Παλαιότερα, όταν υπήρχαν μόνον οι
εφημερίδες, τα κάθε είδους αυταρχικά καθεστώτα, είχαν μεγαλύτερες
δυνατότητες να ελέγξουν ή και να κλείσουν εντελώς τις στρόφιγγες της
πληροφόρησης.
Αργότερα η τηλεόραση άλλαξε το τοπίο, η πραγματική
επανάσταση ήρθε με το διαδίκτυο,
την κινητή τηλεφωνία και τις
δορυφορικές επικοινωνίες.
Οι πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις καταδεικνύουν τις καταλυτικές πολιτικές επιπτώσεις που επιφέρει η διάχυση πληροφοριών και ιδεών μέσω του διαδικτύου. Οι νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο, έδωσαν τη δυνατότητα στους λαούς της Μέσης Ανατολής και του Μαγκρέμπ, να μάθουν για τα πεπραγμένα των αυταρχικών καθεστώτων που τους κυβερνούσαν ή τους κυβερνούν, να εκφραστούν ελεύθερα, και πυροδότησαν πολιτικά και στρατιωτικά κινήματα εναντίον ηγετών με εθνικιστική, σοσιαλίζουσα και λαϊκίστικη ρητορική, αλλά και ιδιαίτερη αδυναμία στα κρατικά ταμεία, τον εθνικό πλούτο των χωρών τους, και στις τράπεζες διαφόρων φορολογικών παραδείσων.
Το διαδίκτυο και η κινητή τηλεφωνία έδωσαν τη δυνατότητα στους καταπιεσμένους Αιγύπτιους, Τυνήσιους, Λίβυους και Σύρους να εκφράσουν την αγανάκτηση τους για τη διαφθορά των καθεστώτων που τους κυβερνούν, για την καταπάτηση της ελευθερίας, τη διασπάθιση του δημοσίου πλούτου και τον προκλητικά πολυτελή τρόπο ζωής ηγετών που υποτίθεται ότι κυβερνούν ή κυβερνούσαν στο όνομα του λαού για το λαό, ακολουθώντας υποτίθεται αντιδυτική ρητορική, αλλά σχεδόν πάντοτε εξυπηρετούσαν κάθε απαίτηση της Δύσης, έναντι βέβαια, κάθε είδους πλουσιοπάροχης ανταμοιβής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το καθεστώς Καντάφι στη Λιβύη, που ενώ έχει καταδικάσει το λαό στη φτώχεια και την υπανάπτυξη, οι υιοί Καντάφι θεωρούνται περιζήτητοι ζεν – πρεμιέ στα κοσμικά κέντρα της Μεσογείο, όπως το Μονακό και η Μύκονος. ...


























