Στην αυγή μιας νέας αδιευκρίνιστης εποχής
Όσα μέτρα έχει βιώσει από το 2010 μέχρι σήμερα ο ελληνικός λαός, αποτελούν ένα μικρό πρόλογο μπροστά στο τσουνάμι της κοινωνικής πτώχευσης και εξαθλίωσης που του έχουν για κύριο πιάτο το κεφάλαιο και η εκλεκτή του κυβέρνηση, το ΔΝΤ και το διευθυντήριο της Ε.Ε.
Η επίσημη ανεργία έχει ξεπεράσει το 16%, ενώ η πραγματική είναι πάνω από το 20%, στην νεολαία τα πράγματα είναι δραματικά με την ανεργία να αγγίζει το 40%, ενώ μέχρι το τέλος του 2011 υπολογίζεται ότι οι άνεργοι θα ξεπεράσουν το 1.000.000. Το εργατικό εισόδημα μειώνεται συνεχώς και υπολογίζεται ότι στην τριετία 2010- 2012 θα έχει μια πτώση 30%. Από τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων στο δημόσιο τομέα, έχουμε περάσει στην δραματική μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας την κατάργηση των υπερωριών και την εφαρμογή των ελαστικών και επισφαλών σχέσεων εργασίας. Για τους νέους μέχρι 25 ετών τα αφεντικά μπορούν να τους απασχολούν με το 80% του κατώτατου μισθού. Ο νέος ασφαλιστικός νόμος από την μία μειώνει τις συντάξεις και από την άλλη αυξάνει τα απαιτούμενα χρόνια εργασίας και το όριο ηλικίας για να αποκτήσει κάποιος δικαίωμα σύνταξης ( 40 χρόνια εργασίας, 65 έτος ηλικίας ελάχιστες προϋποθέσεις για πλήρη σύνταξη). Παράλληλα οι αλλαγές στο σύστημα υγείας επιβαρύνουν τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους με μεγαλύτερη συμμετοχή στο κόστος των φαρμάκων και της νοσηλείας. Φυσικά δεν μιλάμε για τους άνεργους, τους κοινωνικά αποκλεισμένους και τους μετανάστες που ουσιαστικά βρίσκονται έξω από το δίχτυ προστασίας του συστήματος της δημόσιας υγείας. ...





















