοι με βαθμολογία 5,85 όταν απαιτείται το λιγότερο 6, ή άλλοι που έχουν συμπληρώσει το 50ό έτος της ηλικίας τους! Υπάρχουν και υποψήφιοι για τους οποίους σημειώνεται ότι δεν έχει γίνει καν η ορκωμοσία τους και δεν έχουν λάβει ακόμη το πρώτο πτυχίο τους. (Αυτό νομικά επιτρέπεται μόνο στις περιπτώσεις αποφοίτων ξένων πανεπιστημίων οι οποίοι απλώς δεν έχουν προλάβει να ορκιστούν.)

Στο κείμενο περιλαμβάνεται και υποκατηγορία με τους υποψηφίους που δεν υπάρχει λόγος, ούτε ενδιαφέρον, να επιλεγούν. Στην κατηγορία αυτή δεν αναφέρονται καν οι βαθμολογίες ή τα προσόντα τους. Απλώς δίπλα στο όνομά τους σημειώνονται δύο λέξεις: «απλή αίτηση».

Στο ίδιο ίδρυμα καθηγητές καταγγέλλουν σειρά αποφάσεων που «παρεκκλίνουν» των τυπικών διαδικασιών, όπως για παράδειγμα η σύγκληση επιτροπών σε περίοδο κατά την οποία δεν θα έπρεπε να λειτουργούν τα όργανα του πανεπιστημίου καθώς η πλειονότητα των καθηγητών απουσιάζει για επιστημονικούς λόγους, ή καλοκαιρινές εκκρεμότητες. Στις επιτροπές αυτές κρίνονται οι εξελίξεις μελών Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) και λύνονται ακαδημαϊκά θέματα που έμειναν σε εκκρεμότητα τους προηγούμενους μήνες. Ολα αυτά ενώ τα πανεπιστήμια της χώρας έχουν αναλάβει την πρωτοβουλία να ζητήσουν από τον υπουργό Παιδείας κ. Α. Σπηλιωτόπουλο σειρά αλλαγών στον νέο νόμο-πλαίσιο για τη λειτουργία τους και την πλήρη οικονομική και ακαδημαϊκή αυτονομία τους. Ο υπουργός Παιδείας προανήγγειλε ήδη νέο χωροταξικό σχεδιασμό για την ανώτατη εκπαίδευση. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος δεν απέκλεισε το κλείσιμο τμημάτων, μετονομασία ή αλλαγή του επιστημονικού τους αντικειμένου στις περιπτώσεις που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται.

Ο υπουργός Παιδείας μίλησε κατά τη συνεδρίαση των αρμοδίων επιτροπών του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας για την ανάγκη αλλαγών και μεταρρυθμίσεων «χωρίς προκαταλήψεις και στενούς ορίζοντες, και χωρίς συντεχνιακά συμφέροντα και ξεπερασμένες θεωρίες». Και ζήτησε από τα πανεπιστήμια της χώρας να πάρουν τις αποφάσεις τους με «ακαδημαϊκά κριτήρια, να κατοχυρώσουν την αυτοτέλεια και την οικονομική στήριξη του συστήματος, αλλά και τους κανόνες διαφάνειας και λογοδοσίας των μονάδων του, να επαναπροσδιορίσουν τους κανόνες δεοντολογίας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, ώστε να εγγυώνται την αξιοκρατία και την αποτελεσματικότητα, να εξασφαλίσουν την αποδεκτή ποιότητα για το σύνολο του συστήματος και τους κανόνες αξιολόγησης του επιτελούμενου έργου»... Διαβατήριο

Τμήμα της λίστας που συνέταξαν εκπρόσωποι της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ (τα ονόματα βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας)

ΠΗΡΕόλους τους συστημένους! «Το Βήμα» εξασφάλισε το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής και τον κατάλογο των φοιτητών που έγιναν τελικά αποδεκτοί στο περίφημο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Από τον κατάλογο προκύπτει ότι ο υπεύθυνος καθηγητής πήρε τελικά στο μεταπτυχιακό του πρόγραμμα όλους τους υποψηφίους που είχαν συμπεριλάβει στη λίστα τους οι εκπρόσωποι των φοιτητικών παρατάξεων. Ανάμεσά τους φυσικά οι δημοσιογράφοι, συγγενείς πολιτικών, γραμματείς τοπικών παραγόντων, φίλοι και μέλη των φοιτητικών παρατάξεων στο Ιδρυμα. Ενας από τους επιτυχόντες ο οποίος θα παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα δεν έχει ακόμη πάρει το πτυχίο του, καθώς ανήκει στην κατηγορία «εκκρεμεί ορκωμοσία». Τόσο η μια λίστα όσο και η άλλη βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας.
==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τι θα μάθουμε στην Επίδαυρο στις 24 Ιουλίου;

Τελικά μήπως μήπως ο κύριος Γκιτάι είναι ειρηνιστής και τον παρεξηγήσαμε;

Μήπως και το έργο που θα παρουσιάσει στην Επίδαυρο στις 24 Ιουλίου με βάση το εβραικό πολεμικό εγχειρίδιο για την μάχη καλού και κακού, όπως γράφει επακριβώς το πρόγραμμα του φεστιβάλ, είναι ειρηνικό έργο, όπου το καλό πάντα θριαμβεύει;

Βέβαια τώρα αν το καλό είναι πάντα με τους Εβραίους αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Δεν έγινε και τίποτα, συμπτώσεις... Κάποιος τελικά πρέπει να είναι ο καλός.

Έτυχε να είναι οι Εβραίοι, συμπτωματικά...

Μήπως ακόμα και ο Φλάβιος Αίσωπος ο Εβραίος ιστορικός, ήταν και αυτός ειρηνιστής όπως και ο Γκιτάι; Γιατί και πάλι από σατανική σύμπτωση και οι δύο τα είχαν καλά και με τα δύο στρατόπεδα, ο Ιώσηπος με μια μερίδα της Ρωμαϊκής εξουσίας και τους Ισραηλίτες, και ο Γκιτάι με μια μερίδα των Παλαιστινίων και τους Ισραηλίτες. Πάνω απ όλα βέβαια το Ισραήλ και για τους δύο.

Απαιτεί πάντως ιδιαίτερη οξυδέρκεια, και αυτό οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε στους γυιούς του Γιαχβέ, το πόσο καλά και επιστημονικά χειρίζονται το θέμα του καλού και του κακού μπάτσου. Τσιγαράκι; ο ένας. Πάρ' την μπούφλα σου, ο άλλος. Επιστήμονες... Αλλά αν το καλοσκεφτούμε εδώ κατάφεραν να κάνουν την μισή ανθρωπότητα να πιστεύει στον Θεό τους τον Γιαχβέ, αλλά με άλλα ονόματα, και να θεμελιώσουν έτσι και de facto και de jure την εκλεκτικότητα τους και την καταξίωση τους που τόσο πολύ πάσχιζαν να επιτύχουν αλλά δεν τους έβγαινε με τον πρωτογενή θεό τους.

Γιαχβέ, άκουγε ο κόσμος και έτρεχε να σωθεί από τον μπαμπούλα. Όταν όμως του φόρεσαν καινούργιο ρούχο...Επιστήμονες οι άνθρωποι!!

Και το καλύτερο, για να ενισχύσουν το άλλοθι τους τους δύο κλώνους που ετοίμαζαν με τόση επιμέλεια, τους αποκήρυξαν γρήγορα-γρήγορα για να τους δώσουν στους ανυποψίαστους νέους πιστούς των κλωνοποιημένων Γιαχβέ. Απίστευτοι, μοναδικοί, μπράβο σας. Αλλά μέχρι εδώ. Τα παιχνιδάκια κάποτε τελειώνουν μαζί με τα παραμύθια και τις δολοπλοκίες σας.

Γιατί ο πόλεμος των υιών του φωτός εναντίον εκείνων του σκότους, το έργο που θέλουν να μας παρουσιάσουν στην Επίδαυρο στις 24 Ιουλίου, έχει στοιχεία από έναν πάπυρο, τον Κανόνα του Πολέμου, που ανακαλύφθηκε σε μια σπηλιά στο Κουμράν. Εκτός από πολεμικό εγχειρίδιο είναι και θεολογικό. Μιλάει για τον πόλεμο όπου οι εκλεκτοί του Ισραήλ έχουν στο πλευρό τους τάγματα αγγέλων ενώ από την άλλη πλευρά είναι ο σατανάς με τους δαίμονες σε βοήθεια των άλλων εθνών. Το «κακό» καταστρέφεται και ο θεός του Ισραήλ κυβερνάει αιώνια.

Η δε ταινία του: Σιών, Αυτο-χειραφέτηση, αναφέρεται στη ζωή και το έργο του ιδρυτή του Σιωνισμού Theodor Herzl.

Και πάλι συμπτωματικά, στο πρώτο Σιωνιστικό συνέδριο στη Βασιλεία της Ελβετίας το 1897, όπου ο Herzl έθεσε το θέμα της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ και αποφασίστηκε η δημιουργία του στην περιοχή της Παλαιστίνης, συμμετείχε ο παππούς του Γκιτάι (πατέρας της μητέρας του). Σε αυτό το συνέδριο τότε επεξεργάστηκαν και τα γνωστά "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών", και μελέτησαν διεξοδικά την εφαρμογή τους για τις επόμενες δεκαετίες.

Στην ταινία του Kadosh κατηγορεί ευθέως τους ορθόδοξους εβραίους ως μισογύνηδες. «Συμπτωματικά» οι ορθόδοξοι χαρεντίμ εβραίοι είναι αντι-σιωνιστές. Ενδεικτικά: Ο χαρεντίμ Ραβίνος Sefer Vayoel Moshe κατηγορεί το Σιωνισμό για το ολοκαύτωμα και θεωρεί αιρετικό τον αρχηγό του σιωνιστικού κινήματος Theodor Herzl.

