Έχουμε Δημοκρατία;

Έχουμε Δημοκρατία όταν το 30% επιβάλει την άποψη του στο υπόλοιπο 70%; Να θυμήσουμε ότι στις τελευταίες εκλογές η αποχή ήταν 29%, η σημερινή κυβέρνηση έλαβε 43% επί των ψηφισάντων, ήτοι 30%επί των εγγεγραμμένων.

Έχουμε Δημοκρατία όταν με το πραγματικό 30% ή έστω με το πλασματικό 43% μία κυβέρνηση αποκτά αυτοδυναμία; Έστω και αυτό το πλασματικό 43% είναι δυνατόν να επιβάλει την γνώμη του στο υπόλοιπο 57%;

Έχουμε Δημοκρατία όταν τα λευκά πάνε υπέρ του πρώτου κόμματος;

Έχουμε Δημοκρατία όταν οι βουλευτές δεν ψηφίζουν κατά συνείδηση όπως επιβάλει το Σύνταγμα αλλά σύμφωνα με την κομματική γραμμή; Ακόμα και αυτό το πλασματικό 43% τι νόημα έχει όταν οι 160 βουλευτές συμπεριφέρονται σαν ένας. Εξαίρεση αποτέλεσε η Σοφία Σακοράφα που διεγράφη αμέσως! Δείτε εδώ την συγκλονιστική της ομιλία στην Βουλή κατά την ψήφιση του Μνημονίου.

Έχουμε Δημοκρατία όταν ο πρωθυπουργός αποφασίζει για θέματα που θα καθορίζουν την ζωή και την μοίρα μας για τα επόμενα χρόνια χωρίς να μας ρωτήσει; Όταν υποθηκεύει την εθνική μας κυριαρχία χωρίς να μας ρωτήσει; Και μάλιστα έχοντας πει τα ακριβώς αντίθετα πριν εκλεγεί. ...

"Ο καφές και η Δημοκρατία" - Ένα επίκαιρο κείμενο του Αζίζ Νεσίν

Ο καφές και η δημοκρατία του Αζίζ Νεσίν σατιρίζει την πολιτική κατάσταση της Τουρκίας.

Ένα μικρό απόσπασμα (του Αζίζ Νεσίν," Ο καφές και η δημοκρατία", από τις εκδόσεις Θεμέλιο):

Δυο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. το ένα είναι το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία. Και τα δύο μας έρχονται από το εξωτερικό.

Στα χώματά μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε με κανένα τρόπο το δέντρο του καφέ. Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το χώμα, δεν είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του δέντρου αυτού.

Όσο για τη Δημοκρατία… Η αλήθεια είναι πως ό,τι περνούσε από το χέρι μας, δεν παραλείψαμε να το κάνουμε, για την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της. Αν κοιτάξετε την

ιστορία μας, πριν από εκατό χρόνια πάνω κάτω ρίχτηκε στη χώρα μας ο σπόρος της Δημοκρατίας. Είναι εκατό χρόνια που όλο λέμε:

“Αμάν η Δημοκρατία μας μπουμπούκιασε!…”

“Η νεαρή Δημοκρατία μας!…”

“Αμάν η νεαρή Δημοκρατία μας!…”

Να είναι δοξασμένος αυτός που τη μεγάλωσε, μόλις καταφέραμε τόσα χρόνια να φέρουμε σ’ αυτό το ανάστημα τη Δημοκρατία, έγινε ένα φιντάνι η Δημοκρατία.

Αν ξοδεύαμε αυτό τον κόπο των εκατό χρόνων που αφιερώσαμε στη Δημοκρατία, για την ανάπτυξη του καφέ, σήμερα η χώρα μας θα γινόταν δάσος από καφέ, που δεν τ’ άγγιξε ο μπαλτάς του ξυλοκόπου.

Στο παρελθόν κρίθηκε απαραίτητο, δεν το είχαμε καταλάβει. Αντί να φυτέψουμε σπόρο καφέ, φυτέψαμε το σπόρο της Δημοκρατίας. “Δόξα τω Θεώ”, αν και δεν έχουμε καμιά

στενοχώρια απ’ τη μεριά της Δημοκρατίας, εμείς ξέρουμε το τι τραβάμε από την έλλειψη του καφέ.

Καφές είναι αυτός!… Δε μοιάζει σε τίποτε. Έτσι είναι η Δημοκρατία; Και να είναι και να μην είναι το ίδιο κάνει…

Αν δεν υπάρχει καφές, του ανθρώπου το κεφάλι γυρίζει, αν δεν υπάρχει Δημοκρατία, του ανθρώπου το κεφάλι δεν γυρίζει. Ο καφές μοσκοβολάει, η Δημοκρατία ούτε καν έχει

μυρουδιά. Τον καφέ τον βάζεις στο φλιτζάνι, τον πίνεις.

Η Δημοκρατία ούτε τρώγεται, ούτε πίνεται. Σε τι χρειάζεται αυτή η Δημοκρατία, μπορείτε να μου πείτε;

Στη χώρα μας έρχεται από το εξωτερικό μπόλικη μπόλικη Δημοκρατία, αλλά καφές δεν έρχεται. Τον καφέ τον πουλάνε, τη Δημοκρατία τη δίνουν. Ο καφές είναι με λεφτά, η Δημοκρατία τζάμπα…

Για τον καφέ χρειάζεται συνάλλαγμα, για τη Δημοκρατία τίποτα δεν χρειάζεται.Για κοιτάξτε το τι τραβάμε απ’ τον καφέ. Σάμπως δεν έχουμε συνηθίσει στον καλό καφέ; Αμέσως καταλαβαίνουμε τον καλό καφέ απ’ τον άσκημο, το μπαγιάτικο απ ‘το φρέσκο, το νοθεμένο απ ‘το σκέτο.

