Πληθαίνουν οι αναφορές για ποινικοποίηση εκ μέρους των τραπεζών με την αποδοχή της
δικαστικής εξουσίας, περιπτώσεων καταναλωτικών προϊόντων τραπεζών, όπως
στεγαστικών δανείων, συμβάσεων leasing ή δανείων αγοράς αυτοκινήτων.
Οι τράπεζες καταθέτουν μηνύσεις ως δήθεν εξαπατηθείσες από τους πολίτες καταναλωτές κατά την
σύναψη δανείων που δεν μπόρεσαν οι τελευταίοι να αποπληρώσουν. Αντίστοιχες
συμπεριφορές επιδεικνύουν οι τράπεζες σε στεγαστικά
δάνεια που δεν πληρώνονται. Προβαίνουν σε επανεκτιμήσεις της αξίας των
ακινήτων και μηνύουν για απάτη τους καταναλωτές που τα έλαβαν.
Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται σε συμβάσεις
που έχουν ως σκοπό την αγορά κινητών
(όπως αυτοκινήτων).
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι δικαστικοί λειτουργοί που αναλαμβάνουν
τέτοιες υποθέσεις τείνουν ευήκοον ους στις απαράδεκτες μηνύσεις των τραπεζών
και παραπέμπουν τους πολίτες για
κακουργήματα και σοβαρότατα πλημμελήματα.
Θεωρούμε απαράδεκτη την συμπεριφορά αυτή των
τραπεζιτών και τους καλούμε να σταματήσουν κάθε τέτοιου είδους προκλητικές για
την ελληνική κοινωνία ενέργειες εκφοβισμού, καταστολής και παραβίασης των
συνταγματικών δικαιωμάτων τους .
Οι τράπεζες είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της
ελληνικής οικονομίας. Είτε με τα τοκογλυφικά επιτόκια που είχαν και έχουν
επιβάλλει, είτε με την «ενίσχυσή» τους με ποσά από το ελληνικό κράτος, τα οποία
είναι ουσιαστικά ίσα με το δημόσιο χρέος της χώρας.
Οι ίδιες οι τράπεζες είναι που χορηγούσαν αφειδώς
και άκριτα δάνεια. Αυτές διαφήμιζαν πειστικότατα, συχνότατα και εντονότατα τις
«υπηρεσίες» τους. Οι ίδιες οι τράπεζες είναι που απέστελναν παράνομα επιστολές
έγκρισης δανείων και καρτών σε καταναλωτές που δεν είχαν κάνει καν αίτηση για
να τους δελεάσουν να λάβουν τα υπερβεβαρυμμένα με τόκους προϊόντα τους. Οι ίδιες χρέωναν με έξοδα ελέγχων τους
πολίτες – καταναλωτές που προσέρχονταν σε αυτές. Αυτές χορηγούσαν «επισκευαστικά
δάνεια» για νεότευκτες κατοικίες. Δεν μπορούν σήμερα να δηλώνουν
«εξαπατηθείσες».
Είναι σαφές
ότι η ποινικοποίηση αμιγώς συμβατικών σχέσεων του αστικού δικαίου είναι πράξη
εξ ολοκλήρου απαράδεκτη και αβάσιμη, που θίγει θεμελιώδη και κεφαλαιώδη
συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών.
Δεν μπορεί οι πολίτες να καλούνται να πληρώσουν τα
χρέη και τα ελλείμματα των τραπεζιτών και την ίδια ώρα να ζητείται η καταδίκη
τους σε ποινές στερητικές της ελευθερίας. Μέσα από την φυλακή δεν μπορεί κανείς
να αποπληρώσει και δεν μπορεί κανείς να παράξει.
Την ίδια ώρα παρατηρείται από δικηγόρους και
πολίτες τεράστια αυστηροποίηση των
διαδικασιών και των ποινών για αδικήματα που έχουν οικονομικό περιεχόμενο, όπως
η έκδοση ακάλυπτων επιταγών.
Το τελευταίο ως αδίκημα είναι απαράδεκτο για
οποιαδήποτε σύγχρονη ανθρώπινη κοινωνία.
Τα ανωτέρω, εν μέσω γενικής οικονομικής κρίσης,
αποτελούν δείγμα ολοκληρωτισμού, αποκοπής από την πραγματικότητα και βόμβα στα
σαθρά και ετοιμόρροπα ήδη θεμέλια της κοινωνίας.
Οι Ελληνες δικαστές πρέπει να αντιληφθούν και την
δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία και ότι την εξουσία τους την αντλούν κατά το
Σύνταγμα από τον λαό αυτό και κανέναν άλλο.
Οφείλουν συνεπώς να κρίνουν με βάση την κοινωνική
τοποθέτηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και να ερμηνεύουν ορθά και στενά
τον ποινικό νόμο. Δεν τους ορίζει Δικαστές κανένας υπουργός και κανένας
τραπεζίτης. Εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό και δικάζουν με την δική του εντολή. Οφείλουν συνεπώς να κλείσουν ερμητικά την
πόρτα στα «νέα» αδικήματα που σκαρφίζονται οι τραπεζίτες για να εκβιάσουν και
να πιέσουν ένα λαό που με δική τους συνευθύνη ήλθε σε αυτή την δεινή και
τραγική θέση.
Ως η
μεγαλύτερη ένωση καταναλωτών της χώρας :