Μέρος της ταινίας του Field Diary λογοκρίθηκε από τον στρατό, όχι όμως από την τηλεόραση ή την κυβέρνηση. Το ντοκιμαντέρ αυτό επικεντρώνονταν στον πόλεμο Ισραήλ-Λιβάνου, τον μοναδικό πόλεμο στον οποίο οι περισσότεροι Εβραίοι συμφωνούν πως το Ισραήλ έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης και έκανε πολλά λάθη. Και για αυτόν ακριβώς τον πόλεμο σε συνέντευξη που έδωσε ο Αμός Γκιτάι στον Caveh Zahedi, αναφέρονται τα εξής.

Ερώτηση: Ποιά είναι τα συναισθήματα σας για όσα συμβαίνουν τώρα στο Ισραήλ και τον βομβαρδισμό στο Λίβανο;

Απάντηση Γκιτάι: Είναι πολύ ενοχλητικό. Η λύση στη διαμάχη υπάρχει και η συνέχεια της διαμάχης είναι μια μεγάλη σπατάλη ζωής.

Ερώτηση: Όταν λέτε πως η λύση στη διαμάχη υπάρχει, σε τι ακριβώς αναφέρεστε;

Απάντηση Γκιτάι: Εννοώ πως και οι δύο πλευρές γνωρίζουν πως θα έπρεπε να είναι. Απλώς χρειαζόμαστε το πολιτικό θάρρος για να το κάνουμε.

Επί της ουσίας βέβαια, τίποτα. Ξύλινη γλώσσα και στο τέλος αφού ξέρει την λύση δεν μας την λέει, αλλά θέλει να μιλάει σαν πολιτικός. Κατά τα άλλα κάνει τέχνη.

Για τους χιλιάδες δολοφονημένους αμάχους και κυρίως τα παιδιά ούτε λέξη. Και σε συνέντευξη του σε ραδιοφωνικό σταθμό της Γαλλίας, όταν ρωτήθηκε για τα εγκλήματα πολέμου των Ισραηλινών και τα πρόσφατα γεγονότα περιορίστηκε στις κοινοτοπίες περί «αιματηρού κύκλου βίας». Με λίγα λόγια όλοι φταίνε γιατί δεν γίνονται επιτέλους οι Παλαιστίνιοι καλά κατοικίδια να τελειώνουμε; Και μιλάει βέβαια για ειρήνη, δεν δίνει δίκιο ή άδικο σε καμιά πλευρά και οι δηλώσεις του δείχνουν πως Άραβες και Εβραίοι απλά «βρέθηκαν» σε αυτήν την κατάσταση χωρίς να εξετάζει πως και γιατί. Αλλά αν δεν κάνουμε λάθος και πάλι οι μεγαλύτεροι δικτάτορες στην ιστορία της ανθρωπότητας για ειρήνηη δεν μιλούσαν συνέχεια αλλά πάντα οι κακοί δεν τους άφηναν να την εφαρμόσουν και έτσι είχαμε «αιματηρούς κύκλους βίας»;

Τον Δεκέμβριο του 2008, σε εκδήλωση στην Ινδία τον ρώτησαν για το Παλαιστινιακό. Δεν απάντησε ξεκάθαρα σε καμία ερώτηση σχετικά με την σύγκρουση Παλαιστινίων- Ισραηλινών. Έδινε πάντα μόνο διπλωματικές, πολιτικά ορθές απαντήσεις και κάποιοι Ινδοί δημοσιογράφοι σχολίασαν πως θα γίνονταν καλός πολιτικός. Ο δημοσιογράφος Satyaki Roy σχολίασε πως ήταν ένα καλό μάθημα με θέμα «πως απαντάει ο Γκιτάι στις ερωτήσεις» αλλά εντελώς άχρηστο για όποιον έψαχνε απαντήσεις.

Σε συνέντευξη του έκανε σύγκριση ανάμεσα στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και εκείνον στη Μέση Ανατολή. Το συμπέρασμα του ήταν: "στη Γιουγκοσλαβία σκοτώθηκαν 190, 000 άνθρωποι σε 4 χρόνια, υπήρξε εθνοκάθαρση και βιασμοί γυναικών. Το ίδιο διάστημα στη Μέση Ανατολή περίπου 3000 άνθρωποι και από τις δύο πλευρές σκοτώθηκαν. Είναι πολλοί, υπάρχουν βάσανα, μιλάμε για ζωές, αλλά οι 3, 000 δεν είναι 190, 000. Καμία γυναίκα Ισραηλινή ή Παλαιστίνια δεν βιάστηκε". Για εθνοκάθαρση βέβαια και πάλι... κουβέντα.

Ο Γκιτάι συνήθως δηλώνει πως ονειρεύεται μια Μέση Ανατολή χωρίς σύνορα κάτι που παραπέμπει στην προσπάθεια που γίνεται από διάφορους φορείς να δημιουργηθεί ενιαίο κράτος Ισραήλ-Παλαιστίνης. Από σύμπτωση και πάλι το 7^ο Σιωνιστικό Συνέδριο του 1905 είχε αποφασίσει πως όταν δημιουργούνταν το μελλοντικό κράτος του Ισραήλ θα ήταν πολυεθνικό

Στην ταινία του September 11 επιχειρεί να συγκρίνει την επίθεση στους δίδυμους πύργους με τις επιθέσεις βομβιστών αυτοκτονίας στο Ισραήλ

Η ταινία του Kippur βασίζεται στον πόλεμο Yom Kippur του 1973. Όμως δεν μιλάει για τον πόλεμο ή τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτόν. Προσπαθεί να δώσει μια άλλη όψη, το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι εβραίοι για να αποκτήσουν την γη της Παλαιστίνης ανάμεσα σε έναν «εχθρικό και διαταραγμένο αραβικό κόσμο. Οι ταινίες του προσπαθούν να δώσουν την εικόνα του «ταλαίπωρου, βασανισμένου Εβραίου». Στο ίδιο στυλ και η ταινία Kedma πραγματεύεται την άφιξη Εβραίων προσφύγων στην Παλαιστίνη το1947, όπου δεν βρήκαν την Γη της Επαγγελίας αλλά βρέθηκαν στη μέση του πολέμου που προκάλεσε η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

Σε καμιά ταινία του δεν αναφέρει την εθνοκάθαρση του αραβικού πληθυσμού από τους Εβραίους, αλλά προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες και στις δύο πλευρές εξίσου.

Γιατί όμως θα έπρεπε να περιμένουμε κάτι περισσότερο από τον κύριο Γκιτάι;

Αφού συμπτωματικά και πάλι η μητέρα του Efratia Margalit ήταν ενεργό μέλος του Σιωνιστικού κινήματος και οι γονείς της ήταν από τους πρωτοπόρους του κινήματος;

Στην δε ταινία του Berlin-Jerusalem μιλάει για δύο γυναίκες με βαθιά σιωνιστική ιδεολογία που επιστρέφουν στο Ισραήλ για να βοηθήσουν αλλά τα όνειρά τους διαψεύδονται. Συμπτωματικά και πάλι μια από τις δύο γυναίκες είναι η Manya Shochat πρωτεργάτρια του Σιωνισμού και ιδρύτρια των Κιμπούτς και του Εβραϊκού Εργατικού Κόμματος.

Το Νέο Ίδρυμα Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Ισραήλ είχε μέχρι πρόσφατα διευθύντρια την Orna Ben Dor. Υποστήριζε τον Αμώς Γκιτάι και χρηματοδότησε ταινίες του. Υποχρέωση του ιδρύματος δεν ήταν μόνο η χρηματοδότηση αλλά και ο πλήρης έλεγχος της ταινίας. Η Orna Ben Dor συνεργάστηκε σε αρκετές ταινίες με τον Γκιτάι.

Αυτός ο άνθρωπος με το τόσο ενδιαφέρον βιογραφικό έρχεται στην Επίδαυρο στις 24 Ιουλίου για να μας διδάξει ότι ο πόλεμος ανάμεσα στα παιδιά του φωτός και του σκότους συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.

Αυτός ο άνθρωπος πιστεύει ότι οι Ελληνες είναι ένα ιδιαίτερο ακροατήριο, όπως ιδιαίτερος είναι και το ξέρει καλά και ο χώρος που επέλεξε για να μας κάνει μάθημα Εβραϊκής θρησκείας και ιστορίας.

Για να έρχεται λοιπόν, πάει να πει ότι θέλει να τον ακούσουμε

Να μην του κάνουμε την χάρη λοιπόν του ανθρώπου;

Η ξεφτίλα έχει και όρια. Και κάποιοι όχι απλά τα ξεπέρασαν αλλά και μέσα στον ιερότερο θεατρικό χώρο σε παγκόσμιο επίπεδο, εκεί που δεν χωράει όμως ο Θύμιος Καρακατσάνης αλλά χωράει ο Γκιτάι, έρχονται για να μας παίξουν με τα νεύρα μας, την ιστορία μας και το φιλότιμο μας.

Σεβασμός στο θέατρο της Επιδαύρου, στους ανθρώπους που θα πάνε μη γνωρίζοντας οι περισσότεροι τι πρόκειται να δουν, επίπεδο και συμπεριφορά ανάλογα των Ελλήνων.

Μακρυά από αντισημιτικές προπαγάνδες και καθολικές ευθύνες, μόνο Ελληνικά.

Σχετικό θέμα: Εβραϊκή προπαγάνδα στην Αρχαία Επίδαυρο
24 και 25 Ιουλίου 2009, η ιερή Επίδαυρος θα βρίσκεται μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση και βεβήλωση στην ιστορία της.