Ζωή να ‘χουνε, μερικοί πατριώτες μας έκαναν ψεύτικο καφέ. Στην αρχή βγήκε ο κριθαρένιος καφές, δεν έπιασε.

Ύστερα βγήκε καφές από φασόλια, δεν το κατάπιαμε. Εμείς σαν έθνος είμαστε θεριακλήδες του καφέ. αν και καταπίνουμε όλες τις απομιμήσεις, του καφέ την απομίμηση δεν την καταπίνουμε.

Ω, Ύψιστε! Να γινόταν, τόσο δα απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε απ’ αυτόν τον καφέ, να καταλαβαίναμε και από Δημοκρατία…

Ο πρόλογος του συγγραφέα στην ελληνική έκδοση που μιλάει για τις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας...

Χούντα… 2013 - Η εκπομπή της 22ης Απριλίου 2013

 

Τα μέλη της κυβέρνησης δεν είναι συνταγματάρχες, ταξίαρχοι και πολύ περισσότερο στρατηγοί. Είναι στην κυβέρνηση μετά από εκλογές και όχι μετά από την κάθοδο των τανκς. Έχουμε κόμματα, εφημερίδες.  Έχουμε τις βασικές ελευθερίες, λόγου, έκφρασης, συνάθροισης (αν και αυτό συζητείται…). Η χώρα δεν είναι απομονωμένη. Δεν έχουμε Μακρόνησο. Για την ακρίβεια την έχουμε, αλλά άδεια… Δεν έχουμε ΕΑΤ-ΕΣΑ. Η τηλεόραση είναι έγχρωμη...

και το σήμα του έθνους δεν είναι ένα πουλί.

[Ακούστε το ηχητικό της εκπομπής από εδώ]

Ναι τέτοια Χούντα, δεν έχουμε. Η παραπάνω διευκρίνιση κρίνεται ως  αναγκαία, επειδή κάθε φορά που συγκρίνεται η σημερινή κατάσταση με Χούντα, εγείρονται ενστάσεις και αντιδράσεις, του στυλ, «μα τι λέτε, τότε είχαμε τον στρατό στα πράγματα, τότε είχαμε εξορίες, φυλακίσεις, περιορισμούς κλπ». Ναι σωστά, τότε είχαμε όλα αυτά και άλλα τόσα. Να το ξαναπούμε λοιπόν, τέτοια χούντα δεν έχουμε. Δεν υπήρχε περίπτωση να έχουμε τέτοια χούντα, το 2013.

Στρατιωτική χούντα όπως αυτή της περιόδου 1967- 1974, δεν έχουμε. Έχουμε όμως μια άλλη Χούντα. Ιδιότυπη, συγκαλυμμένη και  εκλεγμένη. Πως προκύπτει Χούντα, εν μέσω «Δημοκρατίας»; Από τα εξής γεγονότα:

Η δημοκρατία του Σωκράτη και η δημοκρατία του Ομπάμα (βίοι παράλληλοι, διαφορετικοί)

 του Σωτήρη Γλυκοφρύδη

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρόεδρος Ομπάμα είναι ένας δημοκράτης, όπως και το ότι η δημοκρατία στην Αθήνα έχει εχθρούς - αμφισβητίες - όπως ήταν ο Σωκράτης.

Ας κάνουμε όμως μια σύγκριση περί του τι είναι δημοκρατία κατά τους Αμερικάνους και το τι είναι κατά τους Έλληνες, τη σύγχρονη εποχή από την παλαιά αρχομένη.

Η δημοκρατία στην Αθήνα σημαίνει το κράτος του δήμου, κατά τη σύγχρονη εποχή σημαίνει το κράτος των κομμάτων. Επομένως το πολίτευμα που κακώς λέγεται δημοκρατία τώρα, πρέπει να λέγεται κομματικοκρατία.

Η δημοκρατία στην Αμερική πέρασε φίλτρα ασφάλειας. Η κάθε πολιτεία διοικείται σαν να είναι δήμος και το κυριότερο στοιχείο είναι πως στη δημοκρατία εκεί δεν ψηφίζει άμεσα ο λαός, αλλά οι εκλέκτορες. Ο κόσμος νομίζει πως τον πρόεδρο τον ψηφίζει ο λαός, η αλήθεια είναι ότι ψηφίζει τους εκλέκτορες, και αν οι εκλέκτορες της μιας παράταξης υπερισχύουν τους παίρνει όλους αυτή που υπερίσχυσε. Επομένως το πολίτευμα της Αμερικής είναι έμμεση δημοκρατία και όχι άμεση.

Άλλο φίλτρο είναι η Ρωμαϊκού τύπου δικαιοσύνη της Αμερικής, σε αντιστάθμισμα με την Αθηναϊκή που ήταν για τα κλάματα ή τα γέλια. Ποτέ στη Ρώμη και κατ’ επέκταση στην Αμερική δεν θα δικαιωνόταν μια Φρύνη επειδή είχε σώμα δόλωμα για δικαστές λιγούρια. Στη Ρώμη υπήρχε δικαιοσύνη, στην Αθήνα όχι. Ποτέ η δημοκρατία της Αθήνας δεν επέδειξε κώδικες συμπεριφοράς πολίτη και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Μια μεγάλη ¨τρύπα¨ για τη δημοκρατία των Αθηνών, την οποία πολεμά με πάθος ο Πλάτων και πιο ήπια αλλά σκληρότερα ο Αριστοτέλης, είναι η απόρριψη της αριστοκρατίας, των επαϊόντων κατά τον Σωκράτη. Αντίθετα, η δημοκρατία της Αμερικής αρπάζει από παντού αυτούς που είναι άξιοι. Όπως έκανε και η Ρώμη, που το πολίτευμά της ήταν η ρώμη της δημοκρατίας.

