Στα
προηγούμενα τρία άρθρα μας αρχικά διατυπώσαμε την αρχή που διέπει τις εξελίξεις
στο κοινωνικό πεδίο, την ανεξέλεγκτη πλέον εξέλιξη της οικονομικής κρίσης. Στην
συνέχεια προσεγγίσαμε τις επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης εξέλιξης της οικονομικής
κρίσης στο πολιτικό φάσμα.
Προβλέψαμε
ότι η σοσιαλδημοκρατία επειδή αντιμετώπισε την οικονομική κρίση ως ένα
πρόσκαιρο φαινόμενο το οποίο έπρεπε να αντιμετωπισθεί με τεχνοκρατικές και νεοφιλελεύθερης
λογικής μεθόδους οδεύει προς τον πολιτικό της θάνατο. Ο λόγος; Ενώ η
σοσιαλδημοκρατία ήταν τα προηγούμενα χρόνια ταυτισμένη με την ανάπτυξη και το
μοίρασμα του πλούτου, στην παρούσα συγκυρία πράττει το αντίθετο και ταυτόχρονα
βαρύνεται στην συνείδηση των λαών και για την εμφάνιση και για τη διόγκωση της
οικονομικής κρίσης.
Προβλέπουμε
ότι η κεντροδεξιά, αντικειμενικά χωρίς κυβερνητικό παρελθόν τα χρόνια της
οικονομικής ανάπτυξης, προκειμένου να αποφύγει την τύχη της σοσιαλδημοκρατίας
προς τα πολιτικά τάρταρα, πρέπει ΚΑΙ
να αποκηρύξει τις νεοφιλελεύθερες τεχνοκρατικές συνταγές αντιμετώπισης της
κρίσης, κάτι που άλλωστε υπαγορεύει η κοινή λογική αφού όλες αυτές οι λύσεις
έως σήμερα έχουν αποτύχει, ΚΑΙ
να αναζητήσει πολιτικές λύσεις στο πρόβλημα της οικονομικής κρίσης, που θα
βασίζονται πάνω στον ενισχυμένο ρόλο του εθνικού κράτους και στην προάσπιση και
διεύρυνση των όρων πατρίδα και έθνος.
Το πρόβλημα
όμως για τις...



