Θα τους αφήσουμε;

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΓΚΥΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΟ ΕΓΚΥΡA BLOG

Greek American News Agency

Μάκης εναντίον blogs και όποιος αντέξει... Όποιος αντέξει. Ο Μάκης που απειλεί με μηνύσεις τα blogs ή το καθεστώς που έχει παρασύρει τα ΜΜΕ και αποκαλύπτει τις άγνωστες πτυχές όλων των προυχόντων; Μάκη η μάχη είναι άνιση. Ξέρεις καλά πόσο έχεις χάσει από τότε που τα έβαλες με τα blogs. Είπαμε να σε αφήσουμε. Αλλά ξεκίνησες πάλι επειδή πήρες αέρα με το κλείσιμο του blog του Παπαγιάννη. Ο Μάκης δεν άντεξε την κριτική. Δεν άντεξε να μην είναι πρώτος. Δεν αντέχει όχι την ανωνυμία που δήθεν προβάλει μπροστά αλλά ότι τον περνάνε κάτι τιποτένιοι... αγράμματοι του πανεπιστημίου. Ο ίδιος δεν τελείωσε κανένα πανεπιστήμιο. Θεωρητικός είναι και τίποτα άλλο. Δεν περίμενε ότι θα έτρωγε τέτοιο στραπάτσο. Πλέον βγαίνουν και ... για τον άσπιλο Μάκη όλα στην φόρα. Και δεν μπορεί κανείς να πει γιατί τα βάζουμε με τον Μάκη. 1). Πρώτον γιατί προκαλεί και μας βρίζει και 2). Γιατί ο άνθρωπος είναι δημόσιο πρόσωπο και όπως κρίνει θα κριθεί. Μέχρι τώρα ουδέποτε μας έχει απαντήσει μέσω του portal του σε οποιαδήποτε καταγγελία του κάναμε. Θέλει να κάνει μηνύσεις λες και θα μας κάνει ...ντα. Ξεχνάς πόσες καταδικαστικές αποφάσεις έχει; Ξεχνάς ότι όταν πήγαν και σε συνέλαβαν στο τμήμα με την υπόθεση Κούγια χάλασες τον κόσμο για να βγεις; Εμείς τουλάχιστον δεν θα έχουμε μέσον και θα καθίσουμε μέσα μέχρι να γίνει το αυτόφωρο. Αν βέβαια βγάλεις ποτέ άκρη. Λέμε σε περίπτωση που η google σε βοηθήσει. Αλλά εκεί δεν είναι ...χαφιέδες Μάκη. Πρέπει να τους υποδείξεις και την συκοφαντία. Εσύ τι θα τους πεις; Διαβάστε Περισσότερα

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Τα αποστήματα του παλαιoκομματισμού

papagalomegalo

Siemens, “Συμμορία των Φυλακών», χρηματισμοί πολιτικών, διαπλοκές επιχειρηματιών με μίντια και λογής μηχανισμούς επηρεασμού της κοινής γνώμης, πολιτικοί που δρουν στον ρόλο του υπαλλήλου, διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί. Αυτή είναι η Ελλάδα, στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21^ου αιώνα.

Στο εξής, οι Έλληνες πολίτες πρέπει να αποφεύγουν την ψήφο που δίνει αυτοδυναμία στα κόμματα εξουσίας. Από τη μεριά τους, οι πολιτικοί θα πρέπει να μετατρέψουν το εκλογικό σύστημα προς το αναλογικότερο. Τουλάχιστον για μία δεκαετία. Για να ξεπεράσουμε τα – φαινομενικά – ανυπέρβλητα προβλήματα δομών και νοοτροπιών και να προλάβουμε να ξεφορτωθούμε την επερχόμενη γενιά πολιτικών που «έμαθαν» κοντά στους παλιούς, αλλά μοιάζουν κατώτεροί τους και σίγουρα υπολείπονται των περιστάσεων. Ίσως φταίει και η αποσάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος και ο απόλυτος κομματισμός των πανεπιστημίων, που «δημιούργησαν» πολιτικούς του κομματικού σωλήνα, οι οποίοι τα μόνα εύσημα που απέκτησαν ήταν «οι αγώνες στα κομματικά αμφιθέατρα» και η νομιμοφροσύνη σε κόμμα και εκάστοτε αρχηγό. Είναι μία χαμένη γενιά σαραντάρηδων, που ο πολιτικός τους λόγος κάνει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να φαντάζει μοντέρνος (παρά τις ιστορίες που διηγείται).

Είναι η χαμένη γενιά της πολιτικής που η παρακμή αρχών και αξιών την καθιστά ανενεργή προτού ακόμη αναλάβει. Ανώριμη πολιτικά, ξύλινη στο λόγο, εριστική στις διεκδικήσεις επειδή βλέπει τα χρόνια να περνούν, λιγότερη των περιστάσεων. Οι άνθρωποι αυτοί, που μοιραία – λόγω επετηρίδας – σιγά σιγά αποκτούν τα ηνία δεν πρέπει να αφεθούν να κυβερνήσουν χωρίς έλεγχο. Τα παλιά κομματικά συστήματα που κτίστηκαν στη βάση της αντιπαλότητας δεν έχουν καμμία αξία πλέον. Συντηρούν μόνο το επάγγελμα του πολιτικού, κατά καιρούς τον εύκολο πλουτισμό, τις πελατειακές σχέσεις, όλα εις βάρος της χώρας.

Πρώτα, πρέπει όλοι αυτοί να καταστούν πολιτικά ανενεργοί. Γιατί; Απλά γιατί δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε άλλους πειραματισμούς. Sorry, sometimes life is tough.

Είναι σαφές ότι στην παρούσα φάση, μόνο οι ευρύτερες πολιτικές συνεργασίες θα βγάλουν την Ελλάδα από το τέλμα. Συνεργασίες σε όλα τα επίπεδα. Μεταξύ αντίθετων ιδεολογικά πολιτικών, αντιπάλων κοινωνικών εταίρων, τοπικών κοινωνιών, ακόμη και τεχνοκρατών της πολιτικής, που – ως γνωστόν – κρατούν στα χέρια τους την ουσία των πολιτικών πραγμάτων.

Παρά τις στρεβλώσεις του ισχύοντος εκλογικού νόμου (εξωπραγματικό – πολιτικά και ηθικά – το μπόνους στο πρώτο κόμμα), που στην ουσία θίγει τη δημοκρατία, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση ενδέχεται να μην υπάρχει αυτοδύναμη πλειοψηφία. Θα είναι μια καλή ευκαιρία για την ωρίμανση του πολιτικού συστήματος. Ένα εθνικό reset από τα προβλήματα που ταλανίζουν δεκαετίες τη χώρα. Τότε μπορεί και η διακυβέρνηση να πάψει να είναι αυτοσκοπός ή λόξα, και να αποκτήσει τον χαρακτήρα που επιτάσσει η σύγχρονη εποχή και οι ιδιαιτερότητες της χώρας.

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η απεξάρτηση της δίωξης των υπουργών από τη Βουλή είναι ζήτημα άμεσης προτεραιότητας.

Συνώνυμο της πολιτικής και της ηθικής αναξιοπιστίας που σήμερα βιώνουμε, το άρθρο 86 του Συντάγματος πρέπει να αναθεωρηθεί..."

Ο ιστοχώρος μας έχει σταθερή γραμμή και συγκεκριμένες προτάσεις.

Οι προτάσεις μας αυτές, ΔΕΝ έχουν κάποιο διαπλεκόμενο διευθυντήριο ή έστω να είναι από επιτροπές "σοφών", που έχουν ως υλικό επεξεργασίας τα "ραβασάκια" των πολιτικών τους αφεντικών και τις κατευθυνόμενες δημοσκοπήσεις των μεγάλο-εργολάβων/εκδοτών-καναλαρχών ούτε φυσικά έχουμε κάποια σχέση με τα "παιδιά της νύχτας".

Αφουγκραζόμαστε αλλά και συνυπάρχουμε με τη καθημερινότητα των πολιτών, συμμετέχουμε σε συζητήσεις σε ανοιχτά forum και χωρίς κομματικές δεσμεύσεις, (προσπαθούμε να τα κοινοποιήσουμε σε όσους περισσότερους μπορούμε).

Έχουμε γράψει πολλά για τη κακοδαιμονία και το κατήφορο της πολιτικής, τη τελευταία πενταετία. Ενδεικτικά για το άρθρο 86 σημειώναμε κάποιες σκέψεις μας στις 19/6 του περασμένου μήνα:

ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ, ΘΕΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.

Κυβερνητική κίνηση περί ευθύνης υπουργών

Σήμερα διαβάζουμε το άρθρο του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου στο Παν/μιο Αθηνών, κ. Ν.Κ.Αλιβιζάτου, το οποίο δικαιώνει απόλυτα τις θέσεις, που η κοινωνία των πολιτών κουβεντιάζει, φωναχτά πια...

Ποινική ευθύνη υπουργών: υπάρχει λύση

Του Νικου Κ. Αλιβιζατου* (kathimerini)

Eκ πρώτης όψεως, η αντίδραση του πολιτικού κόσμου στην κατακραυγή που ξεσήκωσε η συγκάλυψη υπουργικών ευθυνών στα πρόσφατα μεγάλα σκάνδαλα γέννησε ελπίδες:

Από τη μια, τα κόμματα (όλα τα κόμματα!) καταδίκασαν ως ξεπερασμένες και ατελέσφορες τις ρυθμίσεις του άρθρου 86 του Συντάγματος για την ποινική ευθύνη των υπουργών. Αν και θα περίμενε κανείς ιδίως από τους συντελεστές της αναθεώρησης του 2001 να αναλάβουν τις ευθύνες τους, το όψιμο αυτό mea culpa τους έχει δίχως άλλο ενδιαφέρον.