Το Αμερικανικό σύστημα διακυβέρνησης που καλείται Αμερικανικού τύπου δημοκρατία προέρχεται από τη Ρώμη, και αυτή το εξέλιξε από το πρώτο σύστημα δημοκρατικής διακυβέρνησης που ήταν της Σπάρτης. Το πολίτευμα της Σπάρτης υπήρξε η πρώτη δημοκρατία. Οι Σπαρτιάτες πολίτες ήταν όμοιοι, ισάξιοι, έχοντας κατά πρώτον υποχρεώσεις και εξ αυτών προέκυπταν τα δικαιώματα. Είχαν εκκλησία του δήμου, που καλείτο Απέλλα, αποτελώντας την πρώτη ¨βουλή¨, έως την εποχή του Χίλωνα που της έβαλε φίλτρα με τους εφόρους. Είχε αξιοκρατία, τους 28 γέροντες, τη Γερουσία, και δυο βασιλείς, που εμπόδιζαν την παντοδυναμία του ενός, αρχιστρατήγους κατά βάση στον πόλεμο. Η Αθηναϊκή δημοκρατία δεν είχε γερουσία, της έλλειπε αυτό το φίλτρο.

Ο Ομπάμα ήταν σαφής. Είπε ότι η δημοκρατία των Αθηνών είχε αδυναμίες, και αυτό εννοούσε, την έλλειψη φίλτρων. Η Ρώμη που αντέγραψε τη Σπαρτιατική δημοκρατία, έβαλε πρώτη φίλτρα, και η Αμερικανική τα ισχυροποίησε. Διότι και οι δυο κατάλαβαν ότι οι Έλληνες ποιούν κάτι μοναδικό. Παίρνουν κάτι ελάχιστο από τη γη και το ανεβάζουν στα ουράνια, ξεφτιλίζοντας το κατόπιν με τον παραδοσιακότερο τρόπο μέσα στα πλαίσια της ζωής που είναι το σατυρικό δράμα. Αυτή είναι η μεγαλοσύνη τους.         

==========================
 "O σιωπών δοκεί συναινείν"

Για ποια δημοκρατία μιλάμε τώρα; - ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ !

 Λέμε ότι έχουμε δημοκρατία.
Μάλιστα!
Όμως, για ποια δημοκρατία μπορούμε να μιλάμε όταν η Ελλάδα είναι η χαρά του κάθε διαπλεκόμενου, του κάθε φοροφυφάδα, του κάθε αεριτζή και του κάθε κρατικοδίαιτου κηφήνα;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν η εφαρμογή των νόμων έχει καταστεί όραμα θερινής νυκτός;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν η ισοπολιτεία και η ισονομία αποτελούν για εμάς κάτι σαν την ανακάλυψη της αρχής του Αρχιμήδη;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε, όταν οι
πολλοί είναι έρμαια των διαθέσεων των λίγων προνομιούχων του κράτους;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν ο πλέον βροντόφωνος λαϊκιστής υπερισχύει εκείνων που με επιχειρήματα προσπαθούν να τεκμηριώσουν τη γνώμη τους;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν το δημόσιο έχει καταστεί εκτροφείο ανταλλαγής ψήφων;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν ο κάθε προύχοντας του δημοσίου αντιμετωπίζει ως προλετάριο τον απλό πολίτη;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν ο ιδιωτικός τομέας γίνεται καθημερινά βορρά στις διαθέσεις του ΠΑΜΕ και των άλλων κομματόσκυλων;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης την…διαμορφώνουν συμφώνως με τα εργολαβικά ή επιχειρηματικά συμφέροντα των αφεντικών τους;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν εκατοντάδες συντεχνίες κάνουν καθημερινό πεζοδρόμιο εις βάρος των υπολοίπων;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν δεν ξέρουμε που σταματά η δική μας ελευθερία και που αρχίζει του διπλανού μας;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν αγνοούμε τη σύνεση και τη λογική;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν δεν έχουμε διαπαιδαγωγηθεί να σεβόμαστε τον πλησίον μας;
Για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν οι πολλοί δεν γνωρίζουν ή δεν αναγνωρίζουν στοιχειώδη χαρακτηριστικά της;

Αν μπορέσουμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας, ίσως να κατανοήσουμε περισσότερο ότι η κρίση που μας μαστίζει δεν είναι μόνο οικονομική.
Η κρίση είναι βαθειά μέσα μας. ...

Μερικές πικρές αλήθειες για τη Δημοκρατία (και όποιος αντέξει)

   του Σωτήρη Γλυκοφρύδη

1. Ο Αϊ Βασίλης που λέγεται Δημοκρατία, δεν υπάρχει: Ουδέποτε η δημοκρατία (όπως τη σκεφτόμαστε) υπήρξε ούτε πρόκειται να υπάρξει. Όλα είναι μέσα στο πλαίσιο της άρχουσας συντηρητικής τάξης, η οποία είναι καπιταλιστική με ψήγματα κοινωνικής ευαισθησίας λόγω συμφέροντος και ανθρωπισμού. Ουδέποτε το πολίτευμα αυτό δούλεψε, επίφαση ήταν ότι δούλεψε. Στην Αθήνα σκότωσε το Σωκράτη κι έπαιρνε κεφάλια. Ο οστρακισμός ήταν το επαχθέστερο μέτρο προστασίας μιας αιμάτινης μικρής που δήμευε με μερικούς εγκάθετους και έτρωγε τα άξια παιδιά της, ακόμα και τα δίκαια (βλ. Αριστείδης). Ο νόμος του Διοπείθη  με τον οποίο δικάστηκε ο Σωκράτης (όσοι μιλούν με τρόπο ανάρμοστο για τους θεούς και τα ουράνια φαινόμενα πρέπει να καταγγέλλονται) δεν υπήρχε σε καμιά μη δημοκρατική πόλη. Όταν το πολίτευμα που λέγεται δημοκρατία έκανε νέα αρχή στην Αθήνα, έστειλε στο θάνατο πολλούς, ένας μόνο ήταν ο Σωκράτης. Σε ποιο πολίτευμα ο έχων την αντίθετη γνώμη θανατώνεται; Ίσως σε πολλά, στη Δημοκρατία όμως δεν θα έπρεπε, εφόσον σέβεται την αντίθετη γνώμη, ακόμη και του ενός.

Οι πιο προηγμένες χώρες που έχουν δημοκρατία, πίσω από αυτήν υπάρχει μια ελίτ προσώπων, εταιριών ή συμφερόντων. Ότι είναι ο Αϊ Βασίλης για τα παιδιά είναι η Δημοκρατία για τα μεγάλα παιδιά. Μεταξύ μας, ξέρουμε ότι δεν υπάρχει. Απλώς μας βολεύουν τα δώρα. 

2. Η Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν ήταν κοινωνικό απόκτημα, ξεκίνησε από τον ανταγωνισμό δυο οίκων:

Μήπως πρέπει να προσδιορίσουμε ξανά το τι είναι δημοκρατία; H_ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΨΕΜΑ

Δύο ΜΟΝΟ είναι τα πολιτεύματα: Ολιγαρχία και Δημοκρατία. 

Ο σοσιαλισμός και ο καπιταλισμός δεν είναι πολιτεύματα, είναι οικονομικές “διαρρυθμίσεις”

Να τι λέει η ελληνική wikipedia στο λήμμα πολίτευμα
“
Με το όρο πολίτευμα ή πολιτικό σύστημα εννοείται το σύνολο των θεσμών, σύμφωνα με τους οποίους κυβερνάται ένα κράτος ή μια πολιτεία. Σε ό,τι αφορά το συνταγματικό δίκαιο είναι η ιδιάζουσα τάξη, σύμφωνα με την οποία η εκάστοτε πολιτεία ρυθμίζει την οργάνωση της εξουσίας και η θέση των πολιτών μέσα σε αυτή την τάξη. Ένας κάπως διαφορετικός -αλλά ισχύων- ορισμός για το πολίτευμα είναι το σύνολο των κανόνων που καθορίζουν ποια είναι τα άμεσα όργανα της πολιτείας, τον τρόπο εκλογής τους, τις μεταξύ τους σχέσεις και τον κύκλο αρμοδιότητάς τους, όπως επίσης και τη σχέση των ατόμων προς την πολιτική εξουσία.
“
Ουσιαστικά τα πολιτεύματα είναι δύο:

Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο δημοκρατίες - VIDEO

Στη χώρα μας υπάρχουν δυο δημοκρατίες και ενδεχομένως δυο πολιτεύματα: Για συντομία ας ονομάσουμε την πρώτη «προεδρική δημοκρατία» και τη δεύτερη «κοινοβουλευτική δημοκρατία»

Η πρώτη δημοκρατία γιόρτασε χτες τα 41 χρόνια από την πτώση της χούντας στο προεδρικό μέγαρο, παρουσία των πολιτικών αρχηγών. 

Η δεύτερη το έκανε στο προαύλιο του κοινοβουλίου.

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία είχε παρουσιαστεί από το σύνολο των καναλιών σαν πολυτελής φιέστα, υπήρχαν μόνο μπισκότα και τσάι. Στην προεδρική το γεύμα περιελάμβανε λαβράκι, τούρτα παγωτό και λευκό κρασί.

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία παρευρέθηκε ο Μανώλης Γλέζος που κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακροπόλη. Στην προεδρική βρισκόταν ο Μεϊμαράκης παλαιό στέλεχος των ταγμάτων εφόδου της ΟΝΝΕΔ (Rangers, Κένταυροι).

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία μίλησε η καθηγήτρια Πέπη Ρηγοπούλου, (η φοιτήτρια την οποία χτύπησε το τανκ το βράδυ της εξέγερσης του Πολυτεχνείου). Παρουσίασε τη σημερινή κατάσταση με αναφορές σε αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και δραματουργούς ενώ μαζί με τον καθηγητή φιλοσοφίας Κώστα Δουζίνα αναφέρθηκαν στην παρακαταθήκη της Αντιγόνης:

Κάτω από ποιες προϋποθέσεις η δημοκρατία αναδείχνεται στο ιδεωδέστερο πολίτευμα

«Κρατίστην εἶναι δημοκρατίαν εν ᾗ πάντες  ὡς τύραννον  φοβοῦνται  τόν νόμον» (ΒΙΑΣ)

 «Πόλις  ἄριστα πράττει,  ὅπου τοῖς πονηροῖς οὐκ ἔξεστιν ἄρχειν» (ΠΙΤΤΑΚΟΣ)

 Η δημοκρατία, έλεγε κάποτε ο Τσώρτσιλ, είναι το χειρότερο πολίτευμα, αν εξαιρεθούν όλα τ' άλλα. Τούτο σημαίνει ότι η δημοκρατία, ακόμη και στη χειρότερη μορφή της, είναι προτιμότερη από την καλύτερη μορφή ενός άλλου πολιτεύματος.