Από την άλλη, με δεδομένο ότι το άρθρο 86 δεν μπορεί να τροποποιηθεί πριν από το 2014, ώστε η Δικαιοσύνη να αναλάβει όχι μόνον την εκδίκαση αλλά και τη δίωξη των υπουργικών αδικημάτων, συνήλθε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης η Επιτροπή και Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για να αναζητήσει προσωρινές βελτιώσεις. Και η κίνηση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί θετική αν, όπως αποδείχθηκε, δεν περιέπλεκε τελικά ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Πράγματι, αντί να βελτιώσουν την ισχύουσα ρύθμιση, οι προτάσεις που διατυπώθηκαν (ανεπισήμως προς το παρόν) από Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ προσθέτουν τελικά ένα ακόμη εμπόδιο στην απόδοση ευθυνών σε υπουργούς για αξιόποινες πράξεις ή παραλείψεις που διέπραξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηρισθεί η προσθήκη ενός ακόμη δικαστικού συμβουλίου για να γνωμοδοτεί για το «προδήλως αβάσιμο» των στοιχείων σε βάρος υπουργών, που θα διαβιβάζονται εφ’ εξής στη Βουλή;

Είτε προκριθεί τα μέλη του εν λόγω συμβουλίου να κληρώνονται (όπως προτείνει ο Πρ. Παυλόπουλος) είτε να επιλέγονται από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία (όπως προτείνει ο Ευ. Βενιζέλος), η γνώμη που αυτό θα διατυπώνει δεν θα δεσμεύει βέβαια τη Βουλή. Διότι αυτή, μέχρις ότου αναθεωρηθεί το άρθρο 86 του Συντάγματος, θα παραμένει μόνη αρμόδια για την άσκηση δίωξης κατά υπουργών ή πρώην υπουργών. Η γνώμη του εν λόγω συμβουλίου θα βαρύνει ίσως πολιτικά στην απόφαση που θα πάρει η Βουλή. Δεν θα παύει, ωστόσο να συνιστά ένα επί πλέον φίλτρο –πέραν των πέντε (!) που προβλέπονται σήμερα– για την παραπομπή των τυχόν εμπλεκομένων στο ακροατήριο.

Οι υποστηρικτές της ως άνω πρότασης αντιτείνουν, βεβαίως, ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 86 είναι τόσο λεπτομερειακές και δύσκαμπτες, ώστε δεν επιτρέπουν ουσιαστικές βελτιώσεις. Αν και από καθαρά νομική άποψη το επιχείρημα αυτό ευσταθεί, είναι κατά τη γνώμη μου υποκριτικό. Διότι παραβλέπει ότι στο αδιέξοδο του άρθρου 86 υπάρχει πολιτική λύση.

Με την αναθεώρηση του 2001, το Σύνταγμα προέβλεψε για πρώτη φορά ότι, στο πλαίσιο του «υπουργοδικείου», δηλαδή του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 86, λειτουργεί και ένα πενταμελές δικαστικό συμβούλιο. Αποτελούμενο από δύο συμβούλους Επικρατείας και τρεις αρεοπαγίτες που κληρώνονται μετά την άσκηση της δίωξης, το συμβούλιο αυτό ορίζει, όπως προβλέπεται, έναν από τους αρεοπαγίτες-μέλη του ως ανακριτή και ασκεί όλες τις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών κατά τη διάρκεια της ανάκρισης (άρθρα 307 & επ. του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας). Το βούλευμα που εκδίδει δεν υπόκειται σε κανένα ένδικο μέσο και θα μπορεί, βέβαια, να είναι και απαλλακτικό.

Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι με την ισχύουσα ρύθμιση (άρθρο 86 Σ. και ν. 3126/2003) ο υπουργός ή πρώην υπουργός που κατηγορείται από τη Βουλή παραπέμπεται τελικά στο ακροατήριο μόνον ύστερα από κύρια ανάκριση, η οποία διεξάγεται με όλα τα δυνατά εχέγγυα, από ανακριτή και δικαστικό συμβούλιο, τα μέλη του οποίου περιβάλλονται με μείζονες εγγυήσεις. Από την άλλη, με τη σημερινή ρύθμιση ο υπουργός απαλλάσσεται αμετακλήτως και μπορεί να επιστρέψει στην κοινωνία (και στην πολιτική) άμωμος και άσπιλος, αν το ίδιο δικαστικό συμβούλιο διαφωνήσει με τη Βουλή και κρίνει ότι οι κατηγορίες εναντίον του δεν ευσταθούν.

Εν όψει των ανωτέρω, ερωτάται: γιατί τα δύο μεγάλα κόμματα να μη συμφωνήσουν ότι κάθε φορά που θα διαβιβάζονται στη Βουλή στοιχεία εναντίον υπουργών ή πρώην υπουργών τους, θα τα υποβάλλουν χωρίς χρονοτριβή στο δικαστικό συμβούλιο της παρ. 4 του άρθρου 86 Σ. προκειμένου αυτό να αποφασίσει την παραπομπή ή όχι των κατηγορουμένων;

Για να γίνει αυτό, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ χρειάζεται να δεσμευθούν σε ένα πράγμα: ότι οσάκις διαβιβάζονται στη Βουλή στοιχεία κατά υπουργού τους, η τελευταία θα ασκεί μόνον τύποις την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα αρμοδιότητά της, δηλαδή θα διώκει τον εγκαλούμενο χωρίς να ερευνά καθόλου την υπόθεση. Και τούτο, χωρίς προηγούμενη συζήτηση, με τυπική απλώς ψηφοφορία, στην οποία, αν τα δύο αυτά κόμματα συμφωνήσουν, θα είναι πολύ εύκολο να συγκεντρωθούν οι απαραίτητες 151 ψήφοι, παρά τη μυστικότητα της ψηφοφορίας. Με αυτόν τον τρόπο και ο τύπος θα τηρείται (δηλαδή, η άσκηση δίωξης θα γίνεται από τη Βουλή) και η ουσία θα διασφαλίζεται (αφού οι εμπλεκόμενοι θα παραπέμπονται μόνον έπειτα από αμερόληπτη δικαστική κρίση).

Στην ανωτέρω λύση θα μπορούσαν, βέβαια, να προβληθούν ενστάσεις: όπως π. χ. ότι θα ήταν ανεπίτρεπτο η Βουλή να παραιτηθεί από την άσκηση μιας αρμοδιότητας που της αναθέτει το Σύνταγμα, ότι θα παραβιάζονταν τάχα τα δικαιώματα των κατηγορουμένων ή ότι δεν μπορεί να διώκονται υπουργοί για ψύλλου πήδημα.

Νομίζω ότι τα επιχειρήματα αυτά δεν ευσταθούν. Η Βουλή, ως γνωστόν ασκεί και σε άλλες περιπτώσεις μόνον τύποις αρμοδιότητές της (βλ. π. χ. το άρθρο 108 του Καν. Β). Εξ άλλου, υπό καμιά εκδοχή, το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ δεν καταλαμβάνει το προνόμιο να κρίνονται οι εμπλεκόμενοι από τους ομοίους τους και όχι από ένα ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο. Και τέλος, διότι η τυπική δίωξη των υπουργών, έτσι όπως προτείνεται εδώ, δεν θα συνιστά κατ’ ουσίαν ποινική δίωξη, αλλά παραπομπή στο οικείο συμβούλιο για εξ υπαρχής έρευνα της υπόθεσης.

Η απεξάρτηση της δίωξης των υπουργών από τη Βουλή είναι ζήτημα άμεσης προτεραιότητας. Συνώνυμο της πολιτικής και της ηθικής αναξιοπιστίας που σήμερα βιώνουμε, το άρθρο 86 του Συντάγματος πρέπει να αναθεωρηθεί.

Έως ότου αυτό γίνει, θα ήταν αδιανόητο να ψηφιστούν ρυθμίσεις που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Πολύ περισσότερο όταν υπάρχει πολιτική λύση. Και όταν η θυσία που οι πολιτικοί μας θα υποβληθούν αν την υιοθετήσουν είναι πολύ μικρή μπροστά στην κρίση που έχουν προκαλέσει.

* Ο κ. Ν. Κ. Αλιβιζάτος είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Παν/μιο Αθηνών.

Σχόλιο:
Σχετικά είχαμε γράψει για το πολιτικό ήθος με αφορμή την οίηση στο γραπτό του λόγο: "Για όσους από το παλαιό ΠΑΣΟΚ έσπευσαν κοντά μου"

Αλήθεια ποιο είναι το παλαιό ΠΑΣΟΚ; ...και ποιοι αυτοί που έσπευσαν κοντά σου;
Αυτοί που συμφωνούν με >αυτό<;

Υπάρχουν και άλλα που έχουμε γράψει. ΔΕΝ το πράττουμε από εμπάθεια, αλλά σεβόμενοι την άποψη του απλού ψηφοφόρου, ο οποίος βλέπει την αδράνεια και την σιωπή, ως επιστροφή σε μία από τα ίδια...

Νάσος.
==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η ελευθερία των δικτύων

Tου Πασχου Μανδραβελη (kathimerini)

Το athens. indymedia είναι ένας δικτυακός τόπος όπου συχνάζουν αναρχικοί, αριστεριστές και άλλοι πικραμένοι (συνήθως από τη ζωή, αλλά οι ίδιοι λένε από το σύστημα). Κατηγορήθηκε πολλάκις ότι είναι το κέντρο συντονισμού των εκδηλώσεων οι οποίες μονίμως καταλήγουν σπασίματα, εμπρησμούς κ. λπ., κάτι που είναι ανόητο: σιγά μη γίνεται ο συντονισμός σε δημόσια θέα, όταν μάλιστα υπάρχουν πιο πρόσφορα και πιο φορητά μέσα, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα. Στον εν λόγω δικτυακό τόπο κυκλοφορεί σε μεγάλες δόσεις η συνήθης ανοησία των δικτυακών καφενείων, πασπαλισμένη με «επαναστατική» ρητορική. Πύρινος λόγος, πολλάκις υβριστικός (ο γράφων, ως «νεοφιλελεύθερος», έχει «τιμηθεί» δεόντως) αλλά και κάποια ενδιαφέροντα κείμενα· συνήθως μεταφράσεις δοκιμίων που αλλιώς δεν θα υπήρχαν στην Ελληνική.

Υπάρχει, όμως, ένα «αγκάθι». Το indymedia «στεγάζεται» στους υπολογιστές του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Οι χρήστες του, δηλαδή, χρησιμοποιούν δημόσια περιουσία για να εκτονώνονται επαναστατικά. Πάνω σ' αυτό στήθηκε μια ολόκληρη φασαρία από τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό (ΛΑΟΣ) ο οποίος έφερε το θέμα στη Βουλή.