Αυτό όμως δεν πρέπει να μας καθησυχάζει, γιατί την ποιότητα ενός πολιτεύματος δεν προσδιορίζει το τυπικό όνομά του. Υπήρξαν δημοκρατίες, που εξαχρείωσαν τους λαούς, και αποδείχτηκαν ανάξιες του τίτλου τους. Η ονομαστική αξία ενός πολιτεύματος είναι ό,τι και η ονομαστική αξία του χαρτονομίσματος. Αξία, όπως είναι γνωστό, έχει ο χρυσός, που είναι το αντίκρυσμα. Και στην προκειμένη περίπτωση χρυσός είναι η ουσία και όχι το τυπικό όνομα της δημοκρατίας. Αν αρκεστούμε μόνο στους τύπους και δεν ενδιαφερθούμε να δώσουμε στη δημοκρατία ένα περιεχόμενο ουσίας, τότε δημιουργούμε ένα νόθο καθεστώς που μοιάζει με δημοκρατία, αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να είναι οχλοκρατία ή συγκαλυμμένη μορφή αυταρχίας.

Η βασικότερη προϋπόθεση, για να λειτουργήσει σωστά μια δημοκρα­τία, είναι να συμμετέχουν όλα τα μέλη της υπεύθυνα στα κοινά. Αλλά για να γίνει αυτό δεν αρκεί οι πολίτες να έχουν δικαίωμα συμμετοχής, πρέπει να έχουν και τη δυνατότητα. Η δυνατότητα είναι κάτι που καθορίζεται από τη μόρφωση των πολιτών. Δημοκρατία σε τελευταία ανάλυση σημαίνει γνώση. Γνώση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων μας. Όσο πιο μορ­φωμένη είναι μια κοινωνία, τόσο πιο αληθινή είναι η δημοκρατία της. Απαίδευτοι λαοί δεν απόκτησαν, κι αν απόκτησαν, δεν διατήρησαν για πολύ τη δημοκρατία τους. Αν το πολίτευμα αυτό στην αρχαιότητα ευδο­κίμησε μόνο στην Αθήνα, το γεγονός οφείλεται στο ότι οι Αθηναίοι είχαν μέση μόρφωση ανώτερη από κάθε λαό της εποχής τους. ...

Η “πραγματική” Δημοκρατία αποτελείται από δύο πυλώνες: την αρχή της πλειοψηφίας, αλλά και την αρχή του κράτους δικαίου. .

Σχετικό: Η Δικαιοσύνη στην υπηρεσία της κοινωνικής δικαιοσύνης 

Η άμεση δημοκρατία είναι ολοκληρωτισμός

Γράφει ο  Βασίλης Σωτηρόπουλος*

"Δεν μπορούμε να έχουμε πραγματική Δημοκρατία μόνο με την αρχή της πλειοψηφίας, γιατί έτσι θα τραυματιζόταν ανεπίτρεπτα μια σύγχρονη κατάκτηση του πολιτισμού: ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ο οποίος αναγνωρίζεται ακόμη και για αντιδημοφιλείς κοινωνικές ομάδες, για μειονότητες, μειοψηφίες, ή ακόμη και για ατομικές περιπτώσεις, όπως ο χειρότερος εγκληματίας, τον οποίο μια Δημοκρατία πρέπει να αντιμετωπίζει με πλήρη αναγνώριση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, αλλιώς έχει αποτύχει η ίδια ως σύστημα. Οι άμεσες εκτελέσεις χωρίς δίκη δεν είναι ίδιον ενός κράτους δικαίου, αλλά ενός περιβάλλοντος στο οποίο απλώς επιβιώνει ο πιο δυνατός. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την δικαιοσύνη, αλλά αποτελεί απλή συγκυρία, τύχη. Στην πραγματική Δημοκρατία, η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ο κανόνας κι οχι η εξαίρεση."

To πλήρες κείμενο στο protagon.gr:

ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το Λαϊκό Κίνημα, το κίνημα των πραγματικών, αληθινών Δημοκρατών αυτής της χώρας, της Δημοκρατίας  που ποτέ δεν έπαυσε από τα χρόνια του Περικλή να βρίσκεται στην ψυχή των Ελλήνων.

Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της απόλυτης ισότητας, το πολίτευμα της ίσης έκφρασης, της ίσης δημιουργίας, της ίσης απόφασης. Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα του Ανθρώπου, του ελεύθερου Ανθρώπου.

Δημοκρατία σημαίνει να έχεις την δυνατότητα πρότασης και δεσμευτικής απόφασης, είναι το πρόταγμα της πολιτικής ισότητας, είναι το ζητούμενο της δημοκρατικής παράταξης του τόπου.

Σκοπός της Δημοκρατίας είναι η εξεύρεση ομόφωνης λύσης μέσα από ένα διάλογο ισότητας. Μέσα από τον διάλογο κάθε άνθρωπος προσθέτει την θέση του και την κατά την γνώμη του λύση και ορθή πρόταση. Μέσα από τον αυτό τον διάλογο η Δημοκρατία παράγει πάντα υπεύθυνους πολίτες και έχει τις πιο ορθές από κάθε άποψη θέσεις.  Σκοπός της δημοκρατίας δεν είναι η διαμόρφωση ομάδων και πλειοψηφιών, είναι απλά αναγκαία συνθήκη λειτουργίας όταν δεν υπάρχει η ομοφωνία και μέσο ελάχιστης έκφρασης των πολιτών.

Απέναντι στην σημερινή κατ’ επίφαση δημοκρατία, που στην πραγματικότητα είναι μια άγρια και στυγνή ολιγαρχία. Απέναντι στην αριστοκρατία και την αναξιότητα όσων επιλέγει για να φιμώνουν την έκφραση του λαού, την φωνή των πολιτών, τις ανάγκες των ανθρώπων, προκειμένου να σπαταλιέται η ζωή των ανθρώπων, να κλέβεται η ίδια τους η ανάσα, να συσσωρεύεται στους λίγους χρήμα και δύναμη εις βάρος των πολλών, το Λαϊκό Κίνημα έχει τις λύσεις και τις πολιτικές που οδηγούν σε μια πραγματική Δημοκρατία όλων των πολιτών. 

Το Λαϊκό Κίνημα φέρνει πολιτικούς θεσμούς άμεσης δημοκρατίας για να δώσει ίση φωνή σε όλους τους Ελληνες, να αποφασίζουν από κοινού για τα θέματα της πολιτικής και της κοινωνίας και να μην στέκονται άφωνοι παρατηρητές, όσων αποφασίζουν για αυτούς, χωρίς όμως αυτούς.

Το Λαϊκό Κίνημα δεν επικαλείται μόνο την «κοινωνία των πολιτών» και την «Συμμετοχική Δημοκρατία», έρχεται να πραγματώσει μια αληθινή Δημοκρατία να της δώσει πραγματική οντότητα, δυνατότητα πρότασης και δεσμευτικής απόφασης. ...

Η χώρα έχει ανάγκη εργαλείων και δομών άμεσης δημοκρατίας

Του Νίκου Κοτζιά

 

Α. Η γεμάτο ελλείμματα σημερινή αντιπροσωπευτική δημοκρατία
Στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης δημιουργούνται πολλαπλά προβλήματα για τη δημοκρατία. Το πρώτο είναι, ότι η δημοκρατία έχει ελλείμματα ως προς την ανάπτυξή της στον υπερεθνικό χώρο. Το δεύτερο, ότι δεν έχει διασφαλιστεί η δημοκρατία στον κυβερνοχώρο. Το τρίτο, ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει ουσιαστικά ανεραίση τον εαυτό της με την ενίσχυση τάσεων «εσωτερίκευσης του συστήματος». Δηλαδή, του ότι όλο και περισσότερο η βουλή δεν αποφασίζει, αλλά απλά επικυρώνει αποφάσεις της κυβέρνησης. Ότι ουσιαστικά έχει καταργηθεί η συλλογική διαδικασία αποφάσεων στο υπουργικό συμβούλιο. Το τελευταίο όλο και περισσότερο απλά επικυρώνει τις επιλογές του ενός ή άλλου υπουργού και του γραφείου του πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση, δηλαδή, δεν εκτελεί τις αποφάσεις των νόμιμα εκλεγμένων βουλευτών και της πλειοψηφίας τους.

Συμβαίνει το εντελώς αντίστροφο και ουσιαστικά αντισυνταγματικό.Υπάρχει, ακόμα, ένα γενικότερο πρόβλημα με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Όλο και πιο συχνά οι κυβερνήσεις εκλέγονται με διαφορετικό πρόγραμμα από εκείνο που εφαρμόζουν. Επιπλέον, υπάρχουν σε κάθε κοινωνία περιοχές, εδαφικές και θεματικές, στις οποίες είναι δυνατό να διαμορφώνονται διαφορετικές πλειοψηφίες από εκείνες που υπήρξαν στις γενικές εκλογές. Σε αυτό προσθέστε το γεγονός ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μιας κυβέρνησης κάθε άλλο παρά έχει προκύψει από μια ανάλογη πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα. Τέλος, οι εκλογές στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία λειτουργούν περισσότερο ως διαδικασία επιλογής προσώπων και λιγότερο ως επιλογών λύσης μεγάλων θεματικών.

 

Β. Άμεση δημοκρατία: δημοψήφισμα, νομοθετική πρωτοβουλία, ανυπακοή
Όλα τα προαναφερθέντα, επιβεβαιώνουν ότι οι σημερινές δομές και λογικές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δεν επαρκούν. ...

... όταν ο Θανάσης Μ. προτείνει τον Κυριάκο Μ. ...Διαβάστε το με δική σας ευθύνη...

Τους έδωσαν και ασυλία και στα χρέη:

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ για ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Όθων Ιακωβίδης

                            (το κείμενο αυτό ήταν ομιλία μου στην εκδήλωση που οργάνωσε το “ΔΗΜΟΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΙΤΩΝ”           

                                     στο κινηματοθέατρο “ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ” στη Θεσσαλονίκη, την 12η Οκτ. 2013)

Γιατί υπάρχει ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ  για ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Για έναν πάρα πολύ απλό λόγο:

Διότι (όπως  θα αποδειχθεί από αυτά που θα πούμε) όλη η καταστροφή που ζούμε, τόσο σε προσωπικό επίπεδο ο καθ' ένας μας, όσο και σε εθνικό, όλη η Χώρα, οφείλεται σε ένα και μόνο γεγονός: στο ότι στον τόπο μας, εδώ και μερικά χρόνια, δεν λειτουργεί η Δημοκρατία.

Τό πολίτευμα που λειτουργεί στη Χώρα, σερβίρεται ως  Δημοκρατία αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ.

Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος, ήταν (χωρίς καμία απόφαση, χωρίς να τεθεί ούτε καν ερώτημα στον “κυρίαρχο λαό” της Δημοκρατίας) η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας επί του πλέον ζωτικού εθνικού χώρου, αυτού της Οικονομίας, σε ξένα χέρια και μάλιστα αντιθέτων συμφερόντων.

Αποκλειστικά και μόνο σ' αυτή την παράδοση, οφείλεται  όλη η καταστροφή που ζούμε.