Ο βουλευτής του κ. Ηλίας Πολατίδης, αφού επιχείρησε να θέσει σε διαθεσιμότητα μια καθηγήτρια Μέσης Εκπαίδευσης από την περιοχή του διότι αναφέρθηκε απαξιωτικά στον ΛΑΟΣ, αποφάσισε να ασχοληθεί και με το Διαδίκτυο. Κατέθεσε πλείστες όσες ερωτήσεις για το γεγονός ότι οι μαθητές έχουν πρόσβαση στο indymedia και ουδείς (όπως είναι λογικό) τον πήρε στα σοβαρά. Χτύπησε, όμως, διάνα με την τελευταία του ερώτηση, αυτή για την οποία ο «Ελεύθερος Κόσμος» πανηγύριζε με τίτλο «Ο Πολατίδης κλείνει το indymedia».

Σύμφωνα με την ερώτηση, που δυστυχώς υιοθέτησε και ο ΟΤΕ, το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) διασυνδέει το ΕΜΠ, το οποίο με τη σειρά του «φιλοξενεί την γνωστή για υπόθαλψι (sic) παρανόμων πράξεων ιστοσελίδα, Indymedia Athens». Αυτό «παραβιάζει την σύμβαση ΟΤΕ - Δημοσίου» η οποία «με την παρ. 1 τού άρθρου 3 τής συμβάσεως, η ΕΔΕΤ δεσμεύεται ότι η χρήση τού δικτύου θά γίνεται αποκλειστικά καί μόνον γιά σκοπούς έρευνας και εκπαιδεύσεως και σύμφωνα με την παρ. 4 τού ιδίου άρθρου, η ΕΔΕΤ θα αναλάβει την υποχρέωση να δεσμεύσει με τον πιο πρόσφορο τεχνικά και νομικά τρόπο, ότι οι φορείς πού προβλέπονται από την παρούσα σύμβαση δεν θα χρησιμοποιούν τις παραχωρηθείσες ίνες για σκοπούς άλλους πέραν των εκπαιδευτικών και ερευνητικών».

Η προβληματική αυτή υιοθετήθηκε από τον ΟΤΕ, ο οποίος έστειλε εξώδικο με πανομοιότυπο περιεχόμενο στη δημόσια επιχείρηση που διαχειρίζεται το ΕΔΕΤ απειλώντας καταγγελία της σύμβασης.

Το εξώδικο αυτό εγείρει πολλά ζητήματα. Το πρώτο είναι κόστους. Η λειτουργία του indymedia επιβαρύνει το ΕΔΕΤ ελάχιστα. Η πληροφορία που διακινεί είναι ένα μηδαμινό ποσοστό της συνολικής κίνησης στο ΕΔΕΤ. Θα μπορούσε να στεγάζεται σε ιδιωτικό χώρο με λιγότερο από 80 ευρώ τον χρόνο. Το δεύτερο θέμα είναι πολιτικό: δεν φτάνει που ο ΛΑΟΣ σέρνει την πολιτική ζωή σε ζητήματα μετανάστευσης, πρέπει να καθορίζει και την πολιτική σε θέματα έρευνας και τεχνολογίας;

Τα υπόλοιπα ζητήματα είναι ακόμη πιο σοβαρά. Πρώτον: κάθε εξέλιξη στον χώρο του Διαδικτύου έγινε με κατάχρηση των «εκπαιδευτικών και ερευνητικών αναγκών» που προέβλεπαν οι αρχικές συμβάσεις. Αυτό καθ' αυτό το Ιnternet υπάρχει λόγω της κατάχρησης του δικτύου που έκαναν κάποιοι· το οποίο -ας μην ξεχνάμε- φτιάχτηκε για στρατιωτικούς σκοπούς. Κάποιοι «καταχρώμενοι» το δίκτυο εφηύραν το email, άλλοι τη συμπύκνωση μεγάλων αρχείων, μέχρι και video-games φτιάχτηκαν παράπλευρα των ερευνητικών και εκπαιδευτικών σκοπών. Ο Tim-Berns Lee «εκμεταλλεύτηκε» το δίκτυο του CERN (φτιάχτηκε για την έρευνα προκεχωρημένης Φυσικής) για να μας δώσει το World Wide Web. Το Google, το Facebook και χιλιάδες άλλοι επιτυχημένοι δικτυακοί τόποι γεννήθηκαν επειδή οι «παραχωρηθείσες ίνες χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς άλλους πέραν των εκπαιδευτικών και ερευνητικών».

Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι άλλο το indymedia κι άλλο το Facebook. Σωστό, αλλά όταν το Facebook πρωτοστεγάστηκε στους υπολογιστές του Harvard, ήταν χειρότερο: ένα ανόητο παιχνιδάκι γνωριμίας των φοιτητών που κατηγορήθηκε μέχρι και ως εργαλείο εξώθησης σε πορνεία. Μετά έγινε το Facebook που όλοι ξέρουμε. Δεύτερον, δεν θα μάθουμε ποτέ τις προσπάθειες που έγιναν «κατά κατάχρηση των εκπαιδευτικών και ερευνητικών σκοπών» και κατέληξαν απλώς ενοχλητικές χωρίς να προσφέρουν αποτελέσματα. Γι' αυτό η έρευνα και η ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι ελεύθερη από ξένες επιρροές και δεσμεύσεις. Στα εκατομμύρια ανόητες προσπάθειες που θα γίνουν, δύο-τρεις θα επιτύχουν και θα αποπληρώσουν όλες τις προηγούμενες αποτυχίες.

Βεβαίως, στην Ελλάδα ο περιορισμός που προσπαθεί να επιβάλει ο ΛΑΟΣ ισχύει από την ανάποδη. Τα καλόπαιδα από τ' αριστερά που σήμερα φωνάζουν για το δικαίωμα της δικής τους έκφρασης (χρησιμοποιώντας έστω κατ' ελάχιστον την περιουσία του ΕΜΠ) θα χρησιμοποιούσαν το άσυλο και έσπαζαν με βαριοπούλες οποιονδήποτε υπολογιστή που θα στέγαζε περιεχόμενο του ΛΑΟΣ. Αλλά ποιος είπε ότι ο φασισμός έχει μόνο ένα χρώμα;

Στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή;

Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι να επιτύχουμε τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή ελευθερίας στα δίκτυα, αλλά τον μέγιστο. Η βασική απειλή σήμερα δεν είναι ότι μπορεί να κλείσει το indymedia. Δεν θα κλείσει, θα μεταφερθεί κάπου αλλού. Το σημαντικό ζήτημα είναι ότι ένα πολιτικό κόμμα προσπαθεί να ελέγξει το περιεχόμενο που μεταφέρεται στα ερευνητικά δίκτυα. Είναι το ίδιο κόμμα που σήμερα με συκοφαντίες, απειλές και ερωτήσεις στη Βουλή προσπαθεί να εμποδίσει την εκλογή μη αρεστών του καθηγητών του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έτερος βουλευτής του ΛΑΟΣ, ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος, κατέθεσε ερώτηση στον υπουργό Παιδείας ζητώντας να εμποδίσει μια ακαδημαϊκή διαδικασία και προειδοποιώντας τον ότι «αν τυχόν, από άγνοια ή άλλο τι, διορισθούν (sic: ο ευαίσθητος εθνικά βουλευτής δεν γνωρίζει ότι οι καθηγητές δεν διορίζονται, αλλά εκλέγονται) οι ανωτέρω δύο (σ. σ.: υποψήφιοι για τη θέση καθηγητές), θα δημιουργηθεί στο ευαίσθητο αυτό τμήμα ένα σκληρό προγεφύρωμα της σκοπιανής προπαγάνδας στην καρδιά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος».

Τα ελληνικά πανεπιστήμια δεινοπάθησαν από τον αριστερίστικο φασισμό. Τώρα προσπαθεί να στήσει προγεφύρωμα και ο ακροδεξιός. Αν ο ΛΑΟΣ επιτύχει να κλείσει το indymedia, ποιος μας διασφαλίζει ότι δεν θα θελήσει να ελέγξει και την διακίνηση εργασιών ή πορισμάτων έρευνας μέσω του ΕΔΕΤ που θα θεωρήσει «αντεθνικές»; Το τι διακινείται στο ΕΔΕΤ είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των ΑΕΙ που διασυνδέονται. Ούτε τα κόμματα ούτε ο ΟΤΕ έχουν καμιά δουλειά να ανακατεύονται. Οι ένθεν αθλιότητες δεν δικαιολογούν τις αντίθετες. Ας αφήσουν, λοιπόν, τα πανεπιστήμια να κάνουν την δουλειά τους και στο τέλος θα κριθούν.

Ιnfo

- Κέιτι Χάφνερ, Μάθιου Λάιον, «Πώς ξεκίνησε το Ιντερνετ. Οταν ξαγρυπνούν οι ιδιοφυΐες», εκδ. ΡΕΩ

- Νίκος Αλιβιζάτος, «Πέρα από το 16. Τα πριν και τα μετά», εκδ. Μεταίχμιο

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η κρίση και η προοδευτική διακυβέρνηση στο επίκεντρο των εργασιών του συνεδρίου το οποίο εφέτος θα γίνει στη Σκιάθο

Η κυρία Σεγκολέν Ρουαγιάλ και ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς θα συμμετάσχουν εκτός απροόπτου στο Συμπόσιο της Σύμης

Η πράσινη οικονομία στο Συμπόσιο της Σύμης (τοΒΗΜΑ)

Το Συμπόσιο της Σύμης που διοργανώνεται με πρωτοβουλία του προέδρου του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου κάθε χρόνο τέτοια εποχή σχεδόν σε διαφορετική τοποθεσία, κατά προτίμηση σε νησιά του Αιγαίου, προσφέρεται για πολιτικά «προξενιά» . Το 2007 το Συμπόσιο της Σύμης διεξήχθη στην Πάρο, όπου έγινε και το «προξενιό» Παπανδρέου- Ραγκούση. Ο νέος ηγέτης της Greenpease, νοτιοαφρικανός Κούμι Ναϊντού θα διαδεχθεί τον Γκερτ Λέιπολντ, με τον οποίο γνωρίστηκαν στο Συμπόσιο της Σύμης, στη Σάμο το 2006. Για τέσσερις ημέρες, από τις 12 ως τις 16 Ιουλίου, ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ μετακομίζει στη Σκιάθο, όπου εφέτος θα προεδρεύσει στο 12ο Συμπόσιο της Σύμης.
Τις πρώτες χρονιές της διεξαγωγής του (την πρώτη φορά είχε διεξαχθεί στη Σύμη, απ΄ όπου πήρε και την ονομασία του) δεν υπήρχαν επίσημες ανακοινώσεις για τα αποτελέσματά του και έμοιαζε περισσότερο σαν μια κλειστή πολιτική λέσχη για προώθηση απόψεων, προτάσεων και θέσεων που αφορούσαν την πολιτική και την οικονομία.