Δεν οφείλεται σε λανθασμένους χειρισμούς της Οικονομίας.. .

Θραξ Αναρμόδιος: Δεν έχουμε δημοκρατία, ολιγαρχία έχουμε

Η δημοκρατία είναι συγκεκριμένη διαδικασία λήψης, εφαρμογής και επιτήρησης αποφάσεων και απονομής δικαιοσύνης, με συμμετοχή όλων και άμεσα χωρίς αντιπροσώπους

Το μυστικό των μυστικών: Η θέση καθορίζει τις ιδέες και όχι οι ιδέες την θέση.
Μεγάλο μυστικό: Δεν είναι κυρίαρχος ο λαός ούτε έχει κάποια εξουσία

Στην δημοκρατία ...

Το συγκλονιστικό χαρτί που προβλέπει το τέλος της δημοκρατίας - Έχουμε Όντως Δημοκρατία; | Greekonomics Ποιος Σκότωσε Τη Δημοκρατία; |

Οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι δεν είναι φτιαγμένοι για αυτοδιοίκηση, λέει ο Shawn Rosenberg. Αυτό είναι πιο εμφανές από ποτέ

Ο Rick Shenkman, ιδρυτής του History News Network του Πανεπιστημίου George Washington, είναι ο συγγραφέας του Political Animals: How Our Stone-Age Brain Gets in the Way of Smart Politics (Βασικά βιβλία).

Όλα εξελίσσονταν όπως συμβαίνει συνήθως. Οι ακαδημαϊκοί που συγκεντρώθηκαν στη Λισαβόνα αυτό το καλοκαίρι για την ετήσια συνάντηση της Διεθνούς Εταιρείας Πολιτικών Ψυχολόγων άκουγαν ευγενικά για τέσσερις ημέρες, κουνώντας καταφατικά το κεφάλι τους καθώς οι συνομήλικοί τους ανέβαιναν στο βήμα και παρέδιδαν εργασίες για τα πάντα, από την έκρηξη στις θεωρίες συνωμοσίας μέχρι την άνοδο του απολυταρχισμός.

Μετά, η διάθεση άλλαξε. Καθώς ένα από τα λιοντάρια του επαγγέλματος, ο 68χρονος Shawn Rosenberg , άρχισε να παραδίδει το χαρτί του, οι άνθρωποι στο πλήθος των περίπου εκατό άρχισαν να μετακινούνται στις θέσεις τους. Ψιθύριζαν δυνατά αντιρρήσεις στους φίλους τους. Τρεις γυναίκες που κάθονταν δίπλα μου κοντά στην πίσω σειρά ήταν τόσο δυνατές και ζεστάθηκαν που δυσκολεύτηκα να ακούσω για μια στιγμή τι έλεγε ο Ρόζενμπεργκ.

Τι προκάλεσε το σάλο; Ο Rosenberg, καθηγητής στο UC Irvine, αμφισβητούσε μια βασική υπόθεση για την Αμερική και τη Δύση. Η θεωρία του; Η δημοκρατία . . .

Ο Αριστοτέλης για τη δημοκρατία

Συντάκτης: Γιώργος Ν. Οικονόμου *

Το 2016 έκλεισαν 2.400 έτη από τη γέννηση του Αριστοτέλη (384-322 π.Χ.) και το γεγονός τιμήθηκε στην Ελλάδα με πανεπιστημιακά διεθνή συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις. Παρουσιάστηκε, μάλιστα, ο μεγάλος φιλόσοφος ως ο «θεμελιωτής της δημοκρατικής πολιτείας», άποψη που δεν ισχύει για πολλούς λόγους.

Θεμελιωτής της δημοκρατίας δεν είναι ο Αριστοτέλης αλλά ο δήμος, ο οποίος με τον αγώνα του επέβαλε τις απαραίτητες αλλαγές και σταδιακώς εγκαθίδρυσε και σταθεροποίησε το δημοκρατικό πολίτευμα.

Ηδη από την αρχή του 6ου π.Χ. οι αγώνες του δήμου στην Αθήνα ανέδειξαν νομοθέτη τον Σόλωνα (594 π.Χ.) και επέβαλαν ένα πολίτευμα στο οποίο πρώτη φορά τα κατώτερα και μεσαία στρώματα απέκτησαν πολιτικά δικαιώματα και συμμετείχαν στην εκλογή των αρχόντων και στα δικαστήρια.

Εν συνεχεία συνέβαλαν στην ανατροπή της τυραννίδος των Πεισιστρατιδών και αποφάσισαν σε συνέλευση και με διαβούλευση τις μεταρρυθμίσεις που φέρουν το όνομα του Κλεισθένη (508 π.Χ.), οι οποίες αποτελούν τη γενέθλια πράξη του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Αλλά και στη μετέπειτα ιστορία της αθηναϊκής πολιτείας, ο δήμος, διαβουλευόμενος στην Εκκλησία του Δήμου, αποφάσισε με τον ίδιο τρόπο και άλλες μεταρρυθμίσεις που άλλαξαν περαιτέρω τους θεσμούς και διηύρυναν τα δικαιώματά του. Οι μεταρρυθμισεις αυτές φέρουν τα ονόματα του Θεμιστοκλή, του Εφιάλτη (462 π.Χ.), του Περικλή κ.ά.

Η δημοκρατία θεμελιώθηκε λοιπόν από τον αθημαϊκό δήμο πολύ πριν από τη γέννηση του Αριστοτέλη. ...