Από τότε όμως, όπως βεβαιώνουν οι διοργανωτές, άλλαξαν ορισμένες συνήθειες. Το Συμπόσιο θα διεξαχθεί εφέτος στο ξενοδοχείο «Πρίνσες» στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής, ενώ έχει προβλεφθεί να παραστούν σε αυτό και δημοσιογράφοι που θα μείνουν όμως στο «Σκιάθος Παλλάς», στις Κουκουναριές.

Προσωρινός τίτλος του θέματος με το οποίο θα ασχοληθεί το συμπόσιο είναι: «Προοδευτική διακυβέρνηση για μια πράσινη οικονομία και μια δίκαιη κοινωνία» που μοιάζει περισσότερο σαν σύνθημα συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου του ΠαΣοΚ παρά με διεθνές Συμπόσιο. Εφέτος στο Συμπόσιο αναμένεται να υπάρξει μια πρωτοτυπία, όπως προαγγέλλουν οι διοργανωτές του. Οι απόψεις και οι προτάσεις που θα ακουστούν θα καταγραφούν, εν συνεχεία θα εξειδικευτούν, και όσες θεωρηθούν χρήσιμες θα ενσωματωθούν στα προγράμματα του ΠαΣοΚ. Στην ατζέντα των συζητήσεων έχει προγραμματιστεί και ένα ειδικό θέμα που αφορά τους μελλοντικούς ηγέτες. Τι είναι αυτό; «Ποια στρατηγική θα πρέπει να ακολουθήσει ένας ηγέτης για να διαχειριστεί μια πολιτική,οικονομική ή κοινωνική κρίση» είναι ο τίτλος του ειδικού αυτού θέματος και εισηγητής του έχει προσκληθεί να είναι ο κ. Ρον Χάιφετς καθηγητής στο Χάρβαρντ. Αναμένεται επίσης να συζητηθεί και η οικονομική κρίση, καθώς και οι κλιματικές αλλαγές.

Δεν είναι όμως μόνον ο καθηγητής του Χάρβαρντ που αναμένεται να έρθει στη Σκιάθο, αφού τα «αστέρια» του εφετινού Συμποσίου προαγγέλλεται ότι θα είναι, εκτός απροόπτου ή κάποιου κωλύματος, η κυρία Σεγκολέν Ρουαγιάλ και Τζόζεφ Στίγκλιτς. Εχουν επίσης προσκληθεί να συμμετάσχουν οι Τζεμ Οντζεμίρ, τουρκικής καταγωγής, ηγέτης των «Πρασίνων» της Γερμανίας, ο Λουίς Αγιάλα, γενικός γραμματέας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Χοακίμ Πάλμε, γιος του δολοφονηθέντος πρωθυπουργού της Σουηδίας Ούλοφ Πάλμε, ο επικεφαλής της Greenpease Γκερτ Λέιπολντ, ενώ ακούγεται ότι θα έρθουν και άλλα ονόματα, όπως ο Τζέιμς Φίσκιν , καθηγητής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, με ειδικότητα στις συμμετοχικές δημοσκοπήσεις ή ακόμη ο συγγραφέας Μίσα Γκλένι που έχει γράψει το βιβλίο «ΜcΜafia» το οποίο αναφέρεται και στη βαλκανική οργανωμένη εγκληματικότητα. Οσον αφορά τα στελέχη του ΠαΣοΚ, το μόνο που έγινε γνωστό είναι ότι ορισμένοι έλαβαν ήδη emails για να εκδηλώσουν ενδιαφέρον, όπως οι κκ. Θ.Πάγκαλος, Χρ. Παπουτσής, Απ. Κατσιφάρας, Δ.Κουσελάς, Μ. Χρυσοχοΐδης, Λούκα Κατσέλη, Γ. Παπακωνσταντίνου, Ι. Ραγκούσης, Φ.Σαχινίδης,Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, αλλά και ο κ. Ν. Αθανασάκης, ο κ. Στ. Λαμπρινίδης η κυρία Ρεγγίνα Βάρτζελη η κυρία Ντίνα Λάζαρη και άλλοι. Μη νομίζετε ότι τα στελέχη αυτά θα βρίσκονται στη Σκιάθο και τις τέσσερις ημέρες που διαρκεί το Συμπόσιο. Τους δίνεται απλώς η δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη συνεδρίαση της 13ης Ιουλίου- ώρα 17.00 ως 19.30 το βράδυ- όπου θα μιλήσουν ο νομπελίστας οικονομολόγος κ. Τζ. Στίγκλιτς και ο πρώην υπουργός Εμπορίου της Σουηδίας κ. Λιφ. Παγκρότσκι.

Σχόλια στο Τέλος των εργασιών

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Βλαστάρια ενός παρακράτους...

magnitis.

Κάθε λίγο και λιγάκι. Ένα όνομα από εδώ, ένα όνομα από κει... Στο τέλος ξεχνιούνται ΟΛΑ τα ονόματα, όλες οι άκρες, όλα τα νήματα που συνδέουν ΟΛΟΥΣ με ΟΛΟΥΣ...
(...επανέρχομαι διότι ο Σόμπολος παίζει σκετσάκι με τους διαλόγους των Βλαστών.Απίθανο θέαμα. Ούτε ο Τσάκωνας τέτοιο ταλέντο!)

Κυβέρνηση Παρακρατικών
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ολα τα άλλα είναι μισόλογα.
Μας κυβερνούν "φαμίλιες" και συμμορίες εκπρόσωποι των οποίων κατέχουν δημόσιες θέσεις. Πρόσωπα "υπεράνω πάσης υποψίας", ποινικοί και δεσμοφύλακες, τηλεδημοσιογράφοι, κοσμικοί, σταρλετίτσες, εργολάβοι και νταβατζήδες, αστυνομικοί και απόστρατοι των ενόπλων δυνάμεων.

Ολοι συνδέονται άμεσα και όχι έμμεσα, με όλους. Η συμμορία διατρέχει την ελληνική κοινωνία οριζοντίως και καθέτως. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα από την μια του άκρη έως την άλλη. Σε τοπικό αλλά και σε πανελλήνιο επίπεδο. Εξυπηρετεί μικροσυμφέροντα αλλά και μεγάλες "εθνικές" υποθέσεις. Ξεπουλά και αγοράζει τους πάντες και τα πάντα. Κατέχει ΜΜΕ και εταιρείες ερευνών, κατασκευαστικές εταιρείες και βιομηχανίες.
Είναι το δικό μας Ερντεγόν. Η δική μας "προβιά". Και είναι στην εξουσία. Δεν προσπαθεί καν να την ανατρέψει...

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Mε παράθυρο το νόμο του Βαγ. Βενιζέλου, για να ανοίξουν φάμπρικα αστικών αγωγών στα blogs όπως στις εφημερίδες!

Στήνουν σκηνικό για άρση απορρήτου στα blog

Φάκελος με άρση του απορρήτου για το blog με την υπόθεση της μήνυσης του Xρ Ράπτη θα στείλουν στην Αμερική...και στην google.com, γιατί έχουν πάνω από 13 μηνύσεις...
Και ευελπιστούν σε κάτι αντίστοιχο με το press-gr

Μην ξεχνάτε όμως ότι τότε έστειλαν στην google.com ένα άσχετο email που δεν είχε σχέση με τα email του blogs αλλά έγραφε ότι θα κάνει δημοσιεύσεις στο blog...ΔΗΛΑΔΗ ΜΟΥΦΑ ΟΛΚΗΣ ...ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ BLOGGER ΕΜΕΙΣ ΠΡΩΤΟΙ ΑΠΟ ΤΟ TOTE BOLLYWOOD.GR TOΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΑΠΑΤΗ ...(Τρίτη, 26 Φεβρουάριος 2008 Έγινε αίτημα άρσης απορρήτου στη yahoo για τα εκβιαστικά email !)
Τότε το έκαναν εν κρυπτό ...τώρα το κάνουν φανερά...Οπότε οι εμπλεκόμενοι ας λάβουν τα μέτρα τους ...Δηλαδή όποιος πάει και κάνει μηνύσεις σε blog θα του άρουν το απόρρητο!

Μην τρελαθούμε ...'H άλλη φάση που λένε ότι θα πηγαίνει κάποιος θα λέει το τάδε blog το έχει ο τάδε θα ψάχνουν να βρουν αν έχει συνδέσεις στο ίντερνετ να πάνε να του κατάσχουν τους υπολογιστές να δουν αν είναι αυτός!

ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ...ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΩΣ ΚΟΜΟΥΝΙΣΤΕΣ!

Έλεος ...Μια αυτοσυγκράτηση δεν βλάπτει ...Όταν έχει στοιχεία γιαυτό που γράφεις και είσαι σίγουρος δεν φοβάσαι ...Απλά ξέρετε γιατί το κάνουν αυτό ...Για να ανοίξουν φάμπρικα αστικών αγωγών στα blogs όπως στις εφημερίδες!

Κρατική καταστολή και εκβιασμός...από την εξουσία!

Άλλο η πλάκα ...άλλο ο χαβαλές ....άλλο τα πραγματικά περιστατικά!

ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΟΙ ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ!

Και μάλιστα όταν ο blogger αρνείται να βάλει την άποψη του θιγόμενου ή αυτού που θέλει να δώσει την δική του απάντηση σε αυτό που τον αφορά...Όπως και το αντίστροφο ο δήθεν θιγόμενος να μη απαντά στο blog αφού όλοι έχουν email αλλά να καταφεύγει στις μηνύσεις για να γλυτώσει την απάντηση!Άλλωστε δημόσια πρόσωπα και δημόσιες συμπεριφορές κρίνουμε ή αποκαλύπτουμε! ΑΣΕ που όσοι μεγαλόσχημοι θέλουν να κάνουν παιχνίδι με τα blogs θα βάζουν ένα αυτοφοριάκια υπεύθυνο ...Δηλαδή θα γίνουμε σαν τα σκυλάδικα που έχουν αυτοφοριακια για τις αγρονομικές παραβάσεις.