Samir Amin – Τα νέα κοινωνικά κινήματα: Οικοδομώντας τη σύγκλιση μέσα στη διαφορετικότητα

Τα κοινωνικά κινήματα μπορούν να γίνουν πολιτικά αποτελεσματικά μόνο στο μέτρο που προτείνουν και εργάζονται για την προώθηση εφικτών εναλλακτικών λύσεων έναντι της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Ο Samir Amin περιγράφει τη δημοκρατία ως τη χωρίς τέλος διαδικασία ενός αγώνα όπου τα κοινωνικά κινήματα ενσωματώνουν συνεχώς τα αιτήματα και τις επιθυμίες του κόσμου.

Μια συνέντευξη στον Fabio Petito για το Re-Public

Η συνέντευξη διεξήχθη με τη σημαντική βοήθεια του Fondazione Mediterraneo, Νάπολι, Ιταλία
Από τη γέννηση στην ωριμότητα

Fabio Petito: Θα θέλατε να σχολιάσετε με συντομία τη γέννηση και ιστορία των νέων κοινωνικών κινημάτων;

Samir Amin: Συμμετείχα στην οικοδόμηση των νέων κινημάτων από την πολύ αρχή. ...

LIVE: Η Ίδρυση του Κόμματος της Μ. Καρυστιανού | Η Διακήρυξη - H ομιλία της στην παρουσίαση του νέου κόμματος «Ελπίδα για την Δημοκρατία»

 

Καρυστιανού από Θεσσαλονίκη: «Σήμερα γεννιέται η Ελπίδα για τη Δημοκρατία» - Οι 20 άξονες του κόμματος της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού: Απαίτηση της κοινωνίας να μην επιτρέψει άλλο τον ευτελισμό της χώρας -Η ιδρυτική διακήρυξη

Το νέο κόμμα της ανακοινώνει η Μαρία Καρυστιανού 00:00:00 

Μαρία Καρυστιανού: 

H ανακοίνωση του κόμματος στη Θεσσαλονίκη 00:01:00 

Η Ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού στην παρουσίαση του κόμματος στην Θεσσαλονίκη 00:05:00

Θερμή υποδοχή για την Μαρία Καρυστιανού στο Ολύμπιον για την παρουσίαση του κόμματος 

«Φως και ελπίδα» υπόσχεται η Μαρία Καρυστιανού Παρουσίασε την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός της, Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Ποιες είναι οι υποσχέσεις, αλλά και οι βασικοί στόχοι 

 «Σήμερα γεννιέται η Ελπίδα για τη Δημοκρατία».

Με αυτό το μήνυμα η Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε στη #Θεσσαλονίκη το νέο πολιτικό της κίνημα.

Το κινηματοθέατρο Ολύμπιον γέμισε από πολίτες που θέλησαν να παρακολουθήσουν τα αποκαλυπτήρια του νέου φορέα, ενώ έξω από την αίθουσα είχε στηθεί γιγαντοοθόνη για όσους δεν κατάφεραν να μπουν.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε βίντεο με παρεμβάσεις ανθρώπων από τον χώρο του πολιτισμού, της ακαδημαϊκής κοινότητας και της επαγγελματικής ζωής που στηρίζουν την προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού.

Παράλληλα, πολίτες υπέγραφαν την ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος, η οποία θα κατατεθεί στον Άρειο Πάγο για την επίσημη ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα

«Δίπλα μου στέκονται αυτοί που χάθηκαν άδικα» 

«Δεν σας ζητώ να πιστέψετε σε σωτήρες, οι σωτήρες τελείωσαν»

«Ιστορική προσπάθεια εθνικής και κοινωνικής αναγέννησης»

«Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει»

«Στέκομαι εδώ ως μητέρα, πολίτης, παιδίατρος»

«Σήμερα γεννιέται η “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”»

«Προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας»

Η αναφορά στα Τέμπη

«Εξυγίανση όλων των υπηρεσιών καταπολέμησης των καρτέλ»

«Παροχή προστασίας της πρώτης κατοικίας»

«Ελπίδα για την Δημοκρατία» το όνομα του κόμματος της Μαρίας Καρυστιάνου - Απόσπασμα από την ομιλία:

Πάνος Τζαβέλας - Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή - Απο το δισκο του 1975 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΛΗΜΕΡΙ ΤΟΥ

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα,
βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά,
πολλά λεφτά

Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσαι στην Παναγιά
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη tv,
τρως τροφή πνευματική.

Μακριά από κόμματα μην βρεις μπελά,
“Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά”
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιός σου μοναχά να ‘ναι καλά
ν’ αφήσεις τ’ όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ’ όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ‘ συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
Πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη;
Πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά;

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σκατά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη.

Ο κυρ Παντελής του Πάνου Τζαβέλα
http://rapidshare.com/files/100505691/08._o_kyr_pantelis.mp3

Τον κυρ Παντελή θυμήθηκα με όσα γίνονται αυτές τις μέρες
Κάποιος έγραψε ” όταν οι υπουργοί προβάλουν το νόμιμο ως ηθικό οι πιτσιρικάδες λένε ότι το παράνομο είναι ηθικό”. Λέω πως έχει απόλυτο δίκιο.
Αναρωτιούνται οι νοικοκυραίοι , γιατί οι καταστροφές, τα σπασίματα, οι εμπρησμοί. Όχι, αποφασίζουν, δεν είναι κίνημα αυτό!
Κατά βάθος έχουν στο μυαλό τους πως αφού ενσωμάτωσε εμάς το σύστημα, δεν μπορεί κανείς πλέον να τα βάλει μαζί του. Λίγο ακόμη πιο βαθιά αν πας θα βρεις και την μικροαστική επανάπαυση και παράδοση μας άνευ όρων. Το σύστημα κατάφερε να μας αγοράσει, άλλους πιο φθηνά, άλλους πιο ακριβά.  ....