ΚΑΙ ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΘΕΛΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ.

Παπατζήδες

* Το γέλιο της αρκούδας…
Όποιος θέλει… θα πηγαίνει σε internet-café, ή με φορητό από πλατεία και θα πέφτει το ξεκατίνιασμα…
Άσε που θα γίνονται αναρτήσεις από χώρες του εξωτερικού και θα γελάει το παρδαλό κατσίκι… Άντε να βρουν τον υπολογιστή και το ίχνος… (σίβυλλα)

Σχόλιο: Τελικά υπάρχει κάποιος αντιλαϊκός νόμος που να ΜΗΝ φέρει την υπογραφή του Βαγγέλη; Σε ανύποπτο χρόνο μου έλεγε φίλος μου σε συζήτηση "καφενείου":
"Οι περισσότεροι νόμοι και οι διατάξεις που φιμώνουν την ελεύθερη έκφραση, φέρουν οι περισσότεροι τη σφραγίδα ΠΑΣΟΚ και μάλιστα του γνωστού συνταγματολόγου."

Για παράδειγμα μου λέει "η βιομηχανία με τις αγωγές, που έχουν σκοπό να κάμψουν την υγιή δημοσιογραφία με το περίφημο νόμο περί τύπου, το ακαταδίωκτο των βουλευτών και το περίφημο άρθρο 86 που έχεις γράψει κατά κόρον κλπ."

Τελικά έτσι εξηγούνται όλα... γιατί το ΠΑΣΟΚ σήμερα ποιεί την νήσσαν!!!

Α...ρε Βαγγέλη είχες και εσύ κάποτε ένα blog: http://venizelospasok.blogspot.com/ για να χτυπήσεις το: pasok2007.blogspot.com !!!

[Το ιστολόγιο καταργήθηκε
Λυπούμαστε, το ιστολόγιο στη διεύθυνση URL venizelospasok.blogspot.com έχει καταργηθεί.
Η διεύθυνση αυτή δεν είναι διαθέσιμη για νέα ιστολόγια.]

Άλλες ... Εποχές τότε με νόημα και νόμιζες ότι, "σβήνουν τα ίχνη";
Πλήγωσες κόσμο και κοσμάκη που υποφέρει ακόμη από τον Καραμανλή!!!

Νομίζετε με τέτοιες συμπεριφορές θα πάρετε εκλογές και μάλιστα με αυτοδυναμία; Ξεκαθαρίστε ρόλους και οφίτσια και στη συνέχεια ενημερώστε μας και εμάς να ξέρουμε αν αντί για κάλπες θα πάμε και εμείς για μπάνια!!!

Νάσος.

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ράβε - ξήλωνε και με τις δημοσκοπήσεις

Tου Πασχου Μανδραβελη (kathimerini)

O Γκράουτσο Μαρξ συνήθιζε να λέει: «Αυτές είναι οι αρχές μου. Αν δεν σας αρέσουν έχω κι άλλες». Στην περίπτωση της κυβέρνησης η ρήση αυτή είναι κάπως διαφοροποιημένη: «Αυτές είναι οι αρχές μας. Αν δεν μας βολεύουν έχουμε κι άλλες».

Αυτό αποδεικνύεται με την επαναφορά της απαγόρευσης δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, που έφερε προς ψήφιση η κυβέρνηση. Είναι η ίδια κυβέρνηση που μόλις πριν από ένα χρόνο κατήργησε αυτή την αντισυνταγματική απαγόρευση, κατάργηση που τότε χαιρετίσαμε ως φιλελεύθερο βήμα. Δεν πιστεύαμε βέβαια ότι η άρση της απαγόρευσης έγινε, διότι τότε η Ν. Δ. είχε προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. Απλώς τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ξαναμπαίνει το φίμωτρο: το κυβερνών κόμμα έρχεται δεύτερο στα γκάλοπ.

Επί της ουσίας όμως η τροπολογία έχει πρόβλημα συνταγματικότητας. Το άρθρο 14 είναι σαφές: «O Τύπος είναι ελεύθερος. H λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται». Δεν λέει τίποτε για δημοσκοπήσεις, ούτε αν αυτές είναι καλές ή κακές. Λέει απλά ότι, ακόμη και αν απέχουμε 15 μέρες από τις εκλογές, «η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται». Τελεία.

Χειρότερο ίσως και από την απαγόρευση δημοσιότητας είναι η δικαιολόγησή της. «Επηρεάζεται η κοινή γνώμη», ισχυρίζονται πολλοί. Η αλήθεια είναι ότι κάθε στοιχείο της ενημέρωσης επηρεάζει την κοινή γνώμη. Τα άρθρα, για παράδειγμα, επηρεάζουν την κοινή γνώμη. Γιατί δεν τα απαγορεύουν 15 μέρες πριν από τις εκλογές; Οι ενημερωτικές εκπομπές επίσης επηρεάζουν. Μήπως πρέπει και αυτές να κοπούν;

Σε μια δημοκρατία που κρατάει τα λογικά της ο επηρεασμός είναι το ζητούμενο. Θέλει την πολίτη ενημερωμένο για κάθε πτυχή της πολιτικής ζωής, να επηρεάζεται πολλαπλώς και στο τέλος να σχηματίζει γνώμη.

Σίγουρα πολλές φορές, κατά τη διαδικασία αυτή, υπάρχουν συμφέροντα, υπάρχουν επιδιώξεις κ. λπ. Αλλά πάλι, και οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών κάτι επιδιώκουν, κάποιο συμφέρον του κόμματός τους εξυπηρετούν. Γιατί δεν τους φιμώνουμε 15 μέρες πριν από τις εκλογές ώστε να ψηφίζουν ανεπηρέαστοι οι πολίτες; Αυτούς τους οποίους η συγκεκριμένη διάταξη θεωρεί ζώα, άλογα όντα που δεν μπορούν να κρίνουν και πρέπει διά απαγορεύσεων να προστατευθούν.

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η κυρά "πολιτική"...

Γεια σας,
Τρομπούκης, Σαλμάς, Σωτηρίου, Βλαστός και στο βάθος Καμμένος και Μαρκογιαννάκης. Ακόμα μία ιστορία ξετυλίγεται σαν παραμύθι και οι τηλεδικαστές έχουν αρχίσει να καταθέτουν τα πορίσματα και τις γνώμες τους. Αλήθεια όμως, ποιος πολίτης πιστεύει ότι σε αυτό το θέμα θα "λάμψει" η αλήθεια? Ποιος περιμένει να γίνουν αποκαλύψεις για ονόματα? Πολύ περισσότερο, ποιος πιστεύει ότι θα αποδοθούν ευθύνες σε όλους όσους έχουν εμπλακεί στην υπόθεση?

Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι πολίτες έχουμε πάθει ανοσία σε αποκαλύψεις σκανδάλων... Η συνηθισμένη αντίδραση είναι: "Ε, καλά, να ήταν μόνο αυτά"... Είναι τραγική η απάθεια μας σε σκάνδαλα, ειδικά πολιτικών, αλλά είναι και φυσικό επόμενο, αφού δεν περιμένουμε τίποτα καλύτερο από αυτούς...

Η εμπλοκή του κ. Σαλμά στην υπόθεση είναι σχεδόν σίγουρη... Η εμπλοκή των κ. Μαρκογιαννάκη και Καμμένου, παραμένει ως υποψία... Ωστόσο, η κ. Μπακογιάννη έτρεξε να αποκλείσει κάποια εμπλοκή στελέχους της ΝΔ στο θέμα... Γιατί άραγε? Τι είναι αυτό που την κάνει τόσο σίγουρη, ώστε να ρισκάρει την αξιοπιστία της?

Το θέμα είναι ότι τα περισσότερα σκάνδαλα, όσο μακρυά και αν φαίνεται να είναι από την πολιτική, περνάνε μέσα από βουλευτικά ή υπουργικά γραφεία. Ακόμα χειρότερο είναι ότι αμέσως μετά την εμπλοκή ή την υπόθεση εμπλοκής πολιτικών, ένα πέπλο συγκάλυψης απλώνεται πάνω από την υπόθεση, μέχρι να ξεχαστεί από τους τηλεδικαστές και (κατά συνέπεια) από τους πολίτες...

Με αυτή την τακτική συνεχίζουμε να διαιωνίζουμε ένα πολιτικό σύστημα που αιμορραγεί και ενισχύει το καθεστωτικό του προφίλ. Η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, η πολιτική και η κυβέρνηση κινδυνεύουν από την νομιμοποίηση που παρέχουμε (μέσω της ψήφου μας) σε επικίνδυνα πρόσωπα...

Είναι γεγονός ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η υπόθεση. Την αλλαγή όμως δεν θα την επιδιώξουν οι πολιτικοί που έχουν βολευτεί από αυτή την κατάσταση. Οι πολιτικοί μας, αδιάφοροι για την υστεροφημία και την αξιοπρέπειά τους, ενδιαφέρονται μόνο για την πολιτική επιβίωση, ώστε να ακολουθήσει και η οικονομική τους άνθηση...

Σε ένα διεφθαρμένο σύστημα, που ξεκινάει από τις πολεοδομίες και τις εφορίες, συνεχίζει στις φυλακές και στο σύστημα υγείας, προχωράει στην τοπική αυτοδιοίκηση και αφού περάσει από ολόκληρο τον δημόσιο τομέα, καταλήγει στα πολιτικά και βουλευτικά γραφεία, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα...

Την πολιτική, λόγω της γυναικείας φύσης της, μπορούμε να την μεταχειριστούμε με διάφορους τρόπους: Μπορούμε να την φλερτάρουμε, να την παντρευτούμε, να την προστατέψουμε, να την φροντίσουμε, αλλά μπορούμε και να την βιάσουμε, να την χτυπήσουμε, να την "εκδώσουμε"...

Στην Ελληνική πολιτική σκηνή, οι πολιτικοί βιάζουν την πολιτική και την μετατρέπουν σε τσατσά των πολιτών... Οι πολίτες ωστόσο, θα έπρεπε να την βλέπουν ως σύζυγο, που δεν τους αρέσει πάντα, αλλά τους φροντίζει, τους περιποιείται, την προστατεύουν και κάνουν μαζί όνειρα για το μέλλον τους και των παιδιών τους... Όμως η πολιτική στην Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πεθερά: Δεν θέλουμε ούτε να την βλέπουμε και είναι το αναγκαίο κακό της ζωής μας...

Ξέρετε τι θα ήθελα να δω? Την πολιτική ως πιτσιρίκα, όμορφη και ναζιάρα... Να την βλέπουν οι γερομπαμπαλήδες (πολιτικοί), αλλά να μην μπορούν να την αγγίξουν... Να τους ρίχνει "ματιές" ειρωνικές... Να τους αναστατώνει και να τους αποδεικνύει ότι είναι πλέον ανίκανοι..

Ευχαριστώ για την ανάγνωση...

Γιώργος Φακίτσας

"Μην πείτε στη μητέρα μου ότι ασχολούμαι με την πολιτική. Νομίζει ότι είμαι πιανίστας σε μπουρδέλο". Mark Twain,1835-1910,Αμερικανός συγγραφέας

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Η πρώτη ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ BLOGGERS στον Κόσμο! 14 Ιούλη στην Ιταλία, για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ! Είμαστε μαζί τους!

Στις 14 Ιούλη οι bloggers της Ιταλίας απεργούν και με φίμωτρο στο στόμα διαδηλώνουν στην piazza Navona της Ρώμης. Μαζί τους διανοούμενοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, προσωπικότητες που ανησυχούν για τις πρώτες «κινήσεις» εναντίον των blogs.

Λένε:
- κινδυνεύει η ελευθερία στην πληροφόρηση…
- συνεχείς δηλώσεις βουλευτών που επιδεικνύουν την «ανησυχία» τους…
- μια καταδίκη ενός blogger με τον χαρακτηρισμό του blog ως «παράνομο τύπο»…
- τη διαφαινόμενη πολιτική να φιμώσουν τα blogs…
- τα σχέδια νόμου που ετοιμάζουν έναν νόμο που δολοφονεί το διαδίκτυο και επικαλούνται τη σωστή γραφειοκρατική λειτουργία…
- τις απειλές εναντίον αδέσμευτων bloggers και τις προσπάθειες να κάνουν το βίο αβίωτο στους bloggers…

H ελευθερία στην πληροφόρηση, μέσω διαδικτύου, εφημερίδων, τηλεοράσεων, ραδιοφώνων, ή οποιωνδήποτε άλλων μέσων, αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και του πολίτη και πιθανότατα είναι εκείνο στο οποίο συνδέονται άμεσα η Ελευθερία και η Δημοκρατία!

Περισσότερα και υλικό για την απεργία, στο «Diritto alla Rete»
Εμείς συμμετέχουμε από την Ελλάδα.
Είμαστε αλληλέγγυοι με την ιταλική μπλογκόσφαιρα, για τι δεν ξεχνάμε ότι ο Καραμανλής αντιγράφει καθημερινά τον αδελφό του Berlusconi, σε μια σειρά νεοφασιστικά νομοσχέδια (αυτό για τους μετανάστες είναι πιστή αντιγραφή του ιταλικού) και την «εγκύκλιο» του περιβόητου Σανιδά, λίγες ώρες πριν συνταξιοδοτηθεί!

Σχόλιο: Ο "ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ" συμμετέχει και τάσσεται αλληλέγγυος.

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Η Νοτιοανατολική Αττική κινδυνεύει!

H άθλια κυβέρνηση των εργολάβων
καταστρέφει ανεξέλεγκτα το περιβάλλον συνεπικουρούμενη από τα ΜΑΤ.

Ανοιχτή Επιστολή στο Σπύρο Κουβέλη,

του Βαγγέλη Μυτιληναίου
Ενεργού Πολίτη - Νοτιοανατολικής ΑττικήςΠΑΣΟΚ: Σιγή ασυρμάτου;

Γρηγορείτε!!!!

Την Τρίτη 7 Ιουλίου χωρίς την άδεια εισαγγελέα τα ΜΑΤ εισέβαλλαν παράνομα στο Γραμματικό και εγκατέστησαν προσωρινά τον εργολάβο του Μπόμπολα...
Από ώρα σε ώρα καταφτάνουν στην Κερατέα για να ξεκινήσει και εδώ στα Νότια ο βιασμός του τόπου μας... Όλες οι προσπάθειες για να αναδείξουμε σύγχρονες λύσεις και να αντικατασταθούν οι χωματερές σε επίπεδο Αττικής αλλά και σε εθνικό επίπεδο ρίχτηκαν στα σκουπίδια από όλες τις Κυβερνήσεις από το 1995 και μετά για να προωθηθούν μέσω των χωματερών τα συμφέροντα της Συμμορίας του Ε.Σ.Δ.Κ.Ν.Α., των κρατικοδίαιτων Κατασκευαστικών Εταιριών των πέντε Μεγαλονταβατζήδων και των παρακρατικών συμμοριών που εκμεταλλεύονται τους τόνους που συγκεντρώνονται στους ΧΥΤΑ...

Δε θα επιτρέψουμε σε αυτή τη Χούντα να καταστρέψει το Αρχαιολογικό Μνημείο του Οβριοκάστρου Λαυρεωτικής

Δε θα επιτρέψουμε σε αυτή τη Χούντα να βρομίσει τις παραλίες της Σαρωνίδας, της Αναβύσσου, της Παλαιάς Φώκαιας, του Λαυρίου και της Κερατέας

Δε θα επιτρέψουμε σε αυτή τη Χούντα να καταστρέψει τον καθαρό αέρα που αναπνέουμε στις παρυφές του Εθνικού Δρυμού του Σουνίου

Δε θα επιτρέψουμε σε αυτή τη Χούντα να αναγκάσει ολόκληρη την Αττική να καταστρέψει τους πνεύμονές της, τρώγοντας τα σκατά της και πληρώνοντας από πάνω για να πλουτίζουν Ο Μπόμπολας, Ο Χιωτάκης, Ο Μανιάτης και ο Κυριακίδης (περιφερειάρχης επί ΠΑΣΟΚ) με τον καρκίνο και τους αρουραίους που θα αντιμετωπίζουμε...

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΜΑΧΗ!!!!

Ενημερωθείτε - Οργανωθείτε - Αντισταθείτε -Ξεσηκωθείτε!!!

* http://www.keratea.gr
* http://antixyta.blogspot.com
* http://www.kerateaweb.com/

http://ecclesiademo.blogspot.com/

FaceBook

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"

Ουμπέρτο Έκο:«Οι Ιταλοί είναι το πρόβλημα, όχι ο Μπερλουσκόνι»

Το κύριο πρόβλημα της Ιταλίας είναι οι Ιταλοί που ψηφίζουν τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και όχι ο ίδιος, σχολιάζει ο συγγραφέας Ουμπέρτο Έκο σε κείμενό του στο έντυπο της αριστεράς L'Espresso.

«Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν είναι το πρόβλημα της Ιταλίας. Η ιστορία είναι γεμάτη με τυχοδιώκτες, που δεν στερούνται χαρισμάτων, έχουν μια κακή αίσθηση του κράτους, αλλά μια πολύ ανεπτυγμένη αίσθηση των δικών τους συμφερόντων, οι οποίοι θέλησαν να εγκαθιδρύσουν μια προσωπική εξουσία, παρακάμπτοντας τα κοινοβούλια, τους δικαστές και τους θεσμούς», επισημαίνει. «Όταν η κοινωνία τους το επιτρέπει, γιατί να τα βάζουμε μαζί τους κι όχι με την κοινωνία που τους επέτρεψε να το πράξουν;».

Για τον Έκο, «είναι επομένως ανώφελο να τα βάζουμε με τον Μπερλουσκόνι, ο οποίος κάνει μόνο τη δουλειά του. Η πλειοψηφία των Ιταλών είναι αυτή που αποδέχθηκε τη σύγκρουση συμφερόντων για την οποία ευθύνεται ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος έχει στην ιδιοκτησία του την αυτοκρατορία Fininvest, η οποία ελέγχει κυρίως τον τηλεοπτικό όμιλο Mediaset».

Ο συγγραφέας καταγγέλλει στην παρέμβασή του αυτή την «άρρωστη κοινωνία» στην Ιταλία και υπερασπίζεται την ελευθερία του Τύπου, η οποία απειλείται από νομοσχέδιο που προβλέπει πολύ βαριά πρόστιμα για τα άρθρα που αναφέρονται σε έρευνες των ανακριτικών αρχών ή σε δίκες που βρίσκονται σε εξέλιξη.

«Είναι πολύ απλό. Το 1931 ο φασισμός επέβαλε στους πανεπιστημιακούς καθηγητές -1.200 εκείνη την εποχή- έναν όρκο πίστης στο καθεστώς. Μόνον 12 αρνήθηκαν και έχασαν τη δουλειά τους. Ίσως οι 1.188 που παρέμειναν να είχαν αξιοσέβαστους λόγους. Όμως οι 12 που αρνήθηκαν έσωσαν την τιμή του Πανεπιστημίου και τελικά την τιμή της χώρας», σημειώνει. «Να γιατί πρέπει να λέμε όχι μερικές φορές», καταλήγει ενώ πιστεύει ότι η παρέμβασή του αυτή «δεν θα εξυπηρετήσει σε τίποτα».

Σχόλιο: Πολύ καλά τα λες Ουμπέρτο, αν και καθιστός ορθώς ομίλησες!!!
Αντέγραψες, λίγο από Κορνήλιο Καστοριάδη αλλά ΔΕΝ πειράζει. Αν και για την Ελλάδα τα εννοούσες... τότε χαλάλι σου έπεσες διάνα.

Νάσος.

==============================================================
"O σιωπών δοκεί συναινείν